8 april

Met alle bidding en smeking, biddende te allen tijd in de geest en tot hetzelve wakende met alle gedurigheid en smeking voor al de heiligen.
Efeze 6:18

Indien wij niet gedurig „bidden in de geest”, zullen onze leden, om zo te spreken, ineenkrimpen en geraakt onze wapenrusting in verval. De landheren van ouds oefenden zich elke dag in hun volle wapenrusting, omdat zij het anders moeilijk konden dragen en met geen vaardigheid daarvan gebruik konden maken. Zo moet de christenkrijgsman door gebed en smekingen zichzelf oefenen tot godzaligheid. Daaraan moet worden toegevoegd: „En tot hetzelve wakende.” Wakende of wachtende op een antwoord en wachtende op de verschijning des Heeren, meer dan de wachters op de morgen. En dit „met alle gedurigheid”. Het nooit opgevende en met geen weigering genoegen nemende, smekende de Heere wederom en bij vernieuwing, met Hem worstelende, totdat Hij verschijnt met Zijn bezoek en zegeningen en Zich in het hart verklaart.

O, hoe houdt dit hemels recept ieder deel van de wapenrusting blank! De wapenrusting op zichzelf, als zijnde uit de hemel, wordt nooit stomp of roestig. Wij wel, en wij zijn slordig in het gebruik daarvan. Maar naar ons begrip doen geloof en gebed het helderder glinsteren. Zie bijvoorbeeld hoe het gebed des geloofs de gordel der waarheid polijst en ze doet blinken en schitteren. Hoe het de borstplaat polijst en nauw rondom het lichaam doet sluiten! Hoe het de helm doet blinken in de zon en haar kostelijke veren doet golven in haar natuurlijke luister! Hoe het elk spoor van de vurige pijlen die het schild heeft opgevangen, wegneemt en een geschiktheid geeft tegen nieuwe aanslagen! Ook hoe het het zwaard des Geestes scherpt, het helderder doet blinken en de arm kracht geeft om het met vernieuwde kracht en moed te hanteren!

O, dit is het geheim van de rechte overwinning! Alles is en moet wel zijn wanneer wij in een biddende, mediterende en wakende staat verkeren, en alles is verkeerd als men van dit hemels recept geen gebruikmaakt en het veronachtzaamt; wanneer wij de handen slap laten hangen en ook de knieën krachteloos worden; ja, het gebed als dood en bewegenloos in ons is. Laat er in de ziel een blijvende geest des gebeds zijn, en de overwinning is zeker. De duivel heeft weinig kracht tegen de ziel die een bijblijvende geest des gebeds heeft en wakende is met alle gedurigheid. Maar zonder deze geest des gebeds zijn wij ten prooi aan al zijn verzoekingen en kunnen wij ons niet bedienen, noch dragen of gebruikmaken van de enige wapenrusting tegen hem.

Met alle bidding en smeking, biddende te allen tijd in de geest en tot hetzelve wakende met alle gedurigheid en smeking voor al de heiligen.
Efeze 6:18

Als wij niet voortdurend „bidden in de geest”, zullen onze leden als het ware verstijven en raakt onze wapenrusting in verval. De landheren van vroeger oefenden zich elke dag in hun volle wapenrusting, omdat zij die anders moeilijk konden dragen en er niet vaardig mee konden omgaan. Zo moet de christenstrijder zich door gebed en smekingen oefenen in de godzaligheid. Daaraan moet worden toegevoegd: „En tot hetzelve wakende.” Dat is: wakend of wachtend op een antwoord, en wachtend op de verschijning van de Heere, meer dan de wachters op de morgen.

En dit „met alle gedurigheid”: het nooit opgeven en met geen weigering genoegen nemen, maar de Heere opnieuw en telkens weer smeken en met Hem worstelen, totdat Hij verschijnt met Zijn bezoek en zegeningen en Zich in het hart bekendmaakt. O, hoe houdt dit hemelse recept ieder deel van de wapenrusting blank! De wapenrusting zelf, die immers uit de hemel is, wordt nooit stomp of roestig. Wij wel, en wij gaan er slordig mee om. Maar naar ons gevoel doen geloof en gebed haar helderder glinsteren.

Zie bijvoorbeeld hoe het gebed van het geloof de gordel van de waarheid poetst en doet blinken en schitteren. Hoe het de borstplaat poetst en nauw om het lichaam doet sluiten! Hoe het de helm doet blinken in de zon en zijn kostbare veren doet golven in hun natuurlijke luister! Hoe het elk spoor wegneemt van de vurige pijlen die het schild heeft opgevangen, en het geschikt maakt tegen nieuwe aanvallen! En ook hoe het het zwaard van de Geest scherpt, het helderder doet blinken en de arm kracht geeft om het met vernieuwde kracht en moed te hanteren!

O, dit is het geheim van de ware overwinning! Alles is goed en moet wel goed zijn wanneer wij in een biddende, overdenkende en wakende staat verkeren. En alles is verkeerd wanneer men van dit hemelse recept geen gebruikmaakt en het verwaarloost, wanneer wij de handen slap laten hangen en ook de knieën krachteloos worden, ja, wanneer het gebed als dood en bewegingloos in ons is. Laat er in de ziel een blijvende geest van gebed zijn, en de overwinning is zeker. De duivel heeft weinig kracht tegen de ziel die een blijvende geest van gebed heeft en waakt met alle gedurigheid. Maar zonder deze geest van gebed zijn wij een prooi voor al zijn verzoekingen en kunnen wij de enige wapenrusting tegen hem niet aandoen, niet dragen en niet gebruiken.

“Praying always with all prayer and supplication in the Spirit, and watching thereunto with all perseverance and supplication for all saints.”
Ephesians 6:18

If we do not continually “pray in the Spirit,” our limbs will, so to speak, shrink, and our armor drop off. The knights of old exercised every day in their full armor, or they could not have borne it, nor used their weapons with dexterity and strength. So must the Christian warrior, by prayer and supplication, “exercise himself unto godliness.” To this must be added, “watching thereunto.” To watch for the answer; to wait for the appearing of the Lord “more than those who watch for the morning.” And this, “with all perseverance,” never giving it up, taking no denial, begging of the Lord again and again, and wrestling with Him until He appears to bless, visit, and shine upon the soul.

O how this heavenly recipe keeps every part of the armor bright, and the soldier active and expert in its use! The armor indeed of itself, as being from heaven, gets neither dull nor rusty. It is we who get sluggish in its use. But, to our apprehension, faith and prayer make it glitter more brightly. How, for instance, “the prayer of faith” brightens up the belt of truth, and makes it glitter and shine! How it burnishes the breast-plate, and makes it fit tightly round the bosom! How it makes the helmet glitter in the sun, and its noble plumes to wave in all their native luster! How it beats out every dent the shield may have received from the fiery darts, and fits it for fresh encounters! And how it sharpens “the sword of the Spirit,” gives it a brighter polish, and nerves the arm to wield it with renewed activity and vigor!

Oh, this is the secret of all true victory! All is, all must be well, when we are in a prayerful, meditative, watching state; and all is ill, when this heavenly recipe is neglected; when the hands droop, and the knees faint, and prayer seems dead and motionless in the breast. Let there be in the soul an abiding spirit of prayer, and victory is sure. Satan has little power against the soul that has an abiding spirit of prayer, and is “watching thereunto with all perseverance.” But without this spirit of prayer, we are a prey to all his temptations, and can neither take, wear, nor use the only armor against them.

Orando en todo tiempo con toda deprecación y súplica en Espíritu, y velando en ello con toda instancia y suplicación por todos los santos.
Efesios 6:18

Si no “oramos en Espíritu” continuamente, nuestros miembros, por así decirlo, se encogerán, y nuestra armadura se caerá. Los caballeros de antaño se ejercitaban cada día con su armadura completa, pues de otro modo no habrían podido soportarla ni usar sus armas con destreza y fuerza. Así debe el guerrero cristiano, por la oración y la súplica, “ejercitarse para la piedad”. A esto debe añadirse “velando en ello”: velar aguardando la respuesta; esperar la aparición del Señor “más que los centinelas a la mañana”. Y esto “con toda instancia”, sin abandonarlo nunca, sin aceptar una negativa, rogando al Señor una y otra vez, y luchando con Él hasta que aparezca para bendecir, visitar y resplandecer sobre el alma.

¡Oh, cómo esta receta celestial mantiene brillante cada parte de la armadura, y al soldado activo y diestro en su uso! La armadura en sí misma, por ser del cielo, no se embota ni se oxida. Somos nosotros los que nos volvemos perezosos en su uso. Pero, según nuestra percepción, la fe y la oración la hacen relucir con más brillo. ¡Cómo, por ejemplo, “la oración de fe” abrillanta el cinto de la verdad y lo hace relucir y resplandecer! ¡Cómo bruñe la coraza y la hace ajustarse firmemente alrededor del pecho! ¡Cómo hace que el yelmo reluzca al sol y que sus nobles plumas ondeen con todo su brillo natural! ¡Cómo endereza toda abolladura que el escudo haya recibido de los dardos de fuego, y lo prepara para nuevos encuentros! ¡Y cómo afila “la espada del Espíritu”, le da un pulido más brillante, y da vigor al brazo para empuñarla con renovada actividad y fuerza!

¡Oh, este es el secreto de toda verdadera victoria! Todo está bien, todo ha de estar bien, cuando estamos en un estado de oración, meditación y vigilancia; y todo está mal cuando se descuida esta receta celestial; cuando las manos caen, y las rodillas desfallecen, y la oración parece muerta e inmóvil en el pecho. Haya en el alma un espíritu permanente de oración, y la victoria es segura. Satanás tiene poco poder contra el alma que tiene un espíritu permanente de oración y que está “velando en ello con toda instancia”. Pero sin este espíritu de oración, somos presa de todas sus tentaciones, y no podemos ni tomar, ni llevar, ni usar la única armadura contra ellas.