Het is wenselijk de Authorised Version te behouden

Geschreven in 1857, toen de Revised Version werd overwogen

Wij maken van deze gelegenheid gebruik om onze mening te geven over een vraag die de laatste tijd veel besproken wordt: of het wenselijk zou zijn een nieuwe, of althans herziene vertaling van de Schrift te hebben. Wij erkennen volledig dat er hier en daar plaatsen zijn waarvan de vertaling verbeterd zou kunnen worden, zoals bijvoorbeeld “love” in plaats van “charity” in heel 1 Korinthe 13. Maar wij keuren elke verandering af, want voor het kleinste beetje goeds zou zij ons overstromen met een vloed van kwaad. Dit zijn onze redenen:

1. Wie zouden het ter hand moeten nemen? In wiens handen zou de herziening vallen? Wat een gelegenheid voor de vijanden van de waarheid om ons een verminkte, valse Bijbel te geven! Het moeten natuurlijk geleerde mannen zijn, grote critici, geleerden en godgeleerden, maar die zijn bij iedereen bekend als Puseyieten of neologen {Wij zouden zeggen: anglokatholieken en modernisten.} — met andere woorden: diep besmet met pausdom of met ongeloof. Waar zijn geleerde mannen die gezond zijn in de waarheid, om niet te zeggen levend voor God, en die de nodige bekwaamheden bezitten voor zo’n belangrijk werk? En kunnen dwalende mannen, mannen die dood zijn in de misdaden en de zonden, vleselijke, wereldse, goddeloze mensen, een boek dat door de gezegende Geest is geschreven, geestelijk vertalen? Wij hebben niet de minste grond om te hopen dat het godzalige mannen zouden zijn, zoals wij reden hebben te geloven dat de mannen waren die de Schrift in onze tegenwoordige vertaling hebben overgezet.

2. Verder zou het duizenden mensen onzeker maken over wat het Woord van God nu was, de oude vertaling of de nieuwe. Wat een deur zou het openzetten voor het werk van het ongeloof of de verzoekingen van de satan! Wat een somberheid zou het ook leggen over het gemoed van velen van Gods heiligen, als de teksten die aan hun ziel waren toegepast op een andere manier vertaald werden! En hoe zou het al hun bevinding van de kracht en kostbaarheid van Gods Woord lijken aan het wankelen te brengen!

3. Maar bovendien zouden er twee Bijbels door het land verspreid zijn, de oude en de nieuwe, en wat een verwarring zou dat bijna overal geven! Op dit ogenblik stemmen alle sekten en kerkgenootschappen erin overeen dat onze tegenwoordige vertaling de maatstaf is waarop men zich beroept. Niets beslecht twisten zo snel als wanneer de strijdende partijen vertrouwen hebben in dezelfde scheidsrechter en bereid zijn zich bij zijn beslissing neer te leggen. Maar deze rechter over alle twisten, deze scheidsrechter in elk geschil, zou niet langer degene zijn die de twist beëindigt, als het huidige erkende gezag door een mededinger werd teniet gedaan.

4. Verder: als de herziening en hertaling eenmaal begonnen, waar zou het dan eindigen? Het is goed het goede te laten zoals het is, want bederven is gemakkelijker dan verbeteren. De socinianiserende {Ontkennend de Godheid van Christus} neoloog zou “God” uitwissen in 1 Timotheüs 3:16, en 1 Johannes 5:7,8 schrappen als een inlassing. De puseyiet zou het verbeteren om het te laten passen bij tractarische opvattingen {Onder leiding van Newman en Keble bewogen de tractariërs zich naar het Roomse toe.}. Hij zou “priester” lezen waar wij nu “ouderling” lezen, en “boete” zetten in de plaats van “bekering”.

Zet eenmaal een bord uit: “DE OUDE BIJBEL TE HERSTELLEN”, en er zouden volop werklieden komen. Terwijl zij de kaft proberen te herstellen, zouden zij de bladzijden aan stukken trekken. De arminiaan zou de woorden “uitverkiezing” en “voorbeschikking” afzwakken tot een term die minder mishaagt aan farizeeuwse oren. “Gerechtigheid” zou veranderd worden in “rechtvaardigheid”, en “verworpene” in “onoordeelkundige”. Al onze goede Bijbelwoorden zouden zo verminkt worden dat zij de bedoeling van de Geest niet meer zouden overbrengen. In plaats van de edele eenvoud, getrouwheid en waarheid van onze tegenwoordige vertaling zouden wij een Bijbel hebben die niemand zou aanvaarden als het Woord van God, waarop niemand zich veilig zou kunnen beroepen en waarop niemand onvoorwaardelijk zou kunnen vertrouwen.

5. In plaats van onze goede oude Saksische Bijbel, eenvoudig en degelijk, met weinig echt verouderde woorden en even majestueus als schoon, zouden we een moderne Engelse vertaling hebben in de brutale en lichtzinnige taal van de dag. Behalve haar gezag als Woord van God is onze tegenwoordige vertaling het grote Engelse klassieke werk dat algemeen wordt aanvaard als de maatstaf van de Engelse taal. De grote klassieken van een taal kunnen niet gemoderniseerd worden. Wat een geschreeuw zou er opgaan tegen het moderniseren van Shakespeare, of tegen het laten praten van Hooker, Bacon of Milton in het Engels van de kranten of van het Lagerhuis!

6. De tegenwoordige Engelse Bijbel is tot zegen geweest voor duizenden van Gods heiligen. En niet alleen dat: zij is een deel geworden van ons nationale erfgoed, dat wij ongeschonden van onze vaders hebben ontvangen en verplicht zijn ongeschonden aan onze kinderen door te geven.