26 oktober

Laat ons de onwankelbare belijdenis der hoop vasthouden; want Die het beloofd heeft, is getrouw.
Hebreeën 10:23

Het geloof kan niet op verbeelding rusten; het kan alleen rusten op de onwankelbare Waarheid Gods, zoals die in de Schriften geopenbaard is. En wanneer het komt in de Waarheid Gods, zoals de duif van Noach in de ark kwam, als haar eigen nest en woning, dan vindt het rust en vrede. Vele mensen denken dat wij ons geloof en onze hoop niet op de Schriften bouwen, maar op zeker inwendig gevoel of verbeelding van onszelf, onderscheiden van het Woord Gods. Ik bouw mijn geloof niet op iets anders en kan het ook niet, dan op hetgeen in de Bijbel geopenbaard is; en ik moet het doen, omdat ik geen andere grond heb voor mijn voet om op te staan. Gevoelt gij niet hetzelfde, gij die iets kent van de beproeving des geloofs? Gij zijt menigmaal op en neer geslingerd, en hebt dikwijls een grond behoefd waarop de voet van uw geloof kon staan.

Gij hebt getracht deze of die leer te geloven, of deze of die ervaring op te doen; maar gij schoot tekort, want gij gevoeldet dat uw geloof iets sterkers behoefde dan de getuigenis der mensen; gij behoefdet een vaster grondslag om daarop voor de eeuwigheid te bouwen; want de dingen die gij moest geloven, waren zó onzichtbaar en zó diepzinnig, dat niets dan het Woord van God voor uw geloof voldoende kon zijn om op te staan en in te rusten. Wanneer dan in deze beproeving des geloofs de Waarheid Gods, zoals zij in de Schriften is geopenbaard, door Goddelijke macht op uw hart werd toegepast, dan hebt gij gevonden dat er voor de voet van uw geloof plaats was om op te staan, en dat uw geloof dan kón rusten op het levendmakend Woord van God, als een rots waarop voor leven en dood, voor tijd en eeuwigheid te bouwen is.

Zo was het met Abraham, toen hij uitzag naar de geboorte van het beloofde Zaad, steunende op het woord der belofte. Menige twijfel of vrees mocht in zijn gemoed oprijzen, of hij wel een zoon bij Sara zou hebben; maar hij rustte op het woord der belofte, en verkreeg alzo een vaste grond voor zijn geloof. Gelijk de apostel spreekt: „Die tegen hoop op hoop geloofd heeft, dat hij een vader van vele volken worden zou, volgens hetgeen gezegd was: Alzo zal uw zaad zijn” (Rom. 4:18). Zo ook moet ons geloof steunen op het Woord der belofte, opdat wij, door twee onbeweeglijke dingen, waarin het onmogelijk was dat God zoude liegen, een sterke vertroosting hebben; wij die naar een schuilplaats gevlucht zijn, om de hoop aan te grijpen, die ons was voorgehouden.

Beminnaars van de Heer,
verbreiders van zijn eer,
hoopt steeds op zijn genade
en haat altoos het kwade!

Ps. 97:6

Laat ons de onwankelbare belijdenis der hoop vasthouden; want Die het beloofd heeft, is getrouw.
Hebreeën 10:23

Het geloof kan niet op verbeelding rusten; het kan alleen rusten op de onwankelbare Waarheid van God, zoals die in de Schriften is geopenbaard. En wanneer het in de Waarheid van God komt, zoals de duif van Noach in de ark kwam, als in haar eigen nest en woning, dan vindt het rust en vrede. Veel mensen denken dat wij ons geloof en onze hoop niet op de Schriften bouwen, maar op een zeker inwendig gevoel of een verbeelding van onszelf, los van het Woord van God. Ik bouw mijn geloof op niets anders, en kan dat ook niet, dan op wat in de Bijbel geopenbaard is. En ik moet dat wel doen, omdat ik geen andere grond heb om mijn voet op te zetten. Voelt u niet hetzelfde, u die iets kent van de beproeving van het geloof? U bent vaak heen en weer geslingerd en hebt vaak een vaste grond nodig gehad waarop uw geloof kon staan.

U hebt geprobeerd deze of die leer te geloven, of deze of die ervaring op te doen, maar u schoot tekort. U voelde dat uw geloof iets sterkers nodig had dan het getuigenis van mensen; u had een vastere grondslag nodig om daarop voor de eeuwigheid te bouwen. Want de dingen die u moest geloven, waren zo onzichtbaar en zo diep, dat niets dan het Woord van God voor uw geloof voldoende kon zijn om op te staan en in te rusten. Toen in deze beproeving van het geloof de Waarheid van God, zoals zij in de Schriften geopenbaard is, door Goddelijke kracht op uw hart werd toegepast, hebt u gemerkt dat er plaats was waar de voet van uw geloof op kon staan. U merkte dat uw geloof toen kón rusten op het levendmakend Woord van God, als op een rots waarop te bouwen is voor leven en dood, voor tijd en eeuwigheid.

Zo was het met Abraham, toen hij uitzag naar de geboorte van het beloofde Zaad en daarbij steunde op het woord van de belofte. Er konden in zijn hart heel wat twijfels en vrezen opkomen of hij wel een zoon bij Sara zou krijgen. Maar hij rustte op het woord van de belofte en vond zo een vaste grond voor zijn geloof. Zoals de apostel zegt: „Die tegen hoop op hoop geloofd heeft, dat hij een vader van vele volken worden zou, volgens hetgeen gezegd was: Alzo zal uw zaad zijn” (Rom. 4:18). Zo moet ook ons geloof steunen op het Woord van de belofte, „opdat wij, door twee onbeweeglijke dingen, waarin het onmogelijk was dat God zoude liegen, een sterke vertroosting hebben; wij die naar een schuilplaats gevlucht zijn, om de hoop aan te grijpen, die ons was voorgehouden.”

Beminnaars van de Heer,
verbreiders van zijn eer,
hoopt steeds op zijn genade
en haat altoos het kwade!

Ps. 97:6

Let us hold fast the profession of our faith without wavering; for He is faithful that promised.
Hebrews 10:23

Faith cannot rest upon fancy; it can only rest upon the solid truth of God, as revealed in the Scriptures. And when it comes into the truth of God, as Noah’s dove came into the ark as its own nest and home, then it finds rest and peace. Many people think we build our faith and hope, not on the Scriptures, but on some mental feelings, or fancies of our own, distinct from the Word of God. I do not and cannot build my faith on anything but what is revealed in the Bible; and I must do it because I have no other foothold for it to stand upon.

Do you not feel the same, you who know anything of the trial of faith? You have had many a tossing up and down, and have often needed a foothold for your faith to stand upon. You have tried to believe this or that doctrine, or to get into this or that experience; but you kept still falling short, for you found that your faith needed something stronger than the testimony of men; you needed a solid foundation on which to build for eternity; for the things to be believed were so invisible and so mysterious, that nothing but the Word of God could suffice for your faith to stand upon and rest in.

When, then, in this trial of faith, the truth of God as it stands revealed in the Scriptures was applied to your heart by a divine power, then you found that there was a foothold for belief, and that your faith could then rest upon the inspired Word of God, as a rock on which to build, for life and death, time and eternity.

It was so with Abraham. When Abraham was looking forward to the birth of the promised seed, many a doubt or fear might have arisen in his mind as to whether he would have a son by Sarah. But he rested upon the word of promise, and thus obtained a foothold for his faith. As the Apostle speaks, “Who against hope believed in hope, that he might become the father of many nations; according to that which was spoken, So shall your seed be” (Romans 4:18). Our faith must in the same way rest on the word of promise, that “by two immutable things, in which it was impossible for God to lie, we might have a strong consolation, who have fled for refuge to lay hold upon the hope set before us.”

Mantengamos firme la profesión de nuestra fe sin fluctuar; que fiel es el que prometió.
Hebreos 10:23

La fe no puede descansar en la fantasía; solo puede descansar en la sólida verdad de Dios, tal como está revelada en las Escrituras. Y cuando entra en la verdad de Dios, como la paloma de Noé entró en el arca como en su propio nido y hogar, entonces halla descanso y paz. Muchos piensan que edificamos nuestra fe y nuestra esperanza, no sobre las Escrituras, sino sobre ciertos sentimientos interiores o fantasías nuestras, distintas de la Palabra de Dios. Yo no edifico ni puedo edificar mi fe sobre otra cosa que lo que está revelado en la Biblia; y tengo que hacerlo así porque no tengo otro punto de apoyo sobre el cual pueda sostenerse.

¿No siente usted lo mismo, usted que sabe algo de la prueba de la fe? Ha sido muchas veces sacudido de un lado a otro, y a menudo ha necesitado un punto de apoyo sobre el cual sostener su fe. Ha procurado creer esta o aquella doctrina, o entrar en esta o aquella experiencia; pero siempre se quedaba corto, porque halló que su fe necesitaba algo más fuerte que el testimonio de los hombres; necesitaba un fundamento sólido sobre el cual edificar para la eternidad; pues las cosas que había que creer eran tan invisibles y tan misteriosas, que nada sino la Palabra de Dios podía bastar para que su fe se sostuviera y descansara en ella.

Cuando, pues, en esta prueba de la fe, la verdad de Dios tal como está revelada en las Escrituras fue aplicada a su corazón por un poder divino, entonces halló que había un punto de apoyo para creer, y que su fe podía entonces descansar en la Palabra inspirada de Dios, como en una roca sobre la cual edificar, para la vida y la muerte, el tiempo y la eternidad.

Así sucedió con Abraham. Cuando Abraham esperaba el nacimiento de la simiente prometida, bien pudo levantarse en su mente más de una duda o temor sobre si tendría un hijo de Sara. Pero descansó en la palabra de la promesa, y así obtuvo un punto de apoyo para su fe. Como dice el Apóstol: “El creyó en esperanza contra esperanza, para venir a ser padre de muchas gentes, conforme a lo que le había sido dicho: Así será tu simiente” (Romanos 4:18). Nuestra fe debe descansar de la misma manera en la palabra de la promesa, para que “por dos cosas inmutables, en las cuales es imposible que Dios mienta, tengamos un fortísimo consuelo, los que nos acogemos a trabarnos de la esperanza propuesta”.