Indien Christus niet opgewekt is, zo is uw geloof tevergeefs, zo zijt gij nog in uw zonden.
1 Korinthe 15:17
Kijkt u eens naar de opmerkelijke situatie dat de apostelen de opstanding van Jezus als het ware tot het fundament van al hun preken en toespraken maakten, want we kunnen ervan verzekerd zijn dat de Heilige Geest de apostelen ertoe inspireerde aldus te prediken. En zie de reden waarom ze deze sterke getuigenis aan het front droegen van het gevecht dat ze in naam van God tegen het koninkrijk van het duister en de dood voerden. De Heere des levens en der heerlijkheid was door de Joodse raad ter dood veroordeeld op beschuldiging van godslastering: ten eerste omdat Hij had gezegd dat „Hij deze tempel, die met handen gemaakt was, zou afbreken, en in drie dagen een andere, zonder handen gemaakt, zou bouwen” (Marc. 14:58), en ten tweede dat Hij in aanwezigheid van de raad had verklaard dat Hij de Christus was, de Zoon van God (Marc. 14:61-64).
Hij stierf derhalve op beschuldiging van godslastering, in pijn en schande, openlijk gekruisigd voor die vermeende misdaad ten overstaan van de duizenden verzamelden die uit alle delen van Jeruzalem waren gekomen om het Pascha te vieren. Welnu, als Christus niet uit de doden was opgestaan, zou die aanklacht zijn bevestigd en zou Hij terecht zijn veroordeeld door de stemmen van vele duizenden, als zijnde rechtvaardig ter dood gebracht. Het was daarom noodzakelijk, niet alleen voor het hele plan van de verlossing, maar voor de waarachtigheid van Jezus Zelf en voor de hele waarheid van het evangelie, dat Hij uit de doden werd verwekt door de kracht van God, als de bezegeling van Zijn opdracht, als de blijvende, onweerlegbare en onschendbare waarheid dat Hij de Messias was, de Zoon van God, zoals Hij beweerde te zijn.
Lezen: 1 Korinthe 15:1-17
Aan de lezer…
Waarop rust uw hoop, lezer, als u aan uw zonden denkt? Dit woord zegt het onomwonden: „Indien Christus niet opgewekt is, zo is uw geloof tevergeefs, zo zijt gij nog in uw zonden.” De Heere werd ter dood veroordeeld als een godslasteraar, omdat Hij verklaarde de Christus te zijn, de Zoon van God. Was Hij in het graf gebleven, dan zou die aanklacht bevestigd zijn, en zou er voor een arme zondaar geen grond onder de voeten overblijven.
Maar God heeft Hem uit de doden opgewekt, als het zegel op Zijn opdracht en als het onweerlegbare bewijs dat Hij is Die Hij zeide te zijn. Daarom hoeft u uw hoop niet op uw gevoelens of op uw voornemens te bouwen. Het fundament ligt buiten u, in een levende Zaligmaker. Twijfelt u aan alles in uzelf, twijfel dan niet aan Hem. Het graf is leeg, en Zijn woord is waarheid.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Indien Christus niet opgewekt is, zo is uw geloof tevergeefs, zo zijt gij nog in uw zonden.
1 Korinthe 15:17
Let eens op het opmerkelijke feit dat de apostelen de opstanding van Jezus als het ware tot het fundament van al hun prediking en toespraken maakten. We kunnen er zeker van zijn dat de Heilige Geest hen ertoe bracht zo te prediken. En zie waarom zij dit krachtige getuigenis vooraan droegen in de strijd die zij in de Naam van God voerden tegen het rijk van de duisternis en de dood. De Heere van het leven en van de heerlijkheid was door de Joodse raad ter dood veroordeeld op beschuldiging van godslastering. Ten eerste omdat Hij had gezegd dat „Hij deze tempel, die met handen gemaakt was, zou afbreken, en in drie dagen een andere, zonder handen gemaakt, zou bouwen” (Marc. 14:58). En ten tweede omdat Hij in het bijzijn van de raad had verklaard dat Hij de Christus was, de Zoon van God (Marc. 14:61-64).
Hij stierf dus op beschuldiging van godslastering, in pijn en schande, en werd voor die vermeende misdaad openlijk gekruisigd ten overstaan van de duizenden die uit alle streken naar Jeruzalem waren gekomen om het Pascha te vieren. Welnu, als Christus niet uit de doden was opgestaan, zou die aanklacht bevestigd zijn. Dan zou Hij terecht zijn veroordeeld door de stemmen van vele duizenden, als iemand die rechtvaardig ter dood was gebracht. Daarom was het noodzakelijk, niet alleen voor het hele plan van de verlossing, maar ook voor de waarachtigheid van Jezus Zelf en voor de hele waarheid van het Evangelie, dat Hij door de kracht van God uit de doden werd opgewekt. Dat was de bezegeling van Zijn zending, het blijvende, onweerlegbare en onaantastbare bewijs dat Hij de Messias was, de Zoon van God, zoals Hij verklaarde te zijn.
Lezen: 1 Korinthe 15:1-17
Aan de lezer…
Waarop rust uw hoop, lezer, als u aan uw zonden denkt? Dit woord zegt het ronduit: „Indien Christus niet opgewekt is, zo is uw geloof tevergeefs, zo zijt gij nog in uw zonden.” De Heere werd ter dood veroordeeld als een godslasteraar, omdat Hij verklaarde de Christus te zijn, de Zoon van God. Was Hij in het graf gebleven, dan zou die aanklacht bevestigd zijn, en zou er voor een arme zondaar geen grond onder de voeten overblijven.
Maar God heeft Hem uit de doden opgewekt, als het zegel op Zijn zending en als het onweerlegbare bewijs dat Hij is Wie Hij zei te zijn. Daarom hoeft u uw hoop niet op uw gevoelens of op uw voornemens te bouwen. Het fundament ligt buiten u, in een levende Zaligmaker. Twijfelt u aan alles in uzelf, twijfel dan niet aan Hem. Het graf is leeg, en Zijn woord is waarheid.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
And if Christ be not raised, your faith is vain; ye are yet in your sins.
1 Corinthians 15:17
Observe the remarkable fact that the apostles made the resurrection of Jesus, as it were, the foundation of all their preaching and addresses. We may be sure that the Holy Ghost led them so to preach. And see why they carried this powerful testimony in the forefront of the battle which they waged in the Name of God against the kingdom of darkness and death. The Lord of life and glory had been condemned to death by the Jewish council on a charge of blasphemy. First, because He had said, “I will destroy this temple that is made with hands, and within three days I will build another made without hands” (Mark 14:58). And secondly, because He had declared in the presence of the council that He was the Christ, the Son of God (Mark 14:61-64).
He died, then, under a charge of blasphemy, in pain and shame, and for that supposed crime was openly crucified before the thousands who had come up to Jerusalem from every quarter to keep the Passover. Now, if Christ had not risen from the dead, that charge would have been confirmed. Then He would have been rightly condemned by the voices of many thousands, as one justly put to death. Therefore it was necessary, not only for the whole plan of salvation, but also for the truthfulness of Jesus Himself and for the whole truth of the gospel, that He should be raised from the dead by the power of God. That was the seal of His mission, the abiding, unanswerable and unassailable proof that He was the Messiah, the Son of God, as He declared Himself to be.
Reading: 1 Corinthians 15:1-17
To the reader…
On what does your hope rest, dear reader, when you think of your sins? This word says it plainly: “If Christ be not raised, your faith is vain; ye are yet in your sins.” The Lord was condemned to death as a blasphemer, because He declared Himself to be the Christ, the Son of God. Had He remained in the grave, that charge would have been confirmed, and no ground would have been left beneath the feet of a poor sinner.
But God has raised Him from the dead, as the seal upon His mission and as the unanswerable proof that He is Who He said He was. Therefore you need not build your hope on your feelings or on your resolutions. The foundation lies outside you, in a living Saviour. If you doubt everything in yourself, do not doubt Him. The tomb is empty, and His Word is truth.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Y si Cristo no resucitó, vuestra fe es vana; aún estáis en vuestros pecados.
1 Corintios 15:17
Observe el hecho notable de que los apóstoles hicieron de la resurrección de Jesús, por así decirlo, el fundamento de toda su predicación y de todos sus discursos. Podemos estar seguros de que el Espíritu Santo los guió a predicar así. Y vea por qué llevaron este poderoso testimonio a la primera línea de la batalla que libraban en el Nombre de Dios contra el reino de las tinieblas y de la muerte. El Señor de la vida y de la gloria había sido condenado a muerte por el concilio judío bajo la acusación de blasfemia. Primero, porque había dicho: “Yo derribaré este templo que es hecho de mano, y en tres días edificaré otro hecho sin mano” (Marcos 14:58). Y en segundo lugar, porque había declarado en presencia del concilio que Él era el Cristo, el Hijo de Dios (Marcos 14:61-64).
Murió, pues, bajo una acusación de blasfemia, en dolor y vergüenza, y por ese supuesto crimen fue crucificado públicamente ante los miles que habían subido a Jerusalén de todas partes para celebrar la Pascua. Ahora bien, si Cristo no hubiera resucitado de los muertos, esa acusación habría quedado confirmada. Entonces habría sido condenado con razón por las voces de muchos miles, como uno muerto justamente. Por eso era necesario, no solo para todo el plan de salvación, sino también para la veracidad de Jesús mismo y para toda la verdad del evangelio, que fuera resucitado de los muertos por el poder de Dios. Ese fue el sello de Su misión, la prueba permanente, irrefutable e inatacable de que Él era el Mesías, el Hijo de Dios, como Él mismo declaró ser.
Lectura: 1 Corintios 15:1-17
Al lector…
¿En qué descansa su esperanza, querido lector, cuando piensa en sus pecados? Esta palabra lo dice claramente: “Si Cristo no resucitó, vuestra fe es vana; aún estáis en vuestros pecados”. El Señor fue condenado a muerte como blasfemo, porque declaró ser el Cristo, el Hijo de Dios. Si hubiera permanecido en el sepulcro, esa acusación habría quedado confirmada, y no habría quedado ningún fundamento bajo los pies de un pobre pecador.
Pero Dios le ha resucitado de los muertos, como sello de Su misión y como prueba irrefutable de que Él es Quien dijo ser. Por eso no necesita edificar su esperanza sobre sus sentimientos ni sobre sus propósitos. El fundamento está fuera de usted, en un Salvador vivo. Si duda de todo en usted mismo, no dude de Él. El sepulcro está vacío, y Su Palabra es verdad.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl