En Hij gezonden zal hebben Jezus Christus, Die u tevoren gepredikt is; Welke de hemel moet ontvangen tot de tijden der wederoprichting aller dingen.
Handelingen 3:20-21
Toen de Heere ten hemel voer voor het oog van Zijn leerlingen, „hielden zij hun ogen naar de hemel, terwijl Hij heenvoer”, en hun geloof, hoop en liefde volgden Hem langs de stralende weg omhoog. En terwijl ze zo naar Zijn roemrijke weg keken, schenen zij elke andere overweging uit het oog te verliezen. Maar „ziet, twee mannen”, twee engelachtige wezens in mensengedaante, „stonden bij hen in witte kleding, welke ook zeiden: Gij Galilese mannen, wat staat gij en ziet op naar de hemel? Deze Jezus, Die van u opgenomen is in de hemel, zal alzo komen, gelijkerwijs gij Hem naar de hemel hebt zien heenvaren” (Hand. 1:11).
Het was alsof de engelen tegen hen zeiden: „Jezus, uw Meester, uw Hoofd en uw Koning, is niet voor eeuwig van u weggegaan. Hij zal eens, zoals Hij Zelf heeft beloofd, terugkeren in dezelfde heerlijke Persoon als die waarin Hij is opgevaren, in dezelfde goddelijke en menselijke natuur, en op de wolken van de hemel, die Hem nu hebben ontvangen buiten uw gezichtsveld. Daarom, kijkt, wacht en bidt in de tussentijd.” Vanaf dat ogenblik is de terugkeer van de Heere daarom altijd een belangrijk onderdeel van het geloof van de Kerk van Christus geweest, vooral in de vroege periode van haar bestaan. Derhalve zien we dat Petrus hem onmiddellijk verkondigt: „En Hij gezonden zal hebben Jezus Christus, Die u tevoren gepredikt is; Welke de hemel moet ontvangen tot de tijden der wederoprichting aller dingen, die God gesproken heeft door de mond van al Zijn heilige profeten van alle eeuw” (Hand. 3:20, 21). Dat de terugkeer daarna altijd een opvallend punt in het onderricht en de getuigenissen van de apostelen vormde, blijkt uit de bezielde brieven van het Nieuwe Testament, waarin die voortdurend naar voren wordt gebracht en waarnaar wordt verwezen.
Lezen: Handelingen 3:12-26
Aan de lezer…
U die soms als die Galilese mannen naar de hemel staat te staren, met een hart dat de Heere wel volgt maar zich verlaten voelt nu Hij uit het gezicht is, hoor het woord dat hun gegeven werd: deze Jezus is niet voor eeuwig weggegaan. Hij zal alzo komen, in dezelfde heerlijke Persoon, in dezelfde goddelijke en menselijke natuur, gelijk Hij is heengevaren. Uw Meester, uw Hoofd en uw Koning heeft het Zelf beloofd.
Daarom is het wachten van Zijn volk geen ijdel wachten. U mag de tussentijd lang vinden, en de weg donker, maar de hemel houdt Hem slechts tot de tijden der wederoprichting aller dingen. Kijk dan uit, wacht en bid. Laat uw geloof, uw hoop en uw liefde Hem volgen langs de weg omhoog, en houd u vast aan wat God door de mond van al Zijn heilige profeten gesproken heeft. Die u tevoren gepredikt is, zal wederkomen.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
En Hij gezonden zal hebben Jezus Christus, Die u tevoren gepredikt is; Welke de hemel moet ontvangen tot de tijden der wederoprichting aller dingen.
Handelingen 3:20-21
Toen de Heere ten hemel voer voor de ogen van Zijn discipelen, „hielden zij hun ogen naar de hemel, terwijl Hij heenvoer”, en hun geloof, hoop en liefde volgden Hem langs de stralende weg omhoog. Terwijl ze Hem zo op Zijn heerlijke weg nakeken, leken ze al het andere uit het oog te verliezen. Maar „ziet, twee mannen”, twee engelen in mensengedaante, „stonden bij hen in witte kleding, welke ook zeiden: Gij Galilese mannen, wat staat gij en ziet op naar de hemel? Deze Jezus, Die van u opgenomen is in de hemel, zal alzo komen, gelijkerwijs gij Hem naar de hemel hebt zien heenvaren” (Hand. 1:11).
Het was alsof de engelen tegen hen zeiden: „Jezus, uw Meester, uw Hoofd en uw Koning, is niet voor eeuwig van u weggegaan. Hij zal eens, zoals Hij Zelf heeft beloofd, terugkeren in dezelfde heerlijke Persoon als die waarin Hij is opgevaren, in dezelfde goddelijke en menselijke natuur, en op de wolken van de hemel, die Hem nu hebben ontvangen buiten uw gezichtsveld. Daarom, kijkt, wacht en bidt in de tussentijd.” Vanaf dat ogenblik is de wederkomst van de Heere dan ook altijd een belangrijk onderdeel van het geloof van de Kerk van Christus geweest, vooral in de eerste periode van haar bestaan. Daarom zien we dat Petrus haar meteen verkondigt: „En Hij gezonden zal hebben Jezus Christus, Die u tevoren gepredikt is; Welke de hemel moet ontvangen tot de tijden der wederoprichting aller dingen, die God gesproken heeft door de mond van al Zijn heilige profeten van alle eeuw” (Hand. 3:20, 21). Dat de wederkomst daarna altijd een opvallend punt bleef in het onderwijs en het getuigenis van de apostelen, blijkt uit de door de Geest ingegeven brieven van het Nieuwe Testament, waarin zij voortdurend naar voren wordt gebracht en waarnaar steeds wordt verwezen.
Lezen: Handelingen 3:12-26
Aan de lezer…
U die soms net als die Galilese mannen naar de hemel staat te staren, met een hart dat de Heere wel volgt maar zich verlaten voelt nu Hij uit het gezicht is: hoor het woord dat hun gegeven werd. Deze Jezus is niet voor altijd weggegaan. Hij zal zo terugkomen, in dezelfde heerlijke Persoon, in dezelfde goddelijke en menselijke natuur, zoals Hij is heengevaren. Uw Meester, uw Hoofd en uw Koning heeft het Zelf beloofd.
Daarom is het wachten van Zijn volk geen vergeefs wachten. U kunt de tussentijd lang vinden, en de weg donker, maar de hemel houdt Hem slechts tot de tijden der wederoprichting aller dingen. Kijk dan uit, wacht en bid. Laat uw geloof, uw hoop en uw liefde Hem volgen langs de weg omhoog, en houd u vast aan wat God door de mond van al Zijn heilige profeten gesproken heeft. Hij Die u tevoren gepredikt is, zal wederkomen.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
And He shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things.
Acts 3:20-21
When the Lord ascended into heaven before the eyes of His disciples, “they looked stedfastly toward heaven as He went up,” and their faith, hope and love followed Him along the shining way upward. As they thus gazed after Him on His glorious way, they seemed to lose sight of everything else. But “behold, two men,” two angels in human form, “stood by them in white apparel; which also said, Ye men of Galilee, why stand ye gazing up into heaven? This same Jesus, which is taken up from you into heaven, shall so come in like manner as ye have seen Him go into heaven” (Acts 1:11).
It was as if the angels said to them, “Jesus, your Master, your Head and your King, has not gone from you for ever. He will one day, as He Himself has promised, return in the same glorious Person as that in which He ascended, in the same Divine and human nature, and upon the clouds of heaven, which have now received Him out of your sight. Therefore watch, wait and pray in the meantime.” From that moment, therefore, the second coming of the Lord has always been an important part of the faith of the Church of Christ, especially in the first period of her existence. Therefore we find Peter proclaiming it at once: “And He shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all His holy prophets since the world began” (Acts 3:20, 21).
That the second coming afterwards always remained a prominent point in the teaching and testimony of the apostles is evident from the inspired epistles of the New Testament, in which it is continually brought forward and constantly referred to.
Reading: Acts 3:12-26
To the reader…
You who sometimes, like those men of Galilee, stand gazing up into heaven, with a heart that does follow the Lord but feels forsaken now that He is out of sight: hear the word that was given to them. This same Jesus has not gone away for ever. He shall so come again, in the same glorious Person, in the same Divine and human nature, as He went up. Your Master, your Head and your King has promised it Himself.
Therefore the waiting of His people is no vain waiting. You may find the meantime long and the way dark, but heaven only holds Him until the times of restitution of all things. Watch, then, wait and pray. Let your faith, your hope and your love follow Him along the way upward, and hold fast to what God has spoken by the mouth of all His holy prophets. He Who was preached unto you before shall come again.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Y enviará a Jesucristo, que os fue antes anunciado: al cual de cierto es menester que el cielo tenga hasta los tiempos de la restauración de todas las cosas.
Hechos 3:20-21
Cuando el Señor subió al cielo ante los ojos de Sus discípulos, “estaban con los ojos puestos en el cielo, entre tanto que Él iba”, y su fe, su esperanza y su amor le siguieron por el camino resplandeciente hacia arriba. Mientras así le miraban en Su glorioso camino, parecían perder de vista todo lo demás. Pero “he aquí dos varones”, dos ángeles en forma humana, “se pusieron junto a ellos en vestidos blancos; los cuales también les dijeron: Varones galileos, ¿qué estáis mirando al cielo? Este mismo Jesús que ha sido tomado desde vosotros arriba en el cielo, así vendrá como le habéis visto ir al cielo” (Hch. 1:11).
Era como si los ángeles les dijeran: “Jesús, vuestro Maestro, vuestra Cabeza y vuestro Rey, no se ha ido de vosotros para siempre. Él volverá un día, como Él mismo lo ha prometido, en la misma gloriosa Persona en que ascendió, en la misma naturaleza divina y humana, y sobre las nubes del cielo, que ahora le han recibido y ocultado de vuestra vista. Por tanto, velad, esperad y orad entretanto”. Desde aquel momento, pues, la segunda venida del Señor ha sido siempre una parte importante de la fe de la Iglesia de Cristo, especialmente en el primer período de su existencia. Por eso hallamos a Pedro proclamándola en seguida: “Y enviará a Jesucristo, que os fue antes anunciado: al cual de cierto es menester que el cielo tenga hasta los tiempos de la restauración de todas las cosas, que habló Dios por boca de Sus santos profetas que han sido desde el siglo” (Hch. 3:20, 21).
Que la segunda venida siguió siendo después siempre un punto destacado en la enseñanza y el testimonio de los apóstoles se ve claramente en las epístolas inspiradas del Nuevo Testamento, en las cuales se presenta continuamente y se alude a ella constantemente.
Lectura: Hechos 3:12-26
Al lector…
Usted que a veces, como aquellos varones galileos, se queda mirando al cielo, con un corazón que sí sigue al Señor pero se siente desamparado ahora que Él está fuera de la vista: oiga la palabra que les fue dada a ellos. Este mismo Jesús no se ha ido para siempre. Así vendrá otra vez, en la misma gloriosa Persona, en la misma naturaleza divina y humana, como subió. Su Maestro, su Cabeza y su Rey lo ha prometido Él mismo.
Por eso la espera de Su pueblo no es una espera vana. Puede que el tiempo intermedio le parezca largo y el camino oscuro, pero el cielo solo le retiene hasta los tiempos de la restauración de todas las cosas. Vele, pues, espere y ore. Que su fe, su esperanza y su amor le sigan por el camino hacia arriba, y aférrese a lo que Dios ha hablado por boca de todos Sus santos profetas. Aquel que antes le fue anunciado vendrá otra vez.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl