365 Dagen Met Philpot

Ik zal Mijn Geest op uw zaad gieten en Mijn zegen op uw nakomelingen.
Jesaja 44:3

Het eerste werk van Gods Geest is de overtuiging van zonde. „En Die, gekomen zijnde, zal de wereld overtuigen van zonde” (Joh. 16:8). Toen Petrus op de dag van het Pinksterfeest preekte en de Heilige Geest Zich met kracht bij het Woord voegde, werden de toehoorders verslagen in het hart.

Vervolgens giet God Zijn Geest uit over Sions zaad als een Geest der genade en der gebeden. Dit is nadrukkelijk gebeurd, overeenkomstig Zijn eigen belofte: „Over het huis Davids, en over de inwoners van Jeruzalem zal Ik uitstorten de Geest der genade en der gebeden” (Zach. 12:10). Deze Geest giet de Heere altijd uit over de ziel, wanneer het Hem behaagt om haar levend te maken. Als Hij aan Ananias het duidelijkste bewijs wil geven van de bekering van Paulus, zegt Hij: „Zie, hij bidt.”

Maar in de uitstorting van de Geest giet de Heere ook de Geest des geloofs over de ziel uit, want van het geloof wordt ons uitdrukkelijk gezegd dat het een „gave Gods” is (Ef. 2:8) en de Heilige Geest verklaart dat het „een vrucht des Geestes” is (Gal. 5:22). Alleen langs deze weg blijkt het Evangelie een „kracht Gods” te zijn, „een iegelijk die gelooft”. Zonder Geest dus geen geloof, en zonder geloof geen zaligheid.

Ook geeft de Heere in de uitstorting van Zijn Geest op Sions zaad hun een goede hoop in de genade, want de Geest ontdekt Christus, Zijn liefde, genade en bloed, en door deze innerlijke ontdekking verwekt Hij een lieflijke hoop in Zijn heil, „als een anker der ziel, dat zeker en vast is en ingaat achter het voorhangsel.”

Lezen: Handelingen 2:29-42

Ik zal Mijn Geest op uw zaad gieten en Mijn zegen op uw nakomelingen.
Jesaja 44:3

Het eerste werk van Gods Geest is de overtuiging van zonde. „En Die, gekomen zijnde, zal de wereld overtuigen van zonde” (Joh. 16:8). Toen Petrus op de Pinksterdag preekte en de Heilige Geest het Woord met kracht vergezelde, werden de hoorders verslagen in het hart.

Daarna giet God Zijn Geest uit over het zaad van Sion als een Geest der genade en der gebeden. Dit is nadrukkelijk gebeurd, overeenkomstig Zijn eigen belofte: „Over het huis Davids, en over de inwoners van Jeruzalem zal Ik uitstorten de Geest der genade en der gebeden” (Zach. 12:10). Deze Geest giet de Heere altijd over de ziel uit wanneer het Hem behaagt haar levend te maken. Wanneer Hij Ananias het duidelijkste bewijs wil geven van de bekering van Paulus, zegt Hij: „Zie, hij bidt.”

Maar in de uitstorting van de Geest giet de Heere ook de Geest des geloofs over de ziel uit. Want van het geloof wordt ons uitdrukkelijk gezegd dat het een „gave Gods” is (Ef. 2:8), en de Heilige Geest verklaart dat het „een vrucht des Geestes” is (Gal. 5:22). Alleen langs deze weg blijkt het Evangelie een „kracht Gods” te zijn, „een iegelijk die gelooft”. Zonder de Geest dus geen geloof, en zonder geloof geen zaligheid.

Ook geeft de Heere het zaad van Sion, wanneer Hij Zijn Geest over hen uitgiet, een goede hoop door genade. Want de Geest ontdekt Christus, Zijn liefde, genade en bloed, en door deze innerlijke ontdekking wekt Hij een lieflijke hoop op Zijn heil, „als een anker der ziel, dat zeker en vast is en ingaat achter het voorhangsel.”

Lezen: Handelingen 2:29-42

I will pour My Spirit upon thy seed, and My blessing upon thine offspring.
Isaiah 44:3

The first work of God’s Spirit is conviction of sin. “And when He is come, He will reprove the world of sin” (John 16:8). When Peter preached on the day of Pentecost and the Holy Ghost accompanied the Word with power, the hearers were pricked in their heart.

Then God pours out His Spirit upon the seed of Zion as a Spirit of grace and of supplications. This has been done emphatically, according to His own promise: “I will pour upon the house of David, and upon the inhabitants of Jerusalem, the spirit of grace and of supplications” (Zech. 12:10). This Spirit the Lord always pours upon the soul when it pleases Him to quicken it. When He would give Ananias the clearest proof of Paul’s conversion, He says, “Behold, he prayeth.”

But in the pouring out of the Spirit the Lord also pours upon the soul the Spirit of faith. For of faith we are expressly told that it is “the gift of God” (Eph. 2:8), and the Holy Ghost declares that it is “the fruit of the Spirit” (Gal. 5:22). Only in this way does the gospel prove to be “the power of God unto salvation to every one that believeth.” Without the Spirit, then, no faith, and without faith no salvation.

The Lord also gives the seed of Zion, when He pours out His Spirit upon them, a good hope through grace. For the Spirit discovers Christ, His love, grace and blood, and by this inward discovery He raises up a sweet hope in His salvation, “as an anchor of the soul, both sure and stedfast, and which entereth into that within the veil.”

Reading: Acts 2:29-42

Mi Espíritu derramaré sobre tu generación, y Mi bendición sobre tus renuevos.
Isaías 44:3

La primera obra del Espíritu de Dios es la convicción de pecado. “Y cuando Él viniere redargüirá al mundo de pecado” (Juan 16:8). Cuando Pedro predicó el día de Pentecostés y el Espíritu Santo acompañó la Palabra con poder, los oyentes fueron compungidos de corazón.

Luego Dios derrama Su Espíritu sobre la simiente de Sion como Espíritu de gracia y de oración. Esto se ha hecho de manera señalada, conforme a Su propia promesa: “Y derramaré sobre la casa de David, y sobre los moradores de Jerusalén, espíritu de gracia y de oración” (Zac. 12:10). Este Espíritu lo derrama siempre el Señor sobre el alma cuando le place vivificarla. Cuando quiere dar a Ananías la prueba más clara de la conversión de Pablo, dice: “He aquí, él ora”.

Pero en el derramamiento del Espíritu el Señor derrama también sobre el alma el Espíritu de fe. Porque de la fe se nos dice expresamente que es “don de Dios” (Ef. 2:8), y el Espíritu Santo declara que es “fruto del Espíritu” (Gál. 5:22). Solo de este modo se muestra el evangelio como “potencia de Dios para salud a todo aquel que cree”. Sin el Espíritu, pues, no hay fe, y sin fe no hay salvación.

El Señor da también a la simiente de Sion, cuando derrama Su Espíritu sobre ellos, una buena esperanza por gracia. Porque el Espíritu descubre a Cristo, Su amor, gracia y sangre, y por este descubrimiento interior levanta una dulce esperanza en Su salvación, “como segura y firme ancla del alma, y que entra hasta dentro del velo”.

Lectura: Hechos 2:29-42