Maar wij hebben deze schat in aarden vaten, opdat de uitnemendheid der kracht zij van God, en niet uit ons.
2 Korinthe 4:7
Wees niet verwonderd als u voelt dat u in uzelf niets meer bent dan een aarden vat; als u diep en dagelijks voelt aan welk een broos lichaam God licht en leven geschonken heeft. Wees niet verwonderd als uw lemen huis dikwijls waggelt; als ziekte soms uw sterfelijke tabernakel aantast; als in uw vlees niets goeds woont; als uw ziel dikwijls aan het stof kleeft en als u niet in staat bent een zoet gevoel van Gods goedheid en liefde op te merken. Wees niet verwonderd, niet ontsteld over de verdorvenheid van uw bedorven natuur: over de diepte der zonde in uw vleselijk hart; over de verfoeiselen, die loeren en werken in uw bedrieglijk en zeer bedorven hart. Bedenk, dat het de wil van God is, dat u die hemelse schat, die u verrijkt voor de eeuwigheid, dragen moet in een aarden vat.
Wij moeten een dagelijks gevoel van onze lage afkomst in ons omdragen, om de trotsheid voor onze ogen te verbergen. Wij moeten van anderen verfoeid worden, en door niemand zozeer als door onszelf. Wij moeten steeds onze aangeboren zwakheid voelen en ook dat wij zonder Christus niets kunnen doen; dat wij met nederigheid bekleed moeten zijn, en ons de grootste der zondaars voelen, en minder dan de minste aller heiligen. Zo leren wij de hoogte, breedte en diepte kennen van de liefde van Christus, Die Zich zo diep neerboog om ons zo hoog te verheffen.
Zend, Heer, Uw licht en waarheid neder
en breng mij, door die glans geleid,
tot Uw gewijde tente weder.
Dan klimt mijn bange ziel gereder
ten berge van Uw heiligheid,
waar mij Uw gunst verbeidt.
Ps. 43:3
Aan de lezer…
Misschien bent u ontsteld over uzelf: over de zwakheid van uw lichaam, over de verdorvenheid die u in uw hart ontdekt, over een ziel die zo dikwijls aan het stof kleeft. U had gedacht dat genade u sterker en beter zou doen voelen, en in plaats daarvan ziet u steeds meer hoe arm en broos u bent. Wees daarover niet verwonderd. Het is de wil van God dat Zijn hemelse schat gedragen wordt in een aarden vat.
Dat aarden vat is geen bewijs dat de schat er niet in is; het is de plaats die God er Zelf voor gekozen heeft, opdat de uitnemendheid der kracht zou zijn van Hem, en niet uit ons. Hoe kleiner u in uw eigen ogen wordt, hoe meer ruimte er is voor Christus. Zonder Hem kunt u niets doen, maar Hij boog Zich zo diep neer om zulke aarden vaten zo hoog te verheffen. Laat uw armoede u dan niet van Hem wegdrijven, maar juist naar Hem toe.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Maar wij hebben deze schat in aarden vaten, opdat de uitnemendheid der kracht zij van God, en niet uit ons.
2 Korinthe 4:7
Verwonder u er niet over als u voelt dat u in uzelf niets meer bent dan een aarden vat, en als u diep en dagelijks voelt aan wat voor een broos lichaam God licht en leven geschonken heeft. Verwonder u er niet over als uw lemen huis vaak wankelt, als ziekte soms uw sterfelijke tabernakel aantast, als in uw vlees niets goeds woont, als uw ziel vaak aan het stof kleeft en als u niet in staat bent een zoet besef van Gods goedheid en liefde te ervaren. Verwonder u niet en schrik niet van de verdorvenheid van uw bedorven natuur: van de diepte van de zonde in uw vleselijk hart en van de gruwelen die loeren en werken in uw bedrieglijk en zeer bedorven hart. Bedenk dat het de wil van God is dat u die hemelse schat, die u verrijkt voor de eeuwigheid, in een aarden vat moet dragen.
Wij moeten een dagelijks besef van onze lage afkomst met ons meedragen, om de hoogmoed voor onze ogen te verbergen. Wij moeten door anderen verfoeid worden, en door niemand zozeer als door onszelf. Wij moeten steeds onze aangeboren zwakheid voelen, en ook dat wij zonder Christus niets kunnen doen. Wij moeten met nederigheid bekleed zijn, en ons de grootste van de zondaars voelen, en minder dan de minste van alle heiligen. Zo leren wij de hoogte, breedte en diepte kennen van de liefde van Christus, Die Zich zo diep neerboog om ons zo hoog te verheffen.
Zend, Heer, Uw licht en waarheid neder
en breng mij, door die glans geleid,
tot Uw gewijde tente weder.
Dan klimt mijn bange ziel gereder
ten berge van Uw heiligheid,
waar mij Uw gunst verbeidt.
Ps. 43:3
Aan de lezer…
Misschien bent u ontsteld over uzelf: over de zwakheid van uw lichaam, over de verdorvenheid die u in uw hart ontdekt, over een ziel die zo vaak aan het stof kleeft. U had gedacht dat genade u sterker en beter zou laten voelen, en in plaats daarvan ziet u steeds meer hoe arm en broos u bent. Verwonder u daar niet over. Het is de wil van God dat Zijn hemelse schat gedragen wordt in een aarden vat.
Dat aarden vat is geen bewijs dat de schat er niet in is. Het is de plaats die God er Zelf voor gekozen heeft, opdat de uitnemendheid van de kracht van Hem zou zijn, en niet uit ons. Hoe kleiner u in uw eigen ogen wordt, hoe meer ruimte er is voor Christus. Zonder Hem kunt u niets doen, maar Hij boog Zich zo diep neer om zulke aarden vaten zo hoog te verheffen. Laat uw armoede u dan niet van Hem wegdrijven, maar juist naar Hem toe.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
But we have this treasure in earthen vessels, that the excellency of the power may be of God, and not of us.
2 Corinthians 4:7
Be not surprised if you feel that in yourself you are but an earthen vessel; if you are made deeply and daily sensible unto what a frail body God has communicated light and life. Be not surprised if your clay house is often tottering; if sickness sometimes assails your mortal tabernacle; if in your flesh there dwells no good thing; if your soul often cleaves to the dust; and if you are unable to retain a sweet sense of God’s goodness and love.
Be not surprised nor startled at the corruptions of your depraved nature; at the depth of sin in your carnal mind; at the vile abominations which lurk and work in your deceitful and desperately wicked heart. Bear in mind that it is the will of God that this heavenly treasure which makes you rich for eternity should be lodged in an earthen vessel.
We are to carry about a daily sense of our base original to hide pride from our eyes. We are to be despised by others; and by none so much as by our own selves. We have ever to feel our native weakness, and that without Christ we can do nothing; that we may be clothed with humility, and feel ourselves the chief of sinners, and less than the least of all saints. We thus learn to prize the heights, breadths, lengths, and depths of the love of Christ, Who stooped so low to raise us up so high.
To the reader…
Perhaps you are dismayed at yourself: at the weakness of your body, at the corruption you discover in your heart, at a soul that so often cleaves to the dust. You had thought grace would make you feel stronger and better, and instead you see more and more how poor and frail you are. Do not be surprised at that. It is the will of God that His heavenly treasure should be carried in an earthen vessel.
That earthen vessel is no proof that the treasure is not in it. It is the very place God Himself has chosen for it, that the excellency of the power may be of Him, and not of us. The smaller you become in your own eyes, the more room there is for Christ. Without Him you can do nothing, but He stooped so low to raise such earthen vessels so high. So do not let your poverty drive you away from Him, but rather towards Him.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Tenemos empero este tesoro en vasos de barro, para que la alteza del poder sea de Dios, y no de nosotros.
2 Corintios 4:7
No se sorprenda si siente que en sí mismo no es más que un vaso de barro; si se le hace sentir profunda y diariamente a qué cuerpo tan frágil ha comunicado Dios luz y vida. No se sorprenda si su casa de barro se tambalea a menudo; si la enfermedad asalta a veces su tabernáculo mortal; si en su carne no mora el bien; si su alma se apega a menudo al polvo; y si no puede retener un dulce sentir de la bondad y el amor de Dios.
No se sorprenda ni se sobresalte ante las corrupciones de su naturaleza depravada; ante la profundidad del pecado en su mente carnal; ante las viles abominaciones que acechan y obran en su corazón engañoso y perverso más que todas las cosas. Tenga presente que es voluntad de Dios que este tesoro celestial que le hace rico para la eternidad sea depositado en un vaso de barro.
Hemos de llevar con nosotros un sentir diario de nuestro bajo origen para esconder de nuestros ojos el orgullo. Hemos de ser menospreciados por otros, y por nadie tanto como por nosotros mismos. Hemos de sentir siempre nuestra debilidad natural, y que sin Cristo nada podemos hacer; para que seamos revestidos de humildad y nos sintamos el primero de los pecadores y menos que el más pequeño de todos los santos. Así aprendemos a apreciar la altura, la anchura, la longitud y la profundidad del amor de Cristo, que se rebajó tanto para levantarnos tan alto.
Al lector…
Quizá está usted consternado consigo mismo: por la debilidad de su cuerpo, por la corrupción que descubre en su corazón, por un alma que tan a menudo se apega al polvo. Había pensado que la gracia le haría sentirse más fuerte y mejor, y en cambio ve cada vez más cuán pobre y frágil es. No se sorprenda de ello. Es voluntad de Dios que Su tesoro celestial sea llevado en un vaso de barro.
Ese vaso de barro no es prueba de que el tesoro no esté en él. Es precisamente el lugar que Dios mismo ha escogido para él, para que la alteza del poder sea de Él, y no de nosotros. Cuanto más pequeño se hace usted a sus propios ojos, tanto más lugar hay para Cristo. Sin Él nada puede hacer, pero Él se rebajó tanto para levantar tan alto a tales vasos de barro. No deje, pues, que su pobreza le aleje de Él, sino más bien que le acerque a Él.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl
Blader door alle dagen van dit Bijbels Dagboek
Steun dit werk