Want gij zijt duur gekocht

1 Korinthe 6:20
Hoe diep en hoe vreselijk, hoe ontzagwekkend groot, hoe zwart van kleur en hoe diep ingeworteld moet de zonde zijn, dat zij zo’n verzoening nodig heeft: niets minder dan het bloed van Hem die de Zoon van God was, om haar weg te nemen! Wat een slaaf van de zonde en de satan, wat een gevangene van de macht van de begeerte, hoe diep gezonken, hoe vreselijk vernederd, hoe volkomen verloren en ten gronde gericht moet de schuldige mens zijn, dat hij een offer als dit nodig heeft. “Want gij zijt duur gekocht.” Heb je ooit je slavernij aan de zonde, de satan en de wereld gevoeld?
Heb je ooit gezucht, geroepen, gerouwd, je bedroefd en geklaagd onder je ellendige gevangenschap onder de macht van de zonde? Is het ijzer ooit in je ziel gedrongen? Heb je ooit met je ketenen gerammeld en geprobeerd ze te verbreken, terwijl ze zich juist om je heen leken te sluiten met een gewicht dat nauwelijks te dragen was? Maar heb je ook ooit enige vrijheid van die ketenen gevonden, enige ruimte voor je hart, een zoet uitgaan uit het gevangenhuis? Heb je de boeien van je handen en de ketenen van je voeten ooit zien vallen, zodat je tot op zekere hoogte in evangelievrijheid kon wandelen?
“Want gij zijt duur gekocht.” Jullie waren slaven van de zonde en de satan. Jullie zaten opgesloten in de donkere cel, waar alles somberheid en moedeloosheid was, en in jullie ziel was er weinig hoop ooit zalig te worden. Maar er kwam evangelielicht binnen in jullie kerker. Jullie kwamen uit het diensthuis tevoorschijn. Jullie werden gebracht in het licht van Gods aangezicht, dat uitstraalt in Zijn dierbare Zoon. Dit is niet alleen duur gekocht zijn, maar ook de gezegende gevolgen daarvan ervaren.
1 Corinthians 6:20
How deep, how dreadful, of what awful magnitude, of how black a dye, of how ingrained a stamp must sin be, to need such an atonement—no less than the blood of him who was the Son of God—to put it away. What a slave to sin and Satan, what a captive to the power of lust, how deeply sunk, how awfully degraded, how utterly lost and undone must guilty man be to need a sacrifice like this. “Ye are bought with a price.” Have you ever felt your bondage to sin, Satan, and the world? Have you ever groaned, cried, grieved, sorrowed, and lamented under your miserable captivity to the power of sin? Has the iron ever entered into your soul? Have you ever clanked your fetters, and as you did so, and tried to burst them, they seemed to bind round about you with a weight scarcely endurable? But have you ever found any liberty from them, any enlargement of heart, any sweet going forth from the prison-house, any dropping of the manacles from your hands, and the fetters from your feet, so as to walk in some measure of gospel liberty? “Ye are bought with a price.” Ye were slaves of sin and Satan ye were shut up in the dark cell, where all was gloom and despondency; there was little hope in your soul of ever being saved. But there was an entrance of gospel light into your dungeon; there was a coming out of the house of bondage; there was a being brought into the light of God’s countenance, shining forth in his dear Son. Now, this is not only being bought with a price, but experiencing the blessed effects of it.