Christus’ zitten ter rechterhand Gods
Het is u nut, dat Ik wegga; want indien Ik niet wegga, zo zal de Trooster tot u niet komen; maar indien Ik heenga, zo zal Ik Hem tot u zenden.
Johannes 16:7
De gave van de Trooster was afhankelijk van de opstanding, hemelvaart en verhoging van Jezus. „Doch Ik zeg u de waarheid: Het is u nut, dat Ik wegga; want indien Ik niet wegga, zo zal de Trooster tot u niet komen; maar indien Ik heenga, zo zal Ik Hem tot u zenden” (Joh. 16:7). Dus wordt gezegd dat Hij de Trooster zal zenden (Joh. 15:26), hetgeen Hij alleen doet ingevolge Zijn verheffing en verheerlijking aan de rechterhand van God, zoals de heilige Johannes zegt: „En dit zeide Hij van de Geest, Den welken ontvangen zouden, die in Hem geloven; want de Heilige Geest was nog niet, overmits Jezus nog niet verheerlijkt was” (Joh. 7:39).
Niemand kan de zegening van deze gave, de gave van de Trooster, begrijpen of beschrijven. Hoe doeltreffend Zijn leringen! Hoe goddelijk Zijn werkzaamheden! Hoe hemels Zijn invloeden! Hoe heilig Zijn zalvingen! Hoe zoet Zijn vertroostingen, en toch, hoe diep Zijn overtuigingen! Hoe oprecht Zijn uitroepen! Hoe vurig Zijn inblazingen! Hoe onuitsprekelijk Zijn gekerm! Wat zouden we kunnen weten, voelen, zijn, hebben of doen; wat zouden we kunnen denken of zeggen; wat zouden we kunnen geloven, hopen of liefhebben; betreuren, gadeslaan of vragen; voorleggen of ondergaan; verkondigen, horen of schrijven; hoe zouden we kunnen leven; en bovenal, en als laatste, hoe zouden we kunnen sterven, zonder deze heilige en gezegende Trooster?
Maar als Jezus niet was verhoogd als Sions Koning, zou deze uitstorting van de gaven en genaden van de gezegende Geest niet kunnen plaatsvinden. Het is omdat God „Hem macht gegeven heeft over alle vlees, opdat al wat God Hem gegeven heeft, Hij hun het eeuwige leven geve”. Dit „eeuwige leven” is geestelijk leven, want de zegen ervan is dat degenen aan wie Hij het schenkt „U kennen, de enige waarachtige God, en Jezus Christus, Dien Gij gezonden hebt” (Joh. 17:2, 3).
Lezen: Johannes 16:5-22
Aan de lezer…
Misschien hebt u er nooit bij stilgestaan hoe u zou leven, en bovenal hoe u zou sterven zonder de Trooster. Misschien voelt u Zijn vertroostingen nu maar weinig. Misschien kent u meer van Zijn overtuigingen dan van Zijn zalving, meer van Zijn onuitsprekelijk gekerm in u dan van Zijn blijdschap. Ook dat is Zijn werk. Wie zou in een hard hart zuchten wekken, als Hij het niet deed?
En weet waar die gave vandaan komt. De Trooster wordt gezonden door Hem Die verhoogd is aan de rechterhand van God. Omdat Jezus verheerlijkt is, ontvangen allen die in Hem geloven de Geest. Uw hoop hangt dus niet aan uw gestalte, maar aan Zijn verhoging. Hij heeft macht over alle vlees, om al wie de Vader Hem gegeven heeft het eeuwige leven te geven: de enige waarachtige God te kennen, en Jezus Christus, Dien Hij gezonden heeft.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Het is u nut, dat Ik wegga; want indien Ik niet wegga, zo zal de Trooster tot u niet komen; maar indien Ik heenga, zo zal Ik Hem tot u zenden.
Johannes 16:7
De gave van de Trooster hing af van de opstanding, de hemelvaart en de verhoging van Jezus. „Doch Ik zeg u de waarheid: Het is u nut, dat Ik wegga; want indien Ik niet wegga, zo zal de Trooster tot u niet komen; maar indien Ik heenga, zo zal Ik Hem tot u zenden” (Joh. 16:7). Daarom wordt gezegd dat Hij de Trooster zal zenden (Joh. 15:26). Dat doet Hij alleen op grond van Zijn verhoging en verheerlijking aan de rechterhand van God, zoals de heilige Johannes zegt: „En dit zeide Hij van de Geest, Den welken ontvangen zouden, die in Hem geloven; want de Heilige Geest was nog niet, overmits Jezus nog niet verheerlijkt was” (Joh. 7:39).
Niemand kan de zegen van deze gave, de gave van de Trooster, bevatten of beschrijven. Hoe krachtig is Zijn onderwijs! Hoe goddelijk Zijn werkingen! Hoe hemels Zijn invloeden! Hoe heilig Zijn zalvingen! Hoe zoet Zijn vertroostingen, en toch hoe diep Zijn overtuigingen! Hoe oprecht Zijn roepen! Hoe vurig Zijn inblazingen! Hoe onuitsprekelijk Zijn zuchtingen! Wat zouden we kunnen weten, voelen, zijn, hebben of doen; wat zouden we kunnen denken of zeggen; wat zouden we kunnen geloven, hopen of liefhebben; betreuren, opmerken of vragen; voorleggen of ondergaan; verkondigen, horen of schrijven; hoe zouden we kunnen leven; en bovenal, en als laatste, hoe zouden we kunnen sterven, zonder deze heilige en gezegende Trooster?
Maar als Jezus niet als Koning van Sion verhoogd was, zou deze uitstorting van de gaven en genaden van de gezegende Geest niet kunnen plaatsvinden. Het is omdat God „Hem macht gegeven heeft over alle vlees, opdat al wat God Hem gegeven heeft, Hij hun het eeuwige leven geve”. Dit „eeuwige leven” is geestelijk leven, want de zegen ervan is dat zij aan wie Hij het schenkt, „U kennen, de enige waarachtige God, en Jezus Christus, Dien Gij gezonden hebt” (Joh. 17:2, 3).
Lezen: Johannes 16:5-22
Aan de lezer…
Misschien hebt u er nooit bij stilgestaan hoe u zou leven, en bovenal hoe u zou sterven zonder de Trooster. Misschien voelt u Zijn vertroostingen nu maar weinig. Misschien kent u meer van Zijn overtuigingen dan van Zijn zalving, meer van Zijn onuitsprekelijke zuchtingen in u dan van Zijn blijdschap. Ook dat is Zijn werk. Wie zou in een hard hart zuchten wekken, als Hij het niet deed?
En weet waar die gave vandaan komt. De Trooster wordt gezonden door Hem Die verhoogd is aan de rechterhand van God. Omdat Jezus verheerlijkt is, ontvangen allen die in Hem geloven de Geest. Uw hoop hangt dus niet aan uw gestalte, maar aan Zijn verhoging. Hij heeft macht over alle vlees, om allen die de Vader Hem gegeven heeft het eeuwige leven te geven: de enige waarachtige God te kennen, en Jezus Christus, Die Hij gezonden heeft.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send Him unto you.
John 16:7
The gift of the Comforter depended upon the resurrection, ascension and exaltation of Jesus. “Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send Him unto you” (John 16:7). Therefore it is said that He will send the Comforter (John 15:26). This He does only on the ground of His exaltation and glorification at the right hand of God, as holy John says: “But this spake He of the Spirit, which they that believe on Him should receive: for the Holy Ghost was not yet given; because that Jesus was not yet glorified” (John 7:39).
No one can grasp or describe the blessing of this gift, the gift of the Comforter. How powerful His teaching! How divine His operations! How heavenly His influences! How holy His anointings! How sweet His consolations, and yet how deep His convictions! How sincere His cries! How fervent His breathings! How unutterable His groanings! What could we know, feel, be, have or do; what could we think or say; what could we believe, hope or love; mourn over, observe or ask; lay before God or endure; preach, hear or write; how could we live; and above all, and last of all, how could we die, without this holy and blessed Comforter?
But if Jesus had not been exalted as King of Zion, this outpouring of the gifts and graces of the blessed Spirit could not take place. It is because God has “given Him power over all flesh, that He should give eternal life to as many as Thou hast given Him.” This “eternal life” is spiritual life, for the blessing of it is that those to whom He gives it “might know Thee the only true God, and Jesus Christ, whom Thou hast sent” (John 17:2, 3).
Reading: John 16:5-22
To the reader…
Perhaps you have never stopped to think how you would live, and above all how you would die, without the Comforter. Perhaps you feel little of His consolations now. Perhaps you know more of His convictions than of His anointing, more of His unutterable groanings within you than of His joy. That too is His work. Who would raise sighs in a hard heart, if He did not?
And know where that gift comes from. The Comforter is sent by Him Who is exalted at the right hand of God. Because Jesus is glorified, all who believe in Him receive the Spirit. Your hope, then, does not hang on your frame of mind, but on His exaltation. He has power over all flesh, to give eternal life to all whom the Father has given Him: to know the only true God, and Jesus Christ, Whom He has sent.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Os es necesario que Yo vaya: porque si Yo no fuese, el Consolador no vendría a vosotros; mas si Yo fuere, os Le enviaré.
Juan 16:7
El don del Consolador dependía de la resurrección, la ascensión y la exaltación de Jesús. “Empero Yo os digo la verdad: Os es necesario que Yo vaya: porque si Yo no fuese, el Consolador no vendría a vosotros; mas si Yo fuere, os Le enviaré” (Juan 16:7). Por eso se dice que Él enviará al Consolador (Juan 15:26). Esto lo hace solo sobre la base de Su exaltación y glorificación a la diestra de Dios, como dice el santo Juan: “Y esto dijo del Espíritu que habían de recibir los que creyesen en Él: pues aún no había venido el Espíritu Santo; porque Jesús no estaba aún glorificado” (Juan 7:39).
Nadie puede comprender ni describir la bendición de este don, el don del Consolador. ¡Qué poderosa Su enseñanza! ¡Qué divinas Sus operaciones! ¡Qué celestiales Sus influencias! ¡Qué santas Sus unciones! ¡Qué dulces Sus consolaciones, y sin embargo qué profundas Sus convicciones! ¡Qué sinceros Sus clamores! ¡Qué fervientes Sus aspiraciones! ¡Qué indecibles Sus gemidos! ¿Qué podríamos saber, sentir, ser, tener o hacer; qué podríamos pensar o decir; qué podríamos creer, esperar o amar; por qué lamentarnos, qué observar o pedir; qué presentar delante de Dios o soportar; predicar, oír o escribir; cómo podríamos vivir; y sobre todo, y por último, cómo podríamos morir, sin este santo y bendito Consolador?
Pero si Jesús no hubiera sido exaltado como Rey de Sion, este derramamiento de los dones y gracias del bendito Espíritu no podría tener lugar. Es porque Dios “Le ha dado la potestad de toda carne, para que dé vida eterna a todos los que Le diste”. Esta “vida eterna” es vida espiritual, porque su bendición es que aquellos a quienes Él la da “Te conozcan el solo Dios verdadero, y a Jesucristo, al cual has enviado” (Juan 17:2, 3).
Lectura: Juan 16:5-22
Al lector…
Quizá nunca se ha detenido a pensar cómo viviría, y sobre todo cómo moriría, sin el Consolador. Quizá siente ahora poco de Sus consolaciones. Quizá conoce más de Sus convicciones que de Su unción, más de Sus gemidos indecibles dentro de usted que de Su gozo. También eso es obra Suya. ¿Quién levantaría suspiros en un corazón duro, si Él no lo hiciera?
Y sepa de dónde viene ese don. El Consolador es enviado por Aquel que está exaltado a la diestra de Dios. Porque Jesús está glorificado, todos los que creen en Él reciben el Espíritu. Su esperanza, pues, no depende de su estado de ánimo, sino de Su exaltación. Él tiene potestad sobre toda carne, para dar vida eterna a todos los que el Padre Le ha dado: que conozcan al solo Dios verdadero, y a Jesucristo, al cual ha enviado.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl
Blader door alle dagen van dit Bijbels Dagboek
Steun dit werk