6 de enero

Opdat gij niet traag wordt, maar navolgers zijt dergenen die door geloof en lankmoedigheid de beloftenissen beërven.
Hebr. 6:12

Lankmoedigheid is noodzakelijk om de echtheid en de wezenlijkheid van het geloof te bewijzen. In het algemeen — ik mag zeggen onveranderlijk — vervult de Heere Zijn bedoelingen niet opeens. Gewoonlijk — ik mag bijna zeggen onveranderlijk — werkt Hij trapsgewijs. Is dat ook niet zo in de schepping? Zien wij de eik opeens in zijn reusachtige grootte zich oprichten? Wordt niet een kleine eikel aan de grond toevertrouwd, en is de reus der wouden, wiens verbazend grote armen wij bewonderen, niet de wasdom ener eeuw? Mannen en vrouwen behoeven jaren om tot hun volkomen wasdom te geraken.

Zo is het ook in het geestelijke. Hij die gelooft, zal niet haasten. Het geloof in de ziel wast over het algemeen langzaam; want de Heere zorgt dat elke schrede op het pad zal beproefd worden door de belemmeringen en moeilijkheden die er zich op bevinden. En Hij heeft dit zo beschikt als een middel om het geloof van Gods uitverkorenen te onderscheiden van het geloof dergenen die de naam hebben van te leven, terwijl zij dood zijn.

Zij worden afvallig en keren af van het geloof. Evenals de hoorders bij wie het Woord op een steenachtige grond valt, geloven zij voor een tijd, maar als de verzoeking komt, vallen zij af. De verschillende hinderpalen hunner natuur, de zinnen en het verstand, de zonde, de duivel en de wereld krijgen de overmacht over hen; aldus keren zij af, geven alle godsdienstige belijdenis op en sterven in hun zonden. Maar het volk Gods kan zo niet sterven. Hun geloof is blijvend, omdat hetgeen God doet, eeuwig is. Hun geloof weerstaat zo alle stormen en is eeuwig.

Gij evenwel, Gij blijft dezelfd’, o Heer,
Gij zijt van ouds mijn toeverlaat, mijn Koning,
die uitkomst gaaft en uit Uw hemelwoning
voor ieders oog Uw haat’ren gingt te keer.

Ps. 74:12

Opdat gij niet traag wordt, maar navolgers zijt dergenen die door geloof en lankmoedigheid de beloftenissen beërven.
Hebr. 6:12

Lankmoedigheid is nodig om te bewijzen dat het geloof echt en wezenlijk is. In het algemeen, ik mag wel zeggen altijd, vervult de Heere Zijn bedoelingen niet in één keer. Gewoonlijk, ik mag bijna zeggen altijd, werkt Hij stap voor stap. Is dat in de schepping ook niet zo? Zien wij de eik in één keer in zijn reusachtige grootte oprijzen? Wordt er niet een kleine eikel aan de grond toevertrouwd? En is de reus van het woud, waarvan wij de verbazend grote armen bewonderen, niet de groei van een eeuw? Mannen en vrouwen hebben jaren nodig om volgroeid te raken.

Zo is het ook in het geestelijke. Wie gelooft, zal niet haasten. Het geloof groeit in de ziel meestal langzaam, want de Heere zorgt ervoor dat elke stap op het pad beproefd wordt door de belemmeringen en moeilijkheden die erop liggen. Hij heeft dat zo beschikt als een middel om het geloof van Gods uitverkorenen te onderscheiden van het geloof van hen die de naam hebben dat zij leven, terwijl zij dood zijn.

Zij worden afvallig en keren zich af van het geloof. Net als de hoorders bij wie het Woord op steenachtige grond valt, geloven zij voor een tijd, maar als de verzoeking komt, vallen zij af. De verschillende hindernissen van hun natuur, hun zinnen en hun verstand, de zonde, de duivel en de wereld krijgen de overhand over hen. Zo keren zij zich af, geven elke godsdienstige belijdenis op en sterven in hun zonden. Maar het volk van God kan zo niet sterven. Hun geloof blijft, omdat wat God doet, eeuwig is. Zo doorstaat hun geloof alle stormen en is het eeuwig.

Gij evenwel, Gij blijft dezelfd’, o Heer,
Gij zijt van ouds mijn toeverlaat, mijn Koning,
die uitkomst gaaft en uit Uw hemelwoning
voor ieders oog Uw haat’ren gingt te keer.

Ps. 74:12

That ye be not slothful, but followers of them who through faith and patience inherit the promises.
Hebrews 6:12

Patience is necessary in order to prove the genuineness and reality of faith. The Lord generally—I may say invariably—does not accomplish His purposes at once. He usually—I might say almost invariably—works by gradations. Is not this the case in creation? Do we see the oak starting up in all its gigantic proportions in one day? Is not a tiny acorn committed to the ground; and is not the giant oak, whose huge limbs we admire, the growth of a century? Men and women are years growing up to their full stature.

In a like manner, it is spiritually. “He that believes shall not make haste.” Faith in the soul is of slow growth for the most part; for the Lord takes care that every step in the path shall be tried by the perplexities and difficulties that surround it. And He has appointed this, that it may be a means of distinguishing the faith of God’s elect from the faith of those who have a name to live while dead. They apostatize and turn away from the faith.

Like the stony-ground hearers, they believe for a time, but in temptation fall away. The various hindrances of nature, sense and reason, sin, the devil, and the world get the better of them; thus they turn back, often give up all profession of religion, and die in their sins. But the Lord’s people cannot so die. Their faith is of a lasting nature, because what God does He does forever. Thus their faith stands every storm and endures forever.

Que no os hagáis perezosos, mas imitadores de aquellos que por la fe y la paciencia heredan las promesas.
Hebreos 6:12

La paciencia es necesaria para probar la autenticidad y realidad de la fe. El Señor generalmente, y podría decir invariablemente, no cumple Sus propósitos de una vez. Por lo común, y casi podría decir invariablemente, obra por grados. ¿No sucede así en la creación? ¿Vemos surgir el roble en todas sus gigantescas proporciones en un solo día? ¿No se confía a la tierra una diminuta bellota, y no es el roble gigante, cuyas enormes ramas admiramos, el crecimiento de un siglo? Los hombres y las mujeres tardan años en crecer hasta su plena estatura.

Del mismo modo sucede en lo espiritual. “El que creyere, no se apresure.” La fe en el alma es, en su mayor parte, de crecimiento lento; porque el Señor cuida de que cada paso en el camino sea probado por las perplejidades y dificultades que lo rodean. Y Él lo ha dispuesto así para que sea un medio de distinguir la fe de los escogidos de Dios de la fe de aquellos que tienen nombre de que viven y están muertos. Estos apostatan y se apartan de la fe.

Como los oyentes de pedregales, creen por un tiempo, pero en la hora de la tentación se apartan. Los diversos estorbos de la naturaleza, de los sentidos y la razón, el pecado, el diablo y el mundo los vencen; así vuelven atrás, muchas veces abandonan toda profesión de religión y mueren en sus pecados. Pero el pueblo del Señor no puede morir así. Su fe es de naturaleza duradera, porque lo que Dios hace, lo hace para siempre. Así su fe resiste toda tormenta y permanece para siempre.