Door Baca’s Vallei

Want de aarde brengt van zelve vrucht voort; eerst het kruid, dan de aar; daarna het volle koren in de aar.
Markus 4:28

Het geloof heeft in zich, naar ik geloof, een zekere mate van verzekering. Want wat is verzekering? Het is slechts een grotere aanwas en ontwikkeling van het geloof. De natuur der verzekering wordt veelal misgevat. Het wordt dikwijls beschouwd als iets onderscheiden van het geloof. Dit is niet het geval. Het is alleen het geloof in voller en groter ontwikkeling.

Het woord „verzekering” heeft oorspronkelijk een zeer eenvoudige en toch schone bedoeling. Het betekent letterlijk „een volle draging”, en het woord wordt somtijds toegepast op een grote oogst van koren of fruit, en somtijds op het getij dat zich sneller beweegt. Nu is het hetzelfde koren dat in het veld groeit, hetzij de oogst veel of weinig is; het is hetzelfde getij in de rivier, dat of minder snel, of sneller vloeit. Zo is het met de verzekering en met het geloof. Het is hetzelfde geloof, slechts vermeerderd, vergroot, dragende overvloediger vrucht, of krachtiger of sterker vloeiende dan anders.

De verzekering wordt in de Schrift niet beperkt tot het geloof. Er is een volle verzekerdheid des verstands, Coloss. 2:2. Dat is een groter mate, een verwijding van het verstand om de waarheid Gods te kennen. Het verstand is hetzelfde, maar het is meer uitgebreid. Zo is er ook de volle verzekerdheid der hoop, die meer vrucht draagt, die, evenals het getij, vlugger stroomt. Maar het is dezelfde hoop, dezelfde in soort, maar hoger in graad; een sterker anker, maar toch een anker. Eveneens is er de volle verzekerdheid des geloofs, Hebr. 10:22, dat is een groter mate des geloofs, een groter opbrengst, een vlugger getij.

Zo hebt gij een zekere verzekerdheid des geloofs, indien gij geloof bezit. Ter zake, indien gij geen verzekerdheid der waarheid van deze dingen hebt, waarom volgt gij ze dan na? Waarom vertrouwt gij erop, waarom stelt gij er uw hoop op, en waarom zoekt gij de kracht en bevinding daarvan in uw ziel? Zijt gij op dit punt nog niet gekomen, dat gij zeggen kunt: „Wij zijn geen kunstig verdichte fabelen nagevolgd; deze dingen, waarnaar ik sta, zijn werkelijkheden, deze onderwerpen, mij voorgesteld, zijn zekerheden”? Ik stem toe dat gij zeer bekommerd zijt omtrent uw aandeel daarin.

Doch wanneer gij niet weet dat het vaste en bestendige dingen zijn, waarom gelooft gij erin? Waarom zijt gij zo bezorgd om te weten of gij er deel aan hebt? Waarom zinkt gij zo weg in twijfel en vrees? Is het niet uit gebrek aan klaarder bewijzen van uw aandeel? En waarom springt gij op van blijdschap en vreugde op het ogenblik dat een lichtje daarvan in uw ziel schijnt? Omdat gij weet dat deze dingen werkelijkheid zijn. Zover gij dan een verzekering oefent dat zij werkelijkheden zijn, zult gij ook te bestemder tijd, als het God behaagt, de verzekering daarvan in uw hart ontvangen, niet alleen dat het zekerheden zijn, maar dat gij ze hebt in uw vast en zeker bezit.

Want de aarde brengt van zelve vrucht voort; eerst het kruid, dan de aar; daarna het volle koren in de aar.
Markus 4:28

Het geloof heeft in zich, naar ik geloof, een zekere mate van verzekering. Want wat is verzekering? Het is alleen een grotere groei en ontwikkeling van het geloof. Het wezen van de verzekering wordt vaak verkeerd begrepen. Het wordt vaak gezien als iets wat los staat van het geloof. Dat is niet zo. Het is alleen het geloof in vollere en grotere ontwikkeling.

Het woord „verzekering” heeft oorspronkelijk een heel eenvoudige en toch mooie betekenis. Het betekent letterlijk „een volle dracht”. Het woord wordt soms gebruikt voor een grote oogst van koren of fruit, en soms voor het getij dat sneller stroomt. Het is hetzelfde koren dat op het veld groeit, of de oogst nu groot of klein is; het is hetzelfde getij in de rivier, of het nu minder snel of sneller stroomt. Zo is het met de verzekering en met het geloof. Het is hetzelfde geloof, alleen vermeerderd en vergroot, met overvloediger vrucht, of krachtiger en sterker stromend dan anders.

De verzekering wordt in de Schrift niet beperkt tot het geloof. Er is een volle verzekerdheid van het verstand, Coloss. 2:2. Dat is een grotere mate, een verruiming van het verstand om de waarheid van God te kennen. Het verstand is hetzelfde, maar het is ruimer geworden. Zo is er ook de volle verzekerdheid van de hoop, die meer vrucht draagt en die, net als het getij, sneller stroomt. Maar het is dezelfde hoop, gelijk in soort, maar hoger in graad; een sterker anker, maar toch een anker. Zo is er ook de volle verzekerdheid van het geloof, Hebr. 10:22: een grotere mate van geloof, een grotere opbrengst, een sneller getij.

U hebt dus een zekere verzekerdheid van het geloof, als u geloof hebt. Want als u geen verzekerdheid hebt van de waarheid van deze dingen, waarom jaagt u ze dan na? Waarom vertrouwt u erop, waarom vestigt u er uw hoop op, en waarom zoekt u de kracht en bevinding ervan in uw ziel? Bent u nog niet zover gekomen dat u kunt zeggen: „Wij zijn geen kunstig verdichte fabelen nagevolgd; deze dingen, waarnaar ik sta, zijn werkelijkheden, deze onderwerpen, mij voorgesteld, zijn zekerheden”? Ik geef toe dat u erg bekommerd bent over uw aandeel daarin.

Maar als u niet weet dat het vaste en blijvende dingen zijn, waarom gelooft u er dan in? Waarom bent u zo bezorgd om te weten of u er deel aan hebt? Waarom zinkt u zo weg in twijfel en vrees? Is het niet door gebrek aan duidelijker bewijzen van uw aandeel? En waarom springt u op van blijdschap en vreugde op het moment dat er een lichtje daarvan in uw ziel schijnt? Omdat u weet dat deze dingen werkelijkheid zijn. Voor zover u dan de verzekering beoefent dat zij werkelijkheden zijn, zult u ook op de bestemde tijd, als het God behaagt, de verzekering daarvan in uw hart ontvangen: niet alleen dat het zekerheden zijn, maar dat u ze als uw vast en zeker bezit hebt.

For the earth bringeth forth fruit of herself; first the blade, then the ear, after that the full corn in the ear.
Mark 4:28

Faith, I believe, has in it always a measure of assurance. For what is assurance? It is merely the larger growth and fuller development of faith. The nature of assurance is much misunderstood. It is often considered something distinct from faith. This is not the case. It is merely faith in a fuller, larger development.

The word “assurance” in the original has a very simple, yet beautiful meaning. It means literally “a full bearing;” and the word is applied sometimes to a large crop of corn or fruit, and sometimes to the tide coming in with a fuller wave. Now it is the same corn which grows in the fields, whether the crop be much or little; it is the same tide that comes up the river whether in a scanty or full flow. So it is with assurance and faith—it is the same faith, only increased, enlarged, bearing more abundant fruit, or flowing in a more abundant tide.

Assurance in Scripture is not confined to faith; there is “the full assurance of understanding” (Col. 2:2), that is, a fuller measure and amount, a greater enlargement of understanding to know the truth of God. The understanding is the same; but there is a larger measure of it. So there is the full assurance of hope, that is, a hope strengthened and enlarged, bearing more fruit and flowing in a fuller tide. But it is the same hope; the same in kind, though larger in degree; a stronger anchor, and yet an anchor still (Heb. 6:19). Similarly there is the full assurance of faith (Heb. 10:22), that is, a larger, fuller measure of faith; a richer crop, a more abundant tide.

Thus you have a measure of the assurance of faith if you have faith at all. In fact, if you have no assurance of the truth of these things, why do you follow after them? Why do you hang upon them, why do you hope in them, and why do you seek the power and experience of them in your soul? Have you not arrived at this point yet? “We have not followed cunningly devised fables; these things that I am following after are realities; these objects set before me are certainties.”

I grant that you may be much exercised about your saving interest in them. Still, unless you know that they are certainties, why do you believe them? Why are you anxious to know your saving interest in them? Why do you sink in doubt and fear for lack of clearer evidences of a saving interest in them? And why do you spring up in peace and joy the moment that a little light from them beams upon your soul, and a little sweetness out of them drops into your heart? Because you know that these things are realities. So far then you have an assurance that they are certainties, and in due time, as God is pleased, you will have the assurance in your own breast, not only that they are certainties, but that you have them in your own sure and certain possession.

Porque de suyo fructifica la tierra, primero hierba, luego espiga, después grano lleno en la espiga.
Marcos 4:28

La fe, creo yo, tiene siempre en sí una medida de seguridad. Porque ¿qué es la seguridad? No es más que el crecimiento mayor y el desarrollo más pleno de la fe. La naturaleza de la seguridad se entiende muy mal. A menudo se la considera algo distinto de la fe. No es así. Es simplemente la fe en un desarrollo más pleno y más amplio.

La palabra “seguridad” tiene en el original un significado muy sencillo y a la vez hermoso. Significa literalmente “un llevar fruto pleno”; y la palabra se aplica a veces a una gran cosecha de grano o de fruta, y a veces a la marea que entra con una ola más plena. Ahora bien, es el mismo grano el que crece en los campos, sea mucha o poca la cosecha; es la misma marea la que sube por el río, ya sea en un flujo escaso o pleno. Así sucede con la seguridad y la fe: es la misma fe, solo que aumentada, ensanchada, dando fruto más abundante o fluyendo en una marea más abundante.

La seguridad en la Escritura no se limita a la fe; hay “toda abundancia de cumplido entendimiento” (Col. 2:2), es decir, una medida y cantidad más plena, un mayor ensanchamiento del entendimiento para conocer la verdad de Dios. El entendimiento es el mismo; pero hay una medida mayor de él. Así hay también la plena certidumbre de la esperanza, es decir, una esperanza fortalecida y ensanchada, que da más fruto y fluye en una marea más plena. Pero es la misma esperanza; la misma en especie, aunque mayor en grado; un ancla más fuerte, y sin embargo, ancla todavía (Heb. 6:19). De igual modo hay la “plena certidumbre de fe” (Heb. 10:22), es decir, una medida de fe mayor y más plena; una cosecha más rica, una marea más abundante.

Así, pues, tiene usted una medida de la seguridad de la fe si tiene fe en absoluto. De hecho, si no tiene ninguna seguridad de la verdad de estas cosas, ¿por qué va en pos de ellas? ¿Por qué depende de ellas, por qué espera en ellas, y por qué busca su poder y su experiencia en su alma? ¿No ha llegado aún a este punto?: “No hemos seguido fábulas por arte compuestas; estas cosas en pos de las cuales voy son realidades; estos objetos puestos delante de mí son certezas”.

Concedo que puede estar usted muy ejercitado acerca de su interés salvador en ellas. Aun así, a menos que sepa que son certezas, ¿por qué las cree? ¿Por qué ansía conocer su interés salvador en ellas? ¿Por qué se hunde en dudas y temores por falta de evidencias más claras de un interés salvador en ellas? ¿Y por qué se levanta en paz y gozo en el momento en que un poco de luz de ellas resplandece sobre su alma, y un poco de dulzura de ellas gotea en su corazón? Porque sabe que estas cosas son realidades. Hasta aquí, pues, tiene usted seguridad de que son certezas, y a su debido tiempo, como a Dios le plazca, tendrá la seguridad en su propio pecho, no solo de que son certezas, sino de que las tiene en su propia posesión segura y cierta.