17 december

Bedenkt de dingen, die boven zijn, niet die op de aarde zijn.
Kolossenzen 3:2

Wij zijn verplicht onze genegenheden te zetten op de dingen die boven zijn. Kunnen wij dit grote werk uit onszelf doen? Neen, het is alleen de Heere Zelf, Die Zijn dierbaarheid en gelukzaligheid aan ons kan openbaren, en het gouden koord Zijner liefde in onze ziel moet aflaten, opdat onze genegenheden mogen worden opgetrokken en gevestigd op Hem, waar Hij zit aan de rechterhand Gods. Daartoe neemt Hij het hart gevangen door een blijk van Zijn liefde, door een woord Zijner genade, door een gepaste belofte, of door enig Goddelijk woord geestelijk toe te passen. Wanneer Hij aldus de ziel heeft gevangengenomen, dan trekt Hij haar op, en dan gaan de genegenheden tot Hem uit, als de Bron en Fontein van alle zegeningen.

Wij zijn niet naar Hem toegeslagen om Hem lief te hebben, maar door de liefde zijn wij getrokken in de liefde. Liefde kan niet gekocht of verkocht worden; zij is een innerlijke genegenheid, die natuurlijk en vanzelf uitgaat tot haar voorwerp en tot al wat daarmee in verband staat. En zo is het: waar de liefde uit Jezus vloeit, daar zetten de genegenheden zich vanzelf op de dingen die boven zijn, en niet die op de aarde zijn.

Maar wat zijn „de dingen die daar boven zijn”? Het zijn dingen die in Christus zijn opgelegd, die uit Christus ademen en uit Hem voortkomen: vergeving, vrede, rechtvaardigheid, liefde, onuitsprekelijke blijdschap en heerlijkheid, met kracht tegen de zonde, overwinning over dood en hel, kracht tegen de begeerten die ons lichtelijk omringen en kracht tegen de verzoekingen. In één woord: alle zegeningen waarmee God Zijn volk zegent in de hemel in Christus. Dit zijn de dingen die boven zijn, waarop de ziel haar genegenheden gezet heeft.

Doch wij moeten door het geloof enig gezicht hebben van de Persoon van Christus, de eeuwige Zoon van de eeuwige Vader. Hij moet door de kracht Gods aan onze ziel geopenbaard zijn, zullen wij Zijn schoonheid en dierbaarheid kunnen zien, en Hem zo kunnen beminnen als de Schoonste onder tienduizend en gans begeerlijk. Dus al wat van Christus is, wat uit Christus geurt en uit Christus ademt, wordt onuitsprekelijk zoet en dierbaar. Dit is de gouden olie die in het hart vloeit; dit is de zoetvloeiende mirre die druipt op de handhaven des slots; dit is de aloë en de kassie uit de elpenbenen paleizen; dit is „de liefde, die vele wateren niet kunnen uitblussen, noch de rivieren kunnen verdrinken”. En door de ontmoeting van deze liefde zetten de genegenheden zich op de dingen die boven zijn.

Op geen andere weg kunnen zij van de aarde getrokken worden tot de dingen die boven zijn. Wij kunnen onze genegenheden niet in toom houden; zij handelen uit eigen beweging. Indien onze genegenheden aards zijn, dan gaan zij uit naar het stof; indien zij vleselijk en zinnelijk zijn, vestigen zij zich op vleselijke en zinnelijke dingen. Maar als de Heere Jezus Christus door een bewijs van Zijn heerlijkheid en dierbaarheid, of ook de Heilige Geest door de dingen uit Christus te nemen en die aan de ziel te openbaren, Zich voor onze ogen schildert als het enig waardige voorwerp dat aanspraak op onze hartsgenegenheden kan maken, dan vloeien zij tot Hem uit; ik zei bijna: zo natuurlijk, maar dan toch zeker geestelijk. En wanneer dit het geval is, dan zetten onze genegenheden zich op de dingen die boven zijn.

Bedenkt de dingen, die boven zijn, niet die op de aarde zijn.
Kolossenzen 3:2

Wij zijn geroepen onze genegenheden te richten op de dingen die boven zijn. Kunnen wij dit grote werk uit onszelf doen? Nee, alleen de Heere Zelf kan Zijn dierbaarheid en gelukzaligheid aan ons openbaren. Hij moet het gouden koord van Zijn liefde in onze ziel laten neerdalen, zodat onze genegenheden omhoog getrokken worden en gericht op Hem, waar Hij zit aan de rechterhand van God. Daartoe neemt Hij het hart gevangen door een blijk van Zijn liefde, door een woord van Zijn genade, door een passende belofte, of door een goddelijk woord geestelijk toe te passen. Wanneer Hij de ziel zo gevangengenomen heeft, trekt Hij haar omhoog, en dan gaan de genegenheden naar Hem uit, als de Bron en Fontein van alle zegeningen.

Wij zijn niet tot Hem geslagen om Hem lief te hebben, maar door de liefde zijn wij in de liefde getrokken. Liefde kan niet gekocht of verkocht worden; zij is een innerlijke genegenheid die natuurlijk en vanzelf uitgaat naar haar voorwerp en naar alles wat daarmee samenhangt. Zo is het ook: waar de liefde uit Jezus vloeit, daar richten de genegenheden zich vanzelf op de dingen die boven zijn, en niet op die op de aarde zijn.

Maar wat zijn „de dingen die daar boven zijn”? Het zijn de dingen die in Christus zijn weggelegd, die Christus ademen en uit Hem voortkomen: vergeving, vrede, gerechtigheid, liefde, onuitsprekelijke blijdschap en heerlijkheid, kracht tegen de zonde, overwinning over dood en hel, kracht tegen de begeerten die ons zo gemakkelijk omringen en kracht tegen de verzoekingen. In één woord: alle zegeningen waarmee God Zijn volk zegent in de hemel in Christus. Dat zijn de dingen die boven zijn, waarop de ziel haar genegenheden gericht heeft.

Maar wij moeten door het geloof enig zicht hebben op de Persoon van Christus, de eeuwige Zoon van de eeuwige Vader. Hij moet door de kracht van God aan onze ziel geopenbaard zijn, willen wij Zijn schoonheid en dierbaarheid kunnen zien en Hem zo kunnen liefhebben als de Schoonste onder tienduizend, Die geheel begeerlijk is. Zo wordt alles wat van Christus is, wat de geur van Christus draagt en Christus ademt, onuitsprekelijk zoet en dierbaar. Dit is de gouden olie die in het hart vloeit; dit is de vloeiende mirre die druipt op de handvatten van het slot; dit is de aloë en de kassie uit de ivoren paleizen; dit is „de liefde, die vele wateren niet kunnen uitblussen, noch de rivieren kunnen verdrinken”. En doordat wij deze liefde ontmoeten, richten de genegenheden zich op de dingen die boven zijn.

Op geen andere manier kunnen zij van de aarde naar de dingen die boven zijn getrokken worden. Wij kunnen onze genegenheden niet in toom houden; zij handelen uit zichzelf. Als onze genegenheden aards zijn, gaan zij uit naar het stof; als zij vleselijk en zinnelijk zijn, richten zij zich op vleselijke en zinnelijke dingen. Maar wanneer de Heere Jezus Christus Zich door een bewijs van Zijn heerlijkheid en dierbaarheid voor onze ogen schildert als het enige waardige voorwerp dat aanspraak kan maken op de genegenheden van ons hart, of wanneer de Heilige Geest dat doet door de dingen van Christus te nemen en aan de ziel te openbaren, dan vloeien zij naar Hem uit; ik zei bijna: zo natuurlijk, maar dan toch zeker geestelijk. En wanneer dat het geval is, richten onze genegenheden zich op de dingen die boven zijn.

“Set your affection on things above, not on things on the earth.”
Colossians 3:2

How are we to set our affections on things above? Can we do this great work of ourselves? No; it is only the Lord Himself manifesting His beauty and blessedness to our soul, and letting down the golden cord of His love into our breast, that draws up our affections, and fixes them where He sits at God’s right hand. In order to do this, He captivates the heart by some look of love, some word of His grace, some sweet promise, or some divine truth spiritually applied. When He thus captivates the soul, and draws it up, then the affections flow unto Him as the source and fountain of all blessings.

We are not flogged into loving Him, but drawn by love into love. Love cannot be bought or sold; it is an inward affection that flows naturally and necessarily towards its object and all connected with it; and thus, as love flows out to Jesus, the affections instinctively and necessarily set themselves “on things above, and not on things on the earth.”

But what are these “things above?” They are all things stored up in Christ, that breathe of Christ, and come out of Christ. Pardon, peace, righteousness, love, “joy unspeakable and full of glory,” with strength against sin, victory over death and hell; power against besetting lusts and temptations; in a word, every blessing with which God has blessed His people “in heavenly places in Christ;” these are the “things above,” that the soul has to set its affections upon.

But we must have some view by faith of the Person of Christ, the eternal Son of the eternal Father; He must be revealed to our soul by the power of God before we can see His beauty and blessedness, and so fall in love with Him as “the chief among ten thousand and altogether lovely.” Then everything that speaks of Christ, savors of Christ, and breathes of Christ, becomes inexpressibly sweet and precious.

This is “the golden oil” that flows into the heart; this is the sweet-smelling myrrh which drops upon the handles of the lock; this is “the aloes and cassia out of the ivory palaces;” this is “the love which many waters cannot quench, nor the floods drown;” and by an experience of this the affections become set on things above.

And in no other way can they be lifted up from earth to heaven. We cannot control our affections; they will run out of their own accord. If then our affections be earthly, they will run towards the earth; if they be carnal and sensual, they will flow toward carnal and sensual objects. But when the Lord Jesus Christ, by some manifestation of His glory and blessedness, or the Holy Spirit, by taking of the things of Christ and revealing them to the soul, sets Him before our eyes as the only object worthy of and claiming every affection of our heart, then the affections flow out, I was going to say naturally, but most certainly spiritually towards Him; and when this is the case, the affections are set on things above.

“Poned la mira en las cosas de arriba, no en las de la tierra.”
Colosenses 3:2

¿Cómo hemos de poner nuestros afectos en las cosas de arriba? ¿Podemos hacer esta gran obra por nosotros mismos? No; solo el Señor mismo, manifestando Su hermosura y bienaventuranza a nuestra alma y bajando el cordón de oro de Su amor a nuestro pecho, atrae hacia arriba nuestros afectos y los fija allí donde Él está sentado a la diestra de Dios. Para hacerlo, cautiva el corazón con alguna mirada de amor, alguna palabra de Su gracia, alguna dulce promesa o alguna verdad divina aplicada espiritualmente. Cuando Él cautiva así el alma y la atrae hacia arriba, entonces los afectos fluyen hacia Él como la fuente y el manantial de todas las bendiciones.

No somos llevados a amarle a azotes, sino atraídos por amor al amor. El amor no puede comprarse ni venderse; es un afecto interior que fluye natural y necesariamente hacia su objeto y hacia todo lo relacionado con él; y así, al fluir el amor hacia Jesús, los afectos se ponen instintiva y necesariamente “en las cosas de arriba, no en las de la tierra”.

Pero ¿cuáles son estas “cosas de arriba”? Son todas las cosas atesoradas en Cristo, que respiran a Cristo y salen de Cristo. Perdón, paz, justicia, amor, “gozo inefable y glorificado”, con fuerza contra el pecado, victoria sobre la muerte y el infierno; poder contra las concupiscencias y tentaciones que nos asedian; en una palabra, toda bendición con que Dios ha bendecido a Su pueblo “en lugares celestiales en Cristo”; estas son las “cosas de arriba” en las que el alma ha de poner sus afectos.

Pero hemos de tener alguna visión por fe de la Persona de Cristo, el eterno Hijo del eterno Padre; Él ha de ser revelado a nuestra alma por el poder de Dios antes de que podamos ver Su hermosura y bienaventuranza, y así enamorarnos de Él como “señalado entre diez mil” y “todo Él codiciable”. Entonces todo lo que habla de Cristo, sabe a Cristo y respira a Cristo, se vuelve inexpresablemente dulce y precioso.

Este es “el aceite de oro” que fluye al corazón; esta es la mirra de suave olor que gotea sobre las manecillas del cerrojo; esto es “mirra, áloe y casia desde palacios de marfil”; este es el amor que “las muchas aguas no podrán apagar, ni lo ahogarán los ríos”; y por la experiencia de esto los afectos se ponen en las cosas de arriba.

Y de ningún otro modo pueden ser elevados de la tierra al cielo. No podemos dominar nuestros afectos; correrán por su propia cuenta. Si, pues, nuestros afectos son terrenales, correrán hacia la tierra; si son carnales y sensuales, fluirán hacia objetos carnales y sensuales. Pero cuando el Señor Jesucristo, por alguna manifestación de Su gloria y bienaventuranza, o el Espíritu Santo, tomando de las cosas de Cristo y revelándolas al alma, Le pone delante de nuestros ojos como el único objeto digno de todo afecto de nuestro corazón y que lo reclama, entonces los afectos fluyen hacia Él, iba a decir naturalmente, pero ciertamente de modo espiritual; y cuando esto sucede, los afectos están puestos en las cosas de arriba.