8 februari
Deze allen zijn in het geloof gestorven.
Hebreeën 11:13
Wanneer de dood kwam, ontroofde hij hun het geloof niet. Met een gelovige hand hielden zij in de dood elke waarheid vast die zij in het leven met hun gelovige hand hadden vastgehouden. Wat zouden wij doen op ons sterfbed, wanneer al onze zonden in hun vreselijke grootte voor onze ogen stonden, beschuldigd door satan, veroordeeld door het geweten, verschrikt door een heilige Wet en met een vertoornd God voor ogen? Wat moest ons einde zijn op de stervenssponde, zo wij alleen konden zien op God, Die een verterend vuur is, met niets dan de bittere herinnering aan vroegere zonden, die de ziel verschrikken en het geweten schrik aanjagen? O! zo er ooit geloof nodig is, het zal dan zijn; indien ooit het Evangelie moet omhelsd worden, het zal dan zijn; indien er ooit op Christus moest gezien worden, het zal dan zijn!
Indien u nu weet wat het geloof is, en uw geloof heeft de Zoon van God omhelsd, en door dat geloof is liefde gewerkt, en Christus is in dat geloof u dierbaar geworden, dan zal dat geloof de geest in het stervensuur niet verlaten. Vals geloof zal dan verdwijnen; maar het geloof van Gods uitverkorenen zal u in de ure des doods niet verlaten, maar u steunen als u gaat door het dal der schaduwen des doods, en u veilig brengen aan dat gelukkige strand waar het geloof in aanschouwen, de hoop in genieten zal verwisseld worden en de liefde zal blijven in haar volkomen kracht.
Zo ik niet had geloofd, dat in dit leven
mijn ziel Gods gunst en hulp genieten zou,
mijn God, waar was mijn hoop, mijn moed gebleven?
Ik was vergaan in al mijn smart en rouw.
Wacht op de Heer, godvruchte schaar, houd moed!
Hij is getrouw, de Bron van alle goed.
Zo daalt zijn kracht op u in zwakheid neer.
Wacht dan, ja wacht, verlaat u op de Heer!
Ps. 27:7
Aan de lezer…
Het kan zijn dat u nog weinig aan uw sterfbed gedacht hebt. Eens komt het uur waarin al onze zonden in hun vreselijke grootte voor ons staan, waarin het geweten aanklaagt en de heilige wet verschrikt. Wat zal ons dan staande houden? Geen eigen werk, geen vroom verleden, geen vals geloof; dat alles verdwijnt in die ure. Als er ooit geloof nodig is, dan is het daar; als er ooit op Christus gezien moet worden, dan daar.
Maar hoort ook de troost. Heeft uw geloof, hoe zwak ook, de Zoon van God omhelsd, en is Hij u dierbaar geworden, dan zal dat geloof u in het stervensuur niet verlaten. Het is geen geloof dat uit uzelf voortkwam en daarom niet met uw krachten bezwijkt. Het zal u steunen door het dal der schaduwen des doods en u veilig brengen aan het strand waar het geloof in aanschouwen verandert. Zoek Hem dan nu, opdat u straks ook in het geloof mag sterven, zoals zij die u zijn voorgegaan.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Deze allen zijn in het geloof gestorven.
Hebreeën 11:13
Toen de dood kwam, roofde hij hun het geloof niet af. Met een gelovige hand hielden zij in de dood elke waarheid vast die zij in het leven met hun gelovige hand hadden vastgehouden. Wat zouden wij doen op ons sterfbed, wanneer al onze zonden in hun vreselijke grootte voor onze ogen stonden, terwijl satan ons beschuldigt, het geweten ons veroordeelt, een heilige wet ons verschrikt en wij een toornende God voor ogen hebben? Wat zou ons einde zijn op het sterfbed, als wij alleen konden zien op God, Die een verterend vuur is, met niets anders dan de bittere herinnering aan vroegere zonden, die de ziel verschrikken en het geweten angst aanjagen? O, als er ooit geloof nodig is, dan zal het op dat moment zijn! Als het Evangelie ooit omhelsd moet worden, dan zal het dan zijn! Als er ooit op Christus gezien moet worden, dan zal het dan zijn!
Als u nu weet wat geloof is, en uw geloof heeft de Zoon van God omhelsd, en door dat geloof is liefde gewerkt, en Christus is u in dat geloof dierbaar geworden, dan zal dat geloof uw geest in het stervensuur niet verlaten. Vals geloof zal dan verdwijnen. Maar het geloof van Gods uitverkorenen zal u in het uur van de dood niet verlaten. Het zal u steunen wanneer u door het dal van de schaduw van de dood gaat, en u veilig brengen aan die gelukkige kust, waar het geloof zal overgaan in aanschouwen, de hoop in genieten, en waar de liefde zal blijven in haar volle kracht.
Zo ik niet had geloofd, dat in dit leven
mijn ziel Gods gunst en hulp genieten zou,
mijn God, waar was mijn hoop, mijn moed gebleven?
Ik was vergaan in al mijn smart en rouw.
Wacht op de Heer, godvruchte schaar, houd moed!
Hij is getrouw, de Bron van alle goed.
Zo daalt zijn kracht op u in zwakheid neer.
Wacht dan, ja wacht, verlaat u op de Heer!
Ps. 27:7
Aan de lezer…
Het kan zijn dat u nog weinig aan uw sterfbed gedacht hebt. Eens komt het uur waarin al onze zonden in hun vreselijke grootte voor ons staan, waarin het geweten aanklaagt en de heilige wet verschrikt. Wat zal ons dan staande houden? Geen eigen werk, geen vroom verleden, geen vals geloof; dat alles verdwijnt in dat uur. Als er ooit geloof nodig is, dan is het daar; als er ooit op Christus gezien moet worden, dan daar.
Maar hoor ook de troost. Heeft uw geloof, hoe zwak ook, de Zoon van God omhelsd, en is Hij u dierbaar geworden, dan zal dat geloof u in het stervensuur niet verlaten. Het is geen geloof dat uit uzelf voortkwam, en daarom bezwijkt het niet samen met uw krachten. Het zal u steunen door het dal van de schaduw van de dood en u veilig brengen aan de kust waar het geloof overgaat in aanschouwen. Zoek Hem dan nu, zodat ook u straks in het geloof mag sterven, zoals zij die u zijn voorgegaan.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
These all died in faith.
Hebrews 11:13
When death came it did not rob them of their faith. They held with their believing hand in death every truth which they had held with their believing hand in life. It is in death that the gospel is such a blessing when held by a believing hand. What would we do upon a dying bed, with all our sins staring us in the face in all their dreadful magnitude, accused by Satan, condemned by conscience, terrified by a holy law, and frowned upon by an indignant God? What must be our end upon the bed of death if we had nothing to look to but a God Who is a consuming fire, with nothing but the bitter recollection of past sins to agonize the mind and distress the conscience?
O, if ever faith is needed, it will be needed then; if ever the gospel embraced, embraced then; if ever Christ looked to, looked to then; if ever laid hold of by the hand of faith, laid hold of then! Now if you know what faith is, and your faith has embraced the Son of God, and love has worked by that faith, and Christ in that faith has made Himself precious, that faith will never give up the spirit in a dying hour.
False faith will then expire; but the faith of God’s elect will not leave you in the hour of death, but support you as you pass through the dark valley, and land you safe on that happy shore where faith is turned into sight, hope into enjoyment, and love abides in its fullest manifestation.
To the reader…
It may be that you have given little thought as yet to your deathbed. One day the hour will come when all our sins stand before us in their dreadful magnitude, when conscience accuses and the holy law terrifies. What will hold us up then? No works of our own, no pious past, no false faith; all of that vanishes in that hour. If ever faith is needed, it is there; if ever we must look to Christ, it is then.
But hear the comfort as well. If your faith, however weak, has embraced the Son of God, and He has become precious to you, that faith will not forsake you in the hour of death. It is not a faith that sprang from yourself, and therefore it does not give way when your strength gives way. It will support you through the valley of the shadow of death and bring you safely to the shore where faith is turned into sight. Seek Him, then, now, so that you too may one day die in faith, like those who have gone before you.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Conforme a la fe murieron todos éstos.
Hebreos 11:13
Cuando vino la muerte, no les robó su fe. En la muerte sostenían con su mano creyente toda verdad que habían sostenido con su mano creyente en la vida. Es en la muerte cuando el evangelio, sostenido por una mano creyente, es una bendición tan grande. ¿Qué haríamos en un lecho de muerte, con todos nuestros pecados mirándonos a la cara en toda su terrible magnitud, acusados por Satanás, condenados por la conciencia, aterrados por una ley santa y mirados con enojo por un Dios indignado? ¿Cuál habría de ser nuestro fin en el lecho de muerte si no tuviéramos nada a qué mirar sino a un Dios que es fuego consumidor, y nada más que el amargo recuerdo de pecados pasados para atormentar la mente y afligir la conciencia?
¡Oh, si alguna vez se necesita la fe, se necesitará entonces; si alguna vez se abraza el evangelio, se abrazará entonces; si alguna vez se mira a Cristo, se le mirará entonces; si alguna vez se echa mano de Él con la mano de la fe, se echará mano de Él entonces! Ahora bien, si usted sabe lo que es la fe, y su fe ha abrazado al Hijo de Dios, y el amor ha obrado por esa fe, y Cristo en esa fe se ha hecho precioso, esa fe nunca entregará el espíritu en la hora de la muerte.
La fe falsa expirará entonces; pero la fe de los escogidos de Dios no le abandonará en la hora de la muerte, sino que le sostendrá mientras pasa por el valle oscuro, y le hará llegar a salvo a aquella orilla dichosa donde la fe se convierte en vista, la esperanza en goce, y el amor permanece en su más plena manifestación.
Al lector…
Puede ser que usted haya pensado todavía poco en su lecho de muerte. Un día llegará la hora en que todos nuestros pecados estén delante de nosotros en su terrible magnitud, cuando la conciencia acuse y la santa ley aterre. ¿Qué nos sostendrá entonces? Ninguna obra propia, ningún pasado piadoso, ninguna fe falsa; todo eso se desvanece en aquella hora. Si alguna vez se necesita la fe, es allí; si alguna vez hemos de mirar a Cristo, es entonces.
Pero oiga también el consuelo. Si su fe, por débil que sea, ha abrazado al Hijo de Dios, y Él ha llegado a ser precioso para usted, esa fe no le abandonará en la hora de la muerte. No es una fe que brotó de usted mismo, y por eso no cede cuando ceden sus fuerzas. Le sostendrá a través del valle de sombra de muerte y le llevará a salvo a la orilla donde la fe se convierte en vista. Búsquele, pues, ahora, para que también usted muera un día conforme a la fe, como los que le han precedido.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl