Korenaren Uit De Volle Oogst

Mijn duive, zijnde in de kloven der steenrotsen.
Hooglied van Salomo 2:14

Jezus is de Schuilplaats, de enige Schuilplaats tegen de zonde en tegen zichzelf. „Gij zijt mijn Schuilplaats”, zeide David in vroegere dagen. Dit werd aan Mozes in een beeld voorgesteld, toen de Heere hem in een rotskloof plaatste, hetwelk Toplady zo schoon bezongen heeft, om het smachtende verlangen zijner ziel uit te drukken:

„Rots der Eeuwen, voor mij gekloofd,
Laat ik mij in U verbergen!”

Het is op die „Rots der Eeuwen” dat God Zijn gemeente heeft gebouwd. Als een rotssteen is Hij zowel diep als hoog: zó diep, dat Hij de diepte van de val onder Zich heeft; zó hoog, dat Hij Gode gelijk is, zittende aan Zijn rechterhand. Als een rotssteen is Hij breed zowel als lang: breed genoeg om miljoenen levende stenen, op Hem gebouwd, te dragen, en lang genoeg om te reiken van eeuwigheid tot eeuwigheid. Daarom bidt de apostel dat de gemeente te Efeze met al de heiligen mocht begrijpen „welke is de breedte, en lengte, en diepte, en hoogte, en de liefde van Christus kennen, welke alle verstand te boven gaat”.

Gij zijt mij, Heer, ter schuilplaats in gevaren,
Gij zult mij voor benauwdheid trouw bewaren.
G’ omringt me, daar Ge mij in ruimte stelt,
met blij gezang, dat mijn verlossing meldt.
Mijn leer zal u, o mens, naar ’t recht doen hand’len
en wijzen u de weg, die gij zult wand’len.
Ik zal u trouw verzellen met mijn raad,
terwijl mijn oog op u gevestigd staat.

Ps. 32:4

Mijn duive, zijnde in de kloven der steenrotsen.
Hooglied van Salomo 2:14

Jezus is de Schuilplaats, de enige Schuilplaats tegen de zonde en tegen zichzelf. „Gij zijt mijn Schuilplaats”, zei David in vroegere dagen. Dit werd aan Mozes in een beeld voorgesteld toen de Heere hem in een rotskloof zette, wat Toplady zo mooi bezongen heeft om het smachtende verlangen van zijn ziel uit te drukken:

„Rots der Eeuwen, voor mij gekloofd,
Laat ik mij in U verbergen!”

Het is op die „Rots der Eeuwen” dat God Zijn gemeente heeft gebouwd. Als een rots is Hij zowel diep als hoog: zo diep dat Hij de diepte van de val onder Zich heeft; zo hoog dat Hij God gelijk is en aan Zijn rechterhand zit. Als een rots is Hij zowel breed als lang: breed genoeg om miljoenen levende stenen te dragen die op Hem gebouwd zijn, en lang genoeg om te reiken van eeuwigheid tot eeuwigheid. Daarom bidt de apostel dat de gemeente te Efeze met alle heiligen zou mogen begrijpen „welke is de breedte, en lengte, en diepte, en hoogte, en de liefde van Christus kennen, welke alle verstand te boven gaat”.

Gij zijt mij, Heer, ter schuilplaats in gevaren,
Gij zult mij voor benauwdheid trouw bewaren.
G’ omringt me, daar Ge mij in ruimte stelt,
met blij gezang, dat mijn verlossing meldt.
Mijn leer zal u, o mens, naar ’t recht doen hand’len
en wijzen u de weg, die gij zult wand’len.
Ik zal u trouw verzellen met mijn raad,
terwijl mijn oog op u gevestigd staat.

Ps. 32:4

O my dove, that art in the clefts of the rock.
Song of Solomon 2:14

Jesus is the hiding-place, the only hiding-place from sin and self. “You are my hiding-place,” said David of old. This was shown to Moses, in figure, when the Lord put him into the cleft of a rock, which Toplady has so beautifully versified, to paint the longing desires of his soul—

“Rock of Ages, cleft for me,
Let me hide myself in Thee!”

It is on this “Rock of Ages” that God has built His Church. As a rock, He is deep as well as high—so deep as to have under-bottomed the depths of the fall, so high as to be God’s fellow, seated at His right hand. As a rock, also, He is broad as well as long—broad enough to bear millions of living stones built on Him, and long enough to reach from eternity to eternity. The Apostle, therefore, prays that the Church at Ephesus may comprehend with all saints, “what is the breadth and length, and depth and height, and know the love of Christ which passes knowledge.”

Paloma mía, que estás en los agujeros de la peña.
Cantar de los Cantares 2:14

Jesús es el escondedero, el único escondedero del pecado y del yo. “Tú eres mi refugio”, dijo David antiguamente. Esto le fue mostrado a Moisés, en figura, cuando el Señor lo puso en una hendidura de la peña, lo cual Toplady ha puesto en verso tan hermosamente para pintar los anhelos de su alma:

“Roca de los siglos, hendida por mí,
¡déjame esconderme en Ti!”

Sobre esta “Roca de los siglos” ha edificado Dios Su Iglesia. Como roca, Él es tan profundo como alto: tan profundo que está por debajo del fondo de los abismos de la caída, tan alto que es el compañero de Dios, sentado a Su diestra. Como roca, también es tan ancho como largo: lo bastante ancho para sostener millones de piedras vivas edificadas sobre Él, y lo bastante largo para alcanzar de eternidad a eternidad. Por eso el Apóstol ora para que la iglesia de Éfeso pueda comprender con todos los santos “cuál sea la anchura y la longura, y la profundidad y la altura, y conocer el amor de Cristo, que excede a todo conocimiento”.