21 de junio

Geloofd zij de God en Vader onzes Heeren Jezus Christus, Die naar Zijn grote barmhartigheid ons heeft wedergeboren, tot een levende hope, door de opstanding van Jezus Christus uit de doden.
1 Petrus 1:3

De opstanding van Jezus Christus was Gods grote getuigschrift der waarheid van Zijn Goddelijke zending en Zijn Zoonschap, want daardoor werd Hij verklaard de Zoon van God te zijn met macht. Zij zette dus een Goddelijk zegel op Zijn offerande. Zijn bloedstorting en Zijn dood bewees, dat God Zijn offerande had aangenomen en de zonde dus voor eeuwig was uitgewist. Bedenk eens welke de vreselijke gevolgen zouden geweest zijn, indien Christus niet uit de doden was opgestaan, of zo wij geen duidelijke bewijzen Zijner opstanding hadden. Er zou, er kan geen vergeving van zonde zijn (1 Kor. 15:17); en zo het geweten ontwaakte tot een gevoel van schuld en veroordeling, schoot er voor haar niets over dan uiterste wanhoop.

Maar nu Christus uit de doden is opgestaan en opgevaren ten hemel, om Hogepriester te zijn over het huis Gods, en de Heilige Geest hiervan getuigt in het Woord en door het Woord tot de ziel, wordt er een poort van heil geopend, zelfs in het dal van Achor. De Heilige Geest, Die niet zou geschonken zijn, zo Christus niet van de doden opgewekt en tot de Vader gegaan was — de Heilige Geest, zeg ik, komt nu en getuigt van Hem tot de ziel. Hij neemt de dingen die de Zijne zijn, openbaart ze aan het hart en wekt het geloof op, om op Hem te zien en in Hem te geloven als de Zone Gods, en dus, naar de mate der openbaring, overvloedig te zijn in de hope, door de kracht des Heiligen Geestes (Rom. 15:13).

Looft, looft met waar’ erkentenis
zijn naam, die hoog verheven is,
dewijl zijn wond’re Majesteit
door aard’ en hemel is verspreid!
Hij wou de hoorn, zo vol vermogen,
de roem van Israël verhogen.
Dat woont bij Hem, ’t heeft zingensstof:
looft God, zingt eeuwig ’s Heeren lof!

Psalm 148:7

Geloofd zij de God en Vader onzes Heeren Jezus Christus, Die naar Zijn grote barmhartigheid ons heeft wedergeboren, tot een levende hope, door de opstanding van Jezus Christus uit de doden.
1 Petrus 1:3

De opstanding van Jezus Christus was Gods grote getuigenis van de waarheid van Zijn goddelijke zending en Zijn Zoonschap, want daardoor werd Hij krachtig verklaard de Zoon van God te zijn. Zo zette zij een goddelijk zegel op Zijn offer. Zijn bloedstorting en Zijn dood bewezen dat God Zijn offer had aangenomen, en dat de zonde dus voor eeuwig was uitgewist. Bedenk eens wat de vreselijke gevolgen geweest zouden zijn als Christus niet uit de doden was opgestaan, of als wij geen duidelijke bewijzen van Zijn opstanding hadden. Dan zou er, ja dan kán er, geen vergeving van zonde zijn (1 Kor. 15:17). En als het geweten ontwaakte tot een besef van schuld en veroordeling, bleef er voor hem niets anders over dan uiterste wanhoop.

Maar nu Christus uit de doden is opgestaan en naar de hemel is opgevaren om Hogepriester te zijn over het huis van God, en de Heilige Geest hiervan getuigt in het Woord en door het Woord aan de ziel, wordt er een deur van hoop geopend, zelfs in het dal van Achor. De Heilige Geest, Die niet geschonken zou zijn als Christus niet uit de doden was opgewekt en naar de Vader was gegaan, die Heilige Geest, zeg ik, komt nu en getuigt van Hem aan de ziel. Hij neemt de dingen die van Christus zijn, openbaart ze aan het hart en wekt het geloof op om op Hem te zien en in Hem te geloven als de Zoon van God. Zo wordt de ziel, naar de mate van de openbaring, overvloedig in de hoop, door de kracht van de Heilige Geest (Rom. 15:13).

Looft, looft met waar’ erkentenis
zijn naam, die hoog verheven is,
dewijl zijn wond’re Majesteit
door aard’ en hemel is verspreid!
Hij wou de hoorn, zo vol vermogen,
de roem van Israël verhogen.
Dat woont bij Hem, ’t heeft zingensstof:
looft God, zingt eeuwig ’s Heeren lof!

Psalm 148:7

Blessed be the God and Father of our Lord Jesus Christ, which according to his abundant mercy hath begotten us again unto a lively hope by the resurrection of Jesus Christ from the dead.
1 Peter 1:3

The resurrection of Jesus Christ was God’s grand attestation to the truth of His divine mission and Sonship, for by it He was “declared to be the Son of God with power.” It therefore set a divine stamp upon His sacrifice, blood shedding, and death; showed God’s acceptance of His offering; and that sin was thus forever put away. Now, just think what would have been the dreadful consequences if Christ had not been raised from the dead, or if we had no infallible proofs (Acts 1:3) of His resurrection. There would have been, there could have been no forgiveness of sin (1 Cor. 15:17); and therefore, when the conscience became awakened to a sense of guilt and condemnation, there could have been nothing before it but black and gloomy despair. But Christ being raised from the dead and having gone up on high to be the High Priest over the house of God, and the Holy Spirit bearing witness of this both in the Word and through the Word to the soul, a door of hope is opened even in the very valley of Achor. The Holy Spirit, Who would not have been given had not Christ risen from the dead and gone to the Father, now comes and testifies of Him to the soul, takes of the things which are His, reveals them to the heart, and raises up faith to look unto and believe in Him as the Son of God, and thus, according to the measure of the revelation, it abounds in hope through the power of the Holy Spirit (Rom. 15:13).

Bendito el Dios y Padre del Señor nuestro Jesucristo, que según Su grande misericordia nos ha regenerado en esperanza viva, por la resurrección de Jesucristo de los muertos.
1 Pedro 1:3

La resurrección de Jesucristo fue el gran testimonio de Dios a la verdad de Su misión divina y de Su condición de Hijo, porque por ella fue “declarado Hijo de Dios con potencia”. Por tanto, puso un sello divino sobre Su sacrificio, Su derramamiento de sangre y Su muerte; mostró que Dios aceptaba Su ofrenda, y que así el pecado quedaba quitado para siempre. Ahora bien, piense usted cuáles habrían sido las terribles consecuencias si Cristo no hubiera resucitado de los muertos, o si no tuviéramos pruebas indubitables (Hechos 1:3) de Su resurrección. No habría habido, no podría haber habido perdón de pecados (1 Corintios 15:17); y por tanto, cuando la conciencia despertara al sentimiento de culpa y condenación, no podría haber tenido delante otra cosa que una desesperación negra y sombría. Pero habiendo resucitado Cristo de los muertos y habiendo subido a lo alto para ser el Sumo Sacerdote sobre la casa de Dios, y dando el Espíritu Santo testimonio de ello, tanto en la Palabra como por medio de la Palabra al alma, se abre una puerta de esperanza aun en el mismo valle de Acor. El Espíritu Santo, que no habría sido dado si Cristo no hubiera resucitado de los muertos y no hubiera ido al Padre, viene ahora y da testimonio de Él al alma, toma de lo Suyo, lo revela al corazón y levanta la fe para mirarle y creer en Él como el Hijo de Dios; y así, conforme a la medida de la revelación, el alma abunda en esperanza por la virtud del Espíritu Santo (Romanos 15:13).