10 maart

Wanneer ook Uw volk Israël voor het aangezicht des vijands zal geslagen worden, omdat zij tegen U gezondigd zullen hebben, en zij zich bekeren, en Uw Naam belijden, en voor Uw aangezicht in dit huis bidden en smeken zullen, hoor Gij dan uit de hemel, en vergeef de zonden van Uw volk Israël.
2 Kronieken 6:24-25

Is de duivel onze vijand? Maar wat brengen we de duivel in het voordeel door de zonde! Door geen aandacht aan onze weg te besteden, door gebrek aan oplettendheid en gebed, raken we eerst verstrengeld. Dit mishaagt de Heere; we worden vervolgens zwak door Zijn afwezigheid; en als de vijand doorzet, worden we tenslotte voor zijn aangezicht geslagen. Onder deze omstandigheden zou zonder de genade die in Christus Jezus is, de wet ons tot de hel verdoemen, het geweten in wanhoop verzwelgen, en de duivel uitroepen van helse triomf over de ziel uitstorten.

Salomo, als type van de Middelaar, doet een gebed ten behoeve van zulke mensen. Hij spreekt niet om iemand in zonde aan te moedigen, maar hij zegt: „Als zij zich bekeren, en Uw Naam belijden, en voor Uw aangezicht in dit huis bidden en smeken zullen, hoor Gij dan uit de hemel, en vergeef de zonden van Uw volk Israël, en breng hen weder in het land, dat Gij hun en hun vaderen gegeven hebt” (2 Kron. 6:24-25). De Heere zal berouw en godzalige smart in de ziel van Zijn kinderen bewerkstelligen; Hij zal hen de bitterheid van de zonde en hun eigen dwaasheid door tegen Hem te zondigen laten voelen. Hij zal Zijn genadige vinger uitsteken om hun hart zacht te maken, en hun geweten aan te raken en te doen smelten, en hen ertoe bewegen zich biddend en smekend „te bekeren”. En als Hij dit ziet, zal Hij Zijn vergevende barmhartigheid tonen, en Zijn liefde in hun hart uitstorten door de Heilige Geest.

Maar allemaal, en dat moeten we nooit vergeten, via de Middelaar. Er zit geen verdienste in berouw, geen deugd in tranen. U kunt er oceanen van vergieten, ze zouden niet één enkele zonde afwassen. Uw ogen zouden een fontein van tranen kunnen zijn, ze zouden de zonden niet uitwissen, de karmozijnen zonden die uw geweten hebben bezoedeld. Het moet door „een beter offer” zijn: het bloed van de verzoening, het bloed van het Lam Gods aan het kruis vergoten en toegepast aan de ziel, dat de zonde wordt uitgedelgd.

Lezen: Spreuken 6:12-35

Wanneer ook Uw volk Israël voor het aangezicht des vijands zal geslagen worden, omdat zij tegen U gezondigd zullen hebben, en zij zich bekeren, en Uw Naam belijden, en voor Uw aangezicht in dit huis bidden en smeken zullen, hoor Gij dan uit de hemel, en vergeef de zonden van Uw volk Israël.
2 Kronieken 6:24-25

Is de duivel onze vijand? Maar wat geven we de duivel een voordeel door de zonde! Doordat we niet op onze weg letten, doordat het ons ontbreekt aan waakzaamheid en gebed, raken we eerst verstrikt. Dat mishaagt de Heere. Daarna worden we zwak doordat Hij Zich terugtrekt, en als de vijand doorzet, worden we ten slotte voor zijn aangezicht geslagen. In zulke omstandigheden zou, zonder de genade die in Christus Jezus is, de wet ons tot de hel verdoemen, het geweten ons in wanhoop verzwelgen, en de duivel zijn helse triomfkreten over de ziel uitstorten.

Salomo bidt, als type van de Middelaar, voor zulke mensen. Hij spreekt niet om iemand in de zonde aan te moedigen, maar hij zegt: „Als zij zich bekeren, en Uw Naam belijden, en voor Uw aangezicht in dit huis bidden en smeken zullen, hoor Gij dan uit de hemel, en vergeef de zonden van Uw volk Israël, en breng hen weder in het land, dat Gij hun en hun vaderen gegeven hebt” (2 Kron. 6:24-25). De Heere zal berouw en godvruchtige droefheid in de ziel van Zijn kinderen werken. Hij zal hen de bitterheid laten voelen van de zonde en van hun eigen dwaasheid, dat zij tegen Hem gezondigd hebben. Hij zal Zijn genadige vinger uitsteken om hun hart zacht te maken, hun geweten aan te raken en te doen smelten, en hen te bewegen zich biddend en smekend „te bekeren”. En als Hij dat ziet, zal Hij Zijn vergevende barmhartigheid tonen en Zijn liefde door de Heilige Geest in hun hart uitstorten.

Maar dat alles, en dat mogen we nooit vergeten, gaat door de Middelaar. Er zit geen verdienste in berouw en geen kracht in tranen. U zou er oceanen van kunnen vergieten, maar ze zouden niet één enkele zonde afwassen. Uw ogen zouden een fontein van tranen kunnen zijn, maar ze zouden de zonden niet uitwissen, de karmozijnen zonden die uw geweten bezoedeld hebben. Het moet door „een beter offer” gebeuren: door het bloed van de verzoening, het bloed van het Lam van God, aan het kruis vergoten en aan de ziel toegepast, wordt de zonde uitgedelgd.

Lezen: Spreuken 6:12-35

And if Thy people Israel be put to the worse before the enemy, because they have sinned against Thee; and shall return and confess Thy Name, and pray and make supplication before Thee in this house; then hear Thou from the heavens, and forgive the sin of Thy people Israel.
2 Chronicles 6:24-25

Is the devil our enemy? But what an advantage we give the devil by sin! Through not watching our way, through a lack of watchfulness and prayer, we first become entangled. That displeases the Lord. Then we grow weak through His withdrawing Himself, and when the enemy presses on, we are at last put to the worse before him. In such circumstances, were it not for the grace that is in Christ Jesus, the law would condemn us to hell, conscience would swallow us up in despair, and the devil would pour out his hellish shouts of triumph over the soul.

Solomon, as a type of the Mediator, prays for such. He does not speak to encourage anyone in sin, but he says: “If they shall return and confess Thy Name, and pray and make supplication before Thee in this house; then hear Thou from the heavens, and forgive the sin of Thy people Israel, and bring them again unto the land which Thou gavest to them and to their fathers” (2 Chron. 6:24-25). The Lord will work repentance and godly sorrow in the souls of His children. He will make them feel the bitterness of sin and of their own folly in having sinned against Him.

He will put forth His gracious finger to soften their hearts, to touch and melt their consciences, and to move them to “return” with prayer and supplication. And when He sees that, He will show His pardoning mercy and shed abroad His love in their hearts by the Holy Ghost.

But all this, and we must never forget it, comes through the Mediator. There is no merit in repentance and no virtue in tears. You might shed oceans of them, but they would not wash away one single sin. Your eyes might be a fountain of tears, but they would not blot out the sins, the crimson sins that have stained your conscience. It must be done by “a better sacrifice”: by the blood of atonement, the blood of the Lamb of God, shed on the cross and applied to the soul, sin is blotted out.

Reading: Proverbs 6:12-35

Si Tu pueblo Israel cayere delante de los enemigos, por haber prevaricado contra Ti, y se convirtieren, y confesaren Tu Nombre, y rogaren delante de Ti en esta casa, Tú oirás desde los cielos, y perdonarás el pecado de Tu pueblo Israel.
2 Crónicas 6:24-25

¿Es el diablo nuestro enemigo? ¡Pero qué ventaja le damos al diablo por el pecado! Por no vigilar nuestro camino, por falta de vigilancia y de oración, primero nos enredamos. Eso desagrada al Señor. Luego nos debilitamos porque Él se retira, y cuando el enemigo arremete, al fin caemos delante de él. En tales circunstancias, si no fuera por la gracia que es en Cristo Jesús, la ley nos condenaría al infierno, la conciencia nos tragaría en la desesperación, y el diablo derramaría sus gritos infernales de triunfo sobre el alma.

Salomón, como figura del Mediador, ora por los tales. No habla para alentar a nadie en el pecado, sino que dice: “Si se convirtieren, y confesaren Tu Nombre, y rogaren delante de Ti en esta casa, Tú oirás desde los cielos, y perdonarás el pecado de Tu pueblo Israel, y los volverás a la tierra que diste a ellos y a sus padres” (2 Crón. 6:24-25). El Señor obrará arrepentimiento y tristeza según Dios en las almas de Sus hijos. Les hará sentir la amargura del pecado y de su propia necedad al haber pecado contra Él.

Extenderá Su dedo lleno de gracia para ablandar sus corazones, para tocar y derretir sus conciencias, y para moverlos a “convertirse” con oración y ruego. Y cuando Él vea eso, mostrará Su misericordia perdonadora y derramará Su amor en sus corazones por el Espíritu Santo.

Pero todo esto, y nunca debemos olvidarlo, viene por medio del Mediador. No hay mérito en el arrepentimiento ni virtud en las lágrimas. Usted podría derramar océanos de ellas, pero no lavarían un solo pecado. Sus ojos podrían ser una fuente de lágrimas, pero no borrarían los pecados, los pecados como la grana que han manchado su conciencia. Tiene que hacerse por “un sacrificio mejor”: por la sangre de la expiación, la sangre del Cordero de Dios, derramada en la cruz y aplicada al alma, es borrado el pecado.

Lectura: Proverbios 6:12-35