17 de mayo
Want wij zijn in hope zalig geworden.
Romeinen 8:24
Wat betekent het: in hope zalig geworden? Het betekent niet wezenlijk, maar middellijk gezaligd; niet gezaligd met betrekking tot onze eeuwige redding, maar met betrekking tot onze ervaring van behoud. In hope zijn wij middellijk beveiligd tegen wanhoop, beveiligd tegen het gevaar van Christus en het Evangelie de rug toe te keren; beveiligd naar een andere zaligmaker of een andere zaligheid te zien, en inzonderheid beveiligd om van deze wereld in dit leven ons geluk en ons huis te maken, als geduldig wachtende naar hetgeen wij niet zien, zelfs de verlossing van ons lichaam. Door de hoop nu hangen wij en klemmen wij ons aan de Heere Jezus en blijven dus door deze genade in Hem. Daarom wordt ervan gesproken als van een „anker der ziel, beide veilig en zeker, en dat ingaat in het binnenste des voorhangsels.”
Wat doet het schip de storm weerstaan, en weerhoudt het ervan op de rotsen geworpen te worden? Het schip blijft vast liggen zolang het anker vasthoudt. Dus blijft de ziel door hope bij Christus. Hij is binnen de voorhang; wij zijn er buiten, en al worden wij door een zee van twijfel en vrees, rampspoed en angst op en neder geworpen, toch is er een band van vereniging tussen Hem en ons, vaster dan de Transatlantische kabel.
U mag men zalig heten,
die ’s Heeren vrees bekoort;
die met een goed geweten
steeds wandelt naar Zijn woord.
Gij zult uw nooddruft vinden
door d’arbeid van uw hand:
wat g’u moogt onderwinden,
komt naar uw wens tot stand.
Blijft gij op Hem betrouwen,
dan zult gij op uw beê
’t kroost van uw kroost aanschouwen.
In Israël zij vreê!
Ps. 128:1, 4
Aan de lezer…
Wordt u heen en weer geslingerd, lezer, door een zee van twijfel en vrees, rampspoed en angst? Ziet u de verlossing niet, en vraagt u zich af of u wel ooit behouden aan zult komen? Ik wijs u op het anker der ziel. Een schip in de storm blijft niet liggen doordat de zee kalm is, maar doordat het anker houdt. Zo blijft de ziel door de hoop bij Christus, Die binnen het voorhangsel is.
Die hoop bewaart u voor wanhoop, voor het zoeken naar een andere zaligmaker, en voor het bouwen van uw huis in deze wereld. U ziet nog niet wat u hoopt; u wacht. Maar er is een band van vereniging tussen Hem en u die vaster is dan welke kabel ook. Klem u dan aan Hem vast, ook als de golven hoog gaan. In hope bent u zalig geworden.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Want wij zijn in hope zalig geworden.
Romeinen 8:24
Wat betekent het: in hope zalig geworden? Het betekent niet wezenlijk, maar middellijk zalig gemaakt; niet zalig gemaakt met het oog op onze eeuwige redding, maar met het oog op onze ervaring van behoudenis. In de hoop zijn wij middellijk beveiligd tegen wanhoop en tegen het gevaar om Christus en het Evangelie de rug toe te keren. Wij zijn erdoor beveiligd tegen het zien naar een andere zaligmaker of een andere zaligheid, en in het bijzonder ertegen om in dit leven van deze wereld ons geluk en ons thuis te maken, terwijl wij geduldig wachten op wat wij niet zien, namelijk de verlossing van ons lichaam. Door de hoop hangen wij aan de Heere Jezus en klemmen wij ons aan Hem vast, en zo blijven wij door deze genade in Hem. Daarom wordt er gesproken van een „anker der ziel, beide veilig en zeker, en dat ingaat in het binnenste des voorhangsels.”
Wat doet een schip de storm doorstaan en voorkomt dat het op de rotsen geworpen wordt? Het schip blijft vast liggen zolang het anker houdt. Zo blijft de ziel door de hoop bij Christus. Hij is binnen het voorhangsel; wij zijn erbuiten. En al worden wij door een zee van twijfel en vrees, rampspoed en angst op en neer geworpen, toch is er een band van vereniging tussen Hem en ons, vaster dan de trans-Atlantische kabel.
U mag men zalig heten,
die ’s Heeren vrees bekoort;
die met een goed geweten
steeds wandelt naar Zijn woord.
Gij zult uw nooddruft vinden
door d’arbeid van uw hand:
wat g’u moogt onderwinden,
komt naar uw wens tot stand.
Blijft gij op Hem betrouwen,
dan zult gij op uw beê
’t kroost van uw kroost aanschouwen.
In Israël zij vreê!
Ps. 128:1, 4
Aan de lezer…
Wordt u heen en weer geslingerd, lezer, door een zee van twijfel en vrees, rampspoed en angst? Ziet u de verlossing niet, en vraagt u zich af of u ooit wel behouden aan zult komen? Ik wijs u op het anker van de ziel. Een schip in de storm blijft niet liggen doordat de zee kalm is, maar doordat het anker houdt. Zo blijft de ziel door de hoop bij Christus, Die binnen het voorhangsel is.
Die hoop bewaart u voor wanhoop, voor het zoeken naar een andere zaligmaker, en voor het bouwen van uw huis in deze wereld. U ziet nog niet wat u hoopt; u wacht. Maar er is een band van vereniging tussen Hem en u die vaster is dan welke kabel ook. Klem u dan aan Hem vast, ook als de golven hoog gaan. In hope bent u zalig geworden.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
We are saved by hope.
Romans 8:24
What is the meaning of being saved by hope? It does not mean saved ‘actually’, but ‘instrumentally’; not saved as regards our eternal security, but as regards our ‘experience of salvation’. By hope we are instrumentally saved from despair, saved from turning our backs upon Christ and the gospel, saved from looking to any other Savior, or any other salvation; and especially saved from making this world and this life our happiness and home, as “waiting patiently for what we see not,” even “the redemption of our body.”
Now it is by hope that we hang upon and cleave to the Lord Jesus, and thus by this grace we abide in Him. It is therefore spoken of as an “anchor of the soul both sure and steadfast, and which enters into that which is within the veil.” What holds the ship firm in the storm, and prevents it falling upon the rocks? The anchor! The ship abides firm as long as the anchor holds. So by hope the soul abides in Christ. He is within the veil; we are outside, and, it may be, tossed up and down on a sea of doubt and fear, distress and anxiety, and yet there is a bond of union between Him and us firmer than the Atlantic Cable.
To the reader…
Are you being tossed up and down on a sea of doubt and fear, distress and anxiety? Do you not see deliverance, and do you wonder whether you will ever arrive safely? I point you to the anchor of the soul. A ship in a storm does not stay in place because the sea is calm, but because the anchor holds. So by hope the soul abides in Christ, Who is within the veil.
That hope keeps you from despair, from looking for another saviour, and from building your house in this world. You do not yet see what you hope for; you wait. But there is a bond of union between Him and you that is firmer than any cable. Cling to Him, then, even when the waves run high. You are saved by hope.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Porque en esperanza somos salvos.
Romanos 8:24
¿Qué significa ser salvos en esperanza? No significa salvos ‘efectivamente’, sino ‘instrumentalmente’; no salvos en cuanto a nuestra seguridad eterna, sino en cuanto a nuestra ‘experiencia de la salvación’. Por la esperanza somos instrumentalmente salvos de la desesperación, salvos de dar la espalda a Cristo y al evangelio, salvos de mirar a cualquier otro Salvador o a cualquier otra salvación; y especialmente salvos de hacer de este mundo y de esta vida nuestra felicidad y nuestro hogar, como quienes “por paciencia esperamos lo que no vemos”, a saber, “la redención de nuestro cuerpo”.
Ahora bien, es por la esperanza como nos aferramos y nos adherimos al Señor Jesús, y así por esta gracia permanecemos en Él. Por eso se habla de ella como de un “ancla del alma, segura y firme, y que entra hasta dentro del velo”. ¿Qué mantiene firme al barco en la tormenta y le impide estrellarse contra las rocas? ¡El ancla! El barco permanece firme mientras el ancla aguanta. Así, por la esperanza, el alma permanece en Cristo. Él está dentro del velo; nosotros estamos fuera y, quizá, zarandeados de un lado a otro en un mar de duda y temor, angustia y ansiedad; y sin embargo hay un lazo de unión entre Él y nosotros más firme que el cable del Atlántico.
Al lector…
¿Es usted zarandeado de un lado a otro en un mar de duda y temor, angustia y ansiedad? ¿No ve liberación, y se pregunta si llegará alguna vez a salvo? Le señalo el ancla del alma. Un barco en la tormenta no se mantiene en su sitio porque el mar esté en calma, sino porque el ancla aguanta. Así, por la esperanza, el alma permanece en Cristo, Quien está dentro del velo.
Esa esperanza le guarda de la desesperación, de buscar otro salvador y de edificar su casa en este mundo. Todavía no ve lo que espera; usted aguarda. Pero hay un lazo de unión entre Él y usted más firme que cualquier cable. Aférrese, pues, a Él, aun cuando las olas suban alto. En esperanza es usted salvo.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl