23 juni

De rechtvaardige zal uit het geloof leven.
Romeinen 1:17

Een leven des geloofs in Christus is even noodzakelijk voor ons tegenwoordig behoud als Zijn dood aan het kruis voor ons vroeger en tegenwoordig behoud. Indien gij ziet wat gij zijt als een verloren zondaar, ziet gij u omringd van vijanden, verzoekingen, zonden en strikken, en gij gevoelt u geheel zonder verdediging, zo zwak als water, zonder enige kracht om die allen te weerstaan. Neergedrukt door de last van ongeloof, ziet ge een berg van moeilijkheden voor uw ogen, somtijds in de voorzienigheid, somtijds in de genade. Gij bevindt ook dat uw hart een kooi is vol onreine vogels, en dat in u, dat is in uw vlees, geen goed woont; ook hebt gij noch de wil, noch de macht om te strijden of te vluchten.

Hoe zal die berg dan een vlak veld worden? Hoe zult gij de strikken en verzoekingen ontvlieden die op uw weg zijn opgesteld? Hoe zult gij u ontslaan van alle vijanden van buiten, vijanden van binnen, helse vijanden, en eindelijk de poorten des hemels veilig bereiken? Indien gij zegt: „Door de redding die reeds werd volbracht”, zijt gij dan zeker dat die redding u toebehoort? Waar is het bewijs daarvan, zo gij nu geen geloof in Christus hebt? Hoe kan die vroegere redding u voordeel aanbrengen voor tegenwoordige onrust, tenzij er een toepassing van is?

Het is die toepassing en openbaring van behoud welke is: behouden te worden door Zijn leven (Rom. 5:10). Zie hoe zij werkt en welk een gepastheid erin is. Gij zijt geheel zwakheid, en Hij is en heeft alle kracht, die Hij in uw zwakheid volbrengt. Gij zijt gans hulpeloos tegen de zonde, de verzoeking en een heirleger van vijanden. Maar er is hulp bij Christus als Eén Die machtig is; daarom zendt Hij u hulp uit het heiligdom en ondersteunt Hij u uit Sion, opdat deze zonden en vijanden niet de overhand over u krijgen.

O Heer, mijn rotssteen, mijne sterkte,
Gij hebt mij steeds tot heil verstrekt,
en in de strijd, waar ’t elk bemerkte,
mijn hoofd als met een schild bedekt.

Psalm 140:7

De rechtvaardige zal uit het geloof leven.
Romeinen 1:17

Een leven van geloof in Christus is voor onze behoudenis nu even noodzakelijk als Zijn dood aan het kruis voor onze behoudenis toen en nu. Wanneer u ziet wat u bent als een verloren zondaar, ziet u dat u omringd bent door vijanden, verzoekingen, zonden en strikken. U voelt dat u helemaal weerloos bent, zo zwak als water, zonder enige kracht om dat alles te weerstaan. Neergedrukt door de last van het ongeloof ziet u een berg van moeilijkheden voor u, soms in de voorzienigheid, soms in de genade. U ervaart ook dat uw hart een kooi vol onreine vogels is, en dat in u, dat is in uw vlees, geen goed woont. Bovendien hebt u noch de wil, noch de kracht om te strijden of te vluchten.

Hoe zal die berg dan een vlak veld worden? Hoe zult u ontkomen aan de strikken en verzoekingen die op uw weg zijn uitgezet? Hoe zult u zich bevrijden van alle vijanden van buiten, vijanden van binnen en vijanden uit de hel, en ten slotte veilig de poorten van de hemel bereiken? Als u zegt: „Door de redding die reeds werd volbracht”, bent u dan zeker dat die redding u toebehoort? Waar is het bewijs daarvan, als u nu geen geloof in Christus hebt? Hoe kan die vroegere redding u baten bij uw onrust van nu, tenzij zij wordt toegepast?

Het is die toepassing en openbaring van behoud die bedoeld wordt met: behouden worden door Zijn leven (Rom. 5:10). Zie hoe zij werkt en hoe passend zij is. U bent één en al zwakheid, en Hij is en heeft alle kracht, die Hij in uw zwakheid volbrengt. U bent volkomen hulpeloos tegenover de zonde, de verzoeking en een leger van vijanden. Maar bij Christus is hulp, want Hij is een Machtige. Daarom zendt Hij u hulp uit het heiligdom en ondersteunt Hij u uit Sion, zodat deze zonden en vijanden niet de overhand over u krijgen.

O Heer, mijn rotssteen, mijne sterkte,
Gij hebt mij steeds tot heil verstrekt,
en in de strijd, waar ’t elk bemerkte,
mijn hoofd als met een schild bedekt.

Psalm 140:7

The just shall live by faith.
Romans 1:17

A life of faith in Christ is as necessary to our present and experimental salvation, as His death upon the cross was to our past and actual salvation. If you are alive to what you are as a poor fallen sinner, you see yourself surrounded by enemies, temptations, sins, and snares; and you feel yourself utterly defenseless, as weak as water, without any strength to stand against them. Pressed down by the weight of unbelief, you see a mountain of difficulty before your eyes, sometimes in providence and sometimes in grace. You find, also, that your heart is a cage of unclean birds, and that in you, that is, in your flesh, there dwells no good thing; neither will nor power have you in yourself to fight or flee.

How then shall this mountain become a plain? How shall you escape the snares and temptations spread in your path? How shall you get the better of all your enemies, external, internal, infernal, and reach heaven’s gate safe at last? If you say, “By the salvation already accomplished,” are you sure that that salvation belongs to you? Where is the evidence of it, if you have no present faith in Christ? How can that past salvation profit you for present troubles unless there be an application of it? It is this application and manifestation of salvation which is being saved by His life (Rom. 5:10).

See how it works; and what a suitability is in it. You are all weakness, and He is and has all strength, which He makes perfect in your weakness. You are all helplessness against sin, temptation, and a thousand foes. But help is laid upon Christ as one that is mighty; He therefore sends you help from the sanctuary and strengthens you out of Zion (Psalm 20:2), that these sins and enemies may not get the better of you.

Mas el justo vivirá por la fe.
Romanos 1:17

Una vida de fe en Cristo es tan necesaria para nuestra salvación presente y experimental como lo fue Su muerte en la cruz para nuestra salvación pasada y efectiva. Si usted está despierto a lo que es como pobre pecador caído, se ve rodeado de enemigos, tentaciones, pecados y lazos; y se siente del todo indefenso, débil como el agua, sin fuerza alguna para resistirles. Abatido por el peso de la incredulidad, ve delante de sus ojos un monte de dificultades, unas veces en la providencia y otras en la gracia. Halla también que su corazón es una jaula de aves inmundas, y que en usted, es a saber, en su carne, no mora el bien; ni voluntad ni poder tiene en sí mismo para luchar o para huir.

¿Cómo, pues, llegará este monte a ser llanura? ¿Cómo escapará usted de los lazos y tentaciones tendidos en su camino? ¿Cómo vencerá a todos sus enemigos, los de fuera, los de dentro y los del infierno, y llegará al fin a salvo a la puerta del cielo? Si dice: “Por la salvación ya consumada”, ¿está seguro de que esa salvación le pertenece? ¿Dónde está la evidencia de ello, si no tiene fe presente en Cristo? ¿Cómo puede aprovecharle aquella salvación pasada para las angustias presentes, si no hay aplicación de ella? Esta aplicación y manifestación de la salvación es lo que significa ser salvos por Su vida (Romanos 5:10).

Vea cómo obra, y qué conveniencia hay en ello. Usted es todo debilidad, y Él es y tiene toda fuerza, la cual perfecciona en su debilidad. Usted es todo impotencia contra el pecado, la tentación y mil enemigos. Pero el socorro ha sido puesto sobre Cristo como sobre uno que es poderoso; por tanto, Él le envía ayuda desde el santuario y desde Sion le sostiene (Salmo 20:2), para que estos pecados y enemigos no le venzan.