20 mei

En als Hij dit gezegd had, werd Hij opgenomen, daar zij het zagen, en een wolk nam Hem weg van hun ogen.
Handelingen 1:9

Denkt u eens een ogenblik na over de kracht van dit getuigenis. Zouden deze elf mannen misleid zijn geweest of zich hebben vergist in hetgeen waarvan zij aldus persoonlijk getuigen waren? De meesten van hen zwoeren later bij hun leven dat het waar was wat ze toen zagen. Toen ze dus zagen dat Degene met Wie ze zo zoet hadden gesproken voor hun ogen werd opgenomen, en ze Zijn hemelvaart gadesloegen tot een wolk Hem wegnam van hun ogen, hoe zouden ze een stelliger getuigenis van de vervulling van Zijn eigen woorden kunnen krijgen dan dit: „Ik ben van de Vader uitgegaan, en ben in de wereld gekomen; wederom verlaat Ik de wereld, en ga heen tot de Vader” (Joh. 16:28)? En ook: „Ga heen tot Mijn broeders, en zeg hun: Ik vare op tot Mijn Vader en uw Vader, en tot Mijn God en uw God” (Joh. 20:17).

Maar om niet de geringste twijfel in hun geest te laten bestaan, om hun hart er zo doeltreffend mogelijk mee te bezegelen en om hen te verzekeren van Zijn terugkomst, behaagde het de Heere om aan hun eigen ooggetuigenverslag een hemelse getuigenis toe te voegen: „En alzo zij hun ogen naar de hemel hielden, terwijl Hij heenvoer, ziet, twee mannen stonden bij hen in witte kleding; welke ook zeiden: Gij Galilese mannen, wat staat gij en ziet op naar de hemel? Deze Jezus, Die van u opgenomen is in de hemel, zal alzo komen, gelijkerwijs gij Hem naar de hemel hebt zien heenvaren” (Hand. 1:10, 11).

Lezen: Handelingen 1:1-14

En als Hij dit gezegd had, werd Hij opgenomen, daar zij het zagen, en een wolk nam Hem weg van hun ogen.
Handelingen 1:9

Denk eens een ogenblik na over de kracht van dit getuigenis. Zouden deze elf mannen misleid zijn, of zich vergist hebben in wat zij zo persoonlijk hadden gezien? De meesten van hen zwoeren later bij hun leven dat waar was wat ze toen zagen. Zij zagen dus dat Hij met Wie ze zo zoet hadden gesproken, voor hun ogen werd opgenomen, en ze volgden Zijn hemelvaart totdat een wolk Hem wegnam van hun ogen. Hoe zouden ze dan een stelliger getuigenis kunnen krijgen van de vervulling van Zijn eigen woorden: „Ik ben van de Vader uitgegaan, en ben in de wereld gekomen; wederom verlaat Ik de wereld, en ga heen tot de Vader” (Joh. 16:28)? En ook: „Ga heen tot Mijn broeders, en zeg hun: Ik vare op tot Mijn Vader en uw Vader, en tot Mijn God en uw God” (Joh. 20:17).

Maar om niet de geringste twijfel in hun geest te laten bestaan, om het zo krachtig mogelijk in hun hart te verzegelen en om hen te verzekeren van Zijn terugkomst, behaagde het de Heere om aan wat zij met eigen ogen hadden gezien een hemels getuigenis toe te voegen: „En alzo zij hun ogen naar de hemel hielden, terwijl Hij heenvoer, ziet, twee mannen stonden bij hen in witte kleding; welke ook zeiden: Gij Galilese mannen, wat staat gij en ziet op naar de hemel? Deze Jezus, Die van u opgenomen is in de hemel, zal alzo komen, gelijkerwijs gij Hem naar de hemel hebt zien heenvaren” (Hand. 1:10, 11).

Lezen: Handelingen 1:1-14

And when He had spoken these things, while they beheld, He was taken up; and a cloud received Him out of their sight.
Acts 1:9

Consider for a moment the strength of this testimony. Could these eleven men have been deceived, or have been mistaken in what they had so personally seen? Most of them afterwards sealed with their lives the truth of what they then saw. They saw, then, that He with Whom they had held such sweet converse was taken up before their eyes, and they followed His ascension until a cloud received Him out of their sight. How could they then have a more certain testimony to the fulfilment of His own words: “I came forth from the Father, and am come into the world: again, I leave the world, and go to the Father” (John 16:28)? And again: “Go to My brethren, and say unto them, I ascend unto My Father, and your Father; and to My God, and your God” (John 20:17).

But to leave not the slightest doubt in their minds, to seal it as powerfully as possible upon their hearts, and to assure them of His return, it pleased the Lord to add a heavenly testimony to what they had seen with their own eyes: “And while they looked stedfastly toward heaven as He went up, behold, two men stood by them in white apparel; which also said, Ye men of Galilee, why stand ye gazing up into heaven? this same Jesus, which is taken up from you into heaven, shall so come in like manner as ye have seen Him go into heaven” (Acts 1:10, 11).

Reading: Acts 1:1-14

Y habiendo dicho estas cosas, viéndolo ellos, fue alzado; y una nube Le recibió y Le quitó de sus ojos.
Hechos 1:9

Considere por un momento la fuerza de este testimonio. ¿Pudieron estos once hombres haber sido engañados, o haberse equivocado en lo que tan personalmente habían visto? La mayoría de ellos sellaron después con su vida la verdad de lo que entonces vieron. Vieron, pues, que Aquel con Quien habían tenido tan dulce trato era alzado ante sus ojos, y siguieron Su ascensión hasta que una nube Le recibió y Le quitó de su vista. ¿Cómo podían, entonces, tener un testimonio más seguro del cumplimiento de Sus propias palabras: “Salí del Padre, y he venido al mundo: otra vez dejo el mundo, y voy al Padre” (Juan 16:28)? Y también: “Ve a Mis hermanos, y diles: Subo a Mi Padre y a vuestro Padre, a Mi Dios y a vuestro Dios” (Juan 20:17).

Pero para no dejar en su mente la menor duda, para sellarlo con el mayor poder posible en su corazón y para asegurarles Su regreso, plugo al Señor añadir un testimonio celestial a lo que habían visto con sus propios ojos: “Y estando con los ojos puestos en el cielo, entre tanto que Él iba, he aquí dos varones se pusieron junto a ellos en vestidos blancos; los cuales también les dijeron: Varones galileos, ¿qué estáis mirando al cielo? Este mismo Jesús que ha sido tomado desde vosotros arriba en el cielo, así vendrá como Le habéis visto ir al cielo” (Hechos 1:10, 11).

Lectura: Hechos 1:1-14