Korenaren

Hij heeft mij een eeuwig verbond gesteld, dat in alles wel geordineerd en bewaard is.
2 Samuël 23:5

Wat een zaligheid als wij deel hebben aan het bloed van het Verbond, en zo een getuigenis bezitten dat God voor ons een Verbond heeft gesloten met Zijn geliefde Zoon, dat onze namen zijn geschreven in het boek des levens, en dat Christus onze Middelaar is aan de rechterhand van de Vader! Wat zijn alle aardse zegeningen vergeleken met dit alles? Wat is gezondheid, kracht en rijkdom en alle goederen van het leven in vergelijk met dit te bezitten? Welk ander verlangen kan het vleselijke hart verzadigen? Wat is de aarde met al haar verleidingen, vergeleken met het deel hebben aan het kostbare bloed van een stervende Jezus?

Dat is wat u, onbekeerden, zult ervaren wanneer u op het bed van doodsangst en verdriet ligt, wanneer de koude zweetdruppels op uw voorhoofd staan en de laatste vijand klaarstaat om u in zijn greep te nemen. Wat kan uw rusteloze verlangen om iets te hebben en iets meer te zijn dan u bent of hebt op dat moment voor u doen? Wat zullen uw erfgenamen voor u kunnen doen? Zij zullen als grimmige schimmen uit het verleden uw geweten verschrikken en doen beven bij de aanblik van hetgeen u hebt willen bereiken. U zult erachter komen dat u iets wat beter en sterker is hebt verwaarloosd.

Maar als iemand in dat plechtige uur een getuigenis van vergeving en vrede van God in handen heeft, dan maakt die zekerheid het sterfbed zacht. Zij kalmeert alle angstige gevoelens en voert u veilig door het donkere dal van de schaduwen des doods.

Elk die Hem vreest, hoe klein hij zij of groot,
wordt van dat heil, die weldaan, deelgenoot.
Hij zal ze groter maken,
en z’u, zowel als ’t kroost dat gij bemint,
dat nevens u zich aan Gods wet verbindt,
in dubb’le maat doen smaken.

Psalm 115:7

Hij heeft mij een eeuwig verbond gesteld, dat in alles wel geordineerd en bewaard is.
2 Samuël 23:5

Wat een zaligheid als wij deel hebben aan het bloed van het Verbond, en zo het getuigenis bezitten dat God voor ons een Verbond heeft gesloten met Zijn geliefde Zoon, dat onze namen geschreven zijn in het boek van het leven, en dat Christus onze Middelaar is aan de rechterhand van de Vader! Wat zijn alle aardse zegeningen vergeleken met dit alles? Wat zijn gezondheid, kracht en rijkdom en alle goederen van het leven, vergeleken met het bezit hiervan? Welk ander verlangen kan het vleselijke hart verzadigen? Wat is de aarde met al haar verleidingen, vergeleken met deel te hebben aan het kostbare bloed van een stervende Jezus?

Dat zult u, onbekeerden, ervaren wanneer u op het bed van doodsangst en verdriet ligt, wanneer het koude zweet op uw voorhoofd staat en de laatste vijand klaarstaat om u in zijn greep te nemen. Wat kan uw rusteloze verlangen om iets te hebben en iets meer te zijn dan u bent of hebt, op dat moment voor u doen? Wat zullen uw erfgenamen voor u kunnen doen? Al die dingen zullen als grimmige schimmen uit het verleden uw geweten verschrikken en u doen beven bij de aanblik van wat u hebt willen bereiken. U zult erachter komen dat u iets verwaarloosd hebt wat beter en sterker is.

Maar als iemand in dat plechtige uur een getuigenis van vergeving en vrede van God in handen heeft, dan maakt die zekerheid het sterfbed zacht. Zij kalmeert alle angstige gevoelens en voert u veilig door het donkere dal van de schaduw van de dood.

Elk die Hem vreest, hoe klein hij zij of groot,
wordt van dat heil, die weldaan, deelgenoot.
Hij zal ze groter maken,
en z’u, zowel als ’t kroost dat gij bemint,
dat nevens u zich aan Gods wet verbindt,
in dubb’le maat doen smaken.

Psalm 115:7

He hath made with me an everlasting covenant, ordered in all things, and sure.
2 Samuel 23:5

O the blessedness of having a manifest interest in the blood of the covenant, and thus to have a testimony that God has made a covenant with His dear Son upon our behalf; that our names are written in the book of life; and that Christ is our Mediator at the right hand of the Father! What are all earthly blessings compared with this? What are health and strength and riches and all the goods of this life; what is everything that the carnal heart can desire or the covetous mind grasp; what is all compared with an interest in the everlasting covenant, and in the love and blood and righteousness of the Lord the Lamb? What is earth, with all its attractions, compared with an interest in the precious, precious blood of a dying Jesus?

You will find it so when you come to lie upon a bed of languishing and pain; when the cold drops of sweat stand upon your forehead, and the last enemy is about to grasp you by the throat. What will your anxious strivings to have something and be something more than you have or are—aye, I may add, your successes—what will they do for you then? Only be so many ghastly spectres of the past to terrify and alarm your conscience, to see what shadows you have been seeking to grasp to the neglect of solid substance. But in that solemn hour to have a testimony from God of pardon and peace, will make smooth a dying bed, will calm all anxious fears, and will take you safely through the dark valley of the shadow of death.

Él ha hecho conmigo pacto perpetuo, ordenado en todas las cosas, y será guardado.
2 Samuel 23:5

¡Oh, la bienaventuranza de tener una parte manifiesta en la sangre del pacto, y tener así el testimonio de que Dios ha hecho un pacto con Su amado Hijo a favor nuestro; de que nuestros nombres están escritos en el libro de la vida; y de que Cristo es nuestro Mediador a la diestra del Padre! ¿Qué son todas las bendiciones terrenales comparadas con esto? ¿Qué son la salud, la fuerza, las riquezas y todos los bienes de esta vida; qué es todo cuanto el corazón carnal puede desear o la mente codiciosa puede asir; qué es todo ello comparado con una parte en el pacto perpetuo, y en el amor, la sangre y la justicia del Señor, el Cordero? ¿Qué es la tierra, con todos sus atractivos, comparada con una parte en la preciosa, preciosísima sangre de un Jesús moribundo?

Así lo hallará cuando llegue a yacer en un lecho de languidez y dolor; cuando las frías gotas de sudor estén sobre su frente, y el postrer enemigo esté a punto de agarrarle por la garganta. ¿Qué harán entonces por usted sus ansiosos afanes por tener algo y ser algo más de lo que tiene o es —sí, puedo añadir, sus éxitos—? Solo serán otros tantos espectros espantosos del pasado para aterrar y alarmar su conciencia, al ver qué sombras ha procurado asir, descuidando la sustancia sólida. Pero tener en esa hora solemne un testimonio de Dios de perdón y paz hará suave el lecho de muerte, calmará todos los temores ansiosos y le llevará a salvo a través del oscuro valle de sombra de muerte.

De blinden worden ziende, en de kreupelen wandelen; de melaatsen worden gereinigd, en de doven horen; de doden worden opgewekt, en de armen wordt het Evangelie verkondigd. En zalig is hij, die aan Mij niet zal geërgerd worden.
Mattheüs 11:5-6

Als iemand in zijn hart ervan overtuigd is dat hij een melaatse is, naar wie anders kan hij dan toegaan om gereinigd te worden dan naar de Heere des levens en der heerlijkheid? We kunnen duizend middelen proberen: ze zullen allemaal ontoereikend blijken. Maar het bloed van Jezus Christus, dat reinigt van alle zonde, is nooit — nee, in niet één enkel geval — ontoereikend gebleken. Geloven sommigen van u niet dat uw wond ongeneeslijk is — uw hart zo verstokt, dat niets het lijkt te kunnen verzachten — de ziekte van de zonde in u zo hopeloos, dat het u soms volkomen ónmogelijk lijkt iets anders dan een zondaar te zijn? Welnu, hoe dieper we onze melaatsheid tegenover God beseffen, des te meer zoeken we, des te meer waarderen we, en als de tijd rijp is, des te meer loven we dat geneeskrachtige bloed dat van alle zonde reinigt.

Wat anders kan de smetten verwijderen uit zo’n diep verdorven ziel? Wat anders kan haar zuiver aanbieden voor de ogen van oneindige zuiverheid? Wat anders kan een zondaar uit de diepte van de zondeval plukken en hem witter maken dan de lichtengel voor de troon van de Allerhoogste? Het bloed van het Lam Gods, geopenbaard in het hart, toegepast aan de ziel, en gesprenkeld op het geweten, verwijdert de diepste zondesmet. Wat onze zonde ook is geweest (behalve de onvergeeflijke, die niet door een kind van God kan worden begaan), hoe diepgeworteld onze zonde ook is — al is hij van de ergste soort — het bloed van Jezus, toegepast aan onze ziel, zal het allemaal weghalen, en het geweten zuiveren van schuld, vuil en dode werken om de levende God te dienen.

Lezen: Markus 1:32-45

De blinden worden ziende, en de kreupelen wandelen; de melaatsen worden gereinigd, en de doven horen; de doden worden opgewekt, en de armen wordt het Evangelie verkondigd. En zalig is hij, die aan Mij niet zal geërgerd worden.
Mattheüs 11:5-6

Als iemand in zijn hart ervan overtuigd is dat hij een melaatse is, naar wie anders kan hij dan gaan om gereinigd te worden dan naar de Heere van het leven en van de heerlijkheid? We kunnen duizend middelen proberen, maar ze zullen allemaal ontoereikend blijken. Het bloed van Jezus Christus echter, dat reinigt van alle zonde, is nooit ontoereikend gebleken, nee, in niet één enkel geval. Geloven sommigen van u niet dat uw wond ongeneeslijk is? Dat uw hart zo verstokt is dat niets het lijkt te kunnen verzachten, en dat de ziekte van de zonde in u zo hopeloos is dat het u soms volkomen ónmogelijk lijkt iets anders te zijn dan een zondaar?

Welnu, hoe dieper we onze melaatsheid voor God beseffen, des te meer zoeken we dat geneeskrachtige bloed dat van alle zonde reinigt. Des te meer waarderen we het, en als de tijd daar is, des te meer loven we het. Wat anders kan de smetten wegnemen uit zo’n diep verdorven ziel? Wat anders kan haar zuiver voorstellen voor de ogen van de oneindige Reinheid? Wat anders kan een zondaar uit de diepte van de zondeval halen en hem witter maken dan de engel van het licht voor de troon van de Allerhoogste?

Het bloed van het Lam van God, geopenbaard in het hart, toegepast aan de ziel en gesprenkeld op het geweten, neemt de diepste smet van de zonde weg. Wat onze zonde ook is geweest (behalve de onvergeeflijke, die een kind van God niet kan begaan), hoe diep geworteld zij ook is, al is zij van de ergste soort, het bloed van Jezus, toegepast aan onze ziel, zal het allemaal wegnemen. Het zal het geweten reinigen van schuld, vuil en dode werken om de levende God te dienen.

Lezen: Markus 1:32-45

The blind receive their sight, and the lame walk, the lepers are cleansed, and the deaf hear, the dead are raised up, and the poor have the gospel preached to them. And blessed is he, whosoever shall not be offended in Me.
Matthew 11:5-6

If a man is convinced in his heart that he is a leper, to whom else can he go to be cleansed but to the Lord of life and glory? We may try a thousand remedies, but they will all prove insufficient. But the blood of Jesus Christ, which cleanseth from all sin, has never proved insufficient, no, not in one single case. Do not some of you believe that your wound is incurable? That your heart is so hardened that nothing seems able to soften it, and that the disease of sin in you is so hopeless that it sometimes seems utterly impossible for you to be anything but a sinner?

Well, the more deeply we feel our leprosy before God, the more we seek that healing blood which cleanseth from all sin. The more we value it, and when the time comes, the more we praise it. What else can take away the stains from so deeply corrupt a soul? What else can present it pure before the eyes of infinite Purity? What else can raise a sinner out of the depths of the fall and make him whiter than the angel of light before the throne of the Most High?

The blood of the Lamb of God, revealed to the heart, applied to the soul and sprinkled on the conscience, takes away the deepest stain of sin. Whatever our sin has been (except the unpardonable sin, which a child of God cannot commit), however deeply rooted it is, though it be of the worst kind, the blood of Jesus, applied to our soul, will take it all away. It will purge the conscience from guilt, filth and dead works to serve the living God.

Reading: Mark 1:32-45

Los ciegos ven, y los cojos andan; los leprosos son limpiados, y los sordos oyen; los muertos son resucitados, y a los pobres es anunciado el evangelio. Y bienaventurado es el que no fuere escandalizado en Mí.
Mateo 11:5-6

Si un hombre está convencido en su corazón de que es un leproso, ¿a quién más puede acudir para ser limpiado sino al Señor de la vida y de la gloria? Podemos probar mil remedios, pero todos resultarán insuficientes. Pero la sangre de Jesucristo, que limpia de todo pecado, nunca ha resultado insuficiente, no, ni en un solo caso. ¿No creen algunos de ustedes que su herida es incurable? ¿Que su corazón está tan endurecido que nada parece poder ablandarlo, y que la enfermedad del pecado en ustedes es tan desesperada que a veces parece del todo imposible que sean otra cosa que pecadores?

Pues bien, cuanto más hondamente sentimos nuestra lepra delante de Dios, más buscamos esa sangre sanadora que limpia de todo pecado. Más la valoramos y, cuando llega el momento, más la alabamos. ¿Qué otra cosa puede quitar las manchas de un alma tan profundamente corrompida? ¿Qué otra cosa puede presentarla pura ante los ojos de la Pureza infinita? ¿Qué otra cosa puede levantar a un pecador de las profundidades de la caída y hacerle más blanco que el ángel de luz ante el trono del Altísimo?

La sangre del Cordero de Dios, revelada al corazón, aplicada al alma y rociada sobre la conciencia, quita la mancha más profunda del pecado. Cualquiera que haya sido nuestro pecado (excepto el pecado imperdonable, que un hijo de Dios no puede cometer), por muy arraigado que esté, aunque sea de la peor clase, la sangre de Jesús, aplicada a nuestra alma, lo quitará todo. Limpiará la conciencia de culpa, inmundicia y obras muertas para servir al Dios vivo.

Lectura: Marcos 1:32-45

Overmits dan de kinderen des vleses en bloeds deelachtig zijn, zo is Hij ook desgelijks derzelver deelachtig geworden; opdat Hij door de dood teniet doen zou degene, die het geweld des doods had, dat is de duivel.
Hebreeën 2:14

Onze dierbare Zaligmaker bracht door Zijn lijden, bloedstorting en dood niet alleen een volkomen verzoening voor de zonde teweeg, waste niet alleen Zijn volk van al hun ongerechtigheid in de fontein van Zijn dierbaar bloed, werkte en bracht niet alleen een volmaakte en eeuwigdurende gerechtigheid te hunner rechtvaardigmaking aan, maar deed ook teniet hem, die het geweld des doods heeft, dat is de duivel. Het was door de kruisdood, dat de gezegende Zaligmaker alle overheden en machten heeft uitgetogen en hen openlijk heeft ten toon gesteld en over hen heeft getriomfeerd.

Het is een zaak, waarop weinig acht gegeven wordt, ofschoon zij van het uiterste belang is; namelijk dat de Heere Jezus persoonlijk moest strijden tegen de overste der macht des luchts en hem moest overwinnen, hem van zijn ten onrechte bezette troon moest slingeren, zijn werken teniet doen en zijn koninkrijk omverwerpen. En dit deed Hij niet door een daad van almacht, maar door een daad van de geringste zwakheid; want Hij is gekruisigd door zwakheid. Naar ons eenvoudig oordeel denken wij gewoonlijk, dat al wat nodig was om satan te overwinnen, een daad van almacht vereiste; maar dit was niet Gods weg. De koning over al de hoogmoedige kinderen moest volgens de diepten der oneindige wijsheid onttroond worden door een handeling van de diepste vernedering en van zachtmoedige en kinderlijke gehoorzaamheid; en mede door het diepste lijden van Gods eigen beminde Zoon, als Plaatsbekleder voor degenen over wie satan en dood hadden getriomfeerd door de zonde.

Wij lezen, dat de Zoon van God was geopenbaard, opdat Hij de werken des duivels zou verbreken (letterlijk: losmaken, ontbinden). Alzo kwam Hij niet slechts om te ontbinden en los te maken al degenen die satan als het ware door verstrikking had vastgebonden, doch het gehele grondgebied vanaf de eerste intrede van de zonde en de dood moest Hij door een loop van een heilige en verdienstelijke gehoorzaamheid herwinnen. Hijzelf moest alzo de ruïne, door de eerste werker van alle ongehoorzaamheid veroorzaakt, herstellen en daardoor, als door een allerlaatste stoot, de ongehoorzame en opstandige vorst der duisternis terneerwerpen en teniet doen.

Overmits dan de kinderen des vleses en bloeds deelachtig zijn, zo is Hij ook desgelijks derzelver deelachtig geworden; opdat Hij door de dood teniet doen zou degene, die het geweld des doods had, dat is de duivel.
Hebreeën 2:14

Onze dierbare Zaligmaker heeft door Zijn lijden, Zijn bloedstorting en Zijn dood niet alleen een volkomen verzoening voor de zonde tot stand gebracht. Hij heeft Zijn volk niet alleen van al hun ongerechtigheid gewassen in de fontein van Zijn dierbaar bloed, en niet alleen een volmaakte en eeuwige gerechtigheid tot hun rechtvaardiging gewerkt en aangebracht, maar Hij heeft ook tenietgedaan hem die het geweld van de dood heeft, dat is de duivel. Het was door de kruisdood dat de gezegende Zaligmaker alle overheden en machten heeft uitgetogen, hen openlijk heeft tentoongesteld en over hen heeft getriomfeerd.

Het is iets waarop weinig gelet wordt, hoewel het van het grootste belang is: de Heere Jezus moest persoonlijk strijden tegen de overste van de macht van de lucht en hem overwinnen. Hij moest hem van zijn ten onrechte bezette troon stoten, zijn werken tenietdoen en zijn koninkrijk omverwerpen. En dat deed Hij niet door een daad van almacht, maar door een daad van de diepste zwakheid; want Hij is gekruisigd door zwakheid. Met ons eenvoudige verstand denken wij gewoonlijk dat er een daad van almacht nodig was om satan te overwinnen; maar dat was niet Gods weg. De koning over alle hoogmoedige kinderen moest volgens de diepten van de oneindige wijsheid onttroond worden door een daad van de diepste vernedering en van zachtmoedige, kinderlijke gehoorzaamheid. Dat gebeurde ook door het diepste lijden van Gods eigen geliefde Zoon, als Plaatsvervanger voor hen over wie satan en de dood door de zonde hadden getriomfeerd.

Wij lezen dat de Zoon van God geopenbaard is om de werken van de duivel te verbreken (letterlijk: los te maken, te ontbinden). Zo kwam Hij niet alleen om allen te bevrijden en los te maken die satan als het ware in zijn strikken had vastgebonden, maar Hij moest ook het hele gebied, vanaf de eerste intrede van de zonde en de dood, herwinnen door een leven van heilige en verdienstelijke gehoorzaamheid. Zo moest Hijzelf de ruïne herstellen die de eerste bewerker van alle ongehoorzaamheid had veroorzaakt, en daardoor, als met een allerlaatste slag, de ongehoorzame en opstandige vorst van de duisternis neerwerpen en tenietdoen.

Forasmuch then as the children are partakers of flesh and blood, he also himself likewise took part of the same; that through death he might destroy him that had the power of death, that is, the devil.
Hebrews 2:14

By His sufferings, blood shedding and death, our gracious Lord not only made a complete atonement for sin, fulfilled every demand of the law, washed His people from all their iniquities in the fountain of His precious blood, and wrought out and brought in a perfect and everlasting righteousness for their justification, but “through death destroyed him that had the power of death, that is, the devil.” It was by the death of the cross that the gracious Lord “spoiled principalities and powers, and made a show of them openly, triumphing over them in it.”

It is a point little considered, though one of much importance, that the Lord Jesus had, as if personally, to grapple with and overcome the prince of the power of the air, to hurl Satan from his usurped throne, to destroy his works, and overthrow his kingdom; and this not by an act of omnipotent power, but by an act of the lowest weakness, for “He was crucified through weakness.”

According to our simple views, we might think that all that was needed to overthrow Satan was an act of omnipotent power. But this was not God’s way. The king over all the children of pride, in the depths of infinite wisdom, was to be dethroned by an act of the deepest humility, of the most meek and submissive obedience, of the intensest suffering of God’s own beloved Son, as standing in the place of those over whom Satan and death had triumphed through sin.

We read that “the Son of God was manifested that He might destroy (literally, ‘loosen’ or ‘untie’) the works of the devil.” Thus He came, not only to untie and undo all that Satan had fastened and done by traversing, as it were, the whole ground, from the first entrance of sin and death, and, by a course of holy and meritorious obedience, repair the wreck and ruin produced by the primary author of all disobedience, but, as the final stroke, to destroy and put down the disobedient and rebellious prince of darkness himself.

Así que, por cuanto los hijos participaron de carne y sangre, Él también participó de lo mismo, para destruir por la muerte al que tenía el imperio de la muerte, es a saber, al diablo.
Hebreos 2:14

Por Sus sufrimientos, Su derramamiento de sangre y Su muerte, nuestro misericordioso Señor no solo hizo una expiación completa por el pecado, cumplió toda exigencia de la ley, lavó a Su pueblo de todas sus iniquidades en la fuente de Su preciosa sangre, y obró y trajo una justicia perfecta y eterna para su justificación, sino que “destruyó por la muerte al que tenía el imperio de la muerte, es a saber, al diablo.” Fue por la muerte de la cruz que el misericordioso Señor, “despojando los principados y las potestades, sacólos a la vergüenza en público, triunfando de ellos en sí mismo.”

Es un punto poco considerado, aunque de mucha importancia, que el Señor Jesús tuvo que luchar, como en persona, con el príncipe de la potestad del aire y vencerle, derribar a Satanás de su trono usurpado, destruir sus obras y derrocar su reino; y esto no por un acto de poder omnipotente, sino por un acto de la más profunda debilidad, porque “fue crucificado por flaqueza”.

Según nuestras ideas simples, podríamos pensar que todo lo que se necesitaba para derribar a Satanás era un acto de poder omnipotente. Pero ese no era el camino de Dios. El rey sobre todos los hijos de soberbia, en las profundidades de la sabiduría infinita, había de ser destronado por un acto de la más honda humildad, de la obediencia más mansa y sumisa, del sufrimiento más intenso del propio Hijo amado de Dios, puesto en lugar de aquellos sobre quienes Satanás y la muerte habían triunfado por medio del pecado.

Leemos que “para esto apareció el Hijo de Dios, para deshacer (literalmente, ‘desatar’ o ‘soltar’) las obras del diablo.” Así vino, no solo para desatar y deshacer todo lo que Satanás había atado y hecho, recorriendo, por así decirlo, todo el terreno desde la primera entrada del pecado y la muerte, y reparando, mediante una vida de obediencia santa y meritoria, el naufragio y la ruina producidos por el autor primero de toda desobediencia, sino también, como golpe final, para destruir y abatir al mismo príncipe de las tinieblas, desobediente y rebelde.