29 september

Doch zo wanneer het tot de Heere zal bekeerd zijn, zo wordt het deksel weggenomen.
2 Korinthe 3:16

De gezegende Geest, als een noodzakelijke voorbereiding voor Zijn eigen Goddelijk werk, overtuigt ons van onze onwetendheid, van de sluier van ongeloof, welke van nature over ons hart ligt uitgespreid, en van onze ganse onbekwaamheid om die weg te nemen. Zó groot is de duisternis als een zaak van persoonlijke ondervinding, dat zij, evenals de duisternis in Egypte, kan „getast” worden; zo diep die onwetendheid, dat alles, kennis of geschiktheid tot kennis, geheel en al verloren schijnt; zó groot, zó sterk is dit ongeloof, dat het geheel en al ongeneeslijk schijnt.

En toch breken te midden van die dikke wolk van onkunde, donkerheid en ongeloof nu en dan stralen van licht door, die, al schijnen zij dan alleen die duisternis te doen zien en die nog dieper te maken, toch een licht zijn dat naar de troon van God en het Lam leidt. Daar zit de Heere Jezus, in heerlijkheid gekroond, niet alleen als een bemiddelend Hogepriester om te zaligen, niet alleen als een verheven Koning om te heersen, maar als een genadig Profeet om te leren. Zo ervaart de ziel, wanneer de sluier die het hart bedekt te dik en te sterk is, dat er toch een gaan is tot de Heere met gebeden en smekingen, of Hij hem mocht wegnemen; en als het Hem behaagt, in antwoord op dat gebed, dit te doen, dan ziet men licht in Zijn licht; Zijn waarheid daalt aangenaam en lieflijk in de ziel neder, en het woord Zijner genade bestuurt en vormt het hart, de lippen en het leven.

Dan zal, na zoveel gunstbewijzen,
’t gezegend heidendom
’t geluk van deze Koning prijzen,
die Davids troon beklom.
Geloofd zij God, dat eeuwig Wezen,
bekleed met mogendheên.
De Heer, in Israël geprezen,
doet wond’ren, Hij alleen.

Ps. 72:10

Doch zo wanneer het tot de Heere zal bekeerd zijn, zo wordt het deksel weggenomen.
2 Korinthe 3:16

De gezegende Geest overtuigt ons, als een noodzakelijke voorbereiding op Zijn eigen Goddelijk werk, van onze onwetendheid, van de sluier van ongeloof die van nature over ons hart ligt uitgespreid, en van ons volstrekte onvermogen om die weg te nemen. Zó groot is de duisternis als een zaak van persoonlijke ervaring, dat zij, net als de duisternis in Egypte, „getast” kan worden. Zo diep is die onwetendheid, dat alles, kennis of geschiktheid tot kennis, volkomen verloren lijkt. Zó groot en zó sterk is dit ongeloof, dat het volkomen ongeneeslijk lijkt.

En toch breken te midden van die dikke wolk van onwetendheid, donkerheid en ongeloof nu en dan stralen van licht door. Ook al lijken zij alleen die duisternis zichtbaar te maken en haar nog dieper te maken, toch zijn zij een licht dat naar de troon van God en het Lam leidt. Daar zit de Heere Jezus, gekroond met heerlijkheid, niet alleen als een bemiddelende Hogepriester om zalig te maken, niet alleen als een verheven Koning om te regeren, maar ook als een genadige Profeet om te onderwijzen. Zo ervaart de ziel, wanneer de sluier die het hart bedekt te dik en te sterk is, dat zij toch met gebeden en smekingen naar de Heere kan gaan, of Hij hem wil wegnemen. En wanneer het Hem behaagt dat te doen in antwoord op dat gebed, dan ziet men licht in Zijn licht. Zijn waarheid daalt aangenaam en lieflijk in de ziel neer, en het woord van Zijn genade bestuurt en vormt het hart, de lippen en het leven.

Dan zal, na zoveel gunstbewijzen,
’t gezegend heidendom
’t geluk van deze Koning prijzen,
die Davids troon beklom.
Geloofd zij God, dat eeuwig Wezen,
bekleed met mogendheên.
De Heer, in Israël geprezen,
doet wond’ren, Hij alleen.

Ps. 72:10

Nevertheless when it shall turn to the Lord, the vail shall be taken away.
2 Corinthians 3:16

The blessed Spirit, as a needful preparation for His own divine instruction, convinces us of our ignorance, of the veil of unbelief that is by nature spread over our heart, and of our utter inability to take it away. So great is this darkness, as a matter of personal inward experience, that like the darkness in Egypt—so dark that it may be “felt;” so deep this ignorance that all knowledge or capability of knowledge seems utterly gone; so strong, so desperate this unbelief that it seems as if thoroughly incurable.

And yet amid all this deep and dense cloud of ignorance, darkness and unbelief, rays and beams of light every now and then break through, which, though they seem at the time only to show the darkness and make it deeper, yet really are a guiding light to the throne of God and the Lamb. There Jesus sits enthroned in glory, not only as an interceding High Priest to save, not only as an exalted King to rule, but as a most gracious Prophet to teach.

Thus, in soul experience, as the veil is felt to be thick and strong over the heart, there is a turning to the Lord with prayer and supplication that He would take it away; and as He, in answer to prayer, is pleased to do this, light is seen in His light, His truth drops with savor and sweetness into the soul, and the word of His grace sways and regulates the heart, lip, and life.

Mas cuando se convirtieren al Señor, el velo se quitará.
2 Corintios 3:16

El bendito Espíritu, como preparación necesaria para Su propia instrucción divina, nos convence de nuestra ignorancia, del velo de incredulidad que por naturaleza está tendido sobre nuestro corazón, y de nuestra total incapacidad para quitarlo. Tan grande es esta oscuridad, como asunto de experiencia personal e interior, que es como las tinieblas de Egipto, tan oscuras que se pueden “palpar”; tan profunda esta ignorancia que todo conocimiento, o toda capacidad de conocer, parece haber desaparecido por completo; tan fuerte, tan desesperada esta incredulidad que parece del todo incurable.

Y sin embargo, en medio de toda esta profunda y densa nube de ignorancia, oscuridad e incredulidad, de vez en cuando atraviesan rayos y destellos de luz que, aunque en el momento parecen solo mostrar la oscuridad y hacerla más profunda, en realidad son una luz que guía al trono de Dios y del Cordero. Allí está Jesús entronizado en gloria, no solo como Sumo Sacerdote que intercede para salvar, no solo como Rey exaltado para gobernar, sino como un Profeta lleno de gracia para enseñar.

Así, en la experiencia del alma, cuando se siente que el velo es grueso y fuerte sobre el corazón, hay una conversión al Señor con oración y súplica para que Él lo quite; y cuando Él, en respuesta a la oración, tiene a bien hacerlo, se ve la luz en Su luz, Su verdad cae con sabor y dulzura en el alma, y la palabra de Su gracia gobierna y ordena el corazón, los labios y la vida.