June 8
Want Ik ben God en geen mens.
Hosea 11:9
Wij spreken soms van eigenschappen van God, en wij gebruiken de woorden voor ons begrip. Maar strikt genomen heeft God geen eigenschappen. Zijn eigenschappen zijn Hemzelf. Wij spreken bijvoorbeeld van de liefde van God, maar God is liefde; van de rechtvaardigheid Gods, maar God is rechtvaardig; van de heiligheid Gods, maar God is heilig; van de vlekkeloosheid van God, maar God is vlekkeloos. Gelijk Hij geheel en al liefde is, zo is Hij geheel en al rechtvaardig, heilig, rein en vlekkeloos.
De liefde is dan oneindig, omdat God oneindig is. Hij zou ophouden God te zijn indien Hij niet liefhad, en indien de liefde niet zo uitgebreid was als Hij Zelf is, zo uitgebreid als Zijn eigen, onbegrijpelijk bestaan. De liefde van de Zoon van God is mede gelijk en mede eeuwig met de liefde des Vaders, want de heilige Drie-eenheid heeft niet drie onderscheiden liefden, noch in tijd, noch in graad. De Vader bemint van alle eeuwigheid, de Heilige Geest bemint van alle eeuwigheid. De liefde van de Vader, van de Zoon en van de Heilige Geest, als één gelijke, onscheidbare, oneindige Jehova, kan slechts één zijn.
Daarom lezen wij van „de liefde van God”, dat is de Vader (2 Kor. 13:14); van de liefde des Zoons (Gal. 2:20); en van de liefde des Heiligen Geestes (Rom. 15:30). Deze oneindige liefde kan al onze zwakheden, al die zware zonden dragen, en zij was lang geleden reeds geheel en al verbroken geweest, ware het niet dat de liefde onbegrensd is. Dit wordt zo schoon door de profeet uitgedrukt: „Hoe zou Ik u overgeven, o Efraïm? u overleveren, o Israël? Hoe zou Ik u maken als Adama? u stellen als Zeboïm? Mijn hart is in Mij omgekeerd; al Mijn berouw is tezamen ontstoken. Ik zal de hittigheid Mijns toorns niet uitvoeren; Ik zal niet wederkeren om Efraïm te verderven, want Ik ben God en geen mens” (Hosea 11:8, 9).
Aan de lezer…
Misschien, lezer, meet u Gods liefde af aan de liefde van mensen, en vreest u dat zij eens op zal raken, zoals menselijke liefde soms opraakt onder het gewicht van ontrouw en zonde. U kent uw zwakheden, uw zware zonden, en het lijkt u onmogelijk dat God dat alles zou blijven dragen. Juist daarom zegt Hij: „Want Ik ben God en geen mens.” Zijn liefde is niet iets wat Hij heeft, het is wat Hij is: oneindig, omdat Hij oneindig is.
Daarom was die liefde lang geleden al verbroken geweest, als zij niet onbegrensd was. Hoor dan hoe Hij spreekt tot een afkerig volk: „Hoe zou Ik u overgeven? Mijn hart is in Mij omgekeerd.” Dat is de taal van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest, één in liefde van alle eeuwigheid. Laat uw schuld u dan naar Hem drijven, niet van Hem af. Zijn liefde is groter dan uw val.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Want Ik ben God en geen mens.
Hosea 11:9
Wij spreken soms van eigenschappen van God, en wij gebruiken die woorden om het te kunnen begrijpen. Maar strikt genomen heeft God geen eigenschappen. Zijn eigenschappen zijn Hijzelf. Wij spreken bijvoorbeeld van de liefde van God, maar God is liefde; van de rechtvaardigheid van God, maar God is rechtvaardig; van de heiligheid van God, maar God is heilig; van de vlekkeloosheid van God, maar God is vlekkeloos. Zoals Hij helemaal liefde is, zo is Hij ook helemaal rechtvaardig, heilig, rein en vlekkeloos.
De liefde is dus oneindig, omdat God oneindig is. Hij zou ophouden God te zijn als Hij niet liefhad, en als Zijn liefde niet even groot was als Hijzelf, even groot als Zijn eigen onbegrijpelijk bestaan. De liefde van de Zoon van God is even groot en even eeuwig als de liefde van de Vader, want de heilige Drie-eenheid heeft geen drie verschillende liefdes, niet in tijd en niet in graad. De Vader heeft lief van alle eeuwigheid, de Heilige Geest heeft lief van alle eeuwigheid. De liefde van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest, als één gelijke, ondeelbare, oneindige Jehova, kan alleen maar één zijn.
Daarom lezen wij van „de liefde van God”, dat is de Vader (2 Kor. 13:14), van de liefde van de Zoon (Gal. 2:20) en van de liefde van de Heilige Geest (Rom. 15:30). Deze oneindige liefde kan al onze zwakheden en al die zware zonden dragen. Zij was allang helemaal verbroken geweest, als die liefde niet onbegrensd was. De profeet drukt dat zo mooi uit: „Hoe zou Ik u overgeven, o Efraïm? u overleveren, o Israël? Hoe zou Ik u maken als Adama? u stellen als Zeboïm? Mijn hart is in Mij omgekeerd; al Mijn berouw is tezamen ontstoken. Ik zal de hittigheid Mijns toorns niet uitvoeren; Ik zal niet wederkeren om Efraïm te verderven, want Ik ben God en geen mens” (Hosea 11:8, 9).
Aan de lezer…
Misschien meet u Gods liefde af aan de liefde van mensen, en vreest u dat zij eens op zal raken, zoals menselijke liefde soms opraakt onder het gewicht van ontrouw en zonde. U kent uw zwakheden en uw zware zonden, en het lijkt u onmogelijk dat God dat alles zou blijven dragen. Juist daarom zegt Hij: „Want Ik ben God en geen mens.” Zijn liefde is niet iets wat Hij heeft; het is wat Hij is: oneindig, omdat Hij oneindig is.
Daarom zou die liefde allang verbroken zijn geweest, als zij niet onbegrensd was. Hoor dan hoe Hij spreekt tot een afkerig volk: „Hoe zou Ik u overgeven? Mijn hart is in Mij omgekeerd.” Dat is de taal van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest, één in liefde van alle eeuwigheid. Laat uw schuld u dan naar Hem drijven, en niet van Hem af. Zijn liefde is groter dan uw val.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
For I am God, and not man.
Hosea 11:9
We speak sometimes of the attributes of God, and we use the words to help our conception. But God, strictly speaking, has no attributes. His attributes are Himself. We speak, for instance, of the love of God, but God is love; of the justice of God, but God is just; of the holiness of God, but God is holy; of the purity of God, but God is pure. As He is all love, so He is all justice, all purity, all holiness. Love, then, is infinite, because God is infinite; His very name, His very character, His very nature, His very essence is infinite love. He would cease to be God if He did not love, and if that love were not as large as Himself, as infinite as His own self-existent, incomprehensible essence.
The love of the Son of God, as God the Son, is co-equal and co-eternal with the love of the Father; for the holy Trinity has not three distinct loves, either in date or degree. The Father loves from all eternity; the Holy Spirit loves from all eternity. The love of the Father, of the Son, and of the Holy Spirit, as one, equal, indivisible, infinite Jehovah cannot be otherwise but One. We therefore read of “the love of God,” that is the Father (2 Cor. 13:14); of “the love of the Son” (Gal. 2:20); and of “the love of the Spirit” (Rom. 15:30).
This love being infinite, can bear with all our infirmities, with all those grievous sins that would, unless that love were boundless, have long ago broken it utterly through. This is beautifully expressed by the prophet—“How shall I give thee up, Ephraim? how shall I deliver thee, Israel? how shall I make thee as Admah? how shall I set thee as Zeboim? Mine heart is turned within Me, My repentings are kindled together. I will not execute the fierceness of Mine anger, I will not return to destroy Ephraim: for I am God, and not man; the Holy One in the midst of thee.” Hosea 11:8–9
To the reader…
Perhaps you measure God’s love by the love of men, and fear that it will one day run out, as human love sometimes runs out under the weight of unfaithfulness and sin. You know your infirmities and your grievous sins, and it seems impossible to you that God would go on bearing all that. That is exactly why He says: “For I am God, and not man.” His love is not something He has; it is what He is: infinite, because He is infinite.
That is why this love would long ago have been broken through, if it were not boundless. Hear, then, how He speaks to a backsliding people: “How shall I give thee up? Mine heart is turned within Me.” That is the language of the Father, the Son and the Holy Spirit, one in love from all eternity. Let your guilt, then, drive you to Him, and not away from Him. His love is greater than your fall.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Porque Dios soy, y no hombre.
Oseas 11:9
A veces hablamos de los atributos de Dios, y usamos estas palabras para ayudar a nuestra comprensión. Pero Dios, en sentido estricto, no tiene atributos. Sus atributos son Él mismo. Hablamos, por ejemplo, del amor de Dios, pero Dios es amor; de la justicia de Dios, pero Dios es justo; de la santidad de Dios, pero Dios es santo; de la pureza de Dios, pero Dios es puro. Así como Él es todo amor, así también es todo justicia, todo pureza, todo santidad. El amor, pues, es infinito, porque Dios es infinito; Su mismo nombre, Su mismo carácter, Su misma naturaleza, Su misma esencia es amor infinito. Dejaría de ser Dios si no amara, y si ese amor no fuera tan grande como Él mismo, tan infinito como Su propia esencia existente por Sí misma e incomprensible.
El amor del Hijo de Dios, como Dios el Hijo, es coigual y coeterno con el amor del Padre; porque la santa Trinidad no tiene tres amores distintos, ni en tiempo ni en grado. El Padre ama desde toda la eternidad; el Espíritu Santo ama desde toda la eternidad. El amor del Padre, del Hijo y del Espíritu Santo, como un solo Jehová, igual, indivisible e infinito, no puede ser sino Uno. Por eso leemos del “amor de Dios”, es decir, del Padre (2 Co. 13:14); del amor del Hijo (Gá. 2:20); y del “amor del Espíritu” (Ro. 15:30).
Siendo infinito este amor, puede soportar todas nuestras flaquezas, todos aquellos pecados graves que, si ese amor no fuera ilimitado, lo habrían quebrantado del todo hace mucho tiempo. Esto lo expresa hermosamente el profeta: “¿Cómo tengo de dejarte, oh Efraín? ¿he de entregarte yo, Israel? ¿cómo podré yo hacerte como Adma, ni ponerte como a Zeboim? Mi corazón se revuelve dentro de mí, inflámanse todas mis conmiseraciones. No ejecutaré el furor de mi ira, no volveré para destruir a Efraín: porque Dios soy, y no hombre; el Santo en medio de ti”. Oseas 11:8–9
Al lector…
Quizás usted mide el amor de Dios por el amor de los hombres, y teme que un día se agote, como el amor humano a veces se agota bajo el peso de la infidelidad y del pecado. Conoce sus flaquezas y sus pecados graves, y le parece imposible que Dios siga soportando todo eso. Precisamente por eso dice Él: “Porque Dios soy, y no hombre”. Su amor no es algo que Él tiene; es lo que Él es: infinito, porque Él es infinito.
Por eso este amor se habría quebrantado hace mucho tiempo, si no fuera ilimitado. Escuche, pues, cómo habla a un pueblo rebelde: “¿Cómo tengo de dejarte? Mi corazón se revuelve dentro de mí”. Ese es el lenguaje del Padre, del Hijo y del Espíritu Santo, uno en amor desde toda la eternidad. Deje, pues, que su culpa le lleve a Él, y no lejos de Él. Su amor es mayor que su caída.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl