Door Baca’s Vallei

Het is goed, dat men hope, en stille zij op het heil des Heeren.
Klaagliederen 3:26

De Heere brengt Zijn arme en nooddruftige kinderen niet tot een troon der genade om hen dan, onmiddellijk nadat zij gekomen zijn, terug te zenden. Maar Zijn bedoeling is om hun te tonen wat zij zijn, opdat zij Zijn gunstbewijzen zouden waarderen, en zij zichzelf al lager en lager zouden leren achten, en zij al hoger en hoger in Christus mogen opwassen, om onderwezen te worden te hunnen nutte (gelijk de Schrift spreekt). Hij beoogt Zijn wetten in hun hart te schrijven met regels, door de Geest getrokken met diepe lijnen, gegraveerd met een ijzeren griffie en lood, voor eeuwig in een rots gehouwen. Dus niet met letters in het zand gedrukt, die bij wassend getij of door de kracht des winds worden uitgevaagd, maar met letters even bestendig als de ziel zelf.

Het werk van de Geest in de harten van het verloste volk is een innerlijk werk, dat tot de wortel raakt; het is geen los werk, niet iets oppervlakkigs, niet iets dat kan uitgewist of vernietigd worden, maar het is een werk dat blijft en duren zal tot in eeuwigheid. De Heere maakt Zijn volk pasklaar voor de eeuwigheid, en daarom is Zijn werk in hen een doorgaand werk; het gaat in hun binnenste; het laat niets bedekt liggen, maar het keert alles om tot op de bodem toe, „ontblotende de grond tot de hals toe” (Hab. 3:13). En de Heere doet geestelijkerwijze in een mens wat Hij letterlijk dreigde te doen aan Jeruzalem: „En Ik zal Jeruzalem uitwissen, gelijk als men een schotel uitwist; men wist ze uit en men keert ze om op haar holligheid” (2 Kon. 21:13).

Daarom beantwoordt Hij de gebeden Zijner kinderen niet dadelijk als zij komen tot Zijn troon van barmhartigheid en genade, maar Hij vermeerdert de overtuigingen die Hij ingeplant heeft. Hij maakt de last die Hij op hun rug gezet heeft zwaarder; Hij verbergt Zich veeleer dan dat Hij Zich ontdekt, en trekt Zich meer terug dan dat Hij naderbij komt. Nu, dit alles is bedoeld om hen met te meer ernst naar Hem te doen uitzien, met meer openhartige eenvoudigheid, met een meer volstrekte afhankelijkheid van Hem te doen leven en de mededeling der zegeningen van Hem alleen te doen verwachten. Om al meer van de sterkte van het schepsel af te zien, en met een vaster voornemen in de ziel alle eigengerechtigheid te verzaken en geheel te steunen op des Geestes onderwijzingen en de zoete openbaringen van Jezus Zelf.

Het is goed, dat men hope, en stille zij op het heil des Heeren.
Klaagliederen 3:26

De Heere brengt Zijn arme en nooddruftige kinderen niet tot een troon van genade om hen dan, meteen nadat zij gekomen zijn, terug te sturen. Zijn bedoeling is hun te laten zien wat zij zijn, zodat zij Zijn gunstbewijzen zouden waarderen, zichzelf steeds geringer zouden leren achten en steeds hoger in Christus zouden opwassen, om onderwezen te worden tot hun nut (zoals de Schrift het zegt). Hij wil Zijn wetten in hun hart schrijven met regels die door de Geest met diepe lijnen getrokken zijn, gegraveerd met een ijzeren griffie en lood, voor eeuwig in een rots gehouwen. Dus niet met letters in het zand gedrukt, die door het opkomend tij of door de kracht van de wind worden uitgewist, maar met letters die even blijvend zijn als de ziel zelf.

Het werk van de Geest in de harten van het verloste volk is een innerlijk werk, dat tot de wortel gaat. Het is geen los werk, niets oppervlakkigs, niets wat kan worden uitgewist of vernietigd, maar een werk dat blijft en zal duren tot in eeuwigheid. De Heere maakt Zijn volk gereed voor de eeuwigheid, en daarom is Zijn werk in hen een doorgaand werk. Het gaat tot in hun binnenste; het laat niets bedekt liggen, maar keert alles om tot op de bodem, „ontblotende de grond tot de hals toe” (Hab. 3:13). En de Heere doet geestelijk in een mens wat Hij letterlijk dreigde te doen met Jeruzalem: „En Ik zal Jeruzalem uitwissen, gelijk als men een schotel uitwist; men wist ze uit en men keert ze om op haar holligheid” (2 Kon. 21:13).

Daarom beantwoordt Hij de gebeden van Zijn kinderen niet meteen wanneer zij tot Zijn troon van barmhartigheid en genade komen, maar vermeerdert Hij de overtuigingen die Hij heeft ingeplant. Hij maakt de last die Hij op hun rug gelegd heeft zwaarder; Hij verbergt Zich eerder dan dat Hij Zich openbaart, en trekt Zich meer terug dan dat Hij naderbij komt. Dit alles is bedoeld om hen met des te meer ernst naar Hem te laten uitzien, met meer oprechte eenvoud, en hen in een meer volstrekte afhankelijkheid van Hem te laten leven en de zegeningen van Hem alleen te laten verwachten. Het is bedoeld om hen steeds meer van de kracht van het schepsel te laten afzien, en hen met een vaster voornemen in de ziel alle eigengerechtigheid te laten verzaken en geheel te laten steunen op het onderwijs van de Geest en de zoete openbaringen van Jezus Zelf.

“It is good that a man should both hope and quietly wait for the salvation of the LORD.”
Lamentations 3:26

The Lord does not bring His poor and needy children to a throne of grace, and send them away as soon as they have come. But His purpose is, to show them deeply what they are, to make them value His favors, to sink them lower and lower in self, that they may rise higher and higher in Christ, to “teach them to profit” (as the Scripture speaks), to write His laws upon their hearts in lines of the Spirit’s drawing, in deep lines, “engraved with an iron pen and lead in the rock forever;” not characters traced out in the sand, to be washed out by the rising tide, or effaced by the wind, but in characters as permanent as the soul itself.

The work of the Spirit in the hearts of the redeemed is radical work, work that goes to the very bottom; nothing flimsy, nothing superficial, nothing which can be effaced and obliterated springs from Him, but that which shall have an abiding effect—that which shall last for eternity. The Lord is fitting His people for eternity, and therefore His work in them is thorough work; it goes right through them; it leaves nothing covered up and masked over, but turns all up from the very bottom, “discovering the foundation unto the neck” (Hab. 3:13), and doing in a man spiritually what the Lord threatened to do in Jerusalem literally, “I will wipe Jerusalem as a man wipes a dish, wiping it, and turning it upside down” (2 Kings 21:13).

Therefore He does not answer the prayers of His children immediately when they come to His throne of mercy and grace, but rather He deepens those convictions that He has implanted; He makes the burdens heavier that He has put upon their back; He hides Himself instead of discovering Himself, and draws back further instead of coming nearer. Now this is intended to make them wait with greater earnestness, with more unreserved simplicity, with more absolute dependence upon Him and Him alone to communicate the blessing, with greater separation of heart from all the strength of the creature, with a firmer resolution in the soul to cast away all its own righteousness, and to hang solely and wholly upon the Spirit’s teachings, and Jesus’ sweet revelation of Himself.

Bueno es esperar callando en la salud de Jehová.
Lamentaciones 3:26

El Señor no trae a Sus hijos pobres y necesitados a un trono de gracia para despedirlos tan pronto como han llegado. Su propósito es, más bien, mostrarles profundamente lo que son, hacerles apreciar Sus favores, hundirlos cada vez más bajo en sí mismos para que se levanten cada vez más alto en Cristo, “enseñarles provechosamente” (como dice la Escritura), escribir Sus leyes en su corazón con trazos dibujados por el Espíritu, en trazos hondos, “con cincel de hierro y con plomo en piedra esculpidas para siempre”; no caracteres trazados en la arena, para ser borrados por la marea creciente o deshechos por el viento, sino en caracteres tan permanentes como el alma misma.

La obra del Espíritu en el corazón de los redimidos es una obra radical, una obra que llega hasta el mismo fondo; nada endeble, nada superficial, nada que pueda borrarse y deshacerse procede de Él, sino aquello que tendrá un efecto duradero, aquello que permanecerá por la eternidad. El Señor está preparando a Su pueblo para la eternidad, y por eso Su obra en ellos es una obra a fondo; los atraviesa de parte a parte; no deja nada cubierto ni enmascarado, sino que lo remueve todo desde el mismo fondo, “desnudando el cimiento hasta el cuello” (Hab. 3:13), y haciendo espiritualmente en el hombre lo que el Señor amenazó hacer literalmente en Jerusalén: “Limpiaré a Jerusalén como se limpia una escudilla, que se limpia y se vuelve sobre su faz” (2 Reyes 21:13).

Por eso Él no responde inmediatamente a las oraciones de Sus hijos cuando vienen a Su trono de misericordia y gracia, sino que más bien ahonda las convicciones que ha implantado; hace más pesadas las cargas que ha puesto sobre sus espaldas; se esconde en vez de descubrirse, y se retira más lejos en vez de acercarse. Ahora bien, esto tiene por fin hacerles esperar con mayor fervor, con una sencillez más sin reservas, con una dependencia más absoluta de Él, y solo de Él, para comunicar la bendición, con mayor separación del corazón de toda la fuerza de la criatura, con una resolución más firme en el alma de desechar toda su propia justicia y de depender sola y enteramente de las enseñanzas del Espíritu y de la dulce revelación que Jesús hace de Sí mismo.