Korenaren Uit De Volle Oogst

En Hij zeide tot hen: Het is u gegeven te verstaan de verborgenheid des Koninkrijks Gods; maar degenen, die buiten zijn, geschieden al deze dingen door gelijkenissen.
Marcus 4:11

Door „het Koninkrijk Gods” wordt hetzelfde bedoeld als door „het Koninkrijk der hemelen”, dat is het inwendige Koninkrijk, door de kracht des Geestes in het hart opgericht — dat Koninkrijk hetwelk tot in eeuwigheid bestaan en duren zal, als er geen tijd meer zijn zal. Dit noemt de Heere een verborgenheid. En zo het een verborgenheid is, zal het deze drie kentekenen hebben: het zal boven natuur, gevoel en rede zijn, het zal verborgen zijn voor de wijzen en voorzichtigen, en het zal de kinderkens geopenbaard worden. Laat ons zien of wij deze kenmerken, tot het Koninkrijk der hemelen in onze harten gewrocht, kunnen vinden.

Het is zekerlijk boven natuur, gevoel en rede dat God in het hart van een mens zou wonen, zoals de apostel zegt: „Christus in u, de hoop der heerlijkheid”, en verder: „Gij zijt tempelen des levenden Gods; gelijkerwijs God gezegd heeft: Ik zal in hen wonen en Ik zal onder (in) hen wandelen” (2 Kor. 6:16). Dat God woning zou maken in eens mensen hart; dat Christus in een mens zou zijn en dat de Heilige Geest het lichaam Zijner heiligen tot Zijn tempel zou maken — hoe kan de natuur, het gevoel en de rede zulk een geheim als dit verstaan?

Toen een der oude martelaren, ik meen dat het Polycarpus was, voor Trajanus gebracht werd, en de keizer hem vroeg wie hij was, antwoordde hij: „Ik ben Polycarpus, de Goddrager; want ik draag God in mij!” De keizer lachte over dit antwoord en zeide: „Laat hem voor de wilde dieren geworpen worden.” Hoe kon een boos en zwak mens God in zijn boezem dragen? En toch is het een verborgenheid, de zuigelingen geopenbaard; want zij ontvangen het in liefde door Goddelijke lering, als een der verborgenheden die God de Heilige Geest aan het hart bekendmaakt!

Hoe groot, hoe vrees’lijk zijt G’ alom
uit uw verheven heiligdom,
aanbidd’lijk Opperwezen!
’t Is Isrels God, die krachten geeft,
van wie het volk zijn sterkte heeft:
looft God, elk moet Hem vrezen.

Ps. 68:17

En Hij zeide tot hen: Het is u gegeven te verstaan de verborgenheid des Koninkrijks Gods; maar degenen, die buiten zijn, geschieden al deze dingen door gelijkenissen.
Marcus 4:11

Met „het Koninkrijk Gods” wordt hetzelfde bedoeld als met „het Koninkrijk der hemelen”, namelijk het inwendige Koninkrijk dat door de kracht van de Geest in het hart wordt opgericht. Dat is het Koninkrijk dat tot in eeuwigheid zal bestaan en blijven, wanneer er geen tijd meer zal zijn. Dit noemt de Heere een verborgenheid. En als het een verborgenheid is, zal het deze drie kenmerken hebben: het zal boven natuur, gevoel en verstand uitgaan, het zal verborgen zijn voor de wijzen en verstandigen, en het zal aan de kinderen geopenbaard worden. Laten wij zien of wij deze kenmerken kunnen vinden in het Koninkrijk der hemelen zoals het in ons hart gewerkt is.

Het gaat zeker boven natuur, gevoel en verstand uit dat God in het hart van een mens zou wonen, zoals de apostel zegt: „Christus in u, de hoop der heerlijkheid”, en verder: „Gij zijt tempelen des levenden Gods; gelijkerwijs God gezegd heeft: Ik zal in hen wonen en Ik zal onder (in) hen wandelen” (2 Kor. 6:16). Dat God woning zou maken in het hart van een mens; dat Christus in een mens zou zijn, en dat de Heilige Geest het lichaam van Zijn heiligen tot Zijn tempel zou maken — hoe kunnen natuur, gevoel en verstand zo’n geheim begrijpen?

Toen een van de oude martelaren — ik meen dat het Polycarpus was — voor Trajanus werd gebracht en de keizer hem vroeg wie hij was, antwoordde hij: „Ik ben Polycarpus, de Goddrager; want ik draag God in mij!” De keizer lachte om dit antwoord en zei: „Laat hem voor de wilde dieren geworpen worden.” Hoe kon een boos en zwak mens God in zijn binnenste dragen? En toch is het een verborgenheid die aan de zuigelingen geopenbaard is. Want zij ontvangen het in liefde door Goddelijk onderwijs, als een van de verborgenheden die God de Heilige Geest aan het hart bekendmaakt!

Hoe groot, hoe vrees’lijk zijt G’ alom
uit uw verheven heiligdom,
aanbidd’lijk Opperwezen!
’t Is Isrels God, die krachten geeft,
van wie het volk zijn sterkte heeft:
looft God, elk moet Hem vrezen.

Ps. 68:17

And He said unto them, Unto you it is given to know the mystery of the kingdom of God: but unto them that are without, all these things are done in parables.
Mark 4:11

By “the kingdom of God” is meant the same thing as “the kingdom of heaven,” that is, the internal kingdom set up in the heart by the power of the Spirit—that kingdom which shall stand forever and ever, and last when time shall be no more. This the Lord calls a mystery. And if it is a mystery, it will have these three marks—

it will be beyond nature, sense, and reason;
it will be hidden from the wise and prudent;
it will be revealed unto babes.

Let us see if we can find these marks belonging to the kingdom of heaven set up in the heart. It certainly is above nature, sense, and reason, that God should dwell in a man’s heart, as the Apostle says, “Christ in you, the hope of glory;” and again, “You are the temple of the living God; as God has said, I will dwell in them, and walk in them” (2 Cor. 6:16). That God should take up His abode in a man’s heart; that Christ should be in a man; and the Holy Spirit should make the body of His saints His temple; how can nature, sense, and reason understand such a mystery as this?

When one of the ancient martyrs, I think it was Polycarp, was brought before Trajan, when the Emperor asked him his name, he answered, “I am Polycarp, the God-bearer, for I carry God in me!” At this answer the Emperor laughed, and said, “Let him be thrown to the wild beasts.” That was the only answer a persecuting tyrant could give. That a man frail and feeble, whom a lion could tear to pieces in a few moments, carried God in his bosom!—how could the wise and prudent Trajan believe a thing so unheard of? Yet it is a mystery revealed to babes; for they receive it in the love of it under divine teaching, as one of the mysteries that God the Spirit makes known in the heart.

Y les dijo: A vosotros es dado saber el misterio del reino de Dios; mas a los que están fuera, por parábolas todas las cosas.
Marcos 4:11

Por “el reino de Dios” se entiende lo mismo que “el reino de los cielos”, es decir, el reino interior establecido en el corazón por el poder del Espíritu: aquel reino que permanecerá por los siglos de los siglos, y durará cuando el tiempo ya no sea. A esto el Señor lo llama un misterio. Y si es un misterio, tendrá estas tres marcas:

estará por encima de la naturaleza, los sentidos y la razón;
estará escondido de los sabios y entendidos;
será revelado a los niños.

Veamos si podemos hallar estas marcas en el reino de los cielos establecido en el corazón. Ciertamente está por encima de la naturaleza, los sentidos y la razón que Dios habite en el corazón de un hombre, como dice el Apóstol: “Cristo en vosotros la esperanza de gloria”; y también: “Vosotros sois el templo del Dios viviente, como Dios dijo: Habitaré y andaré en ellos” (2 Corintios 6:16). Que Dios haga Su morada en el corazón de un hombre; que Cristo esté en un hombre; y que el Espíritu Santo haga del cuerpo de Sus santos Su templo: ¿cómo pueden la naturaleza, los sentidos y la razón entender un misterio como este?

Cuando uno de los antiguos mártires, creo que fue Policarpo, fue llevado ante Trajano, y el Emperador le preguntó su nombre, respondió: “¡Soy Policarpo, el portador de Dios, porque llevo a Dios en mí!” Ante esta respuesta el Emperador se rió y dijo: “Que sea echado a las fieras.” Esa era la única respuesta que podía dar un tirano perseguidor. ¡Que un hombre frágil y débil, a quien un león podía despedazar en unos momentos, llevara a Dios en su pecho! ¿Cómo podía el sabio y entendido Trajano creer una cosa tan inaudita? Sin embargo, es un misterio revelado a los niños; porque ellos lo reciben con amor bajo la enseñanza divina, como uno de los misterios que Dios el Espíritu da a conocer en el corazón.