365 Dagen Met Philpot

Dewijl wij dan een grote Hogepriester hebben, Die door de hemelen doorgegaan is, namelijk Jezus, de Zoon van God, zo laat ons deze belijdenis vasthouden.
Hebreeën 4:14

Maar tussen de hogepriester onder de wet en de „Hogepriester over het huis Gods” bestaan er naast punten van overeenkomst ook punten van verschil. De hogepriester onder de wet was slechts een mens, en de „Hogepriester over het huis Gods” is God-mens, „Immanuël, God met ons”, de eeuwige „Zoon van de Vader, in Waarheid en Liefde”, Die onze natuur heeft verenigd met Zijn eigen goddelijke en heerlijke Persoon. De hogepriester onder de wet stierf in de loop der jaren en werd opgevolgd door een hogepriester even sterfelijk als hijzelf (zie Hebr. 7:23), maar de Hogepriester hierboven leeft voor eeuwig om „voor ons te bidden”.

De hogepriester onder de wet kan iemand zijn (en de apostel lijkt hierop te zinspelen) die geen medelijden met of medegevoel had met de onvolkomenheden en zonden van degenen voor wie hij offerde; hij zou kunnen zijn als een priester die een en al heiligheid lijkt, maar geen teder hart heeft om mededogen te hebben met afvalligen en degenen die zijn afgedwaald. De „Hogepriester over het huis Gods” echter, zegt de apostel hierover, is iemand die „medelijden kan hebben met onze zwakheden”. De hogepriester onder de wet kan wel of niet worden verzocht; hij kan wel of niet iemand zijn die de kwelling van zijn eigen hart kent en de werkingen van zijn gevallen aard, en daarom wellicht niet „in alle dingen verzocht” is geweest gelijk als degenen voor wie hij een offer aanbiedt.

De „Hogepriester over het huis Gods” is „in alle dingen, gelijk als wij, verzocht geweest”, en kan daarom medelijden opbrengen voor de verzochten. De hogepriester onder de wet was een zondaar; de „Hogepriester over het huis Gods” is smetteloos, zonder zonde, „heilig, onnozel, onbesmet, afgescheiden van de zondaren, en hoger dan de hemelen geworden”.

Lezen: Hebreeën 9:1-15

Dewijl wij dan een grote Hogepriester hebben, Die door de hemelen doorgegaan is, namelijk Jezus, de Zoon van God, zo laat ons deze belijdenis vasthouden.
Hebreeën 4:14

Maar tussen de hogepriester onder de wet en de „Hogepriester over het huis Gods” zijn er naast punten van overeenkomst ook punten van verschil. De hogepriester onder de wet was slechts een mens, maar de „Hogepriester over het huis Gods” is God-mens, „Immanuël, God met ons”, de eeuwige „Zoon van de Vader, in Waarheid en Liefde”, Die onze natuur heeft verenigd met Zijn eigen goddelijke en heerlijke Persoon. De hogepriester onder de wet stierf na verloop van jaren en werd opgevolgd door een hogepriester die even sterfelijk was als hijzelf (zie Hebr. 7:23), maar de Hogepriester hierboven leeft voor eeuwig om „voor ons te bidden”.

De hogepriester onder de wet kon iemand zijn (en de apostel lijkt hierop te zinspelen) die geen medelijden of medegevoel had met de gebreken en zonden van hen voor wie hij offerde. Hij kon zijn als een priester die een en al heiligheid lijkt, maar geen teder hart heeft om mededogen te hebben met afvalligen en met hen die zijn afgedwaald. Over de „Hogepriester over het huis Gods” zegt de apostel echter dat Hij „medelijden kan hebben met onze zwakheden”. De hogepriester onder de wet kon al dan niet verzocht worden. Hij kon al dan niet iemand zijn die de kwelling van zijn eigen hart en de werkingen van zijn gevallen natuur kende, en daarom was hij misschien niet „in alle dingen verzocht” zoals zij voor wie hij een offer bracht.

De „Hogepriester over het huis Gods” is „in alle dingen, gelijk als wij, verzocht geweest”, en kan daarom medelijden hebben met wie verzocht worden. De hogepriester onder de wet was een zondaar; de „Hogepriester over het huis Gods” is smetteloos, zonder zonde, „heilig, onnozel, onbesmet, afgescheiden van de zondaren, en hoger dan de hemelen geworden”.

Lezen: Hebreeën 9:1-15

Seeing then that we have a great High Priest, that is passed into the heavens, Jesus the Son of God, let us hold fast our profession.
Hebrews 4:14

But between the high priest under the law and the “High Priest over the house of God” there are, besides points of resemblance, also points of difference. The high priest under the law was but a man, but the “High Priest over the house of God” is the God-man, “Immanuel, God with us,” the eternal “Son of the Father, in truth and love,” Who has united our nature to His own divine and glorious Person. The high priest under the law died after a course of years and was succeeded by a high priest as mortal as himself (see Heb. 7:23), but the High Priest above lives for ever to “make intercession for us.”

The high priest under the law might be one (and the apostle seems to allude to this) who had no pity or compassion for the infirmities and sins of those for whom he offered. He might be like a priest who seems all holiness, but has no tender heart to have compassion on backsliders and on those who have gone astray. Of the “High Priest over the house of God,” however, the apostle says that He “can be touched with the feeling of our infirmities.” The high priest under the law might or might not be tempted. He might or might not be one who knew the plague of his own heart and the workings of his fallen nature, and therefore he was perhaps not “in all points tempted” like those for whom he brought an offering.

The “High Priest over the house of God” was “in all points tempted like as we are,” and therefore can have compassion on those who are tempted. The high priest under the law was a sinner; the “High Priest over the house of God” is spotless, without sin, “holy, harmless, undefiled, separate from sinners, and made higher than the heavens.”

Reading: Hebrews 9:1-15

Por tanto, teniendo un gran Pontífice, que penetró los cielos, Jesús el Hijo de Dios, retengamos nuestra profesión.
Hebreos 4:14

Pero entre el sumo sacerdote bajo la ley y el “Sumo Sacerdote sobre la casa de Dios” hay, además de puntos de semejanza, también puntos de diferencia. El sumo sacerdote bajo la ley no era más que un hombre, pero el “Sumo Sacerdote sobre la casa de Dios” es el Dios-Hombre, “Emmanuel, Dios con nosotros”, el eterno “Hijo del Padre, en verdad y en amor”, que ha unido nuestra naturaleza a Su propia Persona divina y gloriosa. El sumo sacerdote bajo la ley moría después de cierto número de años y le sucedía otro sumo sacerdote tan mortal como él (véase Heb. 7:23), pero el Sumo Sacerdote de arriba vive para siempre para “interceder por nosotros”.

El sumo sacerdote bajo la ley podía ser uno (y el apóstol parece aludir a ello) que no tuviera piedad ni compasión de las flaquezas y pecados de aquellos por quienes ofrecía. Podía ser como un sacerdote que parece todo santidad, pero no tiene un corazón tierno para compadecerse de los descarriados y de los que se han extraviado. Del “Sumo Sacerdote sobre la casa de Dios”, en cambio, dice el apóstol que Él “se puede compadecer de nuestras flaquezas”. El sumo sacerdote bajo la ley podía ser tentado o no serlo. Podía ser o no ser uno que conociera la plaga de su propio corazón y las obras de su naturaleza caída, y por eso quizá no era “tentado en todo” como aquellos por quienes presentaba una ofrenda.

El “Sumo Sacerdote sobre la casa de Dios” fue “tentado en todo según nuestra semejanza”, y por eso puede compadecerse de los que son tentados. El sumo sacerdote bajo la ley era un pecador; el “Sumo Sacerdote sobre la casa de Dios” es sin mancha, sin pecado, “santo, inocente, limpio, apartado de los pecadores, y hecho más sublime que los cielos”.

Lectura: Hebreos 9:1-15