Webmaster J.C. PhilpotLonden, 23 september 1831
“GEACHTE MEVROUW RACKHAM,”
Genade, barmhartigheid en vrede mogen u in overvloed geschonken worden door God de Vader en Jezus Christus, onze Heere. Ik maak van deze gelegenheid gebruik, aangezien mijn vriend en broeder, de heer Tiptaft, mij in Londen ontmoet, om u enkele regels te schrijven en zo uiting te geven aan mijn gedachten aan u en mijn genegenheid voor u in de Heere.
Ik vertrouw erop dat u in de tijd die is verstreken sinds ik u heb gezien, hebt leren vertrouwen op Hem die God voor ons tot wijsheid, gerechtigheid, heiliging en verlossing heeft gemaakt. Ik hoop dat de Heere u steeds meer van Zijn reinigende bloed en rechtvaardigende gerechtigheid heeft laten zien, en u het geloof heeft gegeven om daarop te vertrouwen en daarin te rusten.
Het besef van onze diepe behoefte aan vergeving en verzoening is een gave van God; het inzicht dat er een Verlosser is gegeven, die door Zijn leven en dood de zonde heeft weggenomen en eeuwige gerechtigheid heeft bewerkstelligd, is een gave van God; en het uitreiken naar en geloven in deze Verlosser, die zo volmaakt past bij onze verloren en veroordeelde toestand, is eveneens een gave van God. Het gehele verlossingsplan, in zijn oorsprong, uitvoering en persoonlijke toepassing op het hart en het geweten van het kind van God, is van begin tot eind het werk van God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Dit is een waarheid waarvan wij diep overtuigd moeten zijn.
Wij moeten tot het besef komen en voelen dat onze verdorven en hulpeloze toestand zijn oorsprong vindt in ons verbondshoofd, Adam, door middel van de natuurlijke geboorte. Wij moeten er innerlijk van overtuigd zijn dat wij volkomen dood en machteloos zijn als gevolg van deze erfzonde van Adam, waarin wij betrokken zijn omdat wij in hem waren ten tijde van zijn zondeval, en dat wij noch de wil, noch de kracht bezitten om de dingen van de Geest van God te zien, te waarderen of te geloven.
Deze overtuiging, die door de Heilige Geest in ons hart wordt gewekt, zal ons tot oprecht gebed leiden, opdat de ogen van ons verstand verlicht mogen worden, zodat de waarheid zoals die in Jezus is, door de Heilige Geest en met volle zekerheid krachtig op onze ziel mag worden toegepast, en wij een ervaringsgericht, goddelijk geloof mogen ontvangen in de Persoon en het werk van de Zoon van God.
Ik vertrouw erop dat de Heere u dit heeft getoond en u zo tot waarachtig en ernstig gebed heeft geleid, opdat de waarheid door de Heilige Geest in uw hart verzegeld moge worden. En dat u ernaar mag verlangen alle krachtige leringen van de Geest te ervaren, zelfs wanneer het Woord van God, zoals bij de Maagd Maria (Lukas 2:35), uw ziel als een zwaard doorboort en ziel en geest scheidt, en de gedachten en bedoelingen van het hart oordeelt (Hebreeën 4:12). Hiermee bedoel ik dat u, door genade, bereid bent om de verborgen kamers van uw hart te laten openen en ontdaan te worden van uw eigen gerechtigheid, opdat u zult leren om alleen in de Heere te roemen.
Dit is waarnaar wij moeten streven als wij hopen gered te worden: dat wij oprecht de leringen van de Geest zoeken, hoe hard de lessen ook zijn die Hij ons leert of hoezeer Hij ons ook in onze eigen ogen vernederd.
Door Gods genade is mijn gezondheid grotendeels hersteld, hoewel mijn borstkas nog steeds zwak is en snel geïrriteerd raakt bij inspanning. Mijn algemene gezondheid is echter veel beter, en ik voel me sterker en minder nerveus dan in Stadham. De zeelucht heeft mij, bij Gods zegen, gesterkt, en afgezien van mijn borstkas voel ik me bijna net zo goed als vóór deze aanval, hoewel ik nog niet zo sterk ben.
Door een samenloop van omstandigheden zag ik mij enkele zondagen geleden genoodzaakt een middagdienst te leiden, omdat de kerk anders gesloten zou zijn geweest of geleid zou zijn door een seculiere predikant. Ik werd toen uitstekend bijgestaan en preekte bijna vijfenveertig minuten, maar had daarna last; mijn ademhaling was zwak en mijn borst bleef twee of drie dagen pijnlijk. Ik vertrouw erop dat de Heere mij zal herstellen tijdens de rust die ik nu neem, zodat ik opnieuw mag preken vanaf de preekstoel die ik, door Zijn genade en voorzienigheid, onder u heb mogen bekleden. Ik hoop oprecht dat de Heere in die tijd uw huidige predikant mag onderwijzen en zegenen tot opbouw van velen.
Vergeet niet voor hem te bidden, opdat de Heere door hem tot de harten van Zijn volk mag spreken en hem voeding mag geven die geschikt is voor zowel de zwakken als de sterken. Ik beschouw de gebedsbijeenkomst als een middel tot groot goed in de handen van de Heere. Moge Hij de gemeenteleden een geest van genade en gebed schenken en hen leiden tot voorbede, zowel persoonlijk als gezamenlijk.
Zelfs degenen die niet hardop bidden, kunnen zowel thuis als in de gemeente oprecht tot God roepen; en Hij, die de harten doorzoekt, zal zulke gebeden verhoren wanneer ze voortkomen uit de Geest die in hen woont. Bid ook dat uw ogen en die van de gemeente verlicht mogen worden om de listen van Satan te onderscheiden, zodat die wrede wolf geen gelegenheid krijgt om de schapen te verscheuren.
Een biddende en waakzame gemeente zal bloeien; maar wanneer zij koud en lauw wordt, wanneer het gebed afneemt en de waakzaamheid vervaagt, krijgt de tegenstander de overhand en sluipt allerlei kwaad binnen, tot verdriet van Gods kinderen, tot vreugde van de wereld en tot verderf van zielen.
Vergeet niet dat u God moet verheerlijken door een heilig leven en gedrag, vooral als moeder en huisvrouw, zodat uw gezin mag zien dat er werkelijkheid en kracht in de godsdienst schuilt en dat het niet louter een verandering van mening is.
Wat uw gesprekken betreft: vermijd discussies over uitverkiezing en dergelijke leerstukken, en spreek liever over onze natuurlijke verdorvenheid, de noodzaak van Christus als volkomen Verlosser, de kracht van Zijn bloed, en de noodzaak van wedergeboorte en goddelijke onderwijzing. Zulke onderwerpen zullen óf weerstand oproepen, óf tot zegen zijn; maar twistgesprekken brengen slechts onrust en vleselijk redeneren voort.
Zoek wijsheid bij de Heere om u te leiden, en spreek in afhankelijkheid van Hem. Een heilig, zelfverloochenend en toegewijd leven is de beste vorm van prediking. Ik vertrouw erop dat de Heere u, in uw huidige omstandigheden, ook zal leren wat Mattheüs 6:33–34 betekent. Lees die passage zorgvuldig door, evenals 1 Timoteüs 6:6–16, en vraag de Heere u te helpen deze te begrijpen en na te leven. Daar wordt ons geleerd tevreden te zijn met voedsel en kleding, en dat godsvrucht met tevredenheid een groot gewin is.
Besteed veel tijd aan het lezen van de Schrift. Wees als de Bereërs en onderzoek dagelijks de Schrift (Handelingen 17:11), en wees als David, die zijn vreugde vond in Gods Woord (Psalm 119). Bid dat het Woord uw hart mag doordringen en uw leven mag leiden.
Vertrouw op de Heere, die u door vele beproevingen heeft geleid en deze in zegeningen heeft veranderd. Begeer de wereld niet, noch haar eer of rijkdom, voor uzelf of uw kinderen. Leg hen in Gods handen en wees erop voorbereid dat zij, indien het Zijn wil is, arm en veracht zullen zijn. Zoek ook zegeningen voor de gemeente waarvan u lid bent en voor de Kerk van Christus in het algemeen. Streef naar nederigheid, geloof en liefde, en vermijd alles wat verdeeldheid zou kunnen veroorzaken.
Keer u af van alles wat goddeloos is, en leid uw huishouden als een christelijke vrouw en moeder. Leven volgens het Evangelie is het zichtbare bewijs van waar geloof; waar Gods Woord in het hart woont, zal het vrucht dragen in een heilig leven.
Ik hoop dat Elizabeth nog steeds naar de zondagsschool gaat en dat haar klas vooruitgang boekt. Laat haar de kinderen niet te veel geven; beter weinig en goed dan veel en oppervlakkig. Laat haar rekening houden met hun leeftijd en vermogen, en hen met vriendelijkheid behandelen en, waar nodig, met gepaste ernst.“
Vertrouw erop dat ik ben,
uw toegewijde vriend in de Heere Jezus,
“J. C. P.”
* Mevrouw Rackham overleed op 25 maart 1857 in de leeftijd van 78 jaar in Sutton, nabij Dorking, Surrey.
Zij stierf in vrede.
