August 19

Genees mij, HEERE, zo zal ik genezen worden; behoud mij, zo zal ik behouden worden, want Gij zijt mijn lof.
Jeremia 17:14

In welk een wanhopige, welk een jammerlijke toestand zouden wij verkeren als er geen geneesmiddel zou zijn voor deze ellende en droefenis, die de aarde heeft ontwricht en als een enorme aardbeving al haar fundamenten aan het wankelen heeft gebracht (Ps. 82:5). Wat zou het een hel zijn als er niets in de wereld was dan zonde en verdriet; als wij slechts voor enkele korte weken, of maanden, of jaren de beker van smart diep moesten leegdrinken, ondergedompeld moesten worden in de vloedgolven van zonde, en weeklagend naar ons graf moesten gaan, om dan onze ogen te openen in oneindige rampzaligheid!

Maar o, zie omhoog, gij weeklagende heiligen, die vaak gebukt gaat onder wereldse zorgen en verdriet, en veel vaker en veel zwaarder onder de diepe verdorvenheden van uw hart; zie omhoog en zie die hemelse lichtstraal die zelfs nu door deze zwarte droefgeestigheid, deze ondoordringbare duisternis, lijkt te schijnen, zoals een zonnestraal soms in een ogenblik het aardoppervlak verlicht. „Door de innerlijke bewegingen der barmhartigheid onzes Gods, met welke ons bezocht heeft de Opgang uit de hoogte; om te verschijnen degenen die gezeten zijn in duisternis en schaduw des doods; om onze voeten te richten op de weg des vredes” (Luk. 1:78, 79).

Kunt u niet als het ware een stem van God horen die tot de schuldige mensenkinderen spreekt, eenzelfde stem als die de herders hoorden toen het hemelse koor zong: „Ere zij God in de hoogste hemelen, en vrede op aarde, in de mensen een welbehagen”? Kunt u niet zien hoe de genade lijkt te verschijnen, als uit het hart van God, door de engelen? Hoe ze als met een engelenstem tot de mensenkinderen spreekt en hun vertelt dat er een balsem is voor al hun smarten, een geneesmiddel voor al hun kwalen? Kunt u niet de hand zien die naar het verzoenende bloed en de rechtvaardigende gehoorzaamheid van de Zoon van God wijst, en zegt: „Dit is het geneesmiddel, het enige middel dat God heeft gegeven voor alle zonde en verdriet die op de wereld zijn”?

Lezen: Jeremia 8:4-22

Genees mij, HEERE, zo zal ik genezen worden; behoud mij, zo zal ik behouden worden, want Gij zijt mijn lof.
Jeremia 17:14

In wat voor wanhopige, wat voor jammerlijke toestand zouden wij verkeren als er geen geneesmiddel was voor deze ellende en droefheid, die de aarde heeft ontwricht en als een geweldige aardbeving al haar fundamenten aan het wankelen heeft gebracht (Ps. 82:5). Wat zou het een hel zijn als er in de wereld niets was dan zonde en verdriet! Als wij alleen maar een paar korte weken, maanden of jaren de beker van smart tot op de bodem moesten leegdrinken, ondergedompeld moesten worden in de vloedgolven van de zonde, en weeklagend naar ons graf moesten gaan, om dan onze ogen te openen in oneindige rampzaligheid!

Maar o, kijk omhoog, u weeklagende heiligen, die vaak gebukt gaat onder wereldse zorgen en verdriet, en veel vaker en veel zwaarder onder de diepe verdorvenheden van uw hart. Kijk omhoog en zie die hemelse lichtstraal die zelfs nu door deze zwarte somberheid, deze ondoordringbare duisternis, lijkt te schijnen, zoals een zonnestraal soms in een ogenblik het aardoppervlak verlicht. „Door de innerlijke bewegingen der barmhartigheid onzes Gods, met welke ons bezocht heeft de Opgang uit de hoogte; om te verschijnen degenen die gezeten zijn in duisternis en schaduw des doods; om onze voeten te richten op de weg des vredes” (Luk. 1:78, 79).

Kunt u niet als het ware een stem van God horen die tot de schuldige mensenkinderen spreekt, dezelfde stem als die de herders hoorden toen het hemelse koor zong: „Ere zij God in de hoogste hemelen, en vrede op aarde, in de mensen een welbehagen”? Kunt u niet zien hoe de genade als het ware uit het hart van God verschijnt, door de engelen? Hoe zij als met een engelenstem tot de mensenkinderen spreekt en hun vertelt dat er een balsem is voor al hun smarten, een geneesmiddel voor al hun kwalen? Kunt u niet de hand zien die wijst naar het verzoenende bloed en de rechtvaardigende gehoorzaamheid van de Zoon van God, en zegt: „Dit is het geneesmiddel, het enige middel dat God heeft gegeven voor alle zonde en verdriet die op de wereld zijn”?

Lezen: Jeremia 8:4-22

Heal me, O LORD, and I shall be healed; save me, and I shall be saved: for Thou art my praise.
Jeremiah 17:14

In what a desperate, what a pitiable state should we be if there were no remedy for this misery and sorrow, which has put the earth out of joint and, like a mighty earthquake, has made all its foundations totter (Ps. 82:5). What a hell it would be if there were nothing in the world but sin and sorrow! If we had only to drain the cup of grief to the very dregs for a few short weeks, months or years, to be plunged in the floods of sin, and to go mourning to our grave, only to open our eyes in endless woe!

But oh, look up, you mourning saints, who often go bowed down under worldly cares and sorrows, and far more often and far more heavily under the deep corruptions of your heart. Look up and see that heavenly ray of light which even now seems to shine through this black gloom, this impenetrable darkness, as a sunbeam sometimes in a moment lights up the face of the earth. “Through the tender mercy of our God; whereby the dayspring from on high hath visited us, to give light to them that sit in darkness and in the shadow of death, to guide our feet into the way of peace” (Luke 1:78, 79).

Can you not hear, as it were, a voice of God speaking to the guilty sons of men, the same voice which the shepherds heard when the heavenly choir sang, “Glory to God in the highest, and on earth peace, good will toward men”? Can you not see how grace comes forth, as it were, from the heart of God, by the angels? How it speaks as with an angel’s voice to the children of men and tells them that there is a balm for all their sorrows, a remedy for all their maladies? Can you not see the hand that points to the atoning blood and the justifying obedience of the Son of God, and says, “This is the remedy, the only remedy that God has given for all the sin and sorrow that are in the world”?

Reading: Jeremiah 8:4-22

Sáname, oh Jehová, y seré sano; sálvame, y seré salvo: porque Tú eres mi alabanza.
Jeremías 17:14

¡En qué estado tan desesperado y tan lastimoso estaríamos si no hubiera remedio para esta miseria y tristeza, que ha descoyuntado la tierra y, como un poderoso terremoto, ha hecho vacilar todos sus cimientos (Sal. 82:5)! ¡Qué infierno sería si no hubiera en el mundo más que pecado y tristeza! ¡Si solo tuviéramos que apurar la copa del dolor hasta las mismas heces durante unas pocas y breves semanas, meses o años, ser sumergidos en las inundaciones del pecado, e ir enlutados a nuestra tumba, solo para abrir nuestros ojos en un ay sin fin!

Pero oh, alcen la vista, santos que lloran, que a menudo andan agobiados bajo cuidados y tristezas del mundo, y mucho más a menudo y mucho más pesadamente bajo las hondas corrupciones de su corazón. Alcen la vista y vean ese rayo de luz celestial que aun ahora parece brillar a través de esta negra lobreguez, de estas tinieblas impenetrables, como a veces un rayo de sol ilumina en un momento la faz de la tierra. “Por las entrañas de misericordia de nuestro Dios, con que nos visitó de lo alto el Oriente, para dar luz a los que habitan en tinieblas y en sombra de muerte; para encaminar nuestros pies por camino de paz” (Luc. 1:78, 79).

¿No oyen, por así decirlo, una voz de Dios que habla a los culpables hijos de los hombres, la misma voz que oyeron los pastores cuando el coro celestial cantó: “Gloria en las alturas a Dios, y en la tierra paz, buena voluntad para con los hombres”? ¿No ven cómo la gracia sale, por así decirlo, del corazón de Dios, por medio de los ángeles? ¿Cómo habla como con voz de ángel a los hijos de los hombres y les dice que hay un bálsamo para todas sus tristezas, un remedio para todos sus males? ¿No ven la mano que señala a la sangre expiatoria y a la obediencia justificadora del Hijo de Dios, y dice: “Este es el remedio, el único remedio que Dios ha dado para todo el pecado y la tristeza que hay en el mundo”?

Lectura: Jeremías 8:4-22