February 25
Hij zal de voeten zijner gunstgenoten bewaren.
1 Samuël 2:9
De Heere ziet Zijn arme verstrooide pelgrims door dit tranendal trekken, reizend door een onherbergzame wildernis. Zij gaan op een pad dat vol kuilen en valstrikken zit. Hoe kunnen zij daaraan ontkomen? Wel, de Heere beschermt hen bij iedere stap die zij zetten. Hij draagt hen zoals een liefhebbende moeder haar kindje draagt. En wanneer zij het gevaar lopen te vallen, strekt Hij genadig Zijn armen onder hen uit. Wanneer zij struikelen, houdt Hij hen genadig vast en voorkomt dat zij vallen. Zo bewaart de Heere de voeten van Zijn lievelingen.
En denkt u niet dat Hij meerdere wegen heeft voor verschillende voeten? De God van de schepping heeft niet één bloem of niet één blad aan dezelfde boom gelijk gemaakt. Zou Hij al Zijn kinderen hetzelfde pad laten volgen? Nee, wij hebben allemaal onze eigen wegen, hindernissen, beproevingen en valkuilen. En de wijsheid van de almachtige en enige God openbaart zich in het feit dat Zijn ogen op alle plaatsen zijn gericht.
Hij slaat de voetstappen van al Zijn kinderen afzonderlijk gade. Hij schenkt Zijn middelen overeenkomstig de bijzondere toestand en behoefte van iedere pelgrim. Hij nadert hen wanneer niemand meer iets voor hen kan doen, en waakt even teder over hen alsof Zijn ogen op één iemand zijn gericht. Hij houdt de voetstappen van ieder van hen nauwlettend in de gaten, alsof alle krachten van de Godheid op deze ene persoon zijn gericht om hem uit zijn lijden te verlossen.
Looft, looft de Heer der legerscharen,
o volken, heft een lofzang aan!
Hij wil ons in het leven sparen,
ons hoeden op de steilste paan,
voor wank’len onze voet bevrijden.
Gij hebt ons voor een tijd bedroefd
en ons gelouterd door het lijden
gelijk het zilver wordt beproefd.
Ps. 66:4
Aan de lezer…
Soms voelt u zich een arme pelgrim op een pad vol kuilen en valstrikken, en vreest u dat u bij de volgende stap zult vallen. Hoor dan wat hier staat: „Hij zal de voeten Zijner gunstgenoten bewaren.” De Heere draagt de Zijnen zoals een liefhebbende moeder haar kindje draagt. Waar zij struikelen, strekt Hij Zijn armen onder hen uit en houdt hen vast. Het is niet uw vastheid die u staande houdt, maar Zijn bewarende hand.
En denk niet dat uw weg te vreemd of te moeilijk is voor Hem. Hij heeft geen twee bladeren gelijk gemaakt, en zo heeft ieder van Zijn kinderen een eigen weg, met eigen hindernissen en beproevingen. Toch slaat Hij uw voetstappen zo nauwlettend gade alsof Zijn oog op u alleen gericht was. Hij nadert u juist wanneer niemand meer iets voor u kan doen. Vertrouw Hem dan ook voor de steilste paden die nog komen.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Hij zal de voeten zijner gunstgenoten bewaren.
1 Samuël 2:9
De Heere ziet Zijn arme, verstrooide pelgrims door dit tranendal trekken, op reis door een onherbergzame wildernis. Zij gaan over een pad vol kuilen en valstrikken. Hoe kunnen zij daaraan ontkomen? Wel, de Heere beschermt hen bij elke stap die zij zetten. Hij draagt hen zoals een liefhebbende moeder haar kindje draagt. En wanneer zij dreigen te vallen, strekt Hij genadig Zijn armen onder hen uit. Wanneer zij struikelen, houdt Hij hen genadig vast en voorkomt Hij dat zij vallen. Zo bewaart de Heere de voeten van Zijn lievelingen.
En denkt u niet dat Hij verschillende wegen heeft voor verschillende voeten? De God van de schepping heeft aan dezelfde boom geen twee bloemen of twee bladeren gelijk gemaakt. Zou Hij dan al Zijn kinderen hetzelfde pad laten gaan? Nee, wij hebben allemaal onze eigen wegen, hindernissen, beproevingen en valkuilen. En de wijsheid van de almachtige en enige God blijkt hieruit, dat Zijn ogen op alle plaatsen gericht zijn.
Hij slaat de voetstappen van al Zijn kinderen afzonderlijk gade. Hij geeft Zijn hulpmiddelen naar de bijzondere toestand en behoefte van iedere pelgrim. Hij komt hun nabij wanneer niemand meer iets voor hen kan doen, en waakt even teder over hen alsof Zijn ogen op één mens gericht zijn. Hij houdt de voetstappen van ieder van hen nauwlettend in het oog, alsof alle krachten van de Godheid op deze ene persoon gericht zijn om hem uit zijn lijden te verlossen.
Looft, looft de Heer der legerscharen,
o volken, heft een lofzang aan!
Hij wil ons in het leven sparen,
ons hoeden op de steilste paan,
voor wank’len onze voet bevrijden.
Gij hebt ons voor een tijd bedroefd
en ons gelouterd door het lijden
gelijk het zilver wordt beproefd.
Ps. 66:4
Aan de lezer…
Soms voelt u zich een arme pelgrim op een pad vol kuilen en valstrikken, en vreest u dat u bij de volgende stap zult vallen. Hoor dan wat hier staat: „Hij zal de voeten Zijner gunstgenoten bewaren.” De Heere draagt de Zijnen zoals een liefhebbende moeder haar kindje draagt. Waar zij struikelen, strekt Hij Zijn armen onder hen uit en houdt Hij hen vast. Het is niet uw eigen vastheid die u staande houdt, maar Zijn bewarende hand.
En denk niet dat uw weg te vreemd of te moeilijk is voor Hem. Hij heeft geen twee bladeren gelijk gemaakt, en zo heeft ieder van Zijn kinderen een eigen weg, met eigen hindernissen en beproevingen. Toch slaat Hij uw voetstappen zo nauwlettend gade alsof Zijn oog op u alleen gericht was. Hij komt u juist nabij wanneer niemand meer iets voor u kan doen. Vertrouw Hem dan ook voor de steilste paden die nog komen.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
He will keep the feet of His saints.
1 Samuel 2:9
The Lord sees His poor scattered pilgrims traveling through a valley of tears, journeying through a waste howling wilderness, a path beset with baits, traps, and snares in every direction. How can they escape? Why, the Lord keeps their feet, carries them through every rough place, as a tender parent carries a little child; when about to fall, graciously lays the everlasting arms underneath them, and when tottering and stumbling, and their feet ready to slip, mercifully upholds them from falling altogether. Thus the Lord keeps the feet of His saints.
But do you think that He has not different ways for different feet? The God of creation has not made two flowers, nor two leaves upon a tree alike; and will He cause all His people to walk in precisely the same path? No; we have each our path, each our troubles, each our trials, each peculiar traps and snares laid for our feet.
And the wisdom of the all-wise and only-wise God is shown by His eyes being in every place, marking the footsteps of every pilgrim, suiting His remedies to meet their individual case and necessity, appearing for them when nobody else could do them any good; watching so tenderly over them, as though the eyes of His affection were bent on one individual; and carefully noting the goings of each, as though all the powers of the Godhead were concentrated on that one person to keep him from harm.
To the reader…
Sometimes you feel like a poor pilgrim on a path full of pits and snares, and you fear you will fall at the next step. Then hear what is written here: “He will keep the feet of His saints.” The Lord carries His own as a loving mother carries her little child. Where they stumble, He stretches out His arms beneath them and holds them fast. It is not your own steadiness that keeps you standing, but His preserving hand.
And do not think your way is too strange or too hard for Him. He has not made two leaves alike, and so each of His children has a way of his own, with its own obstacles and trials. Yet He watches your footsteps as closely as if His eye were fixed on you alone. He draws near to you precisely when no one else can do anything for you. Trust Him, then, for the steepest paths that are still to come as well.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Él guarda los pies de Sus santos.
1 Samuel 2:9
El Señor ve a Sus pobres peregrinos dispersos viajando por un valle de lágrimas, caminando por un desierto de horrible soledad, una senda sembrada en todas direcciones de cebos, trampas y lazos. ¿Cómo pueden escapar? Pues el Señor guarda sus pies, los lleva a través de todo lugar áspero como un padre tierno lleva a un niño pequeño; cuando están a punto de caer, pone con gracia los brazos eternos debajo de ellos, y cuando vacilan y tropiezan, y sus pies están a punto de resbalar, los sostiene misericordiosamente para que no caigan del todo. Así guarda el Señor los pies de Sus santos.
¿Pero piensa usted que no tiene caminos diferentes para pies diferentes? El Dios de la creación no ha hecho dos flores, ni dos hojas de un árbol iguales; ¿y hará andar a todo Su pueblo exactamente por la misma senda? No; cada uno tenemos nuestra senda, cada uno nuestras aflicciones, cada uno nuestras pruebas, cada uno trampas y lazos particulares puestos para nuestros pies.
Y la sabiduría del Dios sapientísimo y único sabio se muestra en que Sus ojos están en todo lugar, observando los pasos de cada peregrino, adaptando Sus remedios al caso y la necesidad de cada uno, apareciendo a favor de ellos cuando nadie más podía hacerles bien alguno; velando sobre ellos tan tiernamente como si los ojos de Su afecto estuvieran fijos en uno solo; y notando cuidadosamente los pasos de cada uno, como si todos los poderes de la Divinidad se concentraran en esa sola persona para guardarla del mal.
Al lector…
A veces se siente usted como un pobre peregrino en una senda llena de hoyos y lazos, y teme caer en el próximo paso. Oiga entonces lo que aquí está escrito: “Él guarda los pies de Sus santos”. El Señor lleva a los Suyos como una madre amorosa lleva a su niño pequeño. Donde tropiezan, extiende Sus brazos debajo de ellos y los sostiene firmemente. No es su propia firmeza lo que le mantiene en pie, sino Su mano que le preserva.
Y no piense que su camino es demasiado extraño o demasiado duro para Él. Él no ha hecho dos hojas iguales, y así cada uno de Sus hijos tiene un camino propio, con sus propios obstáculos y pruebas. Sin embargo, Él vigila sus pasos tan de cerca como si Su ojo estuviera fijo solo en usted. Se acerca a usted precisamente cuando nadie más puede hacer nada por usted. Confíe, pues, en Él también para las sendas más empinadas que aún han de venir.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl