
Het onderhouden van het geestelijk leven
Laat uw lendenen omgord zijn, en de kaarsen brandende.
Lukas 12:35
Onze Heere vertelt ons wat de houding is, de enige veilige en gelukkige houding van Zijn kinderen: „Laat uw lendenen omgord zijn, en de kaarsen brandende. En zijt gij de mensen gelijk, die op hun heer wachten, wanneer hij wederkomen zal van de bruiloft, opdat, als hij komt en klopt, zij hem terstond mogen opendoen” (v. 35, 36). Maar hoewel deze houding alleen door bijzondere genade kan worden verkregen en in stand worden gehouden, zegent de Heere toch de middelen die Hij Zelf heeft bepaald en ons heeft verleend. En het is zeker zo dat het leven Gods zonder het gebruik van deze middelen niet gezond en krachtig volgehouden kan worden.
Laten wij er eens naar kijken. Een geest van gebed is zeker een van de meest genadige middelen die de Heere gebruikt om het goddelijke leven in de ziel in stand te houden. Een geest van gebed is iets heel anders dan gebed uit gewoonte, een vaststaand gebed of zelfs de gave van het gebed. Dit zijn slechts de vleselijke nabootsingen van de bemiddelende adem van de Heilige Geest in het hart van de heiligen Gods, en die kunnen daarom zonder Zijn adem bestaan.
Maar het verborgen opheffen van het hart tot de Heere, het schreeuwen tot Hem gelijk een hert schreeuwt naar de waterstromen (Ps. 42:2), het uitstorten van de ziel tegen Hem, het zuchten en steunen om een woord van Zijn genade, een blik van Zijn oog, een glimlach op Zijn gezicht, die zoete uitwisseling en hemelse omgang met Hem op de genadetroon, die de innerlijke bemiddeling van de Geest kenmerkt – dit alles kan niet worden nagemaakt. Zo’n hecht, innig, innerlijk, bevindelijk werk ligt buiten het bereik en buiten de ervaring van de begaafdste belijder. Maar op dit pad leidt de Heilige Geest de levende kinderen van God, en terwijl zij het onder Zijn leringen en zalvingen bewandelen, ervaren zij de zoetheid en zaligheid ervan.
Lezen: Lukas 12:22-40
Aan de lezer…
Kent u dat? Het gebed wordt een gewoonte, een vaste vorm, woorden die u zonder hart uitspreekt. Dan is het goed dat u dat eerlijk erkent. Want zulk gebed kan bestaan zonder de adem van de Heilige Geest, en het houdt het leven Gods in de ziel niet gezond en krachtig. Uw lendenen omgord en de kaarsen brandende te houden, dat kan alleen door bijzondere genade.
Maar kent u ook iets van dat verborgen opheffen van het hart tot de Heere? Van zuchten en steunen om een woord van Zijn genade, een blik van Zijn oog? Van schreeuwen zoals een hert naar de waterstromen schreeuwt? Dat kan geen mens namaken; dat is het werk van de Geest in het hart. Wees dan niet bedroefd dat uw gebeden zo arm schijnen. Eén zucht die Hij verwekt, is meer dan vele welgevormde woorden, en op dit pad leidt Hij Zijn kinderen tot de zoetheid van Zijn omgang.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Laat uw lendenen omgord zijn, en de kaarsen brandende.
Lukas 12:35
Onze Heere vertelt ons wat de houding van Zijn kinderen is, de enige veilige en gelukkige houding: „Laat uw lendenen omgord zijn, en de kaarsen brandende. En zijt gij de mensen gelijk, die op hun heer wachten, wanneer hij wederkomen zal van de bruiloft, opdat, als hij komt en klopt, zij hem terstond mogen opendoen” (v. 35, 36). Maar hoewel deze houding alleen door bijzondere genade kan worden verkregen en bewaard, zegent de Heere toch de middelen die Hij Zelf heeft ingesteld en ons heeft gegeven. En het is zeker zo dat het leven van God zonder het gebruik van deze middelen niet gezond en krachtig kan blijven.
Laten wij er eens naar kijken. Een geest van gebed is zeker een van de meest genadige middelen die de Heere gebruikt om het goddelijke leven in de ziel te bewaren. Een geest van gebed is iets heel anders dan gebed uit gewoonte, een vast gebed of zelfs de gave van het gebed. Dat zijn slechts vleselijke nabootsingen van de voorbiddende adem van de Heilige Geest in het hart van Gods heiligen, en daarom kunnen ze zonder Zijn adem bestaan.
Maar het verborgen opheffen van het hart tot de Heere, het schreeuwen tot Hem zoals een hert schreeuwt naar de waterstromen (Ps. 42:2), het uitstorten van de ziel voor Hem, het zuchten en steunen om een woord van Zijn genade, een blik van Zijn oog, een glimlach van Zijn aangezicht, die zoete uitwisseling en hemelse omgang met Hem aan de genadetroon, die kenmerkend is voor de innerlijke voorbede van de Geest – dit alles kan niet worden nagemaakt. Zo’n nauw, innig, innerlijk en bevindelijk werk ligt buiten het bereik en buiten de ervaring van de meest begaafde belijder. Maar op dit pad leidt de Heilige Geest de levende kinderen van God, en terwijl zij het onder Zijn onderwijs en zalving gaan, ervaren zij de zoetheid en zaligheid ervan.
Lezen: Lukas 12:22-40
Aan de lezer…
Kent u dat? Het gebed wordt een gewoonte, een vaste vorm, woorden die u zonder hart uitspreekt. Dan is het goed dat u dat eerlijk erkent. Want zulk gebed kan bestaan zonder de adem van de Heilige Geest, en het houdt het leven van God in de ziel niet gezond en krachtig. Uw lendenen omgord en de kaarsen brandende houden, dat kan alleen door bijzondere genade.
Maar kent u ook iets van dat verborgen opheffen van het hart tot de Heere? Van zuchten en steunen om een woord van Zijn genade, een blik van Zijn oog? Van schreeuwen zoals een hert naar de waterstromen schreeuwt? Dat kan geen mens namaken; dat is het werk van de Geest in het hart. Wees dan niet bedroefd dat uw gebeden zo arm lijken. Eén zucht die Hij wekt, is meer dan vele welgevormde woorden, en langs dit pad leidt Hij Zijn kinderen tot de zoetheid van Zijn omgang.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Let your loins be girded about, and your lights burning.
Luke 12:35
Our Lord tells us what is the posture of His children, the only safe and happy posture: “Let your loins be girded about, and your lights burning; and ye yourselves like unto men that wait for their lord, when he will return from the wedding; that when he cometh and knocketh, they may open unto him immediately” (verses 35, 36). But though this posture can only be obtained and maintained by special grace, yet the Lord blesses the means which He Himself has appointed and given to us. And it is certainly so that without the use of these means the life of God cannot be kept healthy and vigorous.
Let us look at them. A spirit of prayer is surely one of the most gracious means which the Lord uses to maintain the divine life in the soul. A spirit of prayer is something very different from prayer out of habit, a set form of prayer, or even the gift of prayer. These are but fleshly imitations of the interceding breath of the Holy Spirit in the hearts of God’s saints, and therefore they can exist without His breath.
But the secret lifting up of the heart to the Lord, the crying after Him as the hart panteth after the water brooks (Ps. 42:1), the pouring out of the soul before Him, the sighing and groaning for a word of His grace, a look of His eye, a smile of His countenance, that sweet interchange and heavenly communion with Him at the throne of grace which marks the inward intercession of the Spirit—all this cannot be counterfeited. Such a close, intimate, inward and experimental work lies beyond the reach and beyond the experience of the most gifted professor. But in this path the Holy Spirit leads the living children of God, and as they walk in it under His teaching and anointing, they experience its sweetness and blessedness.
Reading: Luke 12:22-40
To the reader…
Do you know this? Prayer becomes a habit, a set form, words you utter without your heart. Then it is good for you to own it honestly. For such prayer can exist without the breath of the Holy Spirit, and it does not keep the life of God in the soul healthy and vigorous. To keep your loins girded and your lights burning can only be done by special grace.
But do you also know something of that secret lifting up of the heart to the Lord? Of sighing and groaning for a word of His grace, a look of His eye? Of crying as the hart pants after the water brooks? No man can counterfeit that; it is the work of the Spirit in the heart. So do not be grieved that your prayers seem so poor. One sigh that He raises is more than many well-formed words, and along this path He leads His children into the sweetness of communion with Him.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Estén ceñidos vuestros lomos, y vuestras antorchas encendidas.
Lucas 12:35
Nuestro Señor nos dice cuál es la postura de Sus hijos, la única postura segura y feliz: “Estén ceñidos vuestros lomos, y vuestras antorchas encendidas; y vosotros semejantes a hombres que esperan cuando su señor ha de volver de las bodas; para que cuando viniere, y llamare, luego le abran” (versículos 35, 36). Pero aunque esta postura solo puede obtenerse y mantenerse por una gracia especial, el Señor bendice sin embargo los medios que Él mismo ha establecido y nos ha dado. Y ciertamente es así que sin el uso de estos medios la vida de Dios no puede mantenerse sana y vigorosa.
Considerémoslos. Un espíritu de oración es sin duda uno de los medios más llenos de gracia que el Señor usa para mantener la vida divina en el alma. Un espíritu de oración es algo muy distinto de la oración por costumbre, de una forma fija de oración, o aun del don de la oración. Estas no son sino imitaciones carnales del aliento intercesor del Espíritu Santo en los corazones de los santos de Dios, y por eso pueden existir sin Su aliento.
Pero el secreto elevar del corazón al Señor, el clamar por Él como el ciervo brama por las corrientes de las aguas (Sal. 42:1), el derramar del alma delante de Él, el suspirar y gemir por una palabra de Su gracia, una mirada de Sus ojos, una sonrisa de Su rostro, ese dulce intercambio y celestial comunión con Él ante el trono de la gracia que caracteriza la intercesión interior del Espíritu: todo esto no puede falsificarse. Una obra tan íntima, tan personal, interior y experimental está fuera del alcance y fuera de la experiencia del profesante más dotado. Pero por esta senda conduce el Espíritu Santo a los hijos vivientes de Dios, y al andar en ella bajo Su enseñanza y unción, experimentan su dulzura y bienaventuranza.
Lectura: Lucas 12:22-40
Al lector…
¿Conoce usted esto? La oración se vuelve una costumbre, una forma fija, palabras que pronuncia sin su corazón. Entonces es bueno que lo reconozca con sinceridad. Porque tal oración puede existir sin el aliento del Espíritu Santo, y no mantiene sana y vigorosa la vida de Dios en el alma. Tener los lomos ceñidos y las antorchas encendidas solo puede lograrse por una gracia especial.
Pero ¿conoce usted también algo de ese secreto elevar del corazón al Señor? ¿Del suspirar y gemir por una palabra de Su gracia, una mirada de Sus ojos? ¿Del clamar como el ciervo brama por las corrientes de las aguas? Nadie puede falsificar eso; es la obra del Espíritu en el corazón. Así que no se entristezca porque sus oraciones parezcan tan pobres. Un solo suspiro que Él suscita vale más que muchas palabras bien formadas, y por esta senda conduce Él a Sus hijos a la dulzura de la comunión con Él.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl
Blader door alle dagen van dit Bijbels Dagboek
Steun dit werk