En Jezus, roepende met grote stem, zeide: Vader, in Uw handen beveel Ik Mijn geest. En als Hij dat gezegd had, gaf Hij de geest.
Lukas 23:46
We zullen allemaal moeten sterven, en daarom kan een profijtelijk onderwerp van overdenking de dood van Jezus zijn, gezien vanuit het geloof. De stervende Heere beval Zijn geest in de handen van Zijn Vader. De Vader ontving Hem, want de Vader luistert altijd naar Hem; en zo keerde Zijn geest terug tot Degene Die hem heeft gegeven. Aldus waren door het sterven de ziel en het lichaam van de gezegende Verlosser enige tijd volledig en feitelijk gescheiden — zo volledig en feitelijk als die van ons gescheiden zullen zijn bij onze dood. Maar volg vanuit het geloof die ziel van Jezus toen Hij haar uitblies, en zie dat zij onmiddellijk het Paradijs binnengaat, in de zalige aanwezigheid van God komt.
Welk een voedsel voor het geloof ligt hierin! Wat is dit versterkend en bemoedigend voor een gelovig hart, dat zo vaak in verwarring is door gedachten die we hier hebben benoemd, om de ziel van Jezus zo rechtstreeks het Paradijs te zien ingaan! En kunnen we niet vanuit het geloof ook de ziel van de gelovige kwaaddoener, toen het ogenblik van de verlossing was gekomen, hetzelfde Paradijs zien binnengaan waarheen de ziel van Jezus haar was voorafgegaan?
Indien we op pijnlijke wijze zelf de aanvallen van ongeloof, de pijlen van ontrouw en de felle spiesen van de duivel hebben ervaren, en hoe ze allemaal door het schild van het geloof worden vernietigd, hebben we ondervonden dat het geloof om standvastig te blijven het woord der waarheid nodig heeft, een „Alzo zegt de HEERE” om op te rusten. Laten we nu eens bekijken hoe dit verband houdt met de dood van de lieve Heere. Gesterkt door Zijn heilige voorbeeld kan de stervende gelovige, indien hij is gezegend met het geloof in Zijn Persoon, bloed en rechtvaardigheid, zijn stervende geest in de handen van Christus bevelen, zoals de martelaar Stefanus, met hetzelfde vertrouwen waarmee de Heere Jezus Zijn geest in de handen van Zijn hemelse Vader beval.
Lezen: Psalm 31
Aan de lezer…
Vermoeide pelgrim, ziet u soms met vrees op het uur waarin ook u zult moeten sterven? Het is een ernstige zaak, en het geloof doet er niet luchtig over. Maar sla dan uw ogen op naar het kruis en hoor de Heere Jezus roepen: „Vader, in Uw handen beveel Ik Mijn geest.” De Vader ontving Hem, en Zijn ziel ging rechtstreeks het Paradijs binnen. En de ziel van de gelovige kwaaddoener volgde Hem daarheen, waar de Heere haar was voorgegaan.
Wordt u bestreden door ongeloof, door de pijlen van ontrouw en de felle spiesen van de duivel? Dan hebt u een „Alzo zegt de HEERE” nodig om op te rusten, en dat is u hier gegeven. Wie door genade gelooft in Zijn Persoon, Zijn bloed en Zijn gerechtigheid, mag, gesterkt door Zijn heilig voorbeeld, zijn stervende geest in Zijn handen bevelen. De handen die voor u doorboord werden, zullen u niet laten vallen.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
En Jezus, roepende met grote stem, zeide: Vader, in Uw handen beveel Ik Mijn geest. En als Hij dat gezegd had, gaf Hij de geest.
Lukas 23:46
We zullen allemaal moeten sterven, en daarom kan de dood van Jezus, gezien met het oog van het geloof, een nuttig onderwerp van overdenking zijn. De stervende Heere beval Zijn geest in de handen van Zijn Vader. De Vader ontving Hem, want de Vader hoort Hem altijd; en zo keerde Zijn geest terug tot Hem Die hem gegeven had. Zo waren door het sterven de ziel en het lichaam van de gezegende Verlosser enige tijd volledig en werkelijk gescheiden — even volledig en werkelijk als die van ons bij onze dood gescheiden zullen worden. Maar volg met het oog van het geloof die ziel van Jezus toen Hij haar uitblies, en zie hoe zij onmiddellijk het Paradijs binnengaat en in de zalige tegenwoordigheid van God komt.
Wat een voedsel voor het geloof ligt hierin! Hoe versterkend en bemoedigend is het voor een gelovig hart, dat zo vaak in verwarring is door de gedachten die we hier hebben genoemd, om de ziel van Jezus zo rechtstreeks het Paradijs te zien binnengaan! En kunnen we met het oog van het geloof ook niet de ziel van de gelovige kwaaddoener, toen het ogenblik van zijn verlossing gekomen was, hetzelfde Paradijs zien binnengaan, waar de ziel van Jezus haar was voorgegaan?
Misschien hebben we zelf op pijnlijke wijze de aanvallen van ongeloof, de pijlen van ontrouw en de vurige pijlen van de duivel ervaren, en ook hoe ze allemaal door het schild van het geloof worden uitgeblust. Dan hebben we ondervonden dat het geloof, om standvastig te blijven, het woord der waarheid nodig heeft, een „Alzo zegt de HEERE” om op te rusten. Laten we nu eens bekijken hoe dit verband houdt met de dood van de dierbare Heere. Gesterkt door Zijn heilig voorbeeld kan de stervende gelovige, als hij gezegend is met het geloof in Zijn Persoon, bloed en gerechtigheid, zijn stervende geest in de handen van Christus bevelen, zoals de martelaar Stefanus deed. Hij kan dat doen met hetzelfde vertrouwen waarmee de Heere Jezus Zijn geest in de handen van Zijn hemelse Vader beval.
Lezen: Psalm 31
Aan de lezer…
Vermoeide pelgrim, ziet u soms met vrees op naar het uur waarin ook u zult moeten sterven? Het is een ernstige zaak, en het geloof doet er niet luchtig over. Maar sla dan uw ogen op naar het kruis en hoor de Heere Jezus roepen: „Vader, in Uw handen beveel Ik Mijn geest.” De Vader ontving Hem, en Zijn ziel ging rechtstreeks het Paradijs binnen. En de ziel van de gelovige kwaaddoener volgde Hem daarheen, waar de Heere haar was voorgegaan.
Wordt u bestreden door ongeloof, door de pijlen van ontrouw en de vurige pijlen van de duivel? Dan hebt u een „Alzo zegt de HEERE” nodig om op te rusten, en dat is u hier gegeven. Wie door genade gelooft in Zijn Persoon, Zijn bloed en Zijn gerechtigheid, mag, gesterkt door Zijn heilig voorbeeld, zijn stervende geest in Zijn handen bevelen. De handen die voor u doorboord werden, zullen u niet laten vallen.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
And when Jesus had cried with a loud voice, He said, Father, into Thy hands I commend My spirit: and having said thus, He gave up the ghost.
Luke 23:46
We must all die, and therefore the death of Jesus, viewed by the eye of faith, may be a profitable subject for meditation. The dying Lord commended His spirit into the hands of His Father. The Father received it, for the Father heareth Him always; and so His spirit returned unto Him Who gave it. Thus by death the soul and body of the blessed Redeemer were for a time completely and really separated, as completely and really as ours will be separated when we die. But follow with the eye of faith that soul of Jesus as He breathed it out, and see how it at once enters Paradise and comes into the blessed presence of God.
What food for faith lies here! How strengthening and encouraging it is to a believing heart, so often perplexed by the thoughts we have here named, to see the soul of Jesus thus pass directly into Paradise! And may we not also, with the eye of faith, see the soul of the believing malefactor, when the moment of his deliverance came, enter that same Paradise into which the soul of Jesus had gone before it?
Perhaps we ourselves have painfully experienced the assaults of unbelief, the darts of infidelity and the fiery darts of the devil, and also how they are all quenched by the shield of faith. Then we have learned that faith, to stand firm, needs the word of truth, a “Thus saith the LORD” to rest upon. Let us now look at how this bears upon the death of the precious Lord. Strengthened by His holy example, the dying believer, if blessed with faith in His Person, blood and righteousness, may commend his departing spirit into the hands of Christ, as did the martyr Stephen. He may do it with the same confidence with which the Lord Jesus commended His spirit into the hands of His heavenly Father.
Reading: Psalm 31
To the reader…
Weary pilgrim, do you sometimes look forward with fear to the hour when you too must die? It is a solemn matter, and faith does not treat it lightly. But then lift up your eyes to the cross and hear the Lord Jesus cry, “Father, into Thy hands I commend My spirit.” The Father received Him, and His soul went straight into Paradise. And the soul of the believing malefactor followed Him there, where the Lord had gone before it.
Are you assailed by unbelief, by the darts of infidelity and the fiery darts of the devil? Then you need a “Thus saith the LORD” to rest upon, and that is given you here. Whoever by grace believes in His Person, His blood and His righteousness may, strengthened by His holy example, commend his dying spirit into His hands. The hands that were pierced for you will not let you fall.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Entonces Jesús, clamando a gran voz, dijo: Padre, en Tus manos encomiendo Mi espíritu. Y habiendo dicho esto, expiró.
Lucas 23:46
Todos hemos de morir, y por eso la muerte de Jesús, contemplada con el ojo de la fe, puede ser un tema provechoso de meditación. El Señor moribundo encomendó Su espíritu en las manos de Su Padre. El Padre lo recibió, porque el Padre siempre le oye; y así Su espíritu volvió a Aquel que lo dio. Así, por la muerte, el alma y el cuerpo del bendito Redentor quedaron por un tiempo completa y realmente separados, tan completa y realmente como los nuestros serán separados cuando muramos. Pero siga con el ojo de la fe esa alma de Jesús en el momento en que la exhaló, y vea cómo entra al instante en el Paraíso y llega a la bendita presencia de Dios.
¡Qué alimento para la fe hay aquí! ¡Cuán fortalecedor y alentador es para un corazón creyente, tantas veces perplejo por los pensamientos que aquí hemos nombrado, ver que el alma de Jesús pasó así directamente al Paraíso! ¿Y no podemos también, con el ojo de la fe, ver el alma del malhechor creyente, cuando llegó el momento de su liberación, entrar en ese mismo Paraíso al que el alma de Jesús le había precedido?
Quizá nosotros mismos hemos experimentado dolorosamente los asaltos de la incredulidad, los dardos de la infidelidad y los dardos de fuego del diablo, y también cómo todos ellos son apagados por el escudo de la fe. Entonces hemos aprendido que la fe, para mantenerse firme, necesita la palabra de verdad, un “Así dice Jehová” en que descansar. Veamos ahora cómo se aplica esto a la muerte del precioso Señor. Fortalecido por Su santo ejemplo, el creyente moribundo, si es bendecido con fe en Su Persona, Su sangre y Su justicia, puede encomendar su espíritu que parte en las manos de Cristo, como lo hizo el mártir Esteban. Puede hacerlo con la misma confianza con que el Señor Jesús encomendó Su espíritu en las manos de Su Padre celestial.
Lectura: Salmo 31
Al lector…
Peregrino cansado, ¿mira usted a veces con temor hacia la hora en que también usted ha de morir? Es un asunto solemne, y la fe no lo trata a la ligera. Pero levante entonces sus ojos a la cruz y oiga al Señor Jesús clamar: “Padre, en Tus manos encomiendo Mi espíritu”. El Padre le recibió, y Su alma fue directamente al Paraíso. Y el alma del malhechor creyente le siguió allí, adonde el Señor le había precedido.
¿Le asaltan la incredulidad, los dardos de la infidelidad y los dardos de fuego del diablo? Entonces necesita un “Así dice Jehová” en que descansar, y eso se le da aquí. El que por gracia cree en Su Persona, Su sangre y Su justicia puede, fortalecido por Su santo ejemplo, encomendar su espíritu moribundo en Sus manos. Las manos que fueron traspasadas por usted no le dejarán caer.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl