10 februari

Want het Woord Gods is levendig en krachtig.
Hebreeën 4:12

Wat wordt in Gods Woord bedoeld met „levend zijnde”? Stelt het snelheid en vlugheid voor? Het wordt ongetwijfeld van Gods Woord gezegd: „Zijn Woord loopt zeer snel” (Psalm 147:15); maar dit is niet de bedoeling van het woord „levend” in de tekst. Het wil hier zeggen: „levende”, en komt overeen met de uitdrukking in Hand. 7:38: „levende woorden”. Het is een oud Engels woord, dat „levend” betekent, zoals in de uitdrukking: „Die zal oordelen de levenden en de doden.”

Zo lezen wij van Korach, Dathan en Abiram: „Zij voeren levend ter hel” (Num. 16:30). Zo wordt aan de Heere toegeschreven dat Hij levend gemaakt had, dat is, geestelijk leven had gegeven aan degenen die vroeger dood waren door de misdaden en de zonden (Efeze 2:1). Het woord „levend” betekent dan niet een snelle beweging, maar levende, of liever, leven mededelende, onderscheiden dus van de dode letter. De waarheid, zoals zij staat in het Woord van God, is levenloos en dood, en als zodanig heeft zij geen kracht om iets mede te delen wat zij in zichzelf niet heeft, dat is leven, en kracht te oefenen op de harten van Gods volk. Zij staat daar in zoveel letters en lettergrepen, even levenloos als de drukletters waarmede zij is gedrukt.

Maar wanneer het vleesgeworden Woord uit het geschreven Woord iets neemt en het in het hart of de consciëntie van een vat der barmhartigheid brengt, dan doet Hij het vergezeld gaan met Goddelijk leven en gaat het in de ziel in met mededeling van een leven dat nooit kan sterven. Gelijk Jakobus zegt: „Door Zijn wil heeft Hij ons gebaard, door het Woord der waarheid.” En evenzo Petrus: „Gij, die wedergeboren zijt, niet uit vergankelijk, maar uit onvergankelijk zaad, door het levend en eeuwig blijvend Woord Gods” (1 Petrus 1:23). Eeuwige werkelijkheden worden in de ziel gebracht, vastgemaakt en bevestigd door een almachtige hand. De consciëntie wordt levend of werkzaam in de vreze Gods; en de ziel wordt opgewekt uit de dood der zonden of uit een dode belijdenis, tot een hemels, nieuw en bovennatuurlijk leven.

Want het Woord Gods is levendig en krachtig.
Hebreeën 4:12

Wat wordt in Gods Woord bedoeld met „levend zijnde”? Duidt het op snelheid en vlugheid? Van Gods Woord wordt ongetwijfeld gezegd: „Zijn Woord loopt zeer snel” (Psalm 147:15); maar dat is niet de betekenis van het woord „levend” in de tekst. Het betekent hier „levende”, en komt overeen met de uitdrukking in Hand. 7:38: „levende woorden”. Het is een oud Engels woord dat „levend” betekent, zoals in de uitdrukking: „Die zal oordelen de levenden en de doden.”

Zo lezen wij van Korach, Dathan en Abiram: „Zij voeren levend ter hel” (Num. 16:30). Zo wordt van de Heere gezegd dat Hij levend gemaakt had, dat wil zeggen geestelijk leven had gegeven aan hen die eerst dood waren door de misdaden en de zonden (Efeze 2:1). Het woord „levend” betekent dus geen snelle beweging, maar levend, of liever: leven mededelend, en daarmee onderscheiden van de dode letter. De waarheid zoals zij in het Woord van God staat, is op zichzelf levenloos en dood. Als zodanig heeft zij geen kracht om iets mee te delen wat zij in zichzelf niet heeft, namelijk leven, en om kracht uit te oefenen op de harten van Gods volk. Zij staat daar in zoveel letters en lettergrepen, even levenloos als de drukletters waarmee zij gedrukt is.

Maar wanneer het vleesgeworden Woord iets uit het geschreven Woord neemt en het in het hart of het geweten van een vat der barmhartigheid brengt, dan laat Hij het vergezeld gaan van Goddelijk leven. Dan gaat het de ziel binnen en deelt het een leven mee dat nooit kan sterven. Zoals Jakobus zegt: „Door Zijn wil heeft Hij ons gebaard, door het Woord der waarheid.” En zo ook Petrus: „Gij, die wedergeboren zijt, niet uit vergankelijk, maar uit onvergankelijk zaad, door het levend en eeuwig blijvend Woord Gods” (1 Petrus 1:23). Eeuwige werkelijkheden worden door een almachtige hand in de ziel gebracht, daarin vastgemaakt en bevestigd. Het geweten wordt levend of werkzaam in de vreze Gods, en de ziel wordt opgewekt uit de dood van de zonden of uit een dode belijdenis, tot een hemels, nieuw en bovennatuurlijk leven.

For the word of God is quick, and powerful.
Hebrews 4:12

What is meant by the Word of God being “quick?” That it moves with swiftness and velocity? It is certainly said of God’s Word (Psalm 147:15) that “it runs very swiftly;” but that is not the meaning of the word “quick” in the text. It there means “living,” and corresponds with the expression (Acts 7:38) “living oracles.” It is an old English word signifying “living;” as in the expression, “Who shall judge the quick and the dead” (2 Timothy 4:1), that is, the living and the dead.

So we read of Korah, Dathan, and Abiram “going down quick (that is, alive) into the pit” (Numbers 16:30). So the Lord is said to have “quickened (that is, made spiritually alive) those who were previously dead in trespasses and sins” (Eph. 2:1). The word “quick,” then, does not mean moving with velocity, but “living”, or rather “communicating life”, and thus distinguished from the dead letter.

Truth, as it stands in the naked Word of God, is lifeless and dead; and as such, has no power to communicate what it has not in itself, that is, life and power to the hearts of God’s people. It stands there in so many letters and syllables, as lifeless as the types by which they were printed. But when the incarnate Word takes of the written Word, and speaks it home into the heart and conscience of a vessel of mercy, whether in letter or substance, then He endues it with divine life, and it enters into the soul, communicating to it a life that can never die.

As James speaks, “Of His own will begat He us with the word of truth.” And also Peter, “Being born again, not of corruptible seed, but of incorruptible, by the word of God, which lives and abides forever” (1 Peter 1:23). Eternal realities are brought into the soul, fixed and fastened by an Almighty hand. The conscience is made alive in the fear of God; and the soul is raised up from a death in sin, or a death in profession, to a life heavenly, new, and supernatural.

Porque la palabra de Dios es viva y eficaz.
Hebreos 4:12

¿Qué se quiere decir con que la Palabra de Dios es “viva” (en el inglés antiguo, “quick”, que también puede entenderse como “rápida”)? ¿Que se mueve con presteza y velocidad? Ciertamente se dice de la Palabra de Dios (Salmo 147:15) que “velozmente corre”; pero ese no es el sentido de la palabra en el texto. Allí significa “viviente”, y corresponde a la expresión “palabras de vida” (Hechos 7:38). Es una antigua palabra inglesa que significa “vivo”, como en la expresión: “que ha de juzgar a los vivos y a los muertos” (2 Timoteo 4:1).

Así leemos de Coré, Datán y Abiram, que “descendieron vivos al abismo” (Números 16:30). Así se dice que el Señor “dio vida” (es decir, hizo espiritualmente vivos) a los que antes “estaban muertos en sus delitos y pecados” (Ef. 2:1). La palabra, pues, no significa moverse con velocidad, sino “viviente”, o más bien “que comunica vida”, y así se distingue de la letra muerta.

La verdad, tal como está en la Palabra de Dios desnuda, es inerte y muerta; y como tal, no tiene poder para comunicar lo que no tiene en sí misma, es decir, vida y poder a los corazones del pueblo de Dios. Está allí en tantas letras y sílabas, tan sin vida como los tipos con que fueron impresas. Pero cuando la Palabra encarnada toma de la Palabra escrita y la aplica al corazón y a la conciencia de un vaso de misericordia, ya sea en su letra o en su sustancia, entonces la reviste de vida divina, y ella entra en el alma, comunicándole una vida que nunca puede morir.

Como dice Santiago: “Él, de Su voluntad nos ha engendrado por la palabra de verdad.” Y también Pedro: “Siendo renacidos, no de simiente corruptible, sino de incorruptible, por la palabra de Dios, que vive y permanece para siempre” (1 Pedro 1:23). Realidades eternas son introducidas en el alma, fijadas y aseguradas por una mano todopoderosa. La conciencia es vivificada en el temor de Dios; y el alma es levantada de una muerte en el pecado, o de una muerte en la mera profesión, a una vida celestial, nueva y sobrenatural.