Dan zullen wij kennen, wij zullen vervolgen om de HEERE te kennen. Zijn uitgang is bereid als de dageraad; en Hij zal tot ons komen als een regen, als de spade regen, en als de vroege regen des lands.
Hosea 6:3
Na de vroege regen moest er een winter worden doorstaan. De vorst zou de jonge tarwe doorsnijden. Er waren lange, koude, dodelijke nachten, die de plant schenen te doden. Het zaad werd in zijn groei gehinderd; het werd ziek en scheen eerder achteruit dan vooruit te gaan. Zo ging dat totdat de tweede of spade regen met de lente van de hemel kwam.
Stelt dit niet heel goed de bevinding van de ziel voor? Nadat de eerste regen van Christus’ tegenwoordigheid en Christus’ genade en kracht het zaad van de waarheid in het hart heeft bevochtigd, volgt nu de lange winter, waarin het blad van het geloof, van de hoop en van de liefde geel en ziek wordt; waarin soms alle bladeren afvallen; waarin de tarwe dood schijnt en de gehele oogst vernietigd. En toch is er leven in de wortel, leven onder worsteling, hoewel onbekwaam om uit te spruiten totdat regen en zonneschijn komen en het bij vernieuwing laten uitspruiten.
En na deze lange winter valt op de juiste tijd de spade regen precies voor de oogst, de vruchtbare druppels vallen neer juist voordat de Heere de sikkel zendt, omdat de oogst daar is (Mark. 4:29). Hier lacht de Heere de ziel toe, net voordat Hij ze tot Zich neemt. Hier is de adem van Zijn aanwezigheid en liefde voordat Hij ze samenbrengt om eeuwig en altijd bij Hem te zijn.
Lezen: Markus 4:20-34
Aan de lezer…
Is het winter in uw ziel? Het blad van geloof, hoop en liefde is geel geworden, misschien zijn alle bladeren afgevallen, en het schijnt u dat er van de goede oogst niets meer over is. Lange, koude nachten hebben het jonge groen doorsneden, en u vraagt u af of er ooit leven in u is geweest. Lieve lezer, de Heere kent die winter; Hij heeft hem zelfs voorzien.
Want onder de bevroren grond is er nog leven in de wortel. Het worstelt, het kan nog niet uitspruiten, maar het is niet dood. Wacht dan op de spade regen. Op de juiste tijd valt hij, juist voordat de sikkel komt, en dan lacht de Heere de ziel toe met de adem van Zijn tegenwoordigheid en liefde. Het lange wachten is niet vergeefs: Die het zaad bewaard heeft door de winter, zal het ook tot de oogst brengen.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Dan zullen wij kennen, wij zullen vervolgen om de HEERE te kennen. Zijn uitgang is bereid als de dageraad; en Hij zal tot ons komen als een regen, als de spade regen, en als de vroege regen des lands.
Hosea 6:3
Na de vroege regen moest er een winter worden doorstaan. De vorst zou de jonge tarwe doorsnijden. Er waren lange, koude, dodelijke nachten, die de plant leken te doden. Het zaad werd in zijn groei belemmerd; het werd ziek en leek eerder achteruit dan vooruit te gaan. Zo ging het totdat de tweede of spade regen met de lente uit de hemel kwam.
Geeft dit niet heel goed de bevinding van de ziel weer? Nadat de eerste regen van Christus’ tegenwoordigheid, en van Christus’ genade en kracht, het zaad van de waarheid in het hart heeft bevochtigd, volgt de lange winter. Dan wordt het blad van het geloof, van de hoop en van de liefde geel en ziek; soms vallen alle bladeren af, en lijkt de tarwe dood en de hele oogst vernietigd. En toch is er leven in de wortel, leven dat worstelt, hoewel het niet in staat is uit te spruiten totdat regen en zonneschijn komen en het opnieuw doen uitspruiten.
En na deze lange winter valt op de juiste tijd de spade regen, vlak voor de oogst. De vruchtbare druppels vallen neer juist voordat de Heere de sikkel zendt, omdat de oogst daar is (Mark. 4:29). Hier lacht de Heere de ziel toe, vlak voordat Hij haar tot Zich neemt. Hier is de adem van Zijn tegenwoordigheid en liefde, voordat Hij hen samenbrengt om eeuwig en altijd bij Hem te zijn.
Lezen: Markus 4:20-34
Aan de lezer…
Is het winter in uw ziel? Het blad van geloof, hoop en liefde is geel geworden, misschien zijn alle bladeren afgevallen, en het lijkt u dat er van de goede oogst niets meer over is. Lange, koude nachten hebben het jonge groen doorsneden, en u vraagt zich af of er ooit leven in u is geweest. De Heere kent die winter; Hij heeft hem zelfs voorzien.
Want onder de bevroren grond is er nog leven in de wortel. Het worstelt, het kan nog niet uitspruiten, maar het is niet dood. Wacht dan op de spade regen. Op de juiste tijd valt hij, juist voordat de sikkel komt, en dan lacht de Heere de ziel toe met de adem van Zijn tegenwoordigheid en liefde. Het lange wachten is niet vergeefs: Hij Die het zaad door de winter heen bewaard heeft, zal het ook tot de oogst brengen.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Then shall we know, if we follow on to know the LORD: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.
Hosea 6:3
After the former rain a winter had to be endured. The frost would cut the young wheat. There were long, cold, deadly nights, which seemed to kill the plant. The seed was checked in its growth; it became sickly and seemed to go backward rather than forward. So it went on until the second or latter rain came down from heaven with the spring.
Does not this represent very well the experience of the soul? After the first rain of Christ’s presence, and of Christ’s grace and power, has watered the seed of truth in the heart, the long winter follows. Then the blade of faith, of hope and of love turns yellow and sickly; sometimes all the leaves fall off, and the wheat seems dead and the whole crop destroyed. And yet there is life in the root, life that struggles, though unable to shoot up until rain and sunshine come and make it spring up afresh.
And after this long winter the latter rain falls in due season, just before the harvest. The fertilising drops fall just before the Lord putteth in the sickle, because the harvest is come (Mark 4:29). Here the Lord smiles upon the soul just before He takes it to Himself. Here is the breath of His presence and love, before He gathers them together to be for ever and ever with Him.
Reading: Mark 4:20-34
To the reader…
Is it winter in your soul? The blade of faith, hope and love has turned yellow, perhaps all the leaves have fallen, and it seems to you that nothing is left of the good crop. Long, cold nights have cut the young green, and you ask yourself whether there was ever life in you. The Lord knows that winter; He even foresaw it.
For beneath the frozen ground there is still life in the root. It struggles, it cannot yet spring up, but it is not dead. Wait, then, for the latter rain. In due season it falls, just before the sickle comes, and then the Lord smiles upon the soul with the breath of His presence and love. The long waiting is not in vain: He Who has kept the seed through the winter will also bring it to the harvest.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Y conoceremos, y proseguiremos en conocer a Jehová: como el alba está aparejada Su salida, y vendrá a nosotros como la lluvia, como la lluvia tardía y temprana a la tierra.
Oseas 6:3
Después de la lluvia temprana había que soportar un invierno. La helada cortaba el trigo tierno. Había noches largas, frías y mortales, que parecían matar la planta. La semilla quedaba detenida en su crecimiento; se volvía enfermiza y parecía retroceder en vez de avanzar. Así seguía hasta que la segunda lluvia, la tardía, descendía del cielo con la primavera.
¿No representa esto muy bien la experiencia del alma? Después de que la primera lluvia de la presencia de Cristo, y de la gracia y el poder de Cristo, ha regado la semilla de la verdad en el corazón, sigue el largo invierno. Entonces la hoja de la fe, de la esperanza y del amor se vuelve amarilla y enfermiza; a veces se caen todas las hojas, y el trigo parece muerto y toda la cosecha destruida. Y sin embargo hay vida en la raíz, vida que lucha, aunque es incapaz de brotar hasta que vienen la lluvia y el sol y la hacen surgir de nuevo.
Y después de este largo invierno cae a su debido tiempo la lluvia tardía, justo antes de la siega. Las gotas fertilizantes caen justo antes de que el Señor meta la hoz, porque la siega es llegada (Marcos 4:29). Aquí el Señor sonríe al alma justo antes de llevarla consigo. Aquí está el aliento de Su presencia y de Su amor, antes de que los recoja para estar con Él por siempre jamás.
Lectura: Marcos 4:20-34
Al lector…
¿Es invierno en su alma? La hoja de la fe, la esperanza y el amor se ha vuelto amarilla, quizá se han caído todas las hojas, y le parece que nada queda de la buena cosecha. Noches largas y frías han cortado el verde tierno, y se pregunta si alguna vez hubo vida en usted. El Señor conoce ese invierno; incluso lo previó.
Porque bajo la tierra helada todavía hay vida en la raíz. Lucha, todavía no puede brotar, pero no está muerta. Espere, pues, la lluvia tardía. A su debido tiempo cae, justo antes de que venga la hoz, y entonces el Señor sonríe al alma con el aliento de Su presencia y de Su amor. La larga espera no es en vano: Aquel que ha guardado la semilla a través del invierno la llevará también hasta la siega.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl