22 februari

Ik zal des Heeren gramschap dragen, want ik heb tegen Hem gezondigd.
Micha 7:9

Het is het zicht op onze zonden tegen God dat ons in staat stelt de toorn van de Heere over ons en onze zonden te dragen. Zolang we bezield zijn met een geest van trots en eigengerechtigheid, mopperen we over de wegen van de Heere als Zijn hand zwaar op ons drukt. Maar als wij werkelijk voelen wat wij rechtvaardig verdienen, dan zal al het gemopper onmiddellijk ophouden. U kunt mopperen en soms in opstand komen tegen het lot dat de Voorzienigheid u oplegt. Maar als u voelt wat u verdient, zult u het zwaarste kruis dat u wordt opgelegd met tranen van berouw besproeien.

Wanneer u dus het gewicht van uw zonden voelt, en treurt en zucht omdat u tegen God hebt gezondigd, kunt u soms uw handen in heilige bewondering opheffen over Gods lankmoedige barmhartigheid, dat Hij zo lang geduld met u heeft gehad; dat Hij u niet heeft verpletterd, of uw schuldige ziel naar de hel heeft gezonden. U zult zien dat de zwaarste slagen slechts Vaderlijke kastijdingen waren; dat de roede in liefde gedoopt was, en dat het voor uw welzijn en Zijn eer was dat u gekastijd werd. Wanneer dit besef van verdiende toorn in de ziel komt, volgen zachtmoedigheid en onderwerping, en kan zij met de profeet zeggen: „Ik zal des Heeren gramschap dragen, want ik heb tegen Hem gezondigd.” U zult kunnen zeggen:

De roede mag een bastaard sparen,
Verdwaald in de wereld, zonde en lust;
Maar ’t kind niet, dat God zelf wou baren,
Daar dit de roede zelfs nog kust.

Groot en eeuwig Opperwezen,
zeer te vrezen,
straf mij in Uw gramschap niet!
Toon mij toch, dat Uw kastijden
in mijn lijden
niet uit grimmigheid geschiedt.

Ps. 38:1

Ik zal des Heeren gramschap dragen, want ik heb tegen Hem gezondigd.
Micha 7:9

Het is het zicht op onze zonden tegen God dat ons in staat stelt de toorn van de Heere over ons en onze zonden te dragen. Zolang wij bezield zijn met een geest van trots en eigengerechtigheid, mopperen wij over de wegen van de Heere wanneer Zijn hand zwaar op ons drukt. Maar wanneer wij werkelijk voelen wat wij rechtvaardig verdienen, houdt al het gemopper onmiddellijk op. U kunt mopperen en soms in opstand komen tegen het lot dat de Voorzienigheid u oplegt. Maar wanneer u voelt wat u verdient, zult u het zwaarste kruis dat u wordt opgelegd met tranen van berouw besproeien.

Wanneer u dus het gewicht van uw zonden voelt, en treurt en zucht omdat u tegen God gezondigd hebt, kunt u soms in heilige verwondering uw handen opheffen over Gods lankmoedige barmhartigheid: dat Hij zo lang geduld met u gehad heeft, dat Hij u niet verpletterd heeft en uw schuldige ziel niet naar de hel heeft gezonden. U zult zien dat de zwaarste slagen alleen Vaderlijke kastijdingen waren, dat de roede in liefde gedoopt was, en dat het tot uw welzijn en Zijn eer was dat u gekastijd werd. Wanneer dit besef van verdiende toorn in de ziel komt, volgen zachtmoedigheid en onderwerping, en kan de ziel met de profeet zeggen: „Ik zal des Heeren gramschap dragen, want ik heb tegen Hem gezondigd.” U zult kunnen zeggen:

De roede mag een bastaard sparen,
Verdwaald in de wereld, zonde en lust;
Maar ’t kind niet, dat God zelf wou baren,
Daar dit de roede zelfs nog kust.

Groot en eeuwig Opperwezen,
zeer te vrezen,
straf mij in Uw gramschap niet!
Toon mij toch, dat Uw kastijden
in mijn lijden
niet uit grimmigheid geschiedt.

Ps. 38:1

I will bear the indignation of the Lord, because I have sinned against Him.
Micah 7:9

It is a view of our sins against God that enables us to bear the indignation of the Lord against us and them. As long as we are left to a spirit of pride and self-righteousness, we murmur at the Lord’s dealings when His hand lies heavy upon us. But let us only truly feel what we rightly deserve—that will silence at once all murmuring. You may murmur and rebel sometimes at your hard lot in providence; but if you feel what you deserve, it will make you water with tears of repentance the hardest cross. So in grace, if you feel the weight of your sins, and mourn and sigh because you have sinned against God, you can lift up your hands sometimes with holy wonder at God’s patient mercy that He has borne with you so long; that He has not smitten you to the earth, or sent your guilty soul to hell.

You will see, also, that the heaviest strokes were but fatherly chastenings; that the rod was dipped in love; and that it was for your good and His glory that it was laid on you. When this sense of merited indignation comes into the soul, then meekness and submission come with it, and it can say with the prophet, “I will bear the indignation of the Lord, because I have sinned against Him.” You would not escape the rod if you might. As Cowper says,

“Bastards may escape the rod,
Sunk in earthly, vain delight;
But the true-born child of God
Must not, would not if he might.”

La ira de Jehová soportaré, porque pequé contra Él.
Miqueas 7:9

Es la visión de nuestros pecados contra Dios lo que nos capacita para soportar la ira del Señor contra nosotros y contra ellos. Mientras somos dejados a un espíritu de orgullo y de justicia propia, murmuramos de los tratos del Señor cuando Su mano pesa sobre nosotros. Pero basta que sintamos de veras lo que justamente merecemos: eso acallará de inmediato toda murmuración. Usted puede a veces murmurar y rebelarse contra su dura suerte en la providencia; pero si siente lo que merece, eso le hará regar con lágrimas de arrepentimiento la cruz más dura. Así también en la gracia: si siente el peso de sus pecados, y llora y suspira porque ha pecado contra Dios, puede a veces alzar las manos con santo asombro ante la paciente misericordia de Dios, que le ha soportado tanto tiempo; que no le ha derribado a tierra ni ha enviado su alma culpable al infierno.

Verá también que los golpes más pesados no eran sino castigos paternales; que la vara estaba mojada en amor; y que fue para su bien y para la gloria de Él que se puso sobre usted. Cuando este sentimiento de la ira merecida entra en el alma, vienen con él la mansedumbre y la sumisión, y el alma puede decir con el profeta: “La ira de Jehová soportaré, porque pequé contra Él”. No escaparía usted de la vara aunque pudiera. Como dice Cowper:

“Los bastardos pueden escapar de la vara,
hundidos en vano deleite terrenal;
mas el verdadero hijo de Dios
no debe, ni querría aunque pudiera.”