26 januari

Want daar is één God, daar is ook één Middelaar Gods en der mensen, de mens Christus Jezus.
1 Timotheüs 2:5

Zodra het levende geloof de Persoon van Jezus heeft omhelsd – en dit is het eerste voorwerp dat het geloof vastgrijpt – omhelst het Hem als de Goddelijk ontdekte Middelaar. En hoe zoet en gepast is zulk een Middelaar voor een arme, zondige, kruipende worm, een besmette ellendeling, die ’s morgens, ’s middags en ’s avonds vervuld is van alle vuil der zonden; die de Wet des Heeren miljoenen malen verbroken heeft en deze niet één ogenblik kan onderhouden. Hoe kan ik, zegt de ziel, zo vervuld van zonde en verdorvenheid, hoe kan ik toenadering vinden tot de grote, heerlijke en heilige Jehovah? Ik kan niet en durf niet.

Maar wanneer hij door het oog des geloofs een Goddelijk verordineerde Middelaar, een heerlijke Tussentreder of Voorspraak, een grote Hogepriester over het huis Gods aanschouwt, Eén, Die Zijn bloed gestort heeft om de zonde teniet te doen, Eén, Die gerechtigheid heeft om te rechtvaardigen en een volheid van genade en heerlijkheid bezit om die te schenken aan arme, nooddruftige en naakte zondaren; wanneer het geloof aanschouwt, de hoop omhelst en de liefde zich verheugt, dan is er een toegang tot God door deze Goddelijke Middelaar; gelijk de apostel zegt: „Door Hem hebben wij beide toegang door één Geest tot de Vader.” Want door Hem geloven wij in God, Die Hem van de doden heeft opgewekt en Hem heerlijkheid gegeven heeft, opdat ons geloof en hoop op God zijn zouden. Onze enige toenadering tot God is door de Middelaar, Die Hij heeft verordineerd. Al onze gebeden, tranen, zuchtingen en kermen, al onze godsdienstige gedachten, werken en woorden zijn waardeloos, volkomen waardeloos, als ze niet veraangenaamd worden door de voorspraak van de eniggeboren Zoon van God.

Let op deze zaak; ik wens dit met alle toegenegenheid op uw consciëntie te binden, dat gij wel toeziet hoe gij tot de Vader nadert. Genaakt gij tot Hem door de Zoon Zijner liefde? Is er een eerbiedige gewaarwording in uw hart, wanneer gij tot de troon der genade komt, dat gij alleen nadert door Jezus? Is er een gelovig aannemen van Zijn verzoenend bloed in uw consciëntie, als de enige offerande die de zonde wegneemt, en van Zijn rechtvaardigende gerechtigheid, als het enige kleed dat aangenaam is in de ogen Gods? Let er wel op, onderzoek uw consciëntie nauw op dit punt, want het is een levensvraag.

Zie toe dat gij nadert tot de Vader door de Zoon Zijner liefde en door Hem alleen; want geloof vrij: indien gij langs een andere weg nadert, dan zijt gij een onbeschaamde belijder; er brandt dan geen heilig vuur op het altaar uwer ziel. Ook komt er geen antwoord van boven dan langs deze Goddelijk verordineerde weg.

Want daar is één God, daar is ook één Middelaar Gods en der mensen, de mens Christus Jezus.
1 Timotheüs 2:5

Zodra het levende geloof de Persoon van Jezus heeft omhelsd – en dat is het eerste voorwerp dat het geloof vastgrijpt – omhelst het Hem als de door God ontdekte Middelaar. En hoe zoet en passend is zo’n Middelaar voor een arme, zondige, kruipende worm, een besmette ellendeling die ’s morgens, ’s middags en ’s avonds vervuld is van alle vuil van de zonden; die de Wet van de Heere miljoenen malen verbroken heeft en haar geen ogenblik kan houden. Hoe kan ik, zegt de ziel, zo vol van zonde en verdorvenheid, hoe kan ik toegang vinden tot de grote, heerlijke en heilige Jehovah? Ik kan niet en ik durf niet.

Maar wanneer hij met het oog van het geloof een door God verordineerde Middelaar ziet, een heerlijke Tussentreder of Voorspraak, een grote Hogepriester over het huis van God; Eén Die Zijn bloed gestort heeft om de zonde teniet te doen, Eén Die gerechtigheid heeft om te rechtvaardigen en een volheid van genade en heerlijkheid bezit om die te schenken aan arme, nooddruftige en naakte zondaren; wanneer het geloof aanschouwt, de hoop omhelst en de liefde zich verheugt, dan is er toegang tot God door deze Goddelijke Middelaar. Zoals de apostel zegt: „Door Hem hebben wij beide toegang door één Geest tot de Vader.” Want door Hem geloven wij in God, Die Hem uit de doden heeft opgewekt en Hem heerlijkheid gegeven heeft, zodat ons geloof en onze hoop op God zouden zijn. Onze enige toegang tot God is door de Middelaar Die Hij heeft verordineerd. Al onze gebeden, tranen, zuchten en kermen, al onze godsdienstige gedachten, werken en woorden zijn waardeloos, volkomen waardeloos, als ze niet aangenaam gemaakt worden door de voorspraak van de eniggeboren Zoon van God.

Let op deze zaak; ik wil dit met alle genegenheid op uw geweten binden: let goed op hoe u tot de Vader nadert. Nadert u tot Hem door de Zoon van Zijn liefde? Is er, wanneer u tot de troon van de genade komt, een eerbiedig besef in uw hart dat u alleen door Jezus nadert? Neemt u in uw geweten gelovig Zijn verzoenend bloed aan als het enige offer dat de zonde wegneemt, en Zijn rechtvaardigende gerechtigheid als het enige kleed dat aangenaam is in de ogen van God? Let er goed op, onderzoek uw geweten nauwkeurig op dit punt, want het is een levensvraag.

Zorg dat u tot de Vader nadert door de Zoon van Zijn liefde, en alleen door Hem; want geloof gerust: als u langs een andere weg nadert, dan bent u een onbeschaamde belijder; dan brandt er geen heilig vuur op het altaar van uw ziel. Er komt ook geen antwoord van boven dan langs deze door God verordineerde weg.

For there is one God, and one mediator between God and men, the man Christ Jesus.
1 Timothy 2:5

No sooner has living faith embraced the Person of Jesus (and that is the first object which faith lays hold of), than it embraces Him as the divinely-appointed Mediator. And how sweet and suitable is such a Mediator to a poor, sinful, crawling reptile, a wretch defiled, morning, noon, and night, with everything foul and filthy, who has broken the law of God a million times, and cannot keep it a single moment! “How can I,” argues the soul, “so full of sin and depravity, how can I approach with acceptance the great, glorious, and holy Jehovah? I cannot, I dare not!”

But when it sees, by the eye of faith, a divinely-appointed Mediator, a glorious Intercessor, a great High Priest over the house of God—One that has shed His blood to put away sin; One Who has righteousness to justify, and has a fullness of grace and glory to give to the poor, needy, and naked—as faith sees, as hope embraces, as love enjoys this, there is a coming to God through this divine Mediator; as the Apostle says, “Through Him we both have access by one Spirit unto the Father.” “Who by Him do believe in God, Who raised Him up from the dead, and gave Him glory; that your faith and hope might be in God.”

Our only access to God is through the Mediator Whom He has appointed. All your prayers, tears, sighs, and groans; all your religious thoughts, acts, and words are worthless, utterly worthless, unless perfumed by the intercession of the only-begotten Son of God. See to this point; and I would, in all affection, charge it upon your conscience, that you look well how you approach the Father. Do you approach Him through the Son of His love? Is there a solemn feeling in your heart, when you draw near to the throne, that you approach only through Jesus? Is there a believing reception of His atoning blood into your conscience as the only sacrifice that purges away sin, and of His justifying righteousness as the only robe of acceptance before God?

See to it well, examine your conscience well upon the matter, for it is vital ground. See that you approach the Father through the Son of His love, and through Him alone; for depend upon it, if you approach in any other way, you are but a presumptuous professor; there is no holy fire burning on the altar of your soul; nor will any answer come down but through this divinely-appointed way.

Porque hay un Dios, asimismo un Mediador entre Dios y los hombres, Jesucristo hombre.
1 Timoteo 2:5

Tan pronto como la fe viva ha abrazado la Persona de Jesús (y ese es el primer objeto del que la fe echa mano), le abraza como el Mediador divinamente señalado. ¡Y qué dulce y apropiado es tal Mediador para un pobre reptil pecador que se arrastra, un miserable contaminado mañana, mediodía y noche con todo lo que es inmundo y sucio, que ha quebrantado la ley de Dios un millón de veces y no puede guardarla ni un solo momento! “¿Cómo puedo yo”, razona el alma, “tan lleno de pecado y depravación, cómo puedo yo acercarme con aceptación al grande, glorioso y santo Jehová? ¡No puedo, no me atrevo!”

Pero cuando ve, con el ojo de la fe, a un Mediador divinamente señalado, un glorioso Intercesor, un gran Sumo Sacerdote sobre la casa de Dios; Uno que ha derramado Su sangre para quitar el pecado; Uno que tiene justicia para justificar y una plenitud de gracia y gloria para dar al pobre, al necesitado y al desnudo; a medida que la fe ve esto, la esperanza lo abraza y el amor lo goza, hay un venir a Dios por medio de este divino Mediador; como dice el apóstol: “Porque por Él los unos y los otros tenemos entrada por un mismo Espíritu al Padre.” “Que por Él creéis a Dios, el cual Le resucitó de los muertos, y Le ha dado gloria, para que vuestra fe y esperanza sea en Dios.”

Nuestro único acceso a Dios es por medio del Mediador que Él ha señalado. Todas sus oraciones, lágrimas, suspiros y gemidos; todos sus pensamientos, actos y palabras religiosos no tienen valor, absolutamente ningún valor, a menos que estén perfumados por la intercesión del Hijo unigénito de Dios. Atienda a este punto; y quisiera, con todo afecto, encargarlo a su conciencia, que mire bien cómo se acerca al Padre. ¿Se acerca a Él por medio del Hijo de Su amor? ¿Hay un sentir solemne en su corazón, cuando se acerca al trono, de que se acerca solo por medio de Jesús? ¿Hay una recepción creyente en su conciencia de Su sangre expiatoria como el único sacrificio que purifica del pecado, y de Su justicia justificadora como el único vestido de aceptación delante de Dios?

Atienda bien a ello, examine bien su conciencia en este asunto, porque es terreno vital. Procure acercarse al Padre por medio del Hijo de Su amor, y solo por medio de Él; porque tenga por cierto que, si se acerca de cualquier otra manera, no es más que un profesante presuntuoso; no arde fuego santo en el altar de su alma; ni descenderá respuesta alguna sino por este camino divinamente señalado.