365 Dagen Met Philpot

Alzo zegt de Heere, uw Verlosser, de Heilige Israëls: Ik ben de Heere, uw God, Die u leert, wat nut is, Die u leidt op de weg die gij gaan moet.
Jesaja 48:17

Als wat ons geleerd wordt van nut is, wordt Jezus dierbaar voor onze ziel. Als het God behaagt de Heere Jezus Christus enigermate aan ons te openbaren, en we krijgen glimpen van Zijn Persoon, heerlijkheid, bloed, gehoorzaamheid, lijden en liefde, zal dit Hem uitzonderlijk dierbaar voor onze ziel maken. Als Hij dan uitzonderlijk dierbaar voor onze ziel wordt, kunnen we zeggen dat wat Hij leert ons van nut is. „U dan, die gelooft, is Hij dierbaar.” „Een iegelijk dan, die het van de Vader gehoord en geleerd heeft, die komt tot Mij.”

Maar als onze belijdenis van Jezus Christus daarentegen nooit zalige gevoelens in ons hart teweegbrengt; als we slechts leerstellige kennis van Jezus hebben, en geen openbaring van Hem aan onze ziel door de werking van de Geest, dan koesteren wij geen bewondering voor Hem, kennen we geen aanbidding van Hem, geen liefde voor Hem, scheppen wij geen behagen in Hem — we zien Christus slechts naar het woord, naar Zijn naam, we zien Hem in het Woord Gods, maar niet door het oog van een levend geloof. Als we dit slechts leren en belijden, is het niet van God — want het is ons niet van nut.

Als we van God geleerd zijn, en de lessen zijn ons van nut, verkrijgen we er een geestelijke instelling door. Als de Heere Jezus Christus ooit enigermate dierbaar wordt voor onze ziel, krijgen wij hierdoor een geestelijke instelling; onze aandoeningen worden boven alle aardse dingen uitgetild naar de hemel, en dan gehecht aan Jezus, Die aan de rechterhand van God zit. Dan willen we niets anders dan gemeenschap met God hebben, en leven tot Zijn eer. Maar als we daarentegen door de glimpen van Jezus die we krijgen of beweren te krijgen, alleen maar meer gehecht raken aan het vlees, als de geest van de wereld alleen maar wordt versterkt in ons hart, en een afgodische gehechtheid aan de tijdelijke en zintuiglijke dingen wordt bevorderd, dan kunnen we zeggen dat deze glimpen van Christus niet van God zijn, omdat ze ons niet van nut zijn.

Lezen: 1 Petrus 2:1-10

Alzo zegt de Heere, uw Verlosser, de Heilige Israëls: Ik ben de Heere, uw God, Die u leert, wat nut is, Die u leidt op de weg die gij gaan moet.
Jesaja 48:17

Als wat ons geleerd wordt tot nut is, wordt Jezus dierbaar voor onze ziel. Als het God behaagt de Heere Jezus Christus in enige mate aan ons te openbaren, en we blikken krijgen van Zijn Persoon, heerlijkheid, bloed, gehoorzaamheid, lijden en liefde, dan maakt dat Hem buitengewoon dierbaar voor onze ziel. En als Hij buitengewoon dierbaar wordt voor onze ziel, kunnen we zeggen dat wat Hij leert ons tot nut is. „U dan, die gelooft, is Hij dierbaar.” „Een iegelijk dan, die het van de Vader gehoord en geleerd heeft, die komt tot Mij.”

Maar als onze belijdenis van Jezus Christus nooit zalige gevoelens in ons hart opwekt, als we alleen een leerstellige kennis van Jezus hebben en geen openbaring van Hem aan onze ziel door de werking van de Geest, dan hebben we geen bewondering voor Hem, kennen we geen aanbidding van Hem en geen liefde tot Hem, en hebben we geen behagen in Hem. Dan zien we Christus alleen naar het woord, naar Zijn naam; we zien Hem in het Woord van God, maar niet met het oog van een levend geloof. Als we alleen dat leren en belijden, is het niet van God, want het is ons niet tot nut.

Als we door God onderwezen zijn en de lessen ons tot nut zijn, krijgen we daardoor een geestelijke gezindheid. Als de Heere Jezus Christus ooit in enige mate dierbaar wordt voor onze ziel, ontvangen we daardoor een geestelijke gezindheid. Onze genegenheden worden boven alle aardse dingen uit naar de hemel getild en gaan dan uit naar Jezus, Die aan de rechterhand van God zit. Dan willen we niets anders dan gemeenschap met God hebben en tot Zijn eer leven. Maar als we door de blikken op Jezus die we krijgen of zeggen te krijgen, alleen maar meer aan het vlees gehecht raken, als de geest van de wereld in ons hart alleen maar sterker wordt, en een afgodische gehechtheid aan de tijdelijke en zichtbare dingen wordt bevorderd, dan kunnen we zeggen dat deze blikken op Christus niet van God zijn, omdat ze ons niet tot nut zijn.

Lezen: 1 Petrus 2:1-10

Thus saith the LORD, thy Redeemer, the Holy One of Israel; I am the LORD thy God which teacheth thee to profit, which leadeth thee by the way that thou shouldest go.
Isaiah 48:17

If what we are taught is to profit, Jesus becomes precious to our soul. When it pleases God to reveal the Lord Jesus Christ to us in some measure, and we get glimpses of His Person, glory, blood, obedience, sufferings and love, it makes Him exceedingly precious to our soul. And when He becomes exceedingly precious to our soul, we can say that what He teaches profits us. “Unto you therefore which believe He is precious.” “Every man therefore that hath heard, and hath learned of the Father, cometh unto Me.”

But if our profession of Jesus Christ never stirs up blessed feelings in our heart, if we have only a doctrinal knowledge of Jesus and no revelation of Him to our soul by the operation of the Spirit, then we have no admiration of Him, we know no adoration of Him and no love to Him, and we have no delight in Him. Then we see Christ only in the letter, by His name; we see Him in the Word of God, but not with the eye of a living faith. If we learn and profess only that, it is not of God, for it does not profit us.

If we are taught of God and the lessons profit us, we gain thereby a spiritual mind. If the Lord Jesus Christ ever becomes in some measure precious to our soul, we receive thereby a spiritual mind. Our affections are lifted up above all earthly things to heaven, and then go out after Jesus, Who sits at the right hand of God. Then we desire nothing but to have communion with God and to live to His glory.

But if, through the glimpses of Jesus that we get or profess to get, we only become more attached to the flesh, if the spirit of the world only grows stronger in our heart, and an idolatrous attachment to things temporal and visible is promoted, then we may say that these glimpses of Christ are not of God, because they do not profit us.

Reading: 1 Peter 2:1-10

Así ha dicho Jehová, Redentor tuyo, el Santo de Israel: Yo Jehová Dios tuyo, que te enseña provechosamente, que te encamina por el camino que andas.
Isaías 48:17

Si lo que se nos enseña ha de aprovecharnos, Jesús llega a ser precioso para nuestra alma. Cuando a Dios le place revelarnos en alguna medida al Señor Jesucristo, y vislumbramos Su Persona, gloria, sangre, obediencia, padecimientos y amor, eso le hace sumamente precioso para nuestra alma. Y cuando Él llega a ser sumamente precioso para nuestra alma, podemos decir que lo que Él enseña nos aprovecha. “Para vosotros, pues, los que creéis, Él es precioso”. “Así que, todo aquel que oyó del Padre, y aprendió, viene a Mí”.

Pero si nuestra profesión de Jesucristo nunca despierta sentimientos benditos en nuestro corazón, si solo tenemos un conocimiento doctrinal de Jesús y ninguna revelación de Él a nuestra alma por la operación del Espíritu, entonces no tenemos admiración por Él, no conocemos adoración de Él ni amor a Él, y no tenemos deleite en Él. Entonces vemos a Cristo solo en la letra, por Su nombre; le vemos en la Palabra de Dios, pero no con el ojo de una fe viva. Si solo aprendemos y profesamos eso, no es de Dios, porque no nos aprovecha.

Si somos enseñados por Dios y las lecciones nos aprovechan, obtenemos por ello una mente espiritual. Si el Señor Jesucristo llega alguna vez a ser en alguna medida precioso para nuestra alma, recibimos por ello una mente espiritual. Nuestros afectos son elevados por encima de todas las cosas terrenales hasta el cielo, y luego van tras Jesús, Quien está sentado a la diestra de Dios. Entonces no deseamos nada sino tener comunión con Dios y vivir para Su gloria.

Pero si, por las vislumbres de Jesús que obtenemos o profesamos obtener, solo nos apegamos más a la carne, si el espíritu del mundo solo se hace más fuerte en nuestro corazón, y se fomenta un apego idólatra a las cosas temporales y visibles, entonces podemos decir que estas vislumbres de Cristo no son de Dios, porque no nos aprovechan.

Lectura: 1 Pedro 2:1-10