Verzoend door Christus’ dood en leven
Want indien wij, vijanden zijnde, met God verzoend zijn door de dood Zijns Zoons, veel meer zullen wij, verzoend zijnde, behouden worden door Zijn leven.
Romeinen 5:10
We kunnen alleen met God worden „verzoend” als de vijandschap is verwijderd. Het is in de genade zoals in de natuur. Neem twee vrienden die als broers samen door het leven zijn gegaan. Er vindt een scheiding plaats; vijandschap begint zich in het hart van de ene of van de andere voort te planten; ze raken verdeeld en worden misschien wel vijanden. Ze kunnen met elkaar worden verzoend, maar alleen echt als de vijandschap uit het hart wordt verwijderd. Met alle andere verzoening wordt de breuk alleen maar opgelapt; zij is hol en onoprecht; zij is niet werkelijk en heeft geen diepgang. De vijandschap moet eerst worden verwijderd voor er enige werkelijke verzoening kan plaatsvinden.
Net zo is het met de mens en God. Alleen als de vijandschap wordt weggenomen, kan er verzoening plaatsvinden. Dus wordt meteen duidelijk hoe onbeduidend en onwaar het denkbeeld is dat een paar rechtvaardige werken onze van nature gevallen aard kunnen opheffen. Ze kunnen de vijandschap niet wegnemen; ze zijn als het bloed van stieren en bokken, ze kunnen nooit de zonde weer goedmaken; als de as van de rode vaars (Num. 19:2) kunnen ze misschien het vlees zuiveren, maar hierin slagen zij niet.
Er was iets meer nodig, iets wat God Zelf schonk, en dat was de dood van Zijn eigen Zoon: „Toen wij vijanden waren, werden we met God verzoend door de dood Zijns Zoons” (Rom. 5:10). Zijn geliefde Zoon die voor ons in de plaats komt; onze natuur aanneemt; onze zonden draagt in Zijn eigen lichaam aan het kruis; de wet gehoorzaamt waaraan wij ongehoorzaam waren geweest; een gerechtigheid vervult waarin wij volkomen waren tekortgeschoten; de vloek verdraagt en de straf ondergaat; op deze wijze, door de dood, heeft Hij de vijanden met God verzoend; heeft Hij de wet gehoorzaamd die in de weg stond; heeft Hij Gods rechtvaardigheid vervuld; heeft Hij onze overtredingen weggedaan en zo alle vijandschap weggenomen.
Lezen: Handelingen 4:1-20
Aan de lezer…
Kent u die pijn van een vriendschap die gebroken is, waarbij een opgelapte vrede u niet kan geruststellen, omdat u weet dat de vijandschap in het hart nog leeft? Zo is het ook tussen de ziel en God. Geen werk van onze handen kan die vijandschap wegnemen. Wie dat eerlijk heeft leren zien, staat met lege handen en weet niet meer waar hij heen moet.
Lieve lezer, juist daar begint de blijde boodschap. Toen wij vijanden waren, werden wij met God verzoend door de dood Zijns Zoons. Hij kwam in onze plaats, gehoorzaamde de wet waaraan wij ongehoorzaam waren, en vervulde de gerechtigheid waarin wij tekortschoten. Zo heeft Hij Gods rechtvaardigheid vervuld en onze overtredingen weggedaan. Rust dan niet in uw eigen pogingen, maar in Zijn volbrachte werk; daar alleen is werkelijke en blijvende vrede.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Want indien wij, vijanden zijnde, met God verzoend zijn door de dood Zijns Zoons, veel meer zullen wij, verzoend zijnde, behouden worden door Zijn leven.
Romeinen 5:10
We kunnen alleen met God „verzoend” worden als de vijandschap is weggenomen. Het is in de genade net als in de natuur. Neem twee vrienden die als broers samen door het leven zijn gegaan. Er komt een verwijdering; in het hart van de een of de ander begint vijandschap te groeien; ze raken verdeeld en worden misschien zelfs vijanden. Ze kunnen met elkaar verzoend worden, maar alleen werkelijk als de vijandschap uit het hart wordt weggenomen. Bij elke andere verzoening wordt de breuk alleen maar opgelapt; die is hol en onoprecht, niet echt en zonder diepgang. Eerst moet de vijandschap worden weggenomen voordat er enige werkelijke verzoening kan plaatsvinden.
Zo is het ook tussen de mens en God. Alleen als de vijandschap wordt weggenomen, kan er verzoening plaatsvinden. Zo wordt meteen duidelijk hoe nietig en onwaar de gedachte is dat een paar rechtvaardige werken onze van nature gevallen staat kunnen opheffen. Ze kunnen de vijandschap niet wegnemen. Ze zijn als het bloed van stieren en bokken: ze kunnen de zonde nooit goedmaken. Als de as van de rode vaars (Num. 19:2) kunnen ze misschien het vlees reinigen, maar hierin slagen ze niet.
Er was iets meer nodig, iets wat God Zelf schonk, en dat was de dood van Zijn eigen Zoon: „Toen wij vijanden waren, werden we met God verzoend door de dood Zijns Zoons” (Rom. 5:10). Zijn geliefde Zoon kwam in onze plaats; Hij nam onze natuur aan; Hij droeg onze zonden in Zijn eigen lichaam aan het kruis; Hij gehoorzaamde de wet waaraan wij ongehoorzaam waren geweest; Hij vervulde een gerechtigheid waarin wij volkomen tekort waren geschoten; Hij droeg de vloek en onderging de straf. Op deze manier, door de dood, heeft Hij de vijanden met God verzoend. Hij heeft de wet gehoorzaamd die in de weg stond, Gods rechtvaardigheid vervuld, onze overtredingen weggedaan en zo alle vijandschap weggenomen.
Lezen: Handelingen 4:1-20
Aan de lezer…
Kent u die pijn van een vriendschap die gebroken is, waarbij een opgelapte vrede u niet kan geruststellen, omdat u weet dat de vijandschap in het hart nog leeft? Zo is het ook tussen de ziel en God. Geen werk van onze handen kan die vijandschap wegnemen. Wie dat eerlijk heeft leren zien, staat met lege handen en weet niet meer waar hij heen moet.
Maar juist daar, lezer, begint de blijde boodschap. Toen wij vijanden waren, werden wij met God verzoend door de dood Zijns Zoons. Hij kwam in onze plaats, gehoorzaamde de wet waaraan wij ongehoorzaam waren, en vervulde de gerechtigheid waarin wij tekortschoten. Zo heeft Hij Gods rechtvaardigheid vervuld en onze overtredingen weggedaan. Rust dan niet in uw eigen pogingen, maar in Zijn volbrachte werk; daar alleen is werkelijke en blijvende vrede.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
For if, when we were enemies, we were reconciled to God by the death of His Son, much more, being reconciled, we shall be saved by His life.
Romans 5:10
We can only be “reconciled” to God when the enmity is taken away. It is in grace as it is in nature. Take two friends who have gone through life together like brothers. An estrangement comes; enmity begins to grow in the heart of one or the other; they are divided and perhaps even become enemies. They may be reconciled to each other, but only truly so when the enmity is taken out of the heart. Every other reconciliation merely patches up the breach; it is hollow and insincere, not real and without depth. First the enmity must be taken away before any real reconciliation can take place.
So it is between man and God. Only when the enmity is taken away can reconciliation take place. Thus it is at once evident how vain and false is the notion that a few righteous works can lift up our naturally fallen state. They cannot take away the enmity. They are like the blood of bulls and goats: they can never take away sin. Like the ashes of the red heifer (Num. 19:2) they may perhaps sanctify to the purifying of the flesh, but in this they do not succeed.
Something more was needed, something which God Himself gave, and that was the death of His own Son: “When we were enemies, we were reconciled to God by the death of His Son” (Rom. 5:10). His beloved Son came in our place; He took our nature; He bore our sins in His own body on the tree; He obeyed the law which we had disobeyed; He fulfilled a righteousness in which we had utterly failed; He bore the curse and endured the penalty. In this way, by death, He reconciled the enemies to God. He obeyed the law that stood in the way, satisfied God’s justice, put away our transgressions and so took away all enmity.
Reading: Acts 4:1-20
To the reader…
Do you know the pain of a broken friendship, where a patched-up peace cannot set you at rest, because you know that the enmity still lives in the heart? So it is between the soul and God. No work of our hands can take that enmity away. Whoever has honestly learned to see this stands with empty hands and no longer knows where to turn.
But it is just there, reader, that the good news begins. When we were enemies, we were reconciled to God by the death of His Son. He came in our place, obeyed the law which we had disobeyed, and fulfilled the righteousness in which we fell short. So He satisfied God’s justice and put away our transgressions. Do not rest, then, in your own efforts, but in His finished work; there alone is real and lasting peace.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Porque si siendo enemigos, fuimos reconciliados con Dios por la muerte de Su Hijo, mucho más, estando reconciliados, seremos salvos por Su vida.
Romanos 5:10
Solo podemos ser “reconciliados” con Dios cuando la enemistad es quitada. En la gracia sucede como en la naturaleza. Piense en dos amigos que han recorrido juntos la vida como hermanos. Llega un distanciamiento; la enemistad empieza a crecer en el corazón de uno u otro; se separan y quizá incluso llegan a ser enemigos. Pueden reconciliarse entre sí, pero solo de verdad cuando la enemistad es quitada del corazón. Cualquier otra reconciliación no hace más que remendar la brecha; es hueca e insincera, no real y sin profundidad. Primero debe quitarse la enemistad antes de que pueda haber una reconciliación verdadera.
Así sucede entre el hombre y Dios. Solo cuando la enemistad es quitada puede haber reconciliación. Así se ve enseguida cuán vana y falsa es la idea de que unas pocas obras justas puedan levantar nuestro estado naturalmente caído. No pueden quitar la enemistad. Son como la sangre de los toros y de los machos cabríos: nunca pueden quitar el pecado. Como la ceniza de la vaca bermeja (Núm. 19:2), quizá puedan santificar para la purificación de la carne, pero en esto no tienen éxito.
Se necesitaba algo más, algo que Dios mismo dio, y eso fue la muerte de Su propio Hijo: “Siendo enemigos, fuimos reconciliados con Dios por la muerte de Su Hijo” (Rom. 5:10). Su Hijo amado vino en nuestro lugar; tomó nuestra naturaleza; llevó nuestros pecados en Su cuerpo sobre el madero; obedeció la ley que nosotros habíamos desobedecido; cumplió una justicia en la que nosotros habíamos fracasado por completo; llevó la maldición y sufrió el castigo. De este modo, por la muerte, reconcilió a los enemigos con Dios. Obedeció la ley que estorbaba el camino, satisfizo la justicia de Dios, quitó nuestras transgresiones y así quitó toda enemistad.
Lectura: Hechos 4:1-20
Al lector…
¿Conoce usted el dolor de una amistad rota, en la que una paz remendada no puede darle descanso, porque sabe que la enemistad todavía vive en el corazón? Así sucede entre el alma y Dios. Ninguna obra de nuestras manos puede quitar esa enemistad. Quien ha aprendido sinceramente a ver esto se queda con las manos vacías y ya no sabe adónde volverse.
Pero es precisamente ahí, lector, donde comienza la buena noticia. Siendo enemigos, fuimos reconciliados con Dios por la muerte de Su Hijo. Él vino en nuestro lugar, obedeció la ley que nosotros habíamos desobedecido y cumplió la justicia en la que nosotros fallamos. Así satisfizo la justicia de Dios y quitó nuestras transgresiones. No descanse, pues, en sus propios esfuerzos, sino en Su obra consumada; solo allí hay paz verdadera y duradera.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl
Blader door alle dagen van dit Bijbels Dagboek
Steun dit werk