Het kostelijk goed des mensen is des vlijtigen.
Spreuken 12:27
Indien de Heere iets door Zijn Geest en genade voor onze zielen gedaan en ons iets gegeven heeft om voor onszelf te proeven, te tasten, te bevestigen en te genieten, weten wij dat er iets vasts en bestendigs is in hetgeen wij geloven. De godsdienst is onze hoofdbezigheid, onze dagelijkse overdenking of oefening, de hoofdzorg onzer gedachten en wat met de grootste zwaarte op onze harten drukt. En terecht zo, want hij is ons alles. Indien wij godsdienst bezitten, de godsdienst als Gods gave, dan bekleedt hij de hoogste plaats in ons hart.
Het is waar, wij zijn omkleed en dikwijls gekluisterd door een lichaam der zonde en des doods; wij hebben vele hemelse zorgen en bekommernissen die in onze harten sluipen; en zij die in zaken gewikkeld zijn, hebben inzonderheid vele dingen die hen van de hemel naar de aarde voeren. Toch zal de godsdienst meestal de overhand houden in de ziel van een mens waar God is begonnen te werken en Zijn genadig werk voortzet. Niet dat hij niet dikwijls koel en dood, levenloos in zijn gebeden en ongevoelig in zijn genegenheden is; niet dat hij niet vervoerd kan worden door de dingen des tijds en der zinnen en medegesleept in duisternis, zinnelijkheid en dood; maar toch is er met dat alles iets in hem dat hem doet opwaarts stijgen, iets in zijn hart dat uitgaat naar de kostbare dingen van Christus en de heilige waarde der eeuwigheid.
Des Heeren werken zijn zeer groot.
Wie ooit daarin zijn lust genoot,
doorzoekt die ijv’rig en bestendig.
Zijn doen is enkel majesteit,
aanbiddelijke heerlijkheid
en zijn gerechtigheid onendig.
Ps. 111:2
Aan de lezer…
Herkent u dit? Waar gaan uw gedachten heen als de drukte van de dag even stilvalt? Misschien moet u bekennen dat de zorgen van het leven, uw werk en uw zaken u telkens van de hemel naar de aarde trekken, en dat u in uw gebeden zo dikwijls koel en dood bent. Ik zeg het eerlijk: ook een kind van God kan meegesleept worden door de dingen des tijds.
Toch, is er niet iets in u dat met dat alles opwaarts blijft trekken? Een zuchten dat uitgaat naar de kostbare dingen van Christus, een onrust die zich met de aarde niet laat stillen? Dat is het kostelijk goed dat de Heere Zelf u gegeven heeft om te proeven en te smaken. Veracht het niet omdat het klein schijnt. Waar God begonnen is te werken, zet Hij Zijn genadig werk voort, en wat Hij gaf, houdt de overhand.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Het kostelijk goed des mensen is des vlijtigen.
Spreuken 12:27
Als de Heere door Zijn Geest en genade iets voor onze zielen gedaan heeft en ons iets gegeven heeft om voor onszelf te proeven, te tasten, te bevestigen en te genieten, dan weten wij dat er iets vasts en bestendigs is in wat wij geloven. De godsdienst is dan onze voornaamste bezigheid, onze dagelijkse overdenking of oefening, de voornaamste zorg van onze gedachten, en wat het zwaarst op ons hart drukt. En terecht, want hij is ons alles. Als wij godsdienst bezitten, de godsdienst als gave van God, dan neemt hij de hoogste plaats in ons hart in.
Het is waar: wij zijn omgeven en vaak gekluisterd door een lichaam van zonde en dood. Er zijn veel hemelse zorgen en bekommernissen die ons hart binnensluipen, en wie in zaken verwikkeld is, heeft in het bijzonder veel dingen die hem van de hemel naar de aarde trekken. Toch zal de godsdienst meestal de overhand houden in de ziel van een mens in wie God begonnen is te werken en Zijn genadig werk voortzet.
Niet dat zo iemand niet vaak koel en dood is, levenloos in zijn gebeden en ongevoelig in zijn genegenheden. Niet dat hij niet meegevoerd kan worden door de dingen van de tijd en van de zinnen, en meegesleept in duisternis, zinnelijkheid en dood. Maar met dat alles is er toch iets in hem dat hem omhoog doet stijgen, iets in zijn hart dat uitgaat naar de kostbare dingen van Christus en de heilige waarde van de eeuwigheid.
Des Heeren werken zijn zeer groot.
Wie ooit daarin zijn lust genoot,
doorzoekt die ijv’rig en bestendig.
Zijn doen is enkel majesteit,
aanbiddelijke heerlijkheid
en zijn gerechtigheid onendig.
Ps. 111:2
Aan de lezer…
Herkent u dit? Waar gaan uw gedachten heen als de drukte van de dag even stilvalt? Misschien moet u bekennen dat de zorgen van het leven, uw werk en uw zaken u telkens van de hemel naar de aarde trekken, en dat u in uw gebeden zo vaak koel en dood bent. Ik zeg het eerlijk: ook een kind van God kan meegesleept worden door de dingen van de tijd.
Toch, is er niet iets in u dat met dat alles omhoog blijft trekken? Een zuchten dat uitgaat naar de kostbare dingen van Christus, een onrust die zich door de aarde niet laat stillen? Dat is het kostelijk goed dat de Heere Zelf u gegeven heeft om te proeven en te smaken. Veracht het niet omdat het klein lijkt. Waar God begonnen is te werken, zet Hij Zijn genadig werk voort, en wat Hij gaf, houdt de overhand.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
The substance of a diligent man is precious.
Proverbs 12:27
If the Lord has done anything for our souls by His Spirit and grace, and given us anything to taste, handle, realize, and enjoy for ourselves, we know there is a substance and reality in the things that we believe. Religion is our chief employment; our daily meditation or exercise–the main concern of our thoughts and what lies with the greatest weight upon our minds. And justly so; for it is our all. If we have religion, the religion of God’s giving, it will be uppermost in our heart.
It is true we are surrounded with and often hampered by a body of sin and death; we have many worldly cares and anxieties which will intrude upon our minds; and those engaged in business have many things especially to drag them down from heaven to earth. Still, religion will be for the most part uppermost in a man’s soul, where God has begun and is carrying on a gracious work. Not but what he is often very cold and dead, lifeless in his prayers, and unfeeling in his affections; not but what he may be carried away by the things of time and sense and dragged down into darkness, carnality, and lethargy; but with it all, there is something in his bosom that struggles upward–there is that in his heart which goes after the precious things of Christ, and the solemn realities of eternity.
To the reader…
Do you recognize this? Where do your thoughts go when the bustle of the day falls quiet for a moment? Perhaps you must confess that the cares of life, your work and your business keep pulling you down from heaven to earth, and that you are so often cold and dead in your prayers. I say it honestly: a child of God, too, can be carried away by the things of time.
And yet, is there not something in you that keeps struggling upward through it all? A sighing that goes out after the precious things of Christ, a restlessness that the earth cannot quiet? That is the precious substance the Lord Himself has given you to taste and enjoy. Do not despise it because it seems small. Where God has begun to work, He carries on His gracious work, and what He gave will prevail.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Mas el haber precioso del hombre es la diligencia.
Proverbios 12:27
Si el Señor ha hecho algo por nuestras almas por Su Espíritu y Su gracia, y nos ha dado algo que gustar, palpar, comprender y gozar por nosotros mismos, sabemos que hay sustancia y realidad en las cosas que creemos. La religión es nuestra ocupación principal; nuestra meditación o ejercicio diario, la preocupación principal de nuestros pensamientos y lo que pesa con mayor peso sobre nuestra mente. Y con razón; porque es nuestro todo. Si tenemos religión, la religión que Dios da, estará en lo más alto de nuestro corazón.
Es verdad que estamos rodeados, y a menudo estorbados, por un cuerpo de pecado y de muerte; tenemos muchos cuidados y ansiedades del mundo que se entrometen en nuestra mente; y los que están ocupados en los negocios tienen especialmente muchas cosas que los arrastran del cielo a la tierra. Con todo, la religión estará, en su mayor parte, en lo más alto del alma de un hombre en quien Dios ha comenzado y está llevando adelante una obra de gracia. No es que no esté a menudo muy frío y muerto, sin vida en sus oraciones y sin sentimiento en sus afectos; no es que no pueda ser arrastrado por las cosas del tiempo y de los sentidos y hundido en oscuridad, carnalidad y letargo; pero con todo ello, hay algo en su pecho que lucha hacia arriba; hay en su corazón aquello que va en pos de las cosas preciosas de Cristo y de las solemnes realidades de la eternidad.
Al lector…
¿Reconoce usted esto? ¿Adónde van sus pensamientos cuando el bullicio del día se aquieta por un momento? Quizá deba confesar que los cuidados de la vida, su trabajo y sus negocios le arrastran una y otra vez del cielo a la tierra, y que tan a menudo está frío y muerto en sus oraciones. Lo digo con sinceridad: también un hijo de Dios puede ser arrastrado por las cosas del tiempo.
Y sin embargo, ¿no hay algo en usted que sigue luchando hacia arriba a través de todo ello? ¿Un suspiro que va en pos de las cosas preciosas de Cristo, una inquietud que la tierra no puede calmar? Ese es el haber precioso que el Señor mismo le ha dado a gustar y a gozar. No lo desprecie porque parezca pequeño. Donde Dios ha comenzado a obrar, Él lleva adelante Su obra de gracia, y lo que Él dio prevalecerá.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl