Korenaren

O, of ik wist, dat ik Hem vinden zoude! ik zoude tot Zijn stoel komen; ik zoude het recht voor Zijn aangezicht ordelijk voorstellen; en mijn mond zoude ik met verdedigingen vervullen.
Job 23:3, 4

Was Job niet in dezelfde toestand waarin wij dikwijls verkeren? Zo die oude patriarch niet geweten had wat het was, bekommerd, beklemd en bedroefd van geest te zijn en bijna bezwijkende onder de aanvallen van de boze, hij zou niet gezegd hebben: „O, of ik wist, dat ik Hem vinden zoude! Ik zoude tot Zijn stoel komen; ik zoude het recht voor Zijn aangezicht ordelijk voorstellen, en mijn mond zoude ik met verdedigingen vervullen.” Is dat nu, of is dat ooit het oprechte gevoel, de wezenlijke ervaring uwer ziel geweest? Zie in uw hart, gij die de Heere vreest. Zie voor een ogenblik, zo gij er vroeger nooit naar gezien hebt, naar het werk der genade en overweeg of gij iets van deze zaken kent.

Hebt gij ooit, als gij duisternis, slavernij en droefheid in uw ziel gevoeldet, uitgeroepen: „O, dat ik wist waar ik de Heere kon vinden! Heere! ik heb er behoefte aan U te vinden; mijn ziel smacht naar U; laat mij smaken van Uw gezegende tegenwoordigheid; ik wil U omvatten met de armen mijns geloofs; ik heb behoefte aan de liefelijke getuigenis van Uw genadige lippen. O, of ik wist, dat ik U vinden zou! Ik zou mij niet bekommeren door welke wegen ook.” Is het zo met u, dan tonen deze zelfde zaken dat gij de vreze Gods in uw zielen en de lering des Geestes in uw harten hebt. Gij zijt waar Job was. En zo gij iets kent van hetgeen Job hier zegt: „O, of ik wist, dat ik Hem vinden zou! ik zoude tot Zijn stoel komen!” — als dat het verlangen uwer ziel is, hebt gij de godsvrucht van Job, de ondervinding van Job, de droefheid van Job in deze zaak, en gij zult de verlossing van Job, de vrede van Job en de redding van Job hebben.

Mijn ogen treuren om mijn leed,
om al mijn angst, om al mijn lijden.
O Heer, wil mij van straf bevrijden,
ach, toon U tot mijn hulp gereed!
’k Smeek dag aan dag om uw ontferming,
leen mij de hand tot mijn bescherming!

Ps. 88:6

O, of ik wist, dat ik Hem vinden zoude! ik zoude tot Zijn stoel komen; ik zoude het recht voor Zijn aangezicht ordelijk voorstellen; en mijn mond zoude ik met verdedigingen vervullen.
Job 23:3, 4

Was Job niet in dezelfde toestand als waarin wij vaak verkeren? Als die oude aartsvader niet had geweten wat het was om bekommerd, beklemd en bedroefd van geest te zijn, en bijna te bezwijken onder de aanvallen van de boze, dan zou hij niet gezegd hebben: „O, of ik wist, dat ik Hem vinden zoude! Ik zoude tot Zijn stoel komen; ik zoude het recht voor Zijn aangezicht ordelijk voorstellen, en mijn mond zoude ik met verdedigingen vervullen.” Is dat nu het oprechte gevoel en de wezenlijke bevinding van uw ziel, of is het dat ooit geweest? Kijk in uw hart, u die de Heere vreest. Kijk een ogenblik, als u er vroeger nooit naar gekeken hebt, naar het werk van de genade, en ga na of u iets van deze dingen kent.

Hebt u ooit, toen u duisternis, slavernij en droefheid in uw ziel voelde, uitgeroepen: „O, dat ik wist waar ik de Heere kon vinden! Heere! ik heb er behoefte aan U te vinden; mijn ziel smacht naar U; laat mij smaken van Uw gezegende tegenwoordigheid; ik wil U omvatten met de armen mijns geloofs; ik heb behoefte aan de liefelijke getuigenis van Uw genadige lippen. O, of ik wist, dat ik U vinden zou! Ik zou mij niet bekommeren door welke wegen ook.” Is het zo met u, dan tonen juist deze dingen dat u de vreze Gods in uw ziel en het onderwijs van de Geest in uw hart hebt. U bent waar Job was.

En als u iets kent van wat Job hier zegt: „O, of ik wist, dat ik Hem vinden zou! ik zoude tot Zijn stoel komen!” — als dat het verlangen van uw ziel is, dan hebt u de godsvrucht van Job, de bevinding van Job en de droefheid van Job in deze zaak. En dan zult u ook de verlossing van Job, de vrede van Job en de redding van Job ontvangen.

Mijn ogen treuren om mijn leed,
om al mijn angst, om al mijn lijden.
O Heer, wil mij van straf bevrijden,
ach, toon U tot mijn hulp gereed!
’k Smeek dag aan dag om uw ontferming,
leen mij de hand tot mijn bescherming!

Ps. 88:6

Oh that I knew where I might find Him! that I might come even to His seat! I would order my cause before Him, and fill my mouth with arguments.
Job 23:3-4

Was not Job in the same spot where we often are? If this aged patriarch had not known what it was to be shut up in his mind, harassed and distressed, and well-nigh overwhelmed with the attacks of the wicked one, he would not have said, “O that I knew where I might find Him! that I might come even to His dwelling! I would order my cause before Him, and fill my mouth with arguments.” Has that ever been, is it now, the genuine feeling, the real experience of your soul? Do look into your heart, you that fear God. Do look for a moment, if you have never looked before, at the work of grace (and where are you, if you have never looked at it?) and consider if you know any of these matters.

Did you ever, in a feeling of darkness, gloom, bondage, and distress of soul, cry (I do not say the words, it is the feelings we want, let the words go), “‘O that I knew where I might find Him!’ Lord, I do want to find You; my soul longs after You; I want a taste of Your blessed presence; I want to embrace You in the arms of my faith; I want the sweet testimonies of Your gracious lips; ‘O that I knew where I might find You!’ I would not care what I went through.”

If so, then these very things show that you have the fear of God in your souls, and the teaching of the Spirit in your hearts. You are where Job was, and if you know something of what Job speaks here, “O that I knew where I might find Him! that I might come even to His dwelling!”—if that is the desire of your soul, you have Job’s religion, you have Job’s experience, you have Job’s affliction in this matter, and you will have Job’s deliverance, Job’s joy, Job’s peace, and Job’s salvation. Job’s God is your God, and you will soon be where Job now is, bathing your ransomed soul in all the glory of the Lamb.

¡Quién me diera el saber dónde hallar a Dios! Yo iría hasta Su silla: ordenaría juicio delante de Él, y henchiría mi boca de argumentos.
Job 23:3-4

¿No estaba Job en el mismo lugar donde nosotros estamos a menudo? Si este anciano patriarca no hubiera sabido lo que era estar encerrado en su mente, acosado y angustiado, y casi abrumado por los ataques del maligno, no habría dicho: “¡Quién me diera el saber dónde hallarle! Yo iría hasta Su morada: ordenaría juicio delante de Él, y henchiría mi boca de argumentos”. ¿Ha sido eso alguna vez, es ahora, el sentimiento genuino, la experiencia real de su alma? Mire en su corazón, usted que teme a Dios. Mire por un momento, si nunca antes lo ha hecho, la obra de la gracia (¿y dónde está usted, si nunca la ha mirado?), y considere si conoce algo de estas cosas.

¿Ha clamado alguna vez, en un sentimiento de oscuridad, pesadumbre, servidumbre y angustia del alma (no digo las palabras; son los sentimientos lo que buscamos, dejemos las palabras): “‘¡Quién me diera el saber dónde hallarle!’ Señor, quiero hallarte; mi alma Te anhela; quiero gustar de Tu bendita presencia; quiero abrazarte con los brazos de mi fe; quiero los dulces testimonios de Tus labios llenos de gracia; ‘¡Quién me diera el saber dónde hallarte!’ No me importaría lo que tuviera que pasar”?

Si es así, estas mismas cosas muestran que usted tiene el temor de Dios en el alma y la enseñanza del Espíritu en el corazón. Está donde estaba Job, y si conoce algo de lo que Job dice aquí: “¡Quién me diera el saber dónde hallarle! Yo iría hasta Su morada”; si ese es el deseo de su alma, tiene la religión de Job, tiene la experiencia de Job, tiene la aflicción de Job en este asunto, y tendrá la liberación de Job, el gozo de Job, la paz de Job y la salvación de Job. El Dios de Job es su Dios, y pronto estará donde Job está ahora, bañando su alma rescatada en toda la gloria del Cordero.

Genees mij, Heere! zo zal ik genezen worden; behoud mij, zo zal ik behouden worden, want Gij zijt mijn lof.
Jeremia 17:14

Als het de Heere enigermate belieft Zijn oor te neigen om ons gebed te horen; als het Hem belieft Zijn Woord zoet en krachtig tot ons te richten, ons iets te laten zien en voelen van ons recht op het kostbare bloed van het Lam, en onze ziel te bevrijden uit handen van de vijand — dan kunnen we zien, voelen en weten hoe groots de verlossing is die de Heere Jezus Christus tot stand heeft gebracht. En wij komen tot het inzicht dat niets anders dan zo’n verlossing als Hij heeft bewerkstelligd, en geen andere Verlosser dan de Heere Jezus Christus, echt geschikt kan zijn om onze ziel te behouden.

Zo is het fundament voor alle ware godsdienst — het fundament van iedere zucht, van iedere uitroep, van elk gekreun, van elke wens, van elk verlangen, van elke ware adem van gebed — een ondervindelijke kennismaking met de ziekte in al haar verschillende vormen, en kennis, innerlijke kennis, van de diepte van de zondeval, zoals zichtbaar gemaakt in ons armzalige hart.

Als het dus de Heere belieft Zijn hand uit te steken en krachtig aan onze verlossing te werken; als de Heere onze ziel zegent en tot ons komt om Zijn goedheid en liefde te openbaren; als we wat we zijn en wat we zijn geweest vergelijken met de rijkdommen van Zijn barmhartigheid en genade, hoe hoog verheft dat dan Zijn verlossing en offer, en de liefde, het bloed en de genade van de Heere Jezus Christus in onze ogen!

Lezen: 1 Petrus 1:14-25

Genees mij, Heere! zo zal ik genezen worden; behoud mij, zo zal ik behouden worden, want Gij zijt mijn lof.
Jeremia 17:14

Als het de Heere in enige mate behaagt Zijn oor te neigen om ons gebed te horen, als het Hem behaagt Zijn Woord zoet en krachtig tot ons te richten, ons iets te laten zien en voelen van ons recht op het kostbare bloed van het Lam en onze ziel uit de hand van de vijand te bevrijden — dan kunnen we zien, voelen en weten hoe groot de verlossing is die de Heere Jezus Christus tot stand heeft gebracht. Dan gaan we inzien dat niets anders dan zo’n verlossing als Hij heeft bewerkt, en geen andere Verlosser dan de Heere Jezus Christus, werkelijk geschikt kan zijn om onze ziel te behouden.

Het fundament van alle ware godsdienst — het fundament van iedere zucht, iedere uitroep, elk gekreun, elke wens, elk verlangen en elke ware ademtocht van gebed — is dus een bevindelijke kennis van de ziekte in al haar verschillende vormen. Het is kennis, innerlijke kennis, van de diepte van de zondeval, zoals die zichtbaar wordt in ons armzalige hart.

Als het de Heere dus behaagt Zijn hand uit te steken en krachtig aan onze verlossing te werken, als de Heere onze ziel zegent en tot ons komt om Zijn goedheid en liefde te openbaren, en als we wat we zijn en wat we geweest zijn vergelijken met de rijkdom van Zijn barmhartigheid en genade — hoe hoog verheft dat dan in onze ogen Zijn verlossing en offer, en de liefde, het bloed en de genade van de Heere Jezus Christus!

Lezen: 1 Petrus 1:14-25

Heal me, O LORD, and I shall be healed; save me, and I shall be saved: for Thou art my praise.
Jeremiah 17:14

If it pleases the Lord in any measure to incline His ear to hear our prayer, if it pleases Him to speak His Word sweetly and powerfully to us, to let us see and feel something of our interest in the precious blood of the Lamb and to deliver our soul out of the hand of the enemy—then we can see, feel and know how great is the salvation which the Lord Jesus Christ has accomplished. Then we come to see that nothing but such a salvation as He has wrought, and no other Saviour than the Lord Jesus Christ, can really be suitable to save our soul.

The foundation of all true religion—the foundation of every sigh, every cry, every groan, every wish, every desire and every true breath of prayer—is therefore an experimental knowledge of the disease in all its various forms. It is knowledge, inward knowledge, of the depth of the fall, as it is made manifest in our wretched heart.

When, then, it pleases the Lord to stretch forth His hand and work powerfully for our deliverance, when the Lord blesses our soul and comes to us to reveal His goodness and love, and when we compare what we are and what we have been with the riches of His mercy and grace—how highly does this exalt in our eyes His salvation and sacrifice, and the love, the blood and the grace of the Lord Jesus Christ!

Reading: 1 Peter 1:14-25

Sáname, oh Jehová, y seré sano; sálvame, y seré salvo: porque Tú eres mi alabanza.
Jeremías 17:14

Si al Señor le place en alguna medida inclinar Su oído para oír nuestra oración, si le place hablarnos Su Palabra con dulzura y poder, hacernos ver y sentir algo de nuestra parte en la preciosa sangre del Cordero y librar nuestra alma de la mano del enemigo, entonces podemos ver, sentir y saber cuán grande es la salvación que el Señor Jesucristo ha consumado. Entonces llegamos a ver que nada sino una salvación tal como la que Él ha obrado, y ningún otro Salvador que el Señor Jesucristo, puede realmente ser adecuado para salvar nuestra alma.

El fundamento de toda religión verdadera —el fundamento de cada suspiro, cada clamor, cada gemido, cada anhelo, cada deseo y cada verdadero aliento de oración— es, por tanto, un conocimiento experimental de la enfermedad en todas sus diversas formas. Es conocimiento, conocimiento interior, de la profundidad de la caída, tal como se manifiesta en nuestro miserable corazón.

Cuando, pues, al Señor le place extender Su mano y obrar poderosamente para nuestra liberación, cuando el Señor bendice nuestra alma y viene a nosotros para revelar Su bondad y amor, y cuando comparamos lo que somos y lo que hemos sido con las riquezas de Su misericordia y gracia, ¡cuánto ensalza esto a nuestros ojos Su salvación y sacrificio, y el amor, la sangre y la gracia del Señor Jesucristo!

Lectura: 1 Pedro 1:14-25

En hetgeen ik nu in het vlees leef, dat leef ik door het geloof des Zoons Gods.
Galaten 2:20

Er is geen weg behalve deze, van in Christus’ dood en leven gedoopt te zijn, waarin wij ooit een overwinning kunnen behalen over de zonden die ons lichtelijk omringen. Indien wij aan de ene kant een gezicht hebben van een lijdende Christus, en aldus gedoopt worden in Zijn lijden en dood, zal het gevoel daarvan, zolang het duurt, de kracht der zonde bedwingen. Of als wij aan de andere kant een geloofsgezicht krijgen op een herrezen Christus en uit Zijn volheid der genade bediend worden, dan zal dit ons boven haar heerschappij verheffen.

Indien de zonde krachtig in ons woelt, dan behoeven wij een van deze twee zaken om ze te onderwerpen: óf wij moeten van boven ondersteund worden om ons een overwinning te geven in ons strijden tegen haar, óf wij moeten iets hebben dat ons uit de zonde in een zuiverder en betere omgeving brengt. Wanneer er een gezicht is van het lijden, de smarten, de doodsstrijd en de dood van de Zoon van God, dan wordt er in de strijd tegen de zonde kracht aan de ziel geschonken, een weerstand biedende en onderwerpende kracht. Zo ook, wanneer er een invloeiing komt van de genade en liefde van Christus, heft dit de ziel op boven de liefde en de kracht der zonde in een zuiverder en heiliger gemoedsgestalte.

De zonde kan in geen andere weg onderworpen worden. Gij moet óf gedoopt zijn in Christus’ lijden en dood, óf gij moet gedoopt zijn — gelijk het één op het ander volgt — in Christus’ opstanding en leven. Een gezicht van Hem als een lijdend God, of een gezicht van Hem als een herrezen Jezus, gaat samen met iedere vruchtbare poging om de overwinning te bekomen over de zonde, dood, hel en graf. Gij moogt worstelen, beloven en berouw hebben; wat draagt dit alles ertoe bij? Gij zinkt al dieper en dieper in de zonde dan tevoren. De hoogmoed, de begeerte en de begeerlijkheid komen in als een vloed, en gij zijt reeds bijna verdronken eer gij het gewaar wordt.

Doch wanneer gij een gezicht krijgt van een lijdende Christus of van een opgestane Christus, wanneer gij een proefje krijgt van Zijn stervende liefde, een drupje van Zijn verzoenend bloed, of een openbaring van Zijn schoonheid en rijkdom, dan is de vrucht uit deze geestelijke doop in Zijn dood of in Zijn leven een onderwerpende kracht tot overwinning van de verzoekingen en de zonde, die niets anders kan of geven zal. Toch geloof ik dat wij dikwijls jaren moeten leren om deze Goddelijke verborgenheid te verstaan; moeten worstelen om tot bekering en reformatie te komen, en niet te kunnen, totdat wij ten laatste door Goddelijke onderwijzing een weinig leren verstaan van hetgeen de apostel bedoelde toen hij zeide: „En hetgeen ik nu in het vlees leef, dat leef ik door het geloof des Zoons Gods.”

En wanneer wij in dit leven des geloofs komen kunnen, dit verborgen leven, dan zetten onze genegenheden zich op de dingen die boven zijn. Het heeft geen nut voor sommigen om door wettische pogingen de zonde ten onder te brengen; zij zakken des te dieper in het slijk. Gij moet Christus in uw ziel hebben door de kracht Gods, en dan zal Hij door Zijn toelachingen, bloed, liefde en tegenwoordigheid iedere inwendige vijand onderwerpen.

En hetgeen ik nu in het vlees leef, dat leef ik door het geloof des Zoons Gods.
Galaten 2:20

Er is geen andere weg dan deze – gedoopt te zijn in de dood en het leven van Christus – waarop wij ooit de overwinning kunnen behalen over de zonden die ons zo licht omringen. Als wij aan de ene kant een gezicht hebben op een lijdende Christus, en zo gedoopt worden in Zijn lijden en dood, zal het besef daarvan, zolang het duurt, de kracht van de zonde bedwingen. Of als wij aan de andere kant een geloofsgezicht krijgen op een opgestane Christus en uit Zijn volheid van genade bediend worden, dan zal dit ons boven haar heerschappij verheffen.

Als de zonde krachtig in ons woelt, hebben wij een van deze twee dingen nodig om haar te onderwerpen. Óf wij moeten van boven ondersteund worden, zodat wij in onze strijd tegen haar de overwinning krijgen, óf wij moeten iets hebben dat ons uit de zonde in een zuiverder en betere sfeer brengt. Wanneer er een gezicht is op het lijden, de smarten, de doodsstrijd en de dood van de Zoon van God, dan wordt er in de strijd tegen de zonde kracht aan de ziel geschonken: een kracht die weerstand biedt en onderwerpt. Zo ook, wanneer de genade en liefde van Christus de ziel binnenstromen, heft dat haar op boven de liefde tot en de kracht van de zonde, in een zuiverder en heiliger gesteldheid.

De zonde kan op geen andere manier onderworpen worden. U moet óf gedoopt zijn in het lijden en de dood van Christus, óf u moet gedoopt zijn – zoals het een op het ander volgt – in de opstanding en het leven van Christus. Een gezicht op Hem als een lijdende God, of een gezicht op Hem als een opgestane Jezus, gaat samen met iedere vruchtbare poging om de overwinning te behalen over de zonde, dood, hel en graf. U kunt worstelen, beloven en berouw hebben, maar wat draagt dat alles bij? U zinkt nog dieper in de zonde weg dan tevoren. De hoogmoed, de lust en de begeerlijkheid komen binnen als een vloed, en u bent al bijna verdronken voordat u het merkt.

Maar wanneer u een gezicht krijgt op een lijdende Christus of op een opgestane Christus, wanneer u iets proeft van Zijn stervende liefde, een druppel van Zijn verzoenend bloed ontvangt of een openbaring van Zijn schoonheid en rijkdom, dan is de vrucht van deze geestelijke doop in Zijn dood of in Zijn leven een onderwerpende kracht om de verzoekingen en de zonde te overwinnen, die niets anders kan of zal geven. Toch geloof ik dat wij vaak jaren nodig hebben om deze Goddelijke verborgenheid te leren verstaan. Wij moeten worstelen om tot bekering en verbetering te komen, en kunnen het niet, totdat wij ten slotte door Goddelijk onderwijs een weinig leren verstaan van wat de apostel bedoelde toen hij zei: „En hetgeen ik nu in het vlees leef, dat leef ik door het geloof des Zoons Gods.”

En wanneer wij in dit leven van het geloof mogen komen, dit verborgen leven, dan richten onze genegenheden zich op de dingen die boven zijn. Voor sommigen heeft het geen nut om de zonde door wettische pogingen te onderwerpen; zij zakken des te dieper in het slijk. U moet Christus in uw ziel hebben door de kracht van God, en dan zal Hij door Zijn glimlachen, Zijn bloed, Zijn liefde en Zijn tegenwoordigheid iedere inwendige vijand onderwerpen.

“And the life which I now live in the flesh I live by the faith of the Son of God.”
Galatians 2:20

There is no way except by being spiritually baptized into Christ’s death and life, that we can ever get a victory over our besetting sins. If, on the one hand, we have a view of a suffering Christ, and thus become baptized into His sufferings and death, the feeling, while it lasts, will subdue the power of sin. Or, on the other hand, if we get a believing view of a risen Christ, and receive supplies of grace out of His fullness, that will lift us above sin’s dominion. If sin is powerfully working in us, we need one of these two things to subdue it; either we must have something come down to us to give us a victory over our sin in our strugglings against it, or we must have something to lift us up out of sin into a purer and better element.

When there is a view of the sufferings and sorrows, agonies and death of the Son of God, power comes down to the soul in its struggles against sin, and gives it a measure of holy resistance and subduing strength against it. So, when there is a coming in of the grace and love of Christ, it lifts up the soul from the love and power of sin into a purer and holier atmosphere. Sin cannot be subdued in any other way. You must either be baptized into Christ’s sufferings and death, or you must be baptized (and these follow each other) into Christ’s resurrection and life. A sight of Him as a suffering God, or a view of Him as a risen Jesus, must be connected with every successful attempt to get the victory over sin, death, hell, and the grave.

You may strive, vow, and repent; and what does it all amount to? You sink deeper and deeper into sin than before. Pride, lust, and covetousness come in like a flood, and you are swamped and carried away almost before you are aware. But if you get a view of a suffering Christ, or of a risen Christ; if you get a taste of His dying love, a drop of His atoning blood, or any manifestation of His beauty and blessedness, there comes from this spiritual baptism into His death or His life a subduing power; and this gives a victory over temptation and sin which nothing else can or will give.

Yet I believe we are often many years learning this divine secret, striving to repent and reform, and cannot; until at last by divine teaching we come to learn a little of what the Apostle meant when he said, “The life I now live in the flesh, I live by the faith of the Son of God.” And when we can get into this life of faith, this hidden life, then our affections are set on things above.

There is no use setting people to work by legal strivings; they only plunge themselves deeper in the ditch. You must get Christ into your soul by the power of God; and then He will subdue, by His smiles, blood, love, and presence, every internal foe.

Y lo que ahora vivo en la carne, lo vivo en la fe del Hijo de Dios.
Gálatas 2:20

No hay otro modo, sino siendo espiritualmente bautizados en la muerte y la vida de Cristo, de que podamos alcanzar jamás la victoria sobre nuestros pecados dominantes. Si, por una parte, tenemos una visión de un Cristo que sufre, y así somos bautizados en Sus sufrimientos y Su muerte, ese sentimiento, mientras dura, sujetará el poder del pecado. O si, por otra parte, alcanzamos una visión creyente de un Cristo resucitado y recibimos provisiones de gracia de Su plenitud, eso nos levantará por encima del dominio del pecado. Si el pecado obra poderosamente en nosotros, necesitamos una de estas dos cosas para sujetarlo: o algo ha de descender a nosotros para darnos la victoria sobre nuestro pecado en nuestras luchas contra él, o algo ha de levantarnos fuera del pecado a un elemento más puro y mejor.

Cuando hay una visión de los sufrimientos y dolores, de las agonías y la muerte del Hijo de Dios, desciende poder al alma en sus luchas contra el pecado, y le da una medida de santa resistencia y de fuerza para sujetarlo. Así también, cuando entra la gracia y el amor de Cristo, levanta al alma del amor y del poder del pecado a una atmósfera más pura y más santa. El pecado no puede ser sujetado de ninguna otra manera. O usted ha de ser bautizado en los sufrimientos y la muerte de Cristo, o ha de ser bautizado (y estas cosas se siguen una a otra) en la resurrección y la vida de Cristo. Una vista de Él como un Dios que sufre, o una visión de Él como Jesús resucitado, ha de estar unida a todo intento exitoso de obtener la victoria sobre el pecado, la muerte, el infierno y el sepulcro.

Puede usted esforzarse, hacer votos y arrepentirse; ¿y en qué queda todo ello? Se hunde cada vez más hondo en el pecado que antes. El orgullo, la concupiscencia y la codicia entran como una inundación, y usted queda anegado y arrastrado casi antes de darse cuenta. Pero si alcanza una visión de un Cristo que sufre, o de un Cristo resucitado; si recibe una prueba de Su amor moribundo, una gota de Su sangre expiatoria, o alguna manifestación de Su hermosura y bienaventuranza, entonces de este bautismo espiritual en Su muerte o en Su vida procede un poder que sujeta; y esto da una victoria sobre la tentación y el pecado que ninguna otra cosa puede dar ni dará.

Sin embargo, creo que a menudo pasamos muchos años aprendiendo este secreto divino, esforzándonos por arrepentirnos y reformarnos, sin poder hacerlo; hasta que al fin, por enseñanza divina, llegamos a aprender un poco de lo que el Apóstol quería decir cuando dijo: “Lo que ahora vivo en la carne, lo vivo en la fe del Hijo de Dios.” Y cuando podemos entrar en esta vida de fe, esta vida escondida, entonces nuestros afectos se ponen en las cosas de arriba.

De nada sirve poner a la gente a trabajar con esfuerzos legales; solo se hunden más en la zanja. Usted necesita que Cristo entre en su alma por el poder de Dios; y entonces Él sujetará, con Sus sonrisas, Su sangre, Su amor y Su presencia, a todo enemigo interior.