Doctrinal Preachers

DOOR J.C. PHILPOT

Sommige mensen begrijpen niet waarom de leerstellige predikers van tegenwoordig niet dezelfde waardering en zegen ervaren als de predikers van vroeger. Zij zien het grote verschil niet tussen waarheid die rechtstreeks uit de Bron komt en waarheid die slechts doorverteld is. Toen Toplady predikte over de leer van de uitverkiezing en Whitefield aandrong op de wedergeboorte, brachten zij boodschappen die hun ziel rechtstreeks en onmiddellijk van God had ontvangen. Voor hen was het geen verhaal van de tweede of derde hand, maar het pure sap van de druif. Hun ziel had gedronken van de wijn van het Koninkrijk en, net als de apostelen op de dag van Pinksteren, spraken zij onder de kracht van die ervaring.

Petrus die in Jeruzalem de opstanding van Christus predikte, Athanasius die in Alexandrië de leer van de Drie-eenheid verdedigde, Luther die in Wittenberg de rechtvaardiging door Christus verkondigde, Knox die in St. Andrews tegen het pausdom in ging, Whitefield die zijn ziel uitstortte over de wedergeboorte en Toplady die opriep tot bekering – zij allen predikten met de Heilige Geest die uit de hemel was neergedaald.

Veel predikanten prediken nu dezelfde waarheden, maar worden zij ook zo gezegend? Nee! Waarom niet? Omdat zij deze waarheden niet op dezelfde manier hebben ontvangen en ook niet onder dezelfde kracht en invloed spreken. Hun donder is nagebootst; hun prediking lijkt meer op een toneelstuk dan op ware prediking.

Iemand vroeg eens om het zwaard van Scanderbeg te zien, een beroemde strijder tegen de Turken, dat in een museum lag. “Waarom? Er is niets bijzonders aan dit zwaard,” zei hij verbaasd. “Nee,” was het antwoord, “maar u had de arm moeten zien die het hanteerde.” Zo kunnen ook de leer van de rechtvaardiging, zoals Luther die predikte, en de leer van de wedergeboorte, zoals Whitefield die benadrukte, door elke jonge man met een wit boordje en een paar haartjes op zijn kin worden verkondigd. Het mag dan het zwaard van Scanderbeg zijn, maar waar is de hand die het doordrenkte met het bloed van de strijders?

Het geheim van alle ware prediking en van alle echte geschriften is de kracht van de Heilige Geest. Zonder die kracht zijn tong en pen slechts die van een toneelspeler!

Some people cannot understand why the doctrinal preachers of our day should not be as highly esteemed and as greatly blessed as the doctrinal preachers of the last century. They do not see the wide difference between receiving the truth at first hand and at second hand. When Toplady preached election, and Whitefield urged the new birth, they preached what their souls had received directly and immediately from God. It was not with them a second or third running, but the pure blood of the grape. Their souls had drunk of the wine of the kingdom; and, like the apostles on the day of Pentecost, they preached under its influence. Peter preaching Christ’s resurrection at Jerusalem; Athanasius contending for the Trinity at Alexandria; Luther declaring justification by Christ’s righteousness at Wittenberg; Knox thundering against Popery at St. Andrews; Whitefield pouring out his very soul in enforcing the new birth in Moorfields; Toplady urging election at Orange Street Chapel—all preached with the Holy Spirit sent down from heaven.

Many ministers now preach just the same truths; but are they equally blessed? No! Why not? Because they have not received them in the same way, nor do they preach them under the same power and influence. Their thunders are mimic thunders; their preaching is rather acting than preaching. Some one asked to see the sword of Scanderbeg, a celebrated warrior against the Turks, which was preserved in a museum. “Why,” exclaimed he, “there is nothing remarkable in this sword.” “No,” was the reply; “but you should have seen the arm which wielded it.” So the doctrines of justification, as preached by Luther, and of the new birth, as urged by Whitefield, may be stated by any white-cravated youth, with a few hairs on his chin. It may be the sword of Scanderbeg; but where is the hand that made it drunk with the blood of the slain? The secret of all preaching and of all writing is the power of the Holy Spirit; and if that be denied, the tongue and pen are both those of the stage-actor!