What Will Remain?

“Hoedanig eens iegelijks werk is, zal het vuur beproeven.” — 1 Korinthe 3:13

Het vuur dat van ieders werk zal beproeven hoedanig het is, is niet alleen Gods toorn zoals die op de laatste dag geopenbaard wordt. Het is ook Zijn vuur als beeld van de vuurproef die in dit leven plaatsvindt. God brengt die in Zijn barmhartigheid over Zijn volk om hun hout, hooi en stoppelen te verbranden. Het is een onschatbare barmhartigheid dat al dit brandbare materiaal verbrand wordt voordat we op een sterfbed belanden. Vurige beproevingen, zoals God ze zendt door verdrukkingen, verzoekingen, benauwende gevoelens en pijnlijke zielsworstelingen, zullen het hout, hooi en stoppelen verbranden dat een van Zijn heiligen als bovenbouw heeft opgehoopt.

Schuld die op iemands geweten drukt, de verschrikkingen van de Almachtige in een vurige wet, Zijn pijlen diep in de borst gedrongen en de geest uitdrogend, vrees voor dood, hel en oordeel, en de verschrikkelijke gevolgen van sterven onder Gods toorn: dat alles hoort bij de vuurproef die het hout, hooi en stoppelen verbrandt dat Babelbouwers op het fundament hebben opgehoopt. Alles zinkt weg in zwarte as voor dit vuur. Dit vuur bewijst wat ze zijn en hoe ijdel een toevlucht ze bieden op de dag van benauwdheid.

Wat doorstaat dan de vuurproef? Gods werk aan de ziel, het geloof dat Hij door Zijn eigen Geest inplant. Het kan zwak zijn. Het kan beproefd worden. Het kan soms nauwelijks te bestaan lijken. En toch, omdat het van God is, doorstaat het elke storm en leeft het ten slotte nog. Een goede hoop door genade, een hoop die God Zelf meedeelt en onderhoudt, doorstaat de storm als een beproefd anker. Als goud en zilver verdraagt zij de heetste smeltoven: zij verliest haar slakken maar niet de zuivere stof, en wordt nog meer gelouterd, gezuiverd en als echt metaal geopenbaard. Zo ook die “kostelijke stenen” (1 Korinthe 3:12): die hemelse bezoeken, zoete openbaringen, gezegende beloften, vertroostende ontdekkingen en genadige openbaringen van de Zoon van God, met de fluisteringen van Zijn stervende, bloedende liefde. Deze hemelse juwelen kunnen nooit verloren gaan en nooit verbrand worden. Ze kunnen beproefd worden, en dat fel en scherp, maar omdat ze Gods gave en werking zijn, zijn ze wezenlijk onverwoestbaar.

“The fire shall try every man’s work of what sort it is.” — 1 Corinthians 3:13

The fire which is to prove every man’s work of what sort it is, is not merely God’s wrath as manifested at the last day; but his fire as significative of the fiery trial which takes place in this life, and which God mercifully brings upon his people to burn up their wood, hay and stubble. Now it is an inestimable mercy to have all this combustible material burnt up before we come to a death-bed. Fiery trials, such as God sends through afflictions, temptations, distressing feelings, and painful soul exercises, will burn up the wood, hay and stubble which any of his saints may have gathered up as a superstructure. Guilt pressing upon a man’s conscience, the terrors of the Almighty in a fiery law, his arrows deeply fixed in the breast and drying up the spirit, fears of death, hell, and judgment, and the terrible consequences of dying under the wrath of God, all these are a part of the fiery trial which burns up the wood, hay, and stubble heaped by Babel builders on the foundation. All sink into black ashes before this fire, which proves what they are, and what a vain refuge they afford in the day of trouble.

What then stands the fiery trial? God’s work upon the soul, the faith that he implants by his own Spirit. It may be weak; it may be tried; it may seem at times scarcely to exist; and yet being of God, it stands every storm, and lives at last. A good hope through grace, a hope of God’s own communicating and maintaining, -like a well-tried anchor, this will stand the storm; like gold and silver, this will bear the hottest furnace; lose its dross, but not lose the pure material, but be refined, purified, and manifested all the more as genuine metal. So, too, these “precious stones” 1Co 3:12, these heavenly visits, sweet manifestations, blessed promises, comforting discoveries, and gracious revelations of the Son of God, with the whispers of his dying, bleeding love, -these heavenly jewels can never be lost and never be burnt up. They may be tried, and that keenly and sharply, but being of God’s gift and operation, they are essentially indestructible.