3 januari

En Ik, zo wanneer Ik van de aarde zal verhoogd zijn, zal ze allen tot Mij trekken.
Joh. 12:32

Wanneer Jezus genadig en door ervaring aan de ziel wordt geopenbaard en bekendgemaakt door een zoete openbaring van Zijn verheerlijkte Persoon, van Zijn zoenbloed en Zijn volbrachte werk, dan openbaart zich een geheime en toch heilige kracht, waardoor wij tot Hem getrokken worden, zodat elke genade van de Geest naar Hem toe vloeit. Zo spreekt Jeremia van de heiligen Gods als komende en juichende op de hoogte van Sion en toevloeiende tot des Heeren goed (Jer. 31:12). En zo spreekt Jesaja tot de gemeente Gods: „dan zult gij het zien en samenvloeien, en uw hart zal vervaard zijn (of, zoals de eigenlijke betekenis van het woord is, zal trillen van liefde en blijdschap), en verwijd worden” (Jesaja 60:5).

Dit zien van Christus door het geloof is wat de apostel tot de Galaten zegt: „denwelken Jezus Christus voor de ogen te voren geschilderd is geweest” (Gal. 3:1). Zo voor onze ogen geschilderd, wordt Hij het voorwerp van ons geloof waarop wij zien: „Wendt u tot Mij en wordt behouden, alle gij einden der aarde.” De geheel beminnelijke, tot Wie alle liefde vloeit; en de Middelaar binnen het voorhangsel, op Wie de hoop zich verankert. Als dan de gezegende Heere door de kracht Gods geopenbaard is; als Zijn glorierijke Persoon aan het geestelijk oog wordt voorgesteld; als Zijn bloed en Zijn gerechtigheid aan de consciëntie is ontdekt, en Zijn vermogen om in al onze noden en zorgen te voorzien proefondervindelijk is geopenbaard, dan wekt de Heilige Geest een levend geloof op, waardoor op Hem wordt gezien en Hij wordt aangegrepen. En zo wordt Hij dierbaar voor een ieder die in Zijn Naam gelooft.

Hoe zalig is het volk, dat naar Uw klanken hoort.
Zij wand’len, Heer, in ’t licht van ’t godd’lijk aanschijn voort.
Zij zullen in Uw naam zich al de dag verblijden!
Uw goedheid straalt hun toe, Uw macht schraagt hen in ’t lijden.
Uw onbezweken trouw zal nooit hun val gedogen,
Maar Uw gerechtigheid hen, naar Uw woord, verhogen.

Ps. 89:7

En Ik, zo wanneer Ik van de aarde zal verhoogd zijn, zal ze allen tot Mij trekken.
Joh. 12:32

Wanneer Jezus in genade en bevindelijk aan de ziel wordt geopenbaard en bekendgemaakt, door een zoete openbaring van Zijn verheerlijkte Persoon, Zijn zoenbloed en Zijn volbrachte werk, dan gaat er een verborgen en toch heilige kracht van uit. Daardoor worden wij tot Hem getrokken, zodat elke genade van de Geest naar Hem toe vloeit. Zo spreekt Jeremia over de heiligen van God, die komen en juichen op de hoogte van Sion en toevloeien tot des Heeren goed (Jer. 31:12). En zo spreekt Jesaja tot de gemeente van God: „dan zult gij het zien en samenvloeien, en uw hart zal vervaard zijn (of, zoals de eigenlijke betekenis van het woord is, zal trillen van liefde en blijdschap), en verwijd worden” (Jesaja 60:5).

Dit zien van Christus door het geloof is wat de apostel bedoelt wanneer hij tot de Galaten zegt: „denwelken Jezus Christus voor de ogen te voren geschilderd is geweest” (Gal. 3:1). Wanneer Hij zo voor onze ogen geschilderd is, wordt Hij het voorwerp van ons geloof, op Wie wij zien: „Wendt u tot Mij en wordt behouden, alle gij einden der aarde.” Hij is de geheel Beminnelijke, naar Wie alle liefde uitvloeit, en de Middelaar binnen het voorhangsel, aan Wie de hoop zich verankert.

De gezegende Heere wordt door de kracht van God geopenbaard. Zijn glorierijke Persoon wordt aan het geestelijk oog voorgesteld, Zijn bloed en Zijn gerechtigheid worden aan het geweten ontdekt, en men ervaart dat Hij in staat is in al onze noden en zorgen te voorzien. Wanneer dat gebeurt, wekt de Heilige Geest een levend geloof op, waardoor wij op Hem zien en Hem aangrijpen. En zo wordt Hij dierbaar voor ieder die in Zijn Naam gelooft.

Hoe zalig is het volk, dat naar Uw klanken hoort.
Zij wand’len, Heer, in ’t licht van ’t godd’lijk aanschijn voort.
Zij zullen in Uw naam zich al de dag verblijden!
Uw goedheid straalt hun toe, Uw macht schraagt hen in ’t lijden.
Uw onbezweken trouw zal nooit hun val gedogen,
Maar Uw gerechtigheid hen, naar Uw woord, verhogen.

Ps. 89:7

And I, if I be lifted up from the earth, will draw all men unto Me.
John 12:32

Wherever Jesus is graciously and experimentally manifested to the soul, and made known by any sweet revelation of His glorious Person, atoning blood, and finished work; a secret yet sacred power is put forth, whereby we are drawn unto Him; and every grace of the Spirit flows toward Him as towards its attractive center. Thus Jeremiah speaks of the saints of God as coming and singing in the height of Zion, and flowing together to the goodness of the Lord (Jer. 31:12). And thus Isaiah speaks to the church of God, “Then you shall see, and flow together, and your heart shall fear [or as the word rather means, shall ‘palpitate’ with love and joy], and be enlarged” (Isaiah 60:5).

This view of Christ by faith is what the apostle speaks of to the Galatians, as Jesus evidently set forth before their eyes (Gal. 3:1). As thus set before our eyes, He becomes the object of our faith to look at (“Look unto Me and be saved, all the ends of the earth”); “the altogether lovely,” to whom love flows; and the Intercessor within the veil in whom hope effectually anchors.

As, then, the blessed Lord is revealed to the soul by the power of God, His glorious Person held up before the eyes of the spiritual understanding, His blood and righteousness discovered to the conscience, and His suitability to all our needs and woes experimentally manifested, the blessed Spirit raises up a living faith whereby He is looked unto and laid hold of, and thus He becomes precious to all that believe in His Name.

Y Yo, si fuere levantado de la tierra, a todos traeré a Mí mismo.
Juan 12:32

Dondequiera que Jesús se manifiesta al alma por gracia y de manera experimental, y se da a conocer por alguna dulce revelación de Su gloriosa Persona, de Su sangre expiatoria y de Su obra consumada, se ejerce un poder secreto pero sagrado por el cual somos atraídos a Él; y toda gracia del Espíritu fluye hacia Él como hacia su centro de atracción. Así habla Jeremías de los santos de Dios, que vienen y cantan en lo alto de Sion, y corren juntos al bien del Señor (Jer. 31:12). Y así habla Isaías a la iglesia de Dios: “Entonces verás, y afluirás, y tu corazón temerá [o, como la palabra significa más bien, ‘palpitará’ de amor y gozo], y se ensanchará” (Isaías 60:5).

Esta visión de Cristo por la fe es lo que el apóstol menciona a los gálatas, como Jesús evidentemente presentado ante sus ojos (Gál. 3:1). Así presentado ante nuestros ojos, Él llega a ser el objeto al que nuestra fe mira (“Mirad a Mí, y sed salvos, todos los términos de la tierra”); “el todo codiciable”, hacia Quien fluye el amor; y el Intercesor dentro del velo, en Quien la esperanza echa firmemente el ancla.

Así pues, a medida que el bendito Señor es revelado al alma por el poder de Dios, Su gloriosa Persona puesta delante de los ojos del entendimiento espiritual, Su sangre y justicia descubiertas a la conciencia, y Su idoneidad para todas nuestras necesidades y aflicciones manifestada en la experiencia, el bendito Espíritu levanta una fe viva por la cual se mira a Él y se echa mano de Él; y así llega a ser precioso para todos los que creen en Su Nombre.