Door Baca’s Vallei

Alzo ook gijlieden, houdt het daarvoor, dat gij wel de zonde dood zijt, maar Gode levende zijt in Christus Jezus, onze Heere.
Romeinen 6:11

Hoeveel zielen zijn er die strijden tegen de kracht der zonde, en toch nooit enige overwinning daarover behalen! Hoeveel worden er dagelijks omgeleid door de lusten van het vlees, de liefde tot de wereld, de grootheid des levens, en die nooit enige overwinning behalen kunnen! Hoeveel vechten en strijden, zelfs met tranen, beloften en vaste besluiten, tegen de zonde die hen lichtelijk omringt: zonden van het humeur, lichtzinnigheid of gierigheid, die telkens en telkens weer overwinnen! Nu, wat is hiervan de oorzaak? Omdat zij het geheim van de geestelijke kracht tegen en de geestelijke overwinning over deze niet kennen.

Het is alleen uit kracht van een levende vereniging met de Heere Jezus Christus, door een gelovig zien op Zijn lijden en dood, en door het ontvangen uit Zijn volheid, dat wij de overwinning bekomen over de wereld, zonde, dood en hel. Laat mij dit een weinig nader naast uw eigen bevinding neerleggen. Zeg dat uw ziel bij een bijzondere gelegenheid zeer vriendelijk werd begunstigd. Een teder gevoel van des Zaligmakers liefde en bloed hebt gij in uw hart waargenomen, en toen kondt gij met een geloof, door God Zelf gewerkt, geloven dat Hij voor eeuwig de uwe was. En door dit geloof, als een open kanaal van Gods mededeling, stroomden Zijn verdiensten en bemiddelingen, Zijn bloed, gerechtigheid en stervende liefde vrijelijk in uw ziel.

Wat was daarvan het gevolg? Dat dit u leidde tot de zonde, tot verwaandheid en losbandigheid? Neen, juist het tegenovergestelde: tot een heilige gehoorzaamheid van hart en mond en wandel. De zonde werd nooit in waarheid en krachtdadig onderworpen in een andere weg. Saulus viel neer aan de poort van Damascus en werd van een vervolger een bidder; dit is een Schriftuurlijk voorbeeld van de dood der zonde door de kracht van Christus.

Het is dan niet door wettisch woelen en ernstige besluiten, door beloften en tranen, die op zijn best maar monnikerij zijn (een zachter vorm van een boetekleed, van de bloedige gesel en het vochtige klooster), een ijdel streven van het godsdienstig vlees om het zondige vlees te onderwerpen, dat de zonde overwonnen wordt; maar het is alleen door een geloofskennis van en een geestelijk intreden in het lijden en de smarten van de Zoon van God, door een levendig geloof in Hem en een ontvangen uit Zijn volheid, overvloed van genade en kracht, de kracht die volbracht wordt in onze zwakheid. In dit opzicht zegt de apostel tot de Kolossenzen: „Want gij zijt dood.” Niet slechts omdat de wet u veroordeeld en terneergeslagen heeft wat uw wettische hoop aangaat, maar uit kracht van deelgenootschap in de dood van de Heere Jezus Christus, uit kracht van een levende vereniging met de lijdende Zoon van God.

„De zonde zal over u niet heersen, want gij zijt niet onder de wet” – waar de zonde heerst met toenemende kracht – „maar onder de genade”, die de zonde onderwerpt door ze te vergeven. Als gij Romeinen 6 met een verlicht oog leest, zult gij zien hoe de apostel de dood van de gelovige toeschrijft aan de kracht en de invloed van de zonde, door een geestelijke doop in de dood en de opstanding van de Heere Jezus.

Alzo ook gijlieden, houdt het daarvoor, dat gij wel de zonde dood zijt, maar Gode levende zijt in Christus Jezus, onze Heere.
Romeinen 6:11

Hoeveel zielen zijn er die strijden tegen de macht van de zonde en er toch nooit enige overwinning over behalen! Hoevelen worden er dagelijks meegesleept door de lusten van het vlees, de liefde tot de wereld en de grootsheid van het leven, zonder dat zij ooit enige overwinning kunnen behalen! Hoevelen vechten en strijden, zelfs met tranen, beloften en vaste besluiten, tegen de zonde die hen zo gemakkelijk omringt: zonden van het humeur, lichtzinnigheid of gierigheid, die telkens en telkens weer winnen! Wat is daarvan de oorzaak? Zij kennen het geheim niet van de geestelijke kracht ertegen en van de geestelijke overwinning erover.

Alleen door de kracht van een levende vereniging met de Heere Jezus Christus, door een gelovig zien op Zijn lijden en sterven, en door te ontvangen uit Zijn volheid, krijgen wij de overwinning over de wereld, de zonde, de dood en de hel. Laat mij dit iets dichter bij uw eigen bevinding brengen. Stel dat uw ziel bij een bijzondere gelegenheid heel vriendelijk werd begunstigd. U merkte een teder gevoel van de liefde en het bloed van de Zaligmaker in uw hart op, en toen kon u met een geloof dat God Zelf gewerkt had, geloven dat Hij voor eeuwig de uwe was. En door dat geloof, als een open kanaal van Gods mededeling, stroomden Zijn verdiensten en voorbede, Zijn bloed, gerechtigheid en stervende liefde vrij in uw ziel.

Wat was daarvan het gevolg? Leidde het u tot de zonde, tot verwaandheid en losbandigheid? Nee, juist het tegenovergestelde: tot een heilige gehoorzaamheid van hart en mond en wandel. Op geen andere weg werd de zonde ooit werkelijk en krachtig onderworpen. Saulus viel neer aan de poort van Damascus en werd van een vervolger een bidder; dat is een Schriftuurlijk voorbeeld van het sterven van de zonde door de kracht van Christus.

De zonde wordt dus niet overwonnen door wettisch zwoegen en ernstige besluiten, door beloften en tranen, die op zijn best slechts monnikenwerk zijn (een zachtere vorm van het boetekleed, van de bloedige gesel en het vochtige klooster), een ijdel streven van het godsdienstige vlees om het zondige vlees te onderwerpen. Zij wordt alleen overwonnen door een geloofskennis van en een geestelijk binnengaan in het lijden en de smarten van de Zoon van God, door een levend geloof in Hem en een ontvangen uit Zijn volheid, uit Zijn overvloed van genade en kracht, de kracht die in onze zwakheid volbracht wordt. In die zin zegt de apostel tegen de Kolossenzen: „Want gij zijt dood.” Niet alleen omdat de wet u veroordeeld heeft en uw wettische hoop heeft neergeslagen, maar door de kracht van de gemeenschap aan de dood van de Heere Jezus Christus, door de kracht van een levende vereniging met de lijdende Zoon van God.

„De zonde zal over u niet heersen, want gij zijt niet onder de wet” – waar de zonde heerst met toenemende kracht – „maar onder de genade”, die de zonde onderwerpt door haar te vergeven. Als u Romeinen 6 met een verlicht oog leest, zult u zien hoe de apostel de dood van de gelovige aan de kracht en de invloed van de zonde toeschrijft aan een geestelijke doop in de dood en de opstanding van de Heere Jezus.

Likewise reckon ye also yourselves to be dead indeed unto sin, but alive unto God through Jesus Christ our Lord.
Romans 6:11

How many poor souls are struggling against the power of sin, and yet never get any victory over it! How many are daily led captive by the lusts of the flesh, the love of the world, and the pride of life, and never get any victory over them! How many fight and grapple with tears, vows, and strong resolutions against the besetting sins of temper, levity, or covetousness, who are still entangled and overcome by them again and again! Now, why is this? Because they know not the secret of spiritual strength against, and spiritual victory over them.

It is only by virtue of a living union with the Lord Jesus Christ, drinking into His sufferings and death, and receiving out of His fullness, that we can gain any victory over the world, sin, death, or hell. Let me bring this down a little to your own experience. Say your soul has been, on one particular occasion, very sweetly favored; a melting sense of the Saviour’s precious love and blood has come into your heart, and you could then believe, with a faith of God’s own giving, that He was eternally yours; and through this faith, as an open channel of divine communication, His merits and mediation, blood, righteousness, and dying love came sweetly streaming into your soul.

What was the effect? To lead you to sin, to presumption, to licentiousness? No, just the contrary. To a holy obedience in heart, lip, and life. Sin is never really or effectually subdued in any other way. Saul struck down at the gates of Damascus, and turned from persecution to praying, is a scriptural instance of the death of sin by the power of Christ.

It is not, then, by legal strivings and earnest resolutions, vows, and tears, which are but monkery at best, (a milder form of the hair shirt, the bleeding scourge, and the damp cloister,) the vain struggle of religious flesh to subdue sinful flesh, that can overcome sin; but it is by a believing acquaintance with, and a spiritual entrance into the sufferings and sorrows of the Son of God, having a living faith in Him, and receiving out of His fullness supplies of grace and strength—strength made perfect in our weakness.

In this sense the Apostle says to the Colossians, “For you are dead;” not merely by the law having condemned and slain you, as to all legal hopes, but by virtue of a participation in the death of the Lord Jesus Christ, by virtue of a living union with the suffering Son of God. “Sin shall not have dominion over you; for you are not under the law,” where sin reigns with increased dominion, “but under grace,” which subdues sin by pardoning it. If you read Romans 6 with an enlightened eye, you will see how the Apostle traces out the death of the believer unto the power and prevalence of sin, by virtue of a spiritual baptism into the death and resurrection of the Lord Jesus.

Así también vosotros, pensad que de cierto estáis muertos al pecado, mas vivos a Dios en Cristo Jesús Señor nuestro.
Romanos 6:11

¡Cuántas pobres almas luchan contra el poder del pecado y, sin embargo, nunca obtienen victoria alguna sobre él! ¡Cuántas son llevadas cautivas cada día por los deseos de la carne, el amor del mundo y la soberbia de la vida, y nunca obtienen victoria alguna sobre ellos! ¡Cuántas pelean y forcejean con lágrimas, votos y firmes resoluciones contra los pecados que las asedian, sea el mal genio, la ligereza o la avaricia, y aún así quedan enredadas y son vencidas por ellos una y otra vez! ¿Y por qué es esto? Porque no conocen el secreto de la fuerza espiritual contra ellos y de la victoria espiritual sobre ellos.

Es solo en virtud de una unión viva con el Señor Jesucristo, bebiendo de Sus sufrimientos y Su muerte y recibiendo de Su plenitud, como podemos obtener alguna victoria sobre el mundo, el pecado, la muerte o el infierno. Permítame acercar esto un poco a su propia experiencia. Digamos que su alma, en una ocasión particular, fue muy dulcemente favorecida; un sentimiento enternecedor del precioso amor y de la sangre del Salvador entró en su corazón, y usted pudo entonces creer, con una fe dada por Dios mismo, que Él era eternamente suyo; y por medio de esta fe, como por un canal abierto de comunicación divina, Sus méritos y Su mediación, Su sangre, Su justicia y Su amor hasta la muerte fluyeron dulcemente a su alma.

¿Cuál fue el efecto? ¿Llevarle al pecado, a la presunción, al libertinaje? No, todo lo contrario. A una santa obediencia de corazón, de labios y de vida. El pecado nunca es sometido real ni eficazmente de ningún otro modo. Saulo, derribado a las puertas de Damasco y vuelto de la persecución a la oración, es un ejemplo bíblico de la muerte del pecado por el poder de Cristo.

No son, pues, los esfuerzos legales y las resoluciones fervientes, los votos y las lágrimas, que en el mejor de los casos no son más que frailería (una forma más suave del cilicio, el azote sangriento y el claustro húmedo), la vana lucha de la carne religiosa por someter a la carne pecadora, lo que puede vencer el pecado; sino que es un conocimiento creyente de los sufrimientos y dolores del Hijo de Dios y una entrada espiritual en ellos, teniendo fe viva en Él y recibiendo de Su plenitud provisiones de gracia y fuerza, fuerza que se perfecciona en nuestra flaqueza.

En este sentido dice el Apóstol a los colosenses: “Porque muertos sois”; no meramente porque la ley os haya condenado y muerto en cuanto a toda esperanza legal, sino en virtud de una participación en la muerte del Señor Jesucristo, en virtud de una unión viva con el Hijo de Dios sufriente. “Porque el pecado no se enseñoreará de vosotros; porque no estáis bajo la ley”, donde el pecado reina con mayor dominio, “sino bajo la gracia”, que somete el pecado perdonándolo. Si lee usted Romanos 6 con ojos iluminados, verá cómo el Apóstol describe la muerte del creyente al poder y al dominio del pecado, en virtud de un bautismo espiritual en la muerte y resurrección del Señor Jesús.