18 mei

Versterkt de slappe handen, en stelt de struikelende knieën vast. Zeg de onbedachtzamen van hart: Weest sterk, en vreest niet.
Jesaja 35:3, 4

Als Gods knechten tot het beproefde volk des Heeren zeggen: „Weest sterk”, dan wil en zal Hij dat woord met Zijn kracht vergezellen. Maar wellicht zegt uw ziel, arme vreesachtige: „Hoe kan ik sterk zijn? Mijn handen zijn zo slap, mijn knieën zo zwak, mijn hart zo bevreesd. Hoe kunt u mij bevelen sterk te zijn?” Ja, ik geloof het, dit is een groot wonder.

Maar de apostel Paulus verklaart het ons prachtig in 2 Korinthe 12. Wij lezen daar dat de Heere Jezus uit de hemel tot hem had gesproken: „Mijn genade is u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht.” En zodra deze woorden waren uitgesproken, ontving zijn ziel er kracht door. Dit maakte dat hij zei: „Zo zal ik dan veel liever roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus in mij wone. Daarom heb ik een welbehagen in zwakheden, in smaadheden, in noden, in vervolgingen, in benauwdheden, om Christus’ wil; want als ik zwak ben, dan ben ik machtig.” Waarom? Als hij zwak was, steunde hij op de Heere en ontving hij uit Zijn volheid die kracht die in zwakheid volbracht wordt.

Lezen: Jesaja 35

Versterkt de slappe handen, en stelt de struikelende knieën vast. Zeg de onbedachtzamen van hart: Weest sterk, en vreest niet.
Jesaja 35:3, 4

Wanneer Gods knechten tot het beproefde volk van de Heere zeggen: „Weest sterk”, dan wil en zal Hij dat woord met Zijn kracht vergezellen. Maar misschien zegt uw ziel, arme vreesachtige: „Hoe kan ik sterk zijn? Mijn handen zijn zo slap, mijn knieën zo zwak, mijn hart zo bevreesd. Hoe kunt u mij bevelen sterk te zijn?” Ja, ik geloof het: dit is een groot wonder.

Maar de apostel Paulus legt het ons prachtig uit in 2 Korinthe 12. Wij lezen daar dat de Heere Jezus uit de hemel tot hem had gesproken: „Mijn genade is u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht.” Zodra deze woorden waren uitgesproken, ontving zijn ziel er kracht door. Dat deed hem zeggen: „Zo zal ik dan veel liever roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus in mij wone. Daarom heb ik een welbehagen in zwakheden, in smaadheden, in noden, in vervolgingen, in benauwdheden, om Christus’ wil; want als ik zwak ben, dan ben ik machtig.” Waarom? Wanneer hij zwak was, steunde hij op de Heere en ontving hij uit Zijn volheid de kracht die in zwakheid volbracht wordt.

Lezen: Jesaja 35

Strengthen ye the weak hands, and confirm the feeble knees. Say to them that are of a fearful heart, Be strong, fear not.
Isaiah 35:3, 4

When God’s servants say to the Lord’s tried people, “Be strong,” He will and does accompany that word with His power. But perhaps your soul says, poor fearful one, “How can I be strong? My hands are so weak, my knees so feeble, my heart so fearful. How can you bid me be strong?” Yes, I believe it: this is a great wonder.

But the apostle Paul explains it to us beautifully in 2 Corinthians 12. We read there that the Lord Jesus had spoken to him from heaven, “My grace is sufficient for thee: for My strength is made perfect in weakness.” As soon as these words were spoken, his soul received strength from them. That made him say, “Most gladly therefore will I rather glory in my infirmities, that the power of Christ may rest upon me. Therefore I take pleasure in infirmities, in reproaches, in necessities, in persecutions, in distresses for Christ’s sake: for when I am weak, then am I strong.” Why? When he was weak, he leaned upon the Lord and received out of His fulness the strength that is made perfect in weakness.

Reading: Isaiah 35

Confortad a las manos cansadas, roborad las vacilantes rodillas. Decid a los de corazón apocado: Confortaos, no temáis.
Isaías 35:3, 4

Cuando los siervos de Dios dicen al pueblo probado del Señor: “Confortaos”, Él quiere acompañar y acompaña esa palabra con Su poder. Pero quizá su alma diga, pobre temeroso: “¿Cómo puedo ser fuerte? Mis manos están tan cansadas, mis rodillas tan vacilantes, mi corazón tan apocado. ¿Cómo puede usted mandarme que sea fuerte?” Sí, lo creo: esto es una gran maravilla.

Pero el apóstol Pablo nos lo explica hermosamente en 2 Corintios 12. Leemos allí que el Señor Jesús le había hablado desde el cielo: “Bástate Mi gracia; porque Mi potencia en la flaqueza se perfecciona”. Tan pronto como fueron pronunciadas estas palabras, su alma recibió fuerza de ellas. Eso le hizo decir: “Por tanto, de buena gana me gloriaré más bien en mis flaquezas, porque habite en mí la potencia de Cristo. Por lo cual me gozo en las flaquezas, en afrentas, en necesidades, en persecuciones, en angustias por Cristo; porque cuando soy flaco, entonces soy poderoso”. ¿Por qué? Cuando era flaco, se apoyaba en el Señor y recibía de Su plenitud la fuerza que en la flaqueza se perfecciona.

Lectura: Isaías 35