Door Baca’s Vallei

Zoveel treffelijker geworden dan de engelen, als Hij uitnemender Naam boven hen geërfd heeft.
Hebreeën 1:4

Christus was zoveel treffelijker geworden dan de engelen, niet als de Zoon van God, omdat Hij alreeds treffelijker was, zijnde in waarheid hun Maker en Schepper. Ook is Hij niet de Zoon van God geworden omdat Hij de Erfgenaam van alles was en dat Hij door die erfenis een Naam heeft verkregen die boven de naam van alle hemelse legerscharen uitgaat. Indien ik een enige zoon heb en hij mijn eigendom erft, dan maakt dit hem, omdat hij mijn erfgenaam is, niet tot mijn zoon; maar omdat hij mijn zoon is, wordt hij mijn erfgenaam. Zo is de gezegende Heere Jezus de Erfgenaam Gods. Maar de schoonheid en gelukzaligheid, de genade en heerlijkheid, de blijdschap en vertroosting die eruit voortvloeien dat Hij de Erfgenaam van alles is, liggen hierin, dat Hij dit is in onze natuur.

Dezelfde gezegende Immanuël, Die hier op aarde smartte en weende, leed en bloedde, is nu aan de rechterhand des Vaders als onze Hogepriester, Middelaar, Advocaat, Vertegenwoordiger en Voorspraak. Hem is als de Godmens alle macht gegeven in de hemel en op de aarde (Matth. 28:18), en de Vader heeft Hem gezet aan Zijn rechterhand in de hemel, ver boven alle overheid en macht en kracht en heerschappij en alle naam die genaamd wordt, niet alleen in deze wereld, maar ook in de toekomende (Efeze 1:20, 21).

Maar al deze voortreffelijkheid en heerlijkheid maakten Hem niet tot de Zoon van God; het was omdat Hij als de Zoon van God het geen roof geacht heeft Gode even gelijk te zijn, en Zichzelf vernietigd heeft, de gestaltenis eens dienstknechts aangenomen hebbende, en Hij de mensen in alles gelijk geworden is, Zichzelf vernederd heeft, gehoorzaam zijnde tot de dood, ja, de dood des kruises. Daarom heeft God Hem uitermate verhoogd en heeft Hem een Naam gegeven welke boven alle naam is, opdat in de Naam van Jezus zich zoude buigen alle knie dergenen die in de hemel en die op de aarde zijn, en alle tong zou belijden dat Jezus Christus de Heere zij, tot heerlijkheid Gods des Vaders (Fil. 2:6-11). De vreugde des hemels daarboven, het vermaak der heiligen hier beneden, hun enige hoop en hulp, sterkte en wijsheid, vloeien hieruit voort, dat de Zoon van God verhoogd is aan de rechterhand des Vaders in dezelfde natuur die Hij aannam in de baarmoeder der maagd.

Zoveel treffelijker geworden dan de engelen, als Hij uitnemender Naam boven hen geërfd heeft.
Hebreeën 1:4

Christus was zoveel voortreffelijker geworden dan de engelen, niet als de Zoon van God, want als zodanig was Hij al voortreffelijker, omdat Hij in waarheid hun Maker en Schepper is. Ook is Hij niet de Zoon van God geworden doordat Hij de Erfgenaam van alles was en door die erfenis een Naam heeft verkregen die boven de naam van alle hemelse legerscharen uitgaat. Als ik een enige zoon heb en hij erft mijn bezit, dan maakt het feit dat hij mijn erfgenaam is hem niet tot mijn zoon; maar omdat hij mijn zoon is, wordt hij mijn erfgenaam. Zo is de gezegende Heere Jezus de Erfgenaam van God. Maar de schoonheid en gelukzaligheid, de genade en heerlijkheid, de blijdschap en vertroosting die eruit voortvloeien dat Hij de Erfgenaam van alles is, liggen hierin, dat Hij dit is in onze natuur.

Dezelfde gezegende Immanuël, Die hier op aarde smart leed en weende, leed en bloedde, is nu aan de rechterhand van de Vader als onze Hogepriester, Middelaar, Advocaat, Vertegenwoordiger en Voorspraak. Hem is als de Godmens alle macht gegeven in de hemel en op de aarde (Matth. 28:18). En de Vader heeft Hem gezet aan Zijn rechterhand in de hemel, ver boven alle overheid en macht en kracht en heerschappij en alle naam die genaamd wordt, niet alleen in deze wereld, maar ook in de toekomende (Efeze 1:20, 21).

Maar al deze voortreffelijkheid en heerlijkheid maakten Hem niet tot de Zoon van God. Het was juist omdat Hij als de Zoon van God het geen roof geacht heeft Gode even gelijk te zijn, en Zichzelf vernietigd heeft, de gestaltenis eens dienstknechts aangenomen hebbende, en Hij de mensen in alles gelijk geworden is, Zichzelf vernederd heeft, gehoorzaam zijnde tot de dood, ja, de dood des kruises. Daarom heeft God Hem uitermate verhoogd en heeft Hem een Naam gegeven welke boven alle naam is, opdat in de Naam van Jezus zich zoude buigen alle knie dergenen die in de hemel en die op de aarde zijn, en alle tong zou belijden dat Jezus Christus de Heere zij, tot heerlijkheid Gods des Vaders (Fil. 2:6-11). De vreugde van de hemel daarboven, de vreugde van de heiligen hier beneden, hun enige hoop en hulp, sterkte en wijsheid, vloeien hieruit voort: dat de Zoon van God verhoogd is aan de rechterhand van de Vader in dezelfde natuur die Hij aannam in de schoot van de maagd.

“Being made so much better than the angels, as he hath by inheritance obtained a more excellent name than they.”
Hebrews 1:4

Christ was made so much better than the angels, not as the Son of God, because as that He was better than they already, being, indeed, their Maker and Creator. Nor did He become God’s Son by being “appointed heir of all things,” and “obtaining by inheritance a more excellent name” than all the angelic host. If I have an only son, and he inherits my property, his being my heir does not make him my son, but his being my son makes him my heir. So the blessed Jesus is God’s heir.

But the beauty and blessedness, the grace and glory, the joy and consolation of His being “the heir of all things,” lies in this, that He is such in our nature—that the same blessed Immanuel Who groaned and wept, suffered and bled here below, is now at the right hand of the Father as our High Priest, Mediator, Advocate, Representative, and Intercessor; that all power is given unto Him in heaven and earth as the God-man (Matt. 28:18); and that the Father has “set Him at His own right hand in the heavenly places, far above all principality, and power, and might, and dominion, and every name that is named, not only in this world, but also in that which is to come” (Eph. 1:20, 21).

But He has all this pre-eminence and glory not to make Him the Son of God, but because He Who, as the Son of God, “Who, being in very nature God, did not consider equality with God something to be grasped, but made Himself nothing, taking the very nature of a servant, being made in human likeness. And being found in appearance as a man, He humbled Himself and became obedient to death—even death on a cross! Therefore God exalted Him to the highest place and gave Him the Name that is above every name, that at the Name of Jesus every knee should bow, in heaven and on earth and under the earth, and every tongue confess that Jesus Christ is Lord, to the glory of God the Father.” (Phil. 2:6-11).

The joy of heaven above, the delight of the saints here below, their only hope and help, strength and wisdom, spring from this, that the Son of God is exalted to the right hand of the Father in the very nature which He assumed in the womb of the virgin.

Hecho tanto más excelente que los ángeles, cuanto alcanzó por herencia más excelente nombre que ellos.
Hebreos 1:4

Cristo fue hecho tanto más excelente que los ángeles, no como Hijo de Dios, porque como tal Él era ya más excelente que ellos, siendo, en verdad, su Hacedor y Creador. Ni llegó a ser Hijo de Dios por ser “constituido heredero de todo” y “alcanzar por herencia más excelente nombre” que toda la hueste angélica. Si yo tengo un hijo único y él hereda mis bienes, el ser mi heredero no le hace mi hijo, sino que el ser mi hijo le hace mi heredero. Así el bendito Jesús es heredero de Dios.

Pero la hermosura y la bienaventuranza, la gracia y la gloria, el gozo y la consolación de que Él sea “heredero de todo” consisten en esto: que lo es en nuestra naturaleza; que el mismo bendito Emanuel que gimió y lloró, sufrió y sangró aquí abajo, está ahora a la diestra del Padre como nuestro Sumo Sacerdote, Mediador, Abogado, Representante e Intercesor; que toda potestad le es dada en el cielo y en la tierra como Dios-hombre (Mat. 28:18); y que el Padre le ha “colocado a Su diestra en los lugares celestiales, sobre todo principado, y potestad, y potencia, y señorío, y todo nombre que se nombra, no solo en este siglo, mas aun en el venidero” (Ef. 1:20, 21).

Pero Él tiene toda esta preeminencia y gloria no para hacerle Hijo de Dios, sino porque Él, como Hijo de Dios, “siendo en forma de Dios, no tuvo por usurpación ser igual a Dios; sin embargo, se anonadó a Sí mismo, tomando forma de siervo, hecho semejante a los hombres; y hallado en la condición como hombre, se humilló a Sí mismo, hecho obediente hasta la muerte, y muerte de cruz. Por lo cual Dios también le ensalzó a lo sumo, y le dio un Nombre que es sobre todo nombre; para que en el Nombre de Jesús se doble toda rodilla de los que están en los cielos, y de los que en la tierra, y de los que debajo de la tierra; y toda lengua confiese que Jesucristo es el Señor, a la gloria de Dios Padre” (Fil. 2:6-11).

El gozo del cielo en lo alto, el deleite de los santos aquí abajo, su única esperanza y ayuda, fuerza y sabiduría, brotan de esto: que el Hijo de Dios está exaltado a la diestra del Padre en la misma naturaleza que asumió en el seno de la virgen.