19 maart

Onze Heere Jezus Christus, Die Zichzelf gegeven heeft voor onze zonden, opdat Hij ons trekken zou uit deze tegenwoordige boze wereld, naar de wil van onze God en Vader; Dewelke zij de heerlijkheid in alle eeuwigheid. Amen.
Galaten 1:3-5

Heeft u ooit uw zonden gezien? Zie eens naar de woorden, wat zijn ze veelzeggend! Heeft u ooit een blik op uw zonden geworpen? Hebben ze ooit als een schuldenlast op uw geweten gedrukt? Heeft u ooit hun zwartheid, hun enorme omvang, hun verzwarende natuur, hun ontelbaar grote aantal gezien en hoe elk ervan een eeuwigdurende hel verdiende?

Is de toorn van God ooit in uw geweten terechtgekomen vanwege uw zonden? Heeft Zijn toorn ooit uw geest ingenomen? Lag Zijn hand ooit dag en nacht zwaar op u, zodat uw vochtigheid in zomerdroogte veranderde? Heeft de vloek van de wet ooit in uw geweten geklonken? Leken uw ongerechtigheden ooit groter in aantal dan de haren op uw hoofd, zodat u bijna in wanhoop wegzonk onder de gevreesde toorn van God?

Als de Heere ooit iets van deze ondervinding met kracht in uw geweten heeft gewrocht, zult u ook iets zien en ervaren van wat het voor Christus betekent om Zichzelf te hebben gegeven voor uw zonden, die afschuwelijke zonden van u, die zwarte en verschrikkelijke misdaden van u die uw geweten zo hebben bedroefd, uw ziel zo hebben verontrust, en u zo vaak hebben doen vrezen dat de hel uw eeuwigdurende verblijf zou zijn. Welnu, totdat iemand iets beseft heeft van de schuld van zijn verachtelijke en afschuwelijke zonden, en ze als een zwaar gewicht op zijn hart en een last op zijn geweten zijn gelegd, kan hij zich niet inleven in het aangrijpende wonder van de Zoon van God, Die Zichzelf ervoor offerde. Hij weet niet wat zonde is; de ware aard en de afschuwelijke omvang ervan zijn niet voor hem blootgelegd; de schuld, het vuil en de bitterheid ervan zijn niet aan hem onthuld door de leer van de gezegende Geest. Hij weet derhalve weinig tot niets van het aangrijpende wonder van stervende liefde en verzoenend bloed. Hij kan God niet volledig en duidelijk rechtvaardigen in de gave van Zijn Zoon, noch kan hij de liefde van Christus goed naar waarde schatten door in zulke uitzonderlijke omstandigheden van schaamte en lijden terecht te komen dat Hij zijn zonden kon dragen, en ze vernietigen door Zijn verzoenend bloed.

Lezen: Psalm 22:1-19

Onze Heere Jezus Christus, Die Zichzelf gegeven heeft voor onze zonden, opdat Hij ons trekken zou uit deze tegenwoordige boze wereld, naar de wil van onze God en Vader; Dewelke zij de heerlijkheid in alle eeuwigheid. Amen.
Galaten 1:3-5

Hebt u ooit uw zonden gezien? Let eens op de woorden: wat zeggen ze veel! Hebt u ooit een blik op uw zonden geworpen? Hebben ze ooit als een last van schuld op uw geweten gedrukt? Hebt u ooit hun zwartheid gezien, hun enorme omvang, hun verzwarende aard, hun ontelbare menigte, en hoe elk ervan een eeuwige hel verdiende?

Is de toorn van God ooit om uw zonden in uw geweten gekomen? Heeft Zijn toorn ooit uw geest in bezit genomen? Lag Zijn hand ooit dag en nacht zwaar op u, zodat uw levenssap veranderde in zomerdroogte? Heeft de vloek van de wet ooit in uw geweten weerklonken? Leken uw ongerechtigheden ooit talrijker dan de haren op uw hoofd, zodat u bijna in wanhoop wegzonk onder de gevreesde toorn van God?

Als de Heere ooit iets van deze ervaring met kracht in uw geweten gewerkt heeft, dan zult u ook iets zien en ervaren van wat het betekent dat Christus Zichzelf gegeven heeft voor uw zonden. Voor die afschuwelijke zonden van u, die zwarte en verschrikkelijke misdaden van u, die uw geweten zo bedroefd en uw ziel zo verontrust hebben, en die u zo vaak hebben doen vrezen dat de hel uw eeuwige verblijfplaats zou zijn. Welnu, zolang iemand niets beseft van de schuld van zijn verachtelijke en afschuwelijke zonden, en ze niet als een zwaar gewicht op zijn hart en als een last op zijn geweten zijn gelegd, kan hij niet ingaan in het aangrijpende wonder dat de Zoon van God Zichzelf ervoor offerde. Hij weet niet wat zonde is. De ware aard en de afschuwelijke omvang ervan zijn niet voor hem blootgelegd; de schuld, het vuil en de bitterheid ervan zijn hem niet onthuld door het onderwijs van de gezegende Geest.

Daarom weet hij weinig of niets van het aangrijpende wonder van stervende liefde en verzoenend bloed. Hij kan God niet ten volle en duidelijk rechtvaardigen in de gave van Zijn Zoon. Evenmin kan hij de liefde van Christus goed op waarde schatten, Die Zich in zulke uitzonderlijke omstandigheden van smaad en lijden begaf om zijn zonden te kunnen dragen en ze door Zijn verzoenend bloed teniet te doen.

Lezen: Psalm 22:1-19

Our Lord Jesus Christ, Who gave Himself for our sins, that He might deliver us from this present evil world, according to the will of God and our Father: to Whom be glory for ever and ever. Amen.
Galatians 1:3-5

Have you ever seen your sins? Mark the words: how much they say! Have you ever had a sight of your sins? Have they ever pressed as a load of guilt upon your conscience? Have you ever seen their blackness, their enormous magnitude, their aggravated nature, their countless multitude, and how each of them deserved an eternal hell?

Has the wrath of God on account of your sins ever come into your conscience? Has His anger ever taken possession of your spirit? Did His hand ever lie heavy upon you day and night, so that your moisture was turned into the drought of summer? Has the curse of the law ever sounded in your conscience? Did your iniquities ever seem more than the hairs of your head, so that you almost sank down in despair under the dreaded wrath of God?

If the Lord has ever wrought something of this experience with power in your conscience, then you will also see and experience something of what it means that Christ gave Himself for your sins. For those horrible sins of yours, those black and dreadful crimes of yours, which have so grieved your conscience and so troubled your soul, and which have so often made you fear that hell would be your eternal dwelling place.

Now as long as a man knows nothing of the guilt of his vile and horrible sins, and they have not been laid as a heavy weight upon his heart and as a burden upon his conscience, he cannot enter into the solemn wonder that the Son of God offered Himself up for them. He does not know what sin is. Its true nature and its dreadful magnitude have not been laid bare to him; its guilt, filth and bitterness have not been revealed to him by the teaching of the blessed Spirit.

Therefore he knows little or nothing of the solemn wonder of dying love and atoning blood. He cannot fully and clearly justify God in the gift of His Son. Nor can he rightly value the love of Christ, Who entered into such extraordinary circumstances of reproach and suffering that He might bear his sins and put them away by His atoning blood.

Reading: Psalm 22:1-19

Nuestro Señor Jesucristo, el Cual se dio a Sí mismo por nuestros pecados para librarnos de este presente siglo malo, conforme a la voluntad de Dios y Padre nuestro; al Cual sea la gloria por siglos de siglos. Amén.
Gálatas 1:3-5

¿Ha visto usted alguna vez sus pecados? Fíjese en las palabras: ¡cuánto dicen! ¿Ha tenido alguna vez una visión de sus pecados? ¿Le han oprimido alguna vez la conciencia como una carga de culpa? ¿Ha visto alguna vez su negrura, su enorme magnitud, su naturaleza agravada, su incontable multitud, y cómo cada uno de ellos merecía un infierno eterno?

¿Ha entrado alguna vez en su conciencia la ira de Dios a causa de sus pecados? ¿Se ha apoderado alguna vez Su enojo de su espíritu? ¿Se agravó alguna vez sobre usted Su mano de día y de noche, de modo que su verdor se volvió en sequedades de estío? ¿Ha resonado alguna vez en su conciencia la maldición de la ley? ¿Le parecieron alguna vez sus iniquidades más que los cabellos de su cabeza, de modo que casi se hundió en la desesperación bajo la temida ira de Dios?

Si el Señor ha obrado alguna vez algo de esta experiencia con poder en su conciencia, entonces verá y experimentará también algo de lo que significa que Cristo se dio a Sí mismo por sus pecados. Por esos horribles pecados suyos, esos negros y espantosos crímenes suyos, que tanto han afligido su conciencia y tanto han turbado su alma, y que tantas veces le han hecho temer que el infierno sería su morada eterna.

Ahora bien, mientras un hombre no sepa nada de la culpa de sus viles y horribles pecados, y estos no hayan sido puestos como un gran peso sobre su corazón y como una carga sobre su conciencia, no puede entrar en la solemne maravilla de que el Hijo de Dios se ofreciera a Sí mismo por ellos. No sabe lo que es el pecado. Su verdadera naturaleza y su espantosa magnitud no le han sido descubiertas; su culpa, su inmundicia y su amargura no le han sido reveladas por la enseñanza del bendito Espíritu.

Por eso sabe poco o nada de la solemne maravilla del amor que muere y de la sangre expiatoria. No puede justificar a Dios plena y claramente en el don de Su Hijo. Tampoco puede valorar rectamente el amor de Cristo, que entró en circunstancias tan extraordinarias de oprobio y padecimiento para llevar sus pecados y quitarlos por Su sangre expiatoria.

Lectura: Salmo 22:1-19