Doctrinal Preachers

Sommige mensen begrijpen niet waarom de leerstellige predikers van onze dagen niet even hoog worden geacht en niet even rijk gezegend worden als de leerstellige predikers van de vorige eeuw. Zij zien het grote verschil niet tussen de waarheid uit de eerste hand ontvangen en de waarheid uit de tweede hand.

Toen Toplady de uitverkiezing predikte en Whitefield aandrong op de nieuwe geboorte, predikten zij wat hun ziel rechtstreeks en onmiddellijk van God had ontvangen. Het was bij hen geen tweede of derde afgietsel maar het zuivere bloed van de druif. Hun ziel had van de wijn van het koninkrijk gedronken en zij predikten onder de invloed daarvan, zoals de apostelen op de Pinksterdag.

Petrus predikte de opstanding van Christus in Jeruzalem. Athanasius streed voor de Drie-eenheid in Alexandrië. Luther verkondigde de rechtvaardiging door de gerechtigheid van Christus in Wittenberg. Knox donderde tegen het pausdom in St. Andrews. Whitefield stortte zijn hele ziel uit bij het inscherpen van de nieuwe geboorte in Moorfields. Toplady drong aan op de uitverkiezing in de kapel in Orange Street. Zij allen predikten met de Heilige Geest die uit de hemel was neergezonden.

Veel predikanten prediken nu precies dezelfde waarheden. Maar worden zij even rijk gezegend? Nee! Waarom niet? Omdat zij die niet op dezelfde wijze hebben ontvangen en ook niet onder dezelfde kracht en invloed prediken. Hun donderslagen zijn nagebootste donderslagen. Hun prediking is eerder toneelspel dan prediking.

Iemand vroeg om het zwaard van Skanderbeg te zien, een beroemd krijgsman tegen de Turken, dat in een museum werd bewaard. „Wel”, riep hij uit, „er is niets bijzonders aan dit zwaard.” „Nee”, was het antwoord, „maar u had de arm moeten zien die het hanteerde.”

Zo kunnen de leer van de rechtvaardiging, zoals Luther die predikte, en die van de nieuwe geboorte, zoals Whitefield die inscherpte, door elke jongeman met een witte das en een paar haren op zijn kin worden uiteengezet. Het mag het zwaard van Skanderbeg zijn. Maar waar is de hand die het dronken maakte van het bloed van de verslagenen?

Het geheim van alle prediking en van alle schrijven is de kracht van de Heilige Geest. Wordt die ontkend, dan zijn zowel de tong als de pen die van een toneelspeler!

Some people cannot understand why the doctrinal preachers of our day should not be as highly esteemed and as greatly blessed as the doctrinal preachers of the last century. They do not see the wide difference between receiving the truth at first hand and at second hand. When Toplady preached election, and Whitefield urged the new birth, they preached what their souls had received directly and immediately from God. It was not with them a second or third running, but the pure blood of the grape. Their souls had drunk of the wine of the kingdom; and, like the apostles on the day of Pentecost, they preached under its influence. Peter preaching Christ’s resurrection at Jerusalem; Athanasius contending for the Trinity at Alexandria; Luther declaring justification by Christ’s righteousness at Wittenberg; Knox thundering against Popery at St. Andrews; Whitefield pouring out his very soul in enforcing the new birth in Moorfields; Toplady urging election at Orange Street Chapel—all preached with the Holy Spirit sent down from heaven.

Many ministers now preach just the same truths; but are they equally blessed? No! Why not? Because they have not received them in the same way, nor do they preach them under the same power and influence. Their thunders are mimic thunders; their preaching is rather acting than preaching. Some one asked to see the sword of Scanderbeg, a celebrated warrior against the Turks, which was preserved in a museum. “Why,” exclaimed he, “there is nothing remarkable in this sword.” “No,” was the reply; “but you should have seen the arm which wielded it.” So the doctrines of justification, as preached by Luther, and of the new birth, as urged by Whitefield, may be stated by any white-cravated youth, with a few hairs on his chin. It may be the sword of Scanderbeg; but where is the hand that made it drunk with the blood of the slain? The secret of all preaching and of all writing is the power of the Holy Spirit; and if that be denied, the tongue and pen are both those of the stage-actor!