31 augustus

Hij geeft de moeden kracht.
Jesaja 40:29

De Heere geeft Zijn volk dikwijls kracht om een begerige, smachtende blik te werpen op het bloed en de gerechtigheid van Jezus, om te komen tot de Heere, Die machtig is om te verlossen! Dit gaat met dezelfde gewaarwording gepaard waarmede Esther ging in de tegenwoordigheid des konings: „Ik zal tot de koning ingaan; wanneer ik dan omkome, zo kome ik om.” Het is met hen somtijds als met de vier melaatsen, die zaten aan de ingang der poort van Samaria: „En zij zeiden de één tot de ander: Wat blijven wij hier totdat wij sterven? Indien wij zeggen: Laat ons in de stad komen, zo is de honger in de stad, en wij zullen daar sterven; en indien wij hier blijven, wij zullen ook sterven. Nu dan, komt, en laat ons in het leger der Syriërs vallen; indien zij ons laten leven, wij zullen leven; en indien zij ons doden, wij zullen maar sterven” (2 Kon. 7:3, 4).

En somtijds wordt Gods volk in deze stand gebracht: „Indien ik omkom, dan kome ik om aan Zijn genadestoel.” Indien Hij geen gunstig antwoord geeft, dan zullen zij aan Zijn voeten blijven liggen, Hem smekende op hen neer te willen zien en hen te verlossen. Nu, dit is kracht, ware kracht. De wanhoop zou zich van hun zielen hebben meester gemaakt als deze hun niet gegeven was. Somtijds moeten wij dit door smartelijke ondervinding leren. Somtijds worden wij door onze beproevingen bedwelmd en ontbreekt ons de kracht tot zoeken of tot bidden.

Doch wanneer ons de kracht geschonken wordt, komt er een pleiten met de Heere, een uitgang van onze hartsbegeerten naar Hem, en in onze ziel wordt vervuld hetgeen de profeet als zijn bevinding beschrijft: „Daarom zal ik de HEERE verbeiden, Die Zijn aangezicht verbergt voor het huis Jakobs, en ik zal Hem verwachten.” God geeft ook kracht om te geloven, want het is het werk van de gezegende Geest om het levend geloof in het hart te verwekken. Hij geeft kracht tot hoop, want het is slechts voor zover Hij dit mededeelt, dat wij het anker der ziel kunnen uitwerpen. Hij geeft kracht tot liefdesoefeningen, want alleen wanneer Hij daartoe kracht geeft, gevoelen wij een zekere mate van genegenheid tot de Heere of tot Zijn volk. In één woord: elk geestelijk verlangen, elke uitgang des harten in een vurig gebed, elke beweging der ziel hemelwaarts, elk vertrouwen in de Naam van God, op Zijn Woord en beloften, vloeit voort uit de kracht die door de Heere geschonken wordt aan het moede en zwakke Sion.

Hij geeft de moeden kracht.
Jesaja 40:29

Hoe vaak geeft de Heere Zijn volk kracht om een verlangende, smachtende blik te werpen op het bloed en de gerechtigheid van Jezus, en om te komen tot de Heere, Die machtig is om te verlossen! Dat gaat samen met hetzelfde gevoel waarmee Esther in de tegenwoordigheid van de koning ging: „Ik zal tot de koning ingaan; wanneer ik dan omkome, zo kome ik om.” Soms is het met hen zoals met de vier melaatsen die bij de ingang van de poort van Samaria zaten: „En zij zeiden de één tot de ander: Wat blijven wij hier totdat wij sterven? Indien wij zeggen: Laat ons in de stad komen, zo is de honger in de stad, en wij zullen daar sterven; en indien wij hier blijven, wij zullen ook sterven. Nu dan, komt, en laat ons in het leger der Syriërs vallen; indien zij ons laten leven, wij zullen leven; en indien zij ons doden, wij zullen maar sterven” (2 Kon. 7:3, 4).

En soms wordt Gods volk in deze toestand gebracht: „Indien ik omkom, dan kome ik om aan Zijn genadestoel.” Als Hij geen gunstig antwoord geeft, dan blijven zij aan Zijn voeten liggen en smeken Hem op hen neer te zien en hen te verlossen. Welnu, dat is kracht, ware kracht. De wanhoop zou zich van hun ziel meester hebben gemaakt als die kracht hun niet gegeven was. Soms moeten wij dit door smartelijke ervaring leren. Soms worden wij door onze beproevingen verdoofd en ontbreekt ons de kracht om te zoeken of te bidden.

Maar wanneer ons de kracht geschonken wordt, komt er een pleiten met de Heere, een uitgaan van de verlangens van ons hart naar Hem. Dan wordt in onze ziel vervuld wat de profeet als zijn bevinding beschrijft: „Daarom zal ik de HEERE verbeiden, Die Zijn aangezicht verbergt voor het huis Jakobs, en ik zal Hem verwachten.” God geeft ook kracht om te geloven, want het is het werk van de gezegende Geest om het levend geloof in het hart te wekken. Hij geeft kracht om te hopen, want alleen voor zover Hij dat schenkt, kunnen wij het anker van de ziel uitwerpen. Hij geeft kracht tot het beoefenen van de liefde, want alleen wanneer Hij daartoe kracht geeft, voelen wij een zekere mate van genegenheid voor de Heere of voor Zijn volk. In één woord: elk geestelijk verlangen, elk uitgaan van het hart in een vurig gebed, elke beweging van de ziel naar de hemel, elk vertrouwen op de Naam van God, op Zijn Woord en beloften, vloeit voort uit de kracht die de Heere schenkt aan het moede en zwakke Sion.

“He giveth power to the faint.”
Isaiah 40:29

The Lord often gives His people power to take a longing, languishing look at the blood and righteousness of Jesus; to come to the Lord, as “mighty to save,” with the same feelings with which Esther went into the presence of the king—“I will go in, and if I perish, I perish.” It is with them sometimes as with the four lepers who sat at the entering in of the gate of Samaria—“And they said one to another, Why sit here until we die? If we say, We will enter into the city, then the famine is in the city, and we shall die there—and if we sit still here, we die also. Now therefore come, and let us fall unto the host of the Syrians—if they save us alive, we shall live; and if they kill us, we shall but die” (2 Kings 7:3, 4). And so the Lord’s people are sometimes brought to this state—“If I perish, I will perish at His footstool.” If He gives no answer of mercy, they will still cling to His feet, and beseech Him to look upon, and save them.

Now this is “power,” real power. Despair would have laid hold upon their soul, if this secret power had not been given to them. Sometimes we learn this by painful experience. Our trials sometimes stun us, and then there is no power to seek or pray. But when power is given, there is a pleading with the Lord, a going out of the heart’s desires after Him, and a fulfillment in the soul of the experience described by the prophet, “I will wait upon the Lord, that hides His face from the house of Jacob, and I will look for Him.”

God gives power also to believe; for it is the work of the blessed Spirit to raise up living faith in the heart. He gives power to hope; for it is only so far as He communicates power, that we can cast forth this anchor of the soul. He gives power to love; for it is only as He gives power, that we feel any measure of affection either to the Lord or to His people. In a word, every spiritual desire, every breath of fervent prayer, every movement of the soul heavenward, every trusting in God’s Name, relying on His Word, and hanging upon His promises, spring out of power communicated by the Lord to the faint and feeble.

Él da esfuerzo al cansado.
Isaías 40:29

El Señor da a menudo a Su pueblo poder para dirigir una mirada anhelante y desfallecida a la sangre y la justicia de Jesús; para venir al Señor, como “grande para salvar”, con los mismos sentimientos con que Ester entró a la presencia del rey: “Entraré, y si perezco, que perezca.” Les sucede a veces como a los cuatro leprosos que estaban sentados a la entrada de la puerta de Samaria: “Y dijeron el uno al otro: ¿Para qué nos estamos aquí hasta que muramos? Si tratáremos de entrar en la ciudad, por el hambre que hay en la ciudad moriremos en ella; y si nos quedamos aquí, también moriremos. Vamos pues ahora, y pasémonos al campo de los sirios: si ellos nos dieren la vida, viviremos; y si nos dieren la muerte, moriremos” (2 Reyes 7:3, 4). Y así el pueblo del Señor es llevado a veces a este estado: “Si perezco, pereceré al estrado de Sus pies.” Si Él no da respuesta de misericordia, todavía se asirán de Sus pies y le suplicarán que los mire y los salve.

Ahora bien, esto es “esfuerzo”, verdadero poder. La desesperación se habría apoderado de su alma si no se les hubiera dado este poder secreto. A veces aprendemos esto por dolorosa experiencia. Nuestras pruebas a veces nos aturden, y entonces no hay poder para buscar ni para orar. Pero cuando se da el poder, hay un rogar al Señor, un salir de los deseos del corazón tras Él, y un cumplimiento en el alma de la experiencia descrita por el profeta: “Esperaré pues a Jehová, el cual escondió Su rostro de la casa de Jacob, y a Él aguardaré.”

Dios da también poder para creer, porque es obra del bendito Espíritu levantar fe viva en el corazón. Da poder para esperar, porque solo en la medida en que Él comunica poder podemos echar esta ancla del alma. Da poder para amar, porque solo cuando Él da poder sentimos alguna medida de afecto, ya sea hacia el Señor o hacia Su pueblo. En una palabra, todo deseo espiritual, todo aliento de oración ferviente, todo movimiento del alma hacia el cielo, todo confiar en el Nombre de Dios, apoyarse en Su Palabra y asirse de Sus promesas, brotan del poder comunicado por el Señor al cansado y débil.