Onze Heere Jezus Christus, Die Zichzelf gegeven heeft voor onze zonden, opdat Hij ons trekken zou uit deze tegenwoordige boze wereld, naar de wil van onze God en Vader; Dewelke zij de heerlijkheid in alle eeuwigheid. Amen.
Galaten 1:3-5
Is Jezus Christus niet alle eer waardig? O, wat een heerlijk plan om de schuldige mens te redden zoals dat in de hemel werd bedacht en op aarde tot stand werd gebracht! O, wat een heerlijk plan van oneindige wijsheid om alle schijnbaar tegenstrijdige volmaaktheden van God bijeen te brengen in de redding van zulke ellendige, verdwaalde zondaars! O, heerlijke mogelijkheid, dat genade en waarheid elkaar ontmoeten in een lijdende Immanuël, dat vrede en gerechtigheid elkaar kussen boven het kruis op Golgotha; dat God rechtvaardig is en nochtans de mens van schuld vrijspreekt die in Jezus gelooft; en dit alles opdat de genade mag regeren door middel van rechtvaardigheid tot het eeuwige leven door Christus Jezus onze Heere; dat de zonde wordt vergeven en de zondaar vrijuit mag gaan, en dat nochtans Gods rechtvaardigheid niet wordt bezoedeld, maar eerder met dubbele luister voorwaarts straalt.
Is de Drie-enige HEERE alle eer dan niet waard die menigten geredde zondaren Zijn heilige Naam kunnen verlenen? Kan dat hart ooit Zijn genade hebben gesmaakt – kan die ziel ooit Zijn heerlijkheid hebben gezien – die met deze zegepralende toon niet instemt en, terwijl hij Hem de eer die Zijn Naam toekomt ontzegt, zegt: „Ere zij mijzelf; ere zij mijn eigen wijsheid, mijn eigen gerechtigheid en mijn eigen inspanningen”? Is dat een toon die in de hemel gehoord zal worden? Zal zelfgenoegzaamheid ooit haar dissonanten in het hemelse koor laten klinken?
Nee; zoals in de tempel: „Het geschiedde dan, als zij eenpariglijk trompetten en zongen, om een eenparige stem te laten horen, prijzende en lovende de Heere” (2 Kron. 5:13), zo zal het in de heilige voorhoven zijn als verloste zielen zich rond de troon verzamelen en uitroepen: „Ere, ere, ere, in alle eeuwigheid, zij de Vader, de Zoon en de Heilige Geest”; en de hemelgewelven zullen weerklinken met de overal gehoorde roep „Amen”.
Lezen: Openbaring 5
Aan de lezer…
Hier wordt u gevraagd wie de eer krijgt in uw hart. Het is zo gemakkelijk om in stilte iets voor onszelf te houden: een stukje eigen wijsheid, eigen gerechtigheid, eigen inspanning. Maar zou die toon in de hemel gehoord worden? Zou zelfgenoegzaamheid haar valse klanken in het hemelse koor laten horen? Nee, daar zal alleen de lof klinken van Hem Die zondaren redde.
En is Hij die lof niet waard? Bij het kruis op Golgotha hebben genade en waarheid elkaar ontmoet en hebben vrede en gerechtigheid elkaar gekust. Daar is God rechtvaardig gebleven en spreekt Hij toch de zondaar vrij die in Jezus gelooft. Kunt u daarbij stilstaan zonder dat uw hart begint te zingen? Leg dan vandaag uw eigen eer af, en stem in met de verlosten rondom de troon: „Ere zij de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.” Op zulk een lofzang zegt de hemel „Amen”.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Onze Heere Jezus Christus, Die Zichzelf gegeven heeft voor onze zonden, opdat Hij ons trekken zou uit deze tegenwoordige boze wereld, naar de wil van onze God en Vader; Dewelke zij de heerlijkheid in alle eeuwigheid. Amen.
Galaten 1:3-5
Is Jezus Christus niet alle eer waardig? O, wat een heerlijk plan om de schuldige mens te redden, in de hemel bedacht en op aarde volbracht! O, wat een heerlijk plan van oneindige wijsheid, waarin alle schijnbaar tegenstrijdige deugden van God samenkomen in de redding van zulke ellendige, verdwaalde zondaars! O, heerlijke weg: dat genade en waarheid elkaar ontmoeten in een lijdende Immanuël, en vrede en gerechtigheid elkaar kussen boven het kruis op Golgotha; dat God rechtvaardig is en toch de mens die in Jezus gelooft van schuld vrijspreekt. En dat alles opdat de genade zou heersen door rechtvaardigheid tot het eeuwige leven door Christus Jezus, onze Heere; opdat de zonde vergeven wordt en de zondaar vrijuit gaat, en Gods gerechtigheid toch niet bezoedeld wordt, maar veeleer met dubbele luister naar voren straalt.
Is de Drie-enige HEERE dan niet alle eer waard die menigten verloste zondaren aan Zijn heilige Naam kunnen geven? Kan het hart ooit Zijn genade geproefd hebben, kan de ziel ooit Zijn heerlijkheid gezien hebben, die niet instemt met deze triomfantelijke toon, maar Hem de eer van Zijn Naam ontzegt en zegt: „Ere zij mijzelf; ere zij mijn eigen wijsheid, mijn eigen gerechtigheid en mijn eigen inspanningen”? Is dat een toon die in de hemel gehoord zal worden? Zal zelfgenoegzaamheid ooit haar valse klanken laten horen in het hemelse koor?
Nee. Zoals het in de tempel was: „Het geschiedde dan, als zij eenpariglijk trompetten en zongen, om een eenparige stem te laten horen, prijzende en lovende de Heere” (2 Kron. 5:13), zo zal het zijn in de heilige voorhoven, wanneer verloste zielen zich rondom de troon verzamelen en uitroepen: „Ere, ere, ere, in alle eeuwigheid, zij de Vader, de Zoon en de Heilige Geest”; en de hemelgewelven zullen weerklinken van het alom gehoorde „Amen”.
Lezen: Openbaring 5
Aan de lezer…
Hier wordt u gevraagd wie de eer krijgt in uw hart. Het is zo gemakkelijk om in stilte iets voor onszelf te houden: een stukje eigen wijsheid, eigen gerechtigheid, eigen inspanning. Maar zou die toon in de hemel gehoord worden? Zou zelfgenoegzaamheid haar valse klanken in het hemelse koor laten horen? Nee, daar zal alleen de lof klinken van Hem Die zondaren redde.
En is Hij die lof niet waard? Bij het kruis op Golgotha hebben genade en waarheid elkaar ontmoet en hebben vrede en gerechtigheid elkaar gekust. Daar is God rechtvaardig gebleven en spreekt Hij toch de zondaar vrij die in Jezus gelooft. Kunt u daarbij stilstaan zonder dat uw hart begint te zingen? Leg dan vandaag uw eigen eer af, en stem in met de verlosten rondom de troon: „Ere zij de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.” Op zo’n lofzang zegt de hemel „Amen”.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Our Lord Jesus Christ, Who gave Himself for our sins, that He might deliver us from this present evil world, according to the will of God and our Father: to Whom be glory for ever and ever. Amen.
Galatians 1:3-5
Is not Jesus Christ worthy of all glory? Oh, what a glorious plan for saving guilty man, devised in heaven and accomplished on earth! Oh, what a glorious plan of infinite wisdom, in which all the seemingly conflicting attributes of God meet together in the salvation of such wretched, wandering sinners! Oh, glorious way: that mercy and truth meet together in a suffering Immanuel, and peace and righteousness kiss each other over the cross on Calvary; that God is just and yet the justifier of him who believes in Jesus.
And all this that grace might reign through righteousness unto eternal life by Jesus Christ our Lord; that sin may be pardoned and the sinner go free, and yet God’s justice not be tarnished, but rather shine forth with double lustre.
Is not the Triune JEHOVAH, then, worthy of all the glory that multitudes of redeemed sinners can give to His holy Name? Can the heart ever have tasted His grace, can the soul ever have seen His glory, that does not join in this triumphant strain, but denies Him the glory of His Name and says: “Glory be to myself; glory be to my own wisdom, my own righteousness and my own exertions”? Is that a note that will be heard in heaven? Will self-sufficiency ever sound its false notes in the heavenly choir?
No. As it was in the temple: “It came even to pass, as the trumpeters and singers were as one, to make one sound to be heard in praising and thanking the Lord” (2 Chron. 5:13), so it will be in the holy courts, when redeemed souls gather round the throne and cry out: “Glory, glory, glory, for ever and ever, to the Father, the Son and the Holy Ghost”; and the arches of heaven will ring with the universal “Amen.”
Reading: Revelation 5
To the reader…
Here you are asked who receives the glory in your heart. It is so easy to keep something back quietly for ourselves: a little of our own wisdom, our own righteousness, our own exertion. But would that note be heard in heaven? Would self-sufficiency sound its false notes in the heavenly choir? No, there only the praise of Him Who saved sinners will be heard.
And is He not worthy of that praise? At the cross on Calvary mercy and truth met together and peace and righteousness kissed each other. There God remained just and yet justifies the sinner who believes in Jesus. Can you dwell on that without your heart beginning to sing? Then lay aside your own glory today, and join with the redeemed around the throne: “Glory be to the Father, the Son and the Holy Ghost.” To such a song of praise heaven says “Amen.”
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Nuestro Señor Jesucristo, el Cual se dio a Sí mismo por nuestros pecados para librarnos de este presente siglo malo, conforme a la voluntad de Dios y Padre nuestro; al Cual sea la gloria por siglos de siglos. Amén.
Gálatas 1:3-5
¿No es Jesucristo digno de toda gloria? ¡Oh, qué plan tan glorioso para salvar al hombre culpable, ideado en el cielo y realizado en la tierra! ¡Oh, qué plan tan glorioso de infinita sabiduría, en el que todos los atributos de Dios, en apariencia opuestos, se encuentran en la salvación de pecadores tan miserables y extraviados! ¡Oh, camino glorioso: que la misericordia y la verdad se encuentren en un Emanuel que padece, y que la justicia y la paz se besen sobre la cruz del Calvario; que Dios sea justo, y el que justifica al que es de la fe de Jesús!
Y todo esto para que la gracia reine por la justicia para vida eterna por Jesucristo Señor nuestro; para que el pecado sea perdonado y el pecador quede libre, y sin embargo la justicia de Dios no quede empañada, sino que más bien resplandezca con doble brillo.
¿No es, pues, el Trino JEHOVÁ digno de toda la gloria que multitudes de pecadores redimidos puedan dar a Su santo Nombre? ¿Puede el corazón haber gustado jamás Su gracia, puede el alma haber visto jamás Su gloria, y no unirse a este canto triunfal, sino negarle la gloria de Su Nombre y decir: “Gloria a mí mismo; gloria a mi propia sabiduría, a mi propia justicia y a mis propios esfuerzos”? ¿Es esa una nota que se oirá en el cielo? ¿Hará sonar jamás la suficiencia propia sus notas falsas en el coro celestial?
No. Como fue en el templo: “Sonaban, pues, las trompetas, y cantaban con la voz todos a una, para alabar y confesar a Jehová” (2 Crón. 5:13), así será en los atrios santos, cuando las almas redimidas se reúnan alrededor del trono y clamen: “Gloria, gloria, gloria, por siglos de siglos, al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo”; y las bóvedas del cielo resonarán con el “Amén” universal.
Lectura: Apocalipsis 5
Al lector…
Aquí se le pregunta quién recibe la gloria en su corazón. Es tan fácil guardarnos algo en silencio para nosotros mismos: un poco de nuestra propia sabiduría, de nuestra propia justicia, de nuestro propio esfuerzo. Pero ¿se oiría esa nota en el cielo? ¿Haría sonar la suficiencia propia sus notas falsas en el coro celestial? No; allí solo se oirá la alabanza de Aquel que salvó a pecadores.
¿Y no es Él digno de esa alabanza? En la cruz del Calvario la misericordia y la verdad se encontraron, y la justicia y la paz se besaron. Allí Dios permaneció justo y, sin embargo, justifica al pecador que cree en Jesús. ¿Puede usted detenerse en ello sin que su corazón empiece a cantar? Deje hoy, pues, a un lado su propia gloria, y únase a los redimidos alrededor del trono: “Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo”. A tal canto de alabanza el cielo dice “Amén”.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl