En dit woord: Nog eenmaal, wijst aan de verandering der beweeglijke dingen, als welke gemaakt waren, opdat blijven zouden de dingen, die niet beweeglijk zijn. Daarom, alzo wij een onbeweeglijk koninkrijk ontvangen, laat ons de genade vasthouden, door dewelke wij welbehaaglijk Gode mogen dienen, met eerbied en godvruchtigheid.
Hebreeën 12:27,28
Gods kinderen zijn erfgenamen van God, en mede-erfgenamen met Christus. Maar ofschoon ze erfgenaam zijn, worden ze vaak buiten het koninkrijk gehouden door hun ongelovige vrees. Ze kunnen zich niet verheffen tot de waardigheid en het voorrecht koningen en priesters voor God te zijn. Maar een boodschap van de Heere dringt in hun hart door. De Heere Jezus wordt op een of andere wijze onthuld en geopenbaard. Hij wordt in de ziel aangenomen als de Christus Gods. Door Hem te ontvangen, ontvangt men het koninkrijk.
Kijk eens naar de verloren zoon. Hij keerde barrevoets en in lompen gehuld naar zijn vaderlijk huis terug. Wat deed zijn vader? Wendde hij het gezicht af, omdat hij terecht verbolgen was over zijn verachtelijke gedrag? Nee: hij viel hem om de hals en kuste hem, en zei tegen de dienaren: „Brengt hier voor het beste kleed, en doet het hem aan, en geeft hem een ring aan zijn hand, en schoenen aan de voeten” (Luk. 15:22).
Maar wat was de verloren zoon in deze hele situatie passief! Het enige dat hij deed, was in ontvangst nemen wat hem werd gegeven. Zijn schouders ontvingen het gewaad; zijn vinger ontving de ring; zijn voeten ontvingen de schoenen; en toen het vetgemeste kalf klaargemaakt was, ontving zijn mond het vlees. Zo ontvangt een kind van God het koninkrijk dat niet kan worden bewogen. Maar hoe? Door het geloof. Geloof omarmt wat God openbaart, grijpt vast wat God toepast, en ontvangt wat God geeft.
Lezen: Lukas 15:11-32
Aan de lezer…
Staat u nog buiten, gehouden door uw ongelovige vrees? Durft u zich niet te verheffen tot het voorrecht dat aan Gods kinderen beloofd is, omdat u uw lompen ziet en uw blote voeten voelt? Zo kwam ook de verloren zoon terug, en de vader wendde het gezicht niet af. Hij viel hem om de hals en kuste hem, eer er een kleed of ring aan te pas kwam.
Zie dan hoe weinig er van u gevraagd wordt: niet dat u iets meebrengt, maar dat u ontvangt. De schouders ontvingen het kleed, de vinger de ring, de voeten de schoenen. Zo wordt ook het onbeweeglijk koninkrijk ontvangen, als de Heere Jezus Zich aan de ziel openbaart en zij Hem aanneemt als de Christus Gods. Het geloof omarmt wat God openbaart en grijpt vast wat Hij toepast. Houd dan die genade vast, arme ziel; wat Hij geeft, kan niet bewogen worden.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
En dit woord: Nog eenmaal, wijst aan de verandering der beweeglijke dingen, als welke gemaakt waren, opdat blijven zouden de dingen, die niet beweeglijk zijn. Daarom, alzo wij een onbeweeglijk koninkrijk ontvangen, laat ons de genade vasthouden, door dewelke wij welbehaaglijk Gode mogen dienen, met eerbied en godvruchtigheid.
Hebreeën 12:27,28
Gods kinderen zijn erfgenamen van God en mede-erfgenamen van Christus. Maar hoewel zij erfgenamen zijn, worden zij vaak door hun ongelovige vrees buiten het koninkrijk gehouden. Zij kunnen zich niet verheffen tot de waardigheid en het voorrecht om koningen en priesters voor God te zijn. Maar dan dringt er een boodschap van de Heere in hun hart door. De Heere Jezus wordt op de een of andere manier ontdekt en geopenbaard. Hij wordt in de ziel aangenomen als de Christus van God. Door Hem te ontvangen, ontvangt men het koninkrijk.
Kijk eens naar de verloren zoon. Hij kwam blootsvoets en in lompen gehuld terug naar het huis van zijn vader. Wat deed zijn vader? Wendde hij zijn gezicht af, omdat hij terecht boos was over zijn verachtelijke gedrag? Nee, hij viel hem om de hals en kuste hem, en zei tegen de dienaren: „Brengt hier voor het beste kleed, en doet het hem aan, en geeft hem een ring aan zijn hand, en schoenen aan de voeten” (Luk. 15:22).
Maar wat was de verloren zoon in dit alles lijdelijk! Het enige wat hij deed, was in ontvangst nemen wat hem gegeven werd. Zijn schouders ontvingen het kleed, zijn vinger ontving de ring, zijn voeten ontvingen de schoenen, en toen het gemeste kalf klaargemaakt was, ontving zijn mond het vlees. Zo ontvangt een kind van God het koninkrijk dat niet bewogen kan worden. Maar hoe? Door het geloof. Het geloof omarmt wat God openbaart, grijpt vast wat God toepast, en ontvangt wat God geeft.
Lezen: Lukas 15:11-32
Aan de lezer…
Staat u nog buiten, vastgehouden door uw ongelovige vrees? Durft u zich niet te verheffen tot het voorrecht dat aan Gods kinderen beloofd is, omdat u uw lompen ziet en uw blote voeten voelt? Zo kwam ook de verloren zoon terug, en de vader wendde zijn gezicht niet af. Hij viel hem om de hals en kuste hem, nog voordat er een kleed of ring aan te pas kwam.
Zie dan hoe weinig er van u gevraagd wordt: niet dat u iets meebrengt, maar dat u ontvangt. De schouders ontvingen het kleed, de vinger de ring, de voeten de schoenen. Zo wordt ook het onbeweeglijk koninkrijk ontvangen, wanneer de Heere Jezus Zich aan de ziel openbaart en zij Hem aanneemt als de Christus van God. Het geloof omarmt wat God openbaart en grijpt vast wat Hij toepast. Houd die genade dan vast, arme ziel; wat Hij geeft, kan niet bewogen worden.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
And this word, Yet once more, signifieth the removing of those things that are shaken, as of things that are made, that those things which cannot be shaken may remain. Wherefore we receiving a kingdom which cannot be moved, let us have grace, whereby we may serve God acceptably with reverence and godly fear.
Hebrews 12:27-28
God’s children are heirs of God and joint-heirs with Christ. But though they are heirs, they are often kept out of the kingdom by their unbelieving fears. They cannot rise up to the dignity and privilege of being kings and priests unto God. But then a message from the Lord comes into their heart. The Lord Jesus is in some way discovered and revealed. He is received into the soul as the Christ of God. In receiving Him, the kingdom is received.
Look at the prodigal son. He came back to his father’s house barefoot and clothed in rags. What did his father do? Did he turn away his face, because he was justly angry at his base conduct? No, he fell on his neck and kissed him, and said to the servants, “Bring forth the best robe, and put it on him; and put a ring on his hand, and shoes on his feet” (Luke 15:22).
But how passive was the prodigal in all this! All he did was to receive what was given him. His shoulders received the robe, his finger received the ring, his feet received the shoes, and when the fatted calf was made ready, his mouth received the meat. So a child of God receives the kingdom which cannot be moved. But how? By faith. Faith embraces what God reveals, lays hold of what God applies, and receives what God gives.
Reading: Luke 15:11-32
To the reader…
Are you still standing outside, held back by your unbelieving fears? Do you dare not rise up to the privilege promised to God’s children, because you see your rags and feel your bare feet? So the prodigal son came back too, and the father did not turn away his face. He fell on his neck and kissed him, before ever a robe or a ring came into it.
See, then, how little is asked of you: not that you bring something, but that you receive. The shoulders received the robe, the finger the ring, the feet the shoes. So too the kingdom which cannot be moved is received, when the Lord Jesus reveals Himself to the soul and it receives Him as the Christ of God. Faith embraces what God reveals and lays hold of what He applies. Hold fast that grace, then, poor soul; what He gives cannot be shaken.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Y esta palabra, Aun una vez, declara la mudanza de las cosas movibles, como de cosas que son hechas, para que queden las cosas que son firmes. Así que, tomando el reino inmóvil, retengamos la gracia por la cual sirvamos a Dios agradándole con temor y reverencia.
Hebreos 12:27-28
Los hijos de Dios son herederos de Dios y coherederos con Cristo. Pero aunque son herederos, a menudo quedan fuera del reino por sus temores incrédulos. No pueden elevarse a la dignidad y al privilegio de ser reyes y sacerdotes para Dios. Pero entonces llega a su corazón un mensaje del Señor. El Señor Jesús es de alguna manera descubierto y revelado. Es recibido en el alma como el Cristo de Dios. Al recibirle a Él, se recibe el reino.
Mire al hijo pródigo. Volvió a la casa de su padre descalzo y vestido de harapos. ¿Qué hizo su padre? ¿Apartó su rostro, porque estaba justamente enojado por su vil conducta? No, se echó sobre su cuello y le besó, y dijo a los siervos: “Sacad el principal vestido, y vestidle; y poned un anillo en su mano, y zapatos en sus pies” (Lucas 15:22).
¡Pero qué pasivo fue el pródigo en todo esto! Todo lo que hizo fue recibir lo que se le dio. Sus hombros recibieron el vestido, su dedo recibió el anillo, sus pies recibieron los zapatos, y cuando el becerro grueso fue preparado, su boca recibió la carne. Así recibe un hijo de Dios el reino inmóvil. Pero ¿cómo? Por la fe. La fe abraza lo que Dios revela, se aferra a lo que Dios aplica y recibe lo que Dios da.
Lectura: Lucas 15:11-32
Al lector…
¿Está usted todavía fuera, retenido por sus temores incrédulos? ¿No se atreve a elevarse al privilegio prometido a los hijos de Dios, porque ve sus harapos y siente sus pies descalzos? Así volvió también el hijo pródigo, y el padre no apartó su rostro. Se echó sobre su cuello y le besó, antes de que hubiera vestido o anillo de por medio.
Vea, pues, cuán poco se le pide: no que traiga algo, sino que reciba. Los hombros recibieron el vestido, el dedo el anillo, los pies los zapatos. Así también se recibe el reino inmóvil, cuando el Señor Jesús se revela al alma y ella le recibe como el Cristo de Dios. La fe abraza lo que Dios revela y se aferra a lo que Él aplica. Retenga, pues, esa gracia, alma pobre; lo que Él da no puede ser movido.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl