6 mei

Broeders, ik acht niet, dat ik zelf het gegrepen heb; maar één ding doe ik: vergetende hetgeen achter is, en strekkende mij tot hetgeen vóór is, jaag ik naar het wit, tot de prijs der roeping Gods, die van boven is in Christus Jezus.
Filippenzen 3:13, 14

Het geloof dat zich tevreden stelt zonder een geloven in, de hand te kunnen leggen op en te rusten in het volbrachte werk van de Zoon van God, zal niet zijn het werk des geloofs dat God zal erkennen en met Zijn goedkeuring zal bekronen. De liefde die nooit arbeidt voor een ingang in de verborgenheden van Zijn stervende liefde, zal bevonden worden een liefde te zijn die meer de lip en tong beheerst dan wel hart en leven. En de hoop die haar anker laat vallen buiten het volbrachte werk van de Zoon van God, zal slechts een breekbare kabel blijken te zijn, of een doorgeroest stuk ijzer, dat het in de eerstkomende zware storm begeven zal.

Rust niet in de kennis van enige leerstellingen of in de letter der waarheid. Stel u niet tevreden met enige voorkomende gedachten en gemoedsaandoeningen, noch met enige voorbijgaande overtuigingen of vluchtige begeerten. Sta ernaar de gezegende verborgenheden van het Evangelie als het voedsel uwer ziel te leren kennen. Jaag ernaar de Zoon van God te leren kennen, niet alleen als de Gekruisigde, niet slechts als bloed zwetende in de hof van Gethsémané en worstelende met de dood aan het kruis, maar zoek Hem te leren kennen als de verhoogde Godmens en Middelaar aan de rechterhand des Vaders, altijd tussentredende, volkomen in staat om te verlossen allen die door Hem tot God gaan.

Zoek Hem te genieten als uw levengevend Hoofd in uw ziel, als een lid van Zijn verborgen lichaam, invloeiende met wat de psalmist noemt „de dauw Zijner jeugd”, dat is met de vruchten van Zijn opstanding, hemelvaart en verheerlijking, en dit door de giften en genaden van de Heilige Geest. Sta ernaar om de kracht van het dierbaar Evangelie dat u belijdt, te kennen, het meer in uw ziel te mogen genieten en zijn innerlijke waarde in uw handel en wandel, in uw gesprekken en in uw leven te openbaren.

Broeders, ik acht niet, dat ik zelf het gegrepen heb; maar één ding doe ik: vergetende hetgeen achter is, en strekkende mij tot hetgeen vóór is, jaag ik naar het wit, tot de prijs der roeping Gods, die van boven is in Christus Jezus.
Filippenzen 3:13, 14

Het geloof dat zich tevreden stelt zonder te geloven in het volbrachte werk van de Zoon van God, zonder daar de hand op te leggen en daarin te rusten, zal niet het werk van het geloof zijn dat God zal erkennen en met Zijn goedkeuring zal bekronen. De liefde die nooit arbeidt om binnen te gaan in de verborgenheden van Zijn stervende liefde, zal een liefde blijken te zijn die meer de lippen en de tong beheerst dan het hart en het leven. En de hoop die haar anker uitwerpt buiten het volbrachte werk van de Zoon van God, zal slechts een breekbare kabel blijken te zijn, of een doorgeroest stuk ijzer, dat het in de eerstvolgende zware storm zal begeven.

Rust niet in de kennis van een of andere leer of in de letter van de waarheid. Stel u niet tevreden met gedachten en gemoedsaandoeningen die zomaar opkomen, en ook niet met voorbijgaande overtuigingen of vluchtige begeerten. Streef ernaar de gezegende verborgenheden van het Evangelie te leren kennen als het voedsel van uw ziel. Jaag ernaar de Zoon van God te leren kennen, niet alleen als de Gekruisigde, niet alleen als Hij Die bloed zweette in de hof van Gethsémané en met de dood worstelde aan het kruis. Zoek Hem ook te leren kennen als de verhoogde Godmens en Middelaar aan de rechterhand van de Vader, Die altijd voorbidt en volkomen in staat is om allen te verlossen die door Hem tot God gaan.

Zoek Hem te genieten als uw levengevend Hoofd in uw ziel, als een lid van Zijn verborgen lichaam, waarin Hij invloeit met wat de psalmist noemt „de dauw Zijner jeugd”. Dat zijn de vruchten van Zijn opstanding, hemelvaart en verheerlijking, door de gaven en genaden van de Heilige Geest. Streef ernaar de kracht te kennen van het dierbare Evangelie dat u belijdt, het meer in uw ziel te mogen genieten en de innerlijke waarde ervan te tonen in uw handel en wandel, in uw gesprekken en in uw leven.

Brethren, I count not myself to have apprehended: but this one thing I do, forgetting those things which are behind, and reaching forth unto those things which are before, I press toward the mark for the prize of the high calling of God in Christ Jesus.
Philippians 3:13–14

The FAITH that rests short of believing in, laying hold of, and resting upon the Son of God in His finished work, will not be the work of faith that God will own and crown with His approbation; the LOVE that never labors for an entrance into the mysteries of His dying love, will be found to be a love more in lip and tongue than in heart and life; and the HOPE that anchors in anything short of the finished work of the Son of God, will be a brittle cable which will snap asunder, or a rotten piece of iron which will break in the first heavy storm.

Do not rest in the knowledge of a few doctrines in the letter of truth. Do not take up with a few passing thoughts and feelings; do not be satisfied with a few fleeting convictions or a few transient desires. Press on to know the blessed mysteries of the gospel as the food of your soul; press on to know the Son of God, not only as a crucified man, not only as sweating blood in Gethsemane’s garden, and agonizing on Calvary’s tree; but press on to know Him as the exalted God-man Mediator at the right hand of the Father, ever living to make intercession, able to save to the uttermost all that come unto God by Him.

And press on to enjoy Him as your living Head, distilling into you as a living member of His mystical body, what the Psalmist calls, “the dew of His youth;” that is, the fruits of His resurrection, ascension and glorification, as manifested by the gifts and graces of the Holy Spirit. Press onward to know the power of the precious gospel you profess, to enjoy it more in your soul, and to manifest its reality more in your conduct, your conversation, and your life.

Hermanos, yo mismo no hago cuenta de haberlo ya alcanzado; pero una cosa hago: olvidando ciertamente lo que queda atrás, y extendiéndome a lo que está delante, prosigo al blanco, al premio de la soberana vocación de Dios en Cristo Jesús.
Filipenses 3:13–14

La FE que se detiene antes de creer en el Hijo de Dios, asirse de Él y descansar en Él en Su obra consumada, no será la obra de fe que Dios reconocerá y coronará con Su aprobación; el AMOR que nunca se esfuerza por entrar en los misterios de Su amor hasta la muerte resultará ser un amor más de labios y de lengua que de corazón y de vida; y la ESPERANZA que echa el ancla en algo que no sea la obra consumada del Hijo de Dios será un cable quebradizo que se partirá, o un pedazo de hierro podrido que se romperá en la primera tormenta fuerte.

No descanse en el conocimiento de unas cuantas doctrinas en la letra de la verdad. No se conforme con unos pocos pensamientos y sentimientos pasajeros; no se dé por satisfecho con unas pocas convicciones fugaces o unos pocos deseos transitorios. Prosiga a conocer los benditos misterios del evangelio como alimento de su alma; prosiga a conocer al Hijo de Dios, no solo como un hombre crucificado, no solo sudando sangre en el huerto de Getsemaní y agonizando en el madero del Calvario, sino prosiga a conocerle como el exaltado Dios-Hombre Mediador a la diestra del Padre, viviendo siempre para interceder, poderoso para salvar eternamente a los que por Él se allegan a Dios.

Y prosiga a gozarle como su Cabeza viviente, que destila en usted, como miembro vivo de Su cuerpo místico, lo que el salmista llama “el rocío de Tu juventud”; es decir, los frutos de Su resurrección, ascensión y glorificación, tal como se manifiestan en los dones y gracias del Espíritu Santo. Prosiga adelante a conocer el poder del precioso evangelio que profesa, a gozarlo más en su alma y a manifestar más su realidad en su conducta, su conversación y su vida.